<<    >>

Recensie Cantina ★★★**

desc

zondag 15 april 2018 CC Elsschot AntwerpenBert Hertogs

Met Cantina, de nieuwe zintuiglijke culinaire muziektheatervoorstelling van Laika, houdt de productie onze massaconsumptie en de ecologische voetafdruk kritisch tegen het licht. Openen doet de revue met een song waar de repetitiviteit aangekaart wordt: ‘Wij doen dit zo graag’ en ‘Geen geklaag’ klinkt het. Fish and chips staat er alweer op het menu. Iedereen eet hetzelfde uit inox en blik, er wordt geserveerd aan de lopende band in deze tent die verwijst naar de boogloodsen die alomtegenwoordig zijn in Malta. Valetta 2018 Culturele Hoofdstad van Europa is namelijk ook coproducent. Ook de bezuinigings- en rationaliseringslogica wordt op de korrel genomen. Op een oud bord waarop vroeger de treinaankondigingen op het spoor vermeld werden, zien we ‘Besparingen goedgekeurd. Minder personeel. Meer efficiëntie.’ verschijnen waarop het keukenpersoneel vertrekt. Niet veel later wordt ook het zaalpersoneel met de helft gereduceerd terwijl er kennelijk wél geïnvesteerd moet worden in hygiëne. De overblijvers komen dan ook in opstand in een nummer. ‘Dit gaat te ver. Dit is niet juist. De pot op. Dit gaat niet. Het moet anders. We steken het vuur terug aan.’ klinkt het, letterlijk verwijzend naar het culinaire aan de ene kant, figuurlijk als uiting van ongenoegen.

Recensie: Cantina ★★★**

Recensie Selon Desir ★★★**

desc

zaterdag 14 april 2018 Opera AntwerpenBert Hertogs

Verlangen op vier verschillende manieren gepresenteerd door 4 verschillende choreografen. Dat is het uitgangspunt van het avondvullende Selon Désir van Ballet Vlaanderen dat in Antwerpen in première ging. In ‘Les Noces’ *** van Edward Clug uit 2013 op muziek van Stravinsky zien we het gearrangeerde huwelijk, strak, en formeel aan de ene kant. Speels met hypersnelle erotische laag aan de andere kant (denken we maar aan het moment wanneer de bruidegom Philipe Lens zijn broek wil optrekken maar de bruid Lara Fransen die opnieuw naar beneden trekt, of wanneer de schijnbruid Teun van Roosmalen een pets geeft op Lens achterwerk). Philipe Lens herneemt zijn rol hiervoor en weet het sterkst van al te overtuigen in deze choreografie waar angst, nieuwsgierigheid overgoten wordt met een vleugje humor. Wanneer Fransen voor het eerst door de knieën gaat, is dat wat aarzelend.

Recensie: Selon Desir ★★★**

Recensie Rampage Big meets Bigger ★★★★**1/2

desc

zaterdag 14 april 2018 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

Waar anders dan in de bioscoop komt een sci-fifilm met monsters als Rampage Big meets Bigger het best tot zijn recht? Op het grote scherm van een bioscoop uiteraard. En de 4DX-ervaring die de zalen van Kinepolis aanbiedt, maakt het feest helemaal compleet. Rampage is losjes gebaseerd op de gelijknamige videospelletjes. In de prent die geregisseerd werd door Brad Peyton kruipt Dwayne – The Rock – Johnson in de huid van Davis Okoye. Die weet alles af van primaten en heeft George, een zeldzame albino gorilla gered van stropers, wat aandoenlijke flashback scènes oplevert van een mini aap met übercute blauwe oogjes. Sindsdien heeft Okoye een erg goede band ontwikkeld met het dier en kan hij er gebarentaal mee spreken. De aap blijkt ook een bijzonder gevoel voor humor te hebben – zo steekt ie zo nu en dan zijn middenvinger op - wat een absolute meerwaarde is voor deze film waar je het best van kan genieten als je het verstand op nul zet.

Recensie: Rampage Big meets Bigger ★★★★**1/2

Recensie Lily Allen ★1/2

desc

woensdag 11 april 2018 Botanique BrusselBert Hertogs

‘No Shame’ zal het volgende schijfje van Lily Allen heten. Het vierde is dat na ‘Alright, still’ (2006), ‘It’s not me, it’s you’ (2009) en het geflopte ‘Sheezus’ (2014). Op vier jaar tijd is er heel wat gebeurd in Allens leven. Twee kinderen kreeg ze, ze scheidde, geraakte aan de alcohol verslaafd, kreeg een mini zenuwinzinking en vond een nieuwe liefde. Voldoende stof dus om te behandelen op een nieuwe plaat. ‘Apples’ en ‘Family man’ gaan bijvoorbeeld over haar stukgelopen huwelijk. Het ene, erg basic begeleid op gitaar verwijst naar het gezegde ‘de appel valt niet ver van de boom’ terwijl het andere een pianoballad is die halfweg voorzien wordt van een streepje strijkers (die uit een doosje komen). Allen heeft maar twee muzikanten bij, heel wat tracks (o.a. de elektrische drums) lopen mee net als de verschillende zangtracks, geluidseffecten, enz. wat haar optreden een semi-live ervaring bezorgt. Het ergste van al om vast te stellen is dat deze bijna 33-jarige artieste in al die jaren nauwelijks gegroeid is als live performer.

Recensie: Lily Allen ★1/2

Recensie Game Night ★1/2*

desc

woensdag 11 april 2018 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

De plottwist te veel. Die levert Game Night van John Francis Daley en Jonathan Goldstein op. Annie (Rachel McAdams) en Max (Jason Bateman) zijn erg competitief ingesteld en leren elkaar kennen op een spelletjesavond. Tinky Winky – het antwoord op een quizvraag die ze beiden op hetzelfde moment geven – brengt hen samen. Ze trouwen maar blijven kinderloos. Dat komt omdat de spermacellen van Max niet snel genoeg zwemmen, wat wellicht het resultaat is van te veel stress in zijn lichaam. Camille Chen speelt de rol van hun dokter Chin en blijkt geïnteresseerd te zijn in Max’ broer Brooks die knapper is. Die organiseert een spelletjesavond waar iemand gekidnapt zal worden. Doel is om de man of vrouw in kwestie zo snel mogelijk te vinden. De prijs is een dure Corvette Stingray.

Recensie: Game Night ★1/2*

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news