<<    >>

Recensie Magic of Motown ★★1/2

desc

zaterdag 9 maart 2019 Stadsschouwburg AntwerpenSascha Siereveld

Motown was een van de meest memorabele platenlabels uit de V.S. met al even memorabele zangers en zangeressen onder contract. Denk bijvoorbeeld maar aan The Temptations, Smokey Robinson, Marvin Gaye, The Four Tops, Stevie Wonder,  The Supremes en The Jackson 5. Geen wonder dat heel wat muziekfans dan ook waren afgezakt naar de Stadsschouwburg in Antwerpen voor een avondje heerlijk genieten van ‘Magic of Motown’. Het beloofde een waar feest te worden met een selectie hits uit de rijke catalogus van Motown. Maar wat een feest had moeten worden, veranderde al snel in dikke teleurstelling en een grote ergernis. Nooit tevoren hebben we tijdens een pauze mensen zo horen klagen over de klank. En er waren redenen te over om te klagen: drums en bas overstemden alles, er zaten fluittonen in de luidsprekers, de micro’s klonken hol of … ze klonken gewoonweg niet. Meer dan eens werd een duet een solonummer omdat een van de micro’s dienst weigerde. De klank was bij momenten echt verschrikkelijk. En dit terwijl het concept op zich best wel een hoop potentieel had. Er waren immers geweldige hits als ‘Reach out I’ll be there’, ‘Dancing on the ceiling’, ‘Ain’t no mountain high enough’, ‘You can’t hurry love’ en vele anderen die telkens uitgevoerd werden in aangepaste pakjes én met de danspasjes die bij de nummers hoorden. Jammer dat dit potentieel in deze show niet tot uiting kwam. Aan de goesting van het publiek zal het niet gelegen hebben.

Recensie: Magic of Motown ★★1/2

Recensie Mixed Kebab de musical ★★★

desc

vrijdag 8 maart 2019 Fakkeltheater Zwarte ZaalSascha Siereveld

In een wereld waar vooroordelen en discriminatie schering en inslag zijn, heeft Vlaanderen er een nieuwe musical bij die deze moeilijke thematiek niet uit de weg gaat. ‘Mixed Kebab de musical’ van Theater VREAK bracht in de Zwarte Zaal van het Fakkelteater het verhaal van de Turkse jongen Bram, vertolkt door Joris Kun, die stiekem verliefd werd op Kevin, gespeeld door Pieter Van Bavel. Hun liefdesgeschiedenis werd niet zomaar een romantische love story, maar kon beter omschreven worden als een heuse overlevingstocht langs een weg bezaaid met oude tradities, een afkeer van homo’s, een radicaliserende broer, vooroordelen en geloof, een gearrangeerd huwelijk en een omgeving die op haar manier probeert te overleven in een veranderende wereld. Schrijver en regisseur Nico Plinke baseerde ‘Mixed Kebab’ op de gelijknamige film van Guy Lee Thys en Amanda Kovac tekende voor de muziek. Het resultaat was een aangename voorstelling met een vrij hoog tempo in een heel rechttoe rechtaan taalgebruik en met de magische klanken van de oud die voor een typisch Turkse sfeer zorgden. De ster van de avond was, naast Joris en Pieter, de geweldige Oriana Szwarc die ons met ‘Waar droomt een vogel van’ volledig wist in te pakken.

Recensie: Mixed Kebab de musical ★★★

Recensie Follies ★★★1/2

desc

zaterdag 9 maart 2019 National Theatre LondenBert Hertogs

Twee musicals van componist en tekstschrijver Stephen Sondheim staan er op dit moment in Londen geprogrammeerd: een uitmuntend Company> dat uit 1970 dateert, en Follies dat ie een jaartje later op de wereld losliet. Dominic Cooke tekende voor de regie van Follies dat in het najaar van 2017 ook te zien was in the National Theatre en wij via stream in de bioscoop recenseerden>. Opvallend is dat we toen dankzij de cameramannen en de beeldregie meer te zien kregen dan je vanuit je stoeltje live kan zien in het Olivier Theatre. Het decor bestaat immers uit een ronddraaiend plateau waarop de overblijfselen, een muur van het ooit glorieuze Weismann Theatre dat als baseline ‘Glorifying American girls’ had te zien zijn (waardoor sommige zaken buiten je gezichtsveld vallen). Ook de buitentrap in staal (die wat doet denken aan West Side Story waar Sondheim de teksten voor schreef, Leonard Bernstein nam de muziek voor zijn rekening) staat nog recht. Rechts achteraan zien we de overblijfselen van de tribunes. Veel schiet daar niet van over. Troosteloos is de aanblik dus. Dimitri Weismann (Gary Raymond) besluit om nog een keer de magie van weleer tot leven te wekken en brengt alle vrouwen die ooit voor hem schitterden samen tijdens de eerste en laatste reünie. 20 jaar nadat de laatste show in het gebouw werd opgevoerd, is het klaar voor de sloop om plaats te maken voor een parking.

Recensie: Follies ★★★1/2

Recensie Tartuffe ★★★★1/2

desc

zaterdag 9 maart 2019 National Theatre LondenBert Hertogs

Een verrassend sterke Tartuffe brengt regisseuse Blanche McIntyre in the National Theatre. Het stuk van Molière mag dan wel dateren uit 1664, het werd dus nog voor Louis IX opgevoerd, het is nog steeds actueel zo blijkt uit deze nieuwe versie van John Donnelly. Tartuffe klaagt namelijk de hypocrisie in de samenleving aan en geeft mee dat je best niemand blind vertrouwt. De verdienste van Donnelly is ontegensprekelijk het feit dat ie Tartuffe succesvol naar het heden wist te vertalen. Het leven van Mariane (heerlijk neergezet door Kitty Archer als een over verwende millennial die denkt dat ze nooit zal moeten werken omdat haar vader er warmpjes inzit) zal er op een dag plots anders uitzien wanneer haar vader Orgon (Kevin Doyle) wil dat ze met Tartuffe (een over de ganse lijn uitmuntende en zeer grappige Denis O’Hare) trouwt. Hij vertrouwt deze hipster, met haardotje die aan yoga doet en boeddhist is blindelings. ‘Passie blijft niet duren. Je houdt niet van Tartuffe, dan kan hij je alvast niet ontgoochelen’ luidt het aan het adres van zijn dochter.

Recensie: Tartuffe ★★★★1/2

Recensie 9 to 5 de musical ★★★

desc

donderdag 7 maart 2019 Savoy Theatre LondenBert Hertogs

Bestaat er een feministische musical die voor gelijkheid van man en vrouw is, een pleidooi houdt om de loonongelijkheid aan te pakken (nog steeds verdienen mannen meer wanneer ze dezelfde job uitoefenen dan vrouwen), en zich duidelijk anti seksisme profileert? Jawel, Dolly Partons (muziek en tekst) en Patricia Resnicks (boek) 9 to 5 de musical draagt helemaal die principes uit. Tien jaar nadat de productie het levenslicht zag op Broadway, is deze feel good musical die gebaseerd is op de gelijknamige film uit 1980 nog steeds brandend actueel. Violet mag dan wel stellen dat ‘over 10 jaar loongelijkheid de normaalste zaak van de wereld zal zijn’, in de feiten is dat alvast niet gebeurd. Kop van jut in deze productie is de bedrijfsleider Franklin Hart Jr. (Brian Conley) van Consolidated Industries waar onder andere Violet Newstead (Caroline Sheen), Judy Bernly (Amber Davies), Doralee Rhodes (Natalie McQueen) en Jenny Legg (Roz Keith) voor werken. ‘Hij is zoals God. Niemand heeft ‘m ooit gezien.’ klinkt het over Franklin. Verder wordt ook de managementcultuur aangeklaagd van mannen die uiteindelijk ver verwijderd zijn van het dagelijks werk, eigenlijk vooral met zichzelf bezig zijn en er dure hobbies zoals golfen op nahouden. Bazen die je dus nauwelijks ziet maar wel met de pluimen gaan lopen, tot zelfs zaken claimen voor het werk dat hun medewerkers geleverd hebben terwijl hun eigen bijdrage nul of verwaarloosbaar is.  

Recensie: 9 to 5 de musical ★★★

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Newsletter
  • Facebook
  • Twitter