>>

Recensie Sounds of Soul ★★★★

desc

vrijdag 14 december 2018 Sint Carolus Borromeuskerk AntwerpenSascha Siereveld

Bij het woord ‘kerstconcert’ denkt u waarschijnlijk niet meteen aan nummers als: ‘State of independence’ van Donna Summer, ‘Shackles’ van Mary Mary of ‘Happy’ van Pharell Williams. En toch waren dit onder andere de nummers die Jean Bosco Safari, Stef Caers, Dunja Mees en Ibernice Macbean in de mooi uitgelichte Sint-Carolus Borromeuskerk van Antwerpen hadden uitgekozen voor  hun ‘Sounds of Soul’ kerstconcert. Want Kerstmis is meer dan alleen wat clichés: het is ook samen genieten en samen hopen op een betere wereld. En dan leek plots Michael Jacksons ‘Man in the mirror’ perfect in het plaatje te passen. ‘Sounds of Soul’ was vooral een heel bezield concert met vier geweldige stemmen die ook perfect samen pasten onder de muzikale leiding van David Thomaere. En voor wie de link met Kerst toch even kwijt zou zijn, was er uiteraard ook ruimte voor eerder traditioneel werk als: ‘The Christmas song’ en ‘Happy Christmas’.

Recensie: Sounds of Soul ★★★★

Recensie Iemand die slaapt ★★★★

desc

vrijdag 14 december 2018 deSingel AntwerpenBert Hertogs

Toegegeven, verteltheater zoals Iemand die slaapt weet ons op een weekdag niet altijd te boeien. Veel of bijna alles hangt namelijk af van de tekst en hoe die gebracht wordt en of we de aandacht erbij kunnen houden na een lange werkdag. Actie en spel is namelijk zo goed als afwezig bij verteltheater. Constant schipperden we tussen onze persaccreditatie annuleren of niet. Een stevige hoest én een staking bij het openbaar vervoer waren immers enkele behoorlijke hindernissen. Na drie kwartier wachten in metrostation Antwerpen Diamant, kwam er uiteindelijk dan toch nog een overvolle tram 2 door – merci de Lijn voor deze wel erg minimale dienstverlening – restte ons nog onze hoestbuien min of meer onder controle te houden tijdens deze erg stille verstilde voorstelling. Dat lukte vrij aardig.  

Recensie: Iemand die slaapt ★★★★

Recensie Blanche ★★★★

desc

donderdag 13 december 2018 Trix BorgerhoutBert Hertogs

Blanche slaagde er in Trix in waar Angèle en Emma Bale faalden op Rock Werchter: ons een uur blijven boeien. Toegegeven, we hebben het altijd al wat gehad voor girl next door types. In onze jeugd waren de vrouwen waar we naar opkeken Alicia Silverstone, Christina Ricci, Anna Chlumsky en Sandra Bullock. In eigen land zijn dat onder andere Evi Hanssen, Lynn Van Royen, Lien Van de Kelder en Roos Van Acker. De negentienjarige Franstalige landgenote zetten we dan ook zeer graag bij in dat rijtje. Wat haar immens boeiend maakt, is dat mannelijke en tegelijkertijd ook erg vrouwelijke dat ze uitstraalt, ook in haar stem die heerlijk diep gaat maar moeiteloos ook zeer fragiel de hogere regionen weet op te zoeken. Het mysterieuze kantje van haar ook, een jongedame die niet volledig in haar kaarten laat kijken. Blanche neemt ook haar tijd voor haar muziekcarrière na haar Eurovisiesongfestivaldeelname – in 2017 werd ze in de finale knap vierde – ook dat is wat we erg weten te appreciëren: vrouwen die hun tijd nemen.

Recensie: Blanche ★★★★

Recensie Jan Leyers ★★★

desc

donderdag 13 december 2018 Arenberg AntwerpenSascha Siereveld

Wanneer een mens wat ouder wordt, verliest hij zijn wilde haren en gaat hij wel eens wat meer filosoferend rondom zich kijken. Jan Leyers had dit blijkbaar ook en zo ontstond een goede twee jaar geleden de cd ‘Helder’. Jan trok sindsdien de culturele centra rond om als een moderne troubadour zijn Nederlandstalige liedjes aan de man te brengen. Maar waar hij in de Soulsister-tour met zijn spitsbroeder Paul Michiels nog volle zalen trok, was de opkomst voor de solo-show in de Arenbergschouwburg eerder beperkt. Achteraf gezien konden we het ook wel wat begrijpen. We moesten immers dezelfde vaststelling doen als bij het verschijnen van de cd: het waren best wel mooie teksten, maar er zat wat weinig afwisseling in de muziek, heel veel trage nummers en het geheel ging na verloop van tijd wat zagerig klinken. Alleen ‘Je weet me te vinden’, ‘Alles komt in orde’ en ‘Lang zwart kleed’ wisten er wat meer tempo in te krijgen.

Recensie: Jan Leyers ★★★

Recensie Nachtwacht De poort der zielen ★

desc

woensdag 12 december 2018 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

Net wanneer je denkt dat Studio 100 en Ketnet de bodem bereikt hebben qua kwaliteit, blijkt dat beide partijen er nog in slagen een stukje dieper te kunnen gaan in een poging om hun rommel door de strot van bioscoopbezoekend Vlaanderen te duwen. Nachtwacht Poort der Zielen is een gedrocht geworden waarbij er kennelijk gewoon geen budget genoeg was voor voldoende figuranten, kostuums, pruiken, special effects laat staan een boeiend script (waar nochtans 4 man aan heeft zitten ploeteren). Al het budget voor special effects voor dit jaar lijkt bij Studio 100 te zijn gegaan naar 40-45 de musical, en Nachtwacht moest het kennelijk stellen met de overschotjes. Ketnet staat als co-producent met de billen bloot in het bos. In de tijd van Mik, Mak en Mon waren zelfs de visuele effecten straffer dan dit. Bliksem, vuurballen, … het ligt er allemaal zo dik op dat het beelden zijn die uit de computer komen. Een verouderd type dan wel. De acteerprestaties zijn om te huilen. Op een cruciaal moment in de film hoor je Giovanni Kemper erg vlak ‘Dit is niet goed’ zeggen. De ex van Laura Tesoro krijgt dan ook een nul qua inlevingsvermogen. Dat Peter Thyssen (Roman) die de vader van Vlad speelt, een pruik opheeft, merk je al bij de start van de film die een veel te lange aanloop kent voor het verhaal écht van start gaat. De expositie om een filmterm te gebruiken is dus veel te lang. En eigenlijk komt de prent qua vertelritme nooit echt helemaal op gang.  Hilde De Baerdemaeker speelt als opperdemon Nemmeza alle andere acteurs en actrices naar huis. Verder stippen we de schouderbladen van Celine Verbeeck als Keelin aan die erin slaagden dat we uiteindelijk toch niet voortijdig de uitgang van de bioscoopzaal opzochten. Nachtwacht Poort der Zielen is zo’n product waarbij je je afvraagt of het debat rond de dotatie van de openbare omroep niet onmiddellijk opnieuw mag gehouden worden. Dat zo’n kitscherige en slechte verkleedpartij deels mee gefinancierd wordt door belastinggeld is gewoon schrijnend.

Recensie: Nachtwacht De poort der zielen ★

>>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Newsletter
  • Facebook
  • Twitter