<<    >>

Recensie Dex tot de tweede macht ★★

desc

zaterdag 13 oktober 2018 CC MerksemBert Hertogs

Een optreden dat meer weg had van rusthuisanimatie, dat leverde Barbara Dex af met Dex tot de tweede macht in het CC van Merksem. Vroeg je in de zaal aan de Nieuwdreef die vol bejaarden zat na deel 1 of ze de nummers die gespeeld werden (waaronder Marc Dex’ tiende hit ‘Palma de Mallorca’) kenden, luidde het steevast ‘nee’. Dex zelf deed even een poll wie er die hard Marc Dex-fan was. Niemand in de zaal reageerde. De meeste stroboeren waren kennelijk voor Barbara zelf gekomen die haar publiek dus net als in  het rusthuis een choreografie aanleerde op ‘Jonger dan je denkt’ door de toeschouwers de handen op de bovenbenen, vervolgens op de schouders, in de lucht op de schouders en opnieuw op de bovenbenen te laten leggen. Ook best wel sneu was dat Dex twee van haar eigen nummers in het optreden stak (haar eerste single ‘Een land’ uit 1991 en ‘Iemand als jij’, onze inzending voor het Eurosongfestival 25 jaar geleden dat met de rode lantaarn naar huis kwam), naast ‘Van Retie zen ik’, de afsluiter van deel 1, een nummer van haar oom Juul Kabas en ‘Oh oh oh Marc Dex’, een cover van Liliane Saint-Pierre, wat aan de ene kant het gevoel geeft dat haar vader niet genoeg hits heeft geschreven, maar aan de andere kant ook bewijst dat zijn songs ook erg belegen zijn ondertussen. Of: er ligt ontzettend veel stof op omdat ze nu eenmaal dateren uit een compleet ander tijdsgewricht dat veel stijver was dan het huidige. Zelfs met nieuwe arrangementen van Jo Mahieu (tevens gitaar) krijg je dat stoffige er niet helemaal af, bleek in Merksem.

Recensie: Dex tot de tweede macht ★★

Recensie A Quiet Evening of Dance ★★★

desc

vrijdag 12 oktober 2018 deSingel AntwerpenBert Hertogs

Als een langgerekte voorstudie van Seventeen / Twenty One. Zo voelt het eerste deel aan dat met zijn 50 minuten tien minuten langer duurt dan het tweede van William Forsythe. Drie jaar geleden ontbond ie zijn laboratorium The Forsythe Company. Voor deze productie deed ie beroep op dansers die samen met hem (verder) wilden creëren. A quiet evening of dance is ontstaan vanuit ‘DUO2015’ dat hij 22 jaar geleden maakte met Ballet Frankfurt. Oorspronkelijk was het een duet voor twee vrouwen, nu brengen twee mannen het. Openen doet het eerste deel met Parvaneh Scharafali en Ander Zabala die in hun proloog op vogelgeluiden dansen. Forsythe laat zijn dansers in het eerste deel ook gekleurde handschoenen en sneakers aantrekken zodat de focus van het publiek op de beweging gelegd wordt van die lichaamsdelen, van die ledematen die erg veel bewegingsmogelijkheden tonen. Later zal ie hen gekleurde shirts aandoen, zodat je plots meer geneigd bent te zien naar het bovenlichaam en wat het ganse lichaam doet.

Recensie: A Quiet Evening of Dance ★★★

Recensie Smallfoot ★★★1/2

desc

vrijdag 12 oktober 2018 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

In dialoog gaan met elkaar in plaats van te polariseren, dat is het hoofdthema van de animatiefilm Smallfoot. De Yeti wonen al jaren op de top van een berg, hoog boven de wolken. Wanneer Migo (stem van Kobe Van Herwegen) een oefening doet om met een steen op zijn kop gekatapulteerd te worden tegen een gong, die ervoor zorgt dat de zon zal opkomen (volgens hun geloof is het een lichtslak), is ie afgeleid door Meechee (stem van Charlotte Anne Bongaerts), de dochter van de Stonekeeper (stem van Ivan Pecnik), het hoofd van het dorp. Daardoor raakt ie het doel niet maar belandt hij in de sneeuw. Op zijn tocht buiten het dorp is ie getuige van een noodlanding en ziet zo een mens (smallfoot) waardoor hij het bewijs denkt gevonden te hebben dat ze bestaan terwijl een van de stenen, waar hun geloof en samenleving op gebouwd is het tegenovergestelde stelt. In het dorp zorgt die ontdekking dan ook voor heel wat onrust. Maar Migo kan geen bewijs voorleggen en wordt door de Stonekeeper verbannen omdat ie de stenen in vraag stelt. Migo ontdekt dat er een team is dat op zoek gaat naar bewijzen rond de smallfoot. Meechee, de dikke paarse Gwangi (stem van Joren Seldeslachts) en Kolka (Violet Braeckman) zitten in dat team. Het levert een avontuur op waarbij deze ‘revolutionaire’ jongeren datgene waar hun dorp al jaren in gelooft in vraag stellen.

Recensie: Smallfoot ★★★1/2

Recensie Malcolm X ★★★★

desc

dinsdag 9 oktober 2018 Bourla AntwerpenSascha Siereveld

Malcolm X inspireerde in de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw heel wat zwarte moslims in de VS om op te komen voor hun rechten. Hij droomde luidop van een wereld waar ze niet meer gediscrimineerd zouden worden. Meer dan een halve eeuw later was hij nog altijd een bron van inspiratie. Dit keer voor een groep jonge kunstenaars die o.l.v. Fikry El Azzouzi  en Junior Mthombeni de lijn doortrokken naar de realiteit van vandaag. Is er werkelijk al zoveel veranderd of is de strijd van toen nog brandend actueel? De KVS-productie ‘Malcolm X’ was dan ook een erg hedendaagse voorstelling met een mix van drama, soul, poëzie, jazz, dans, een meesterlijke gitaarsolo van Arne Demets, videomontage en de heerlijke hiphop van Sukina Abdul Noor en Muneera Rashida. Het levensverhaal van Malcolm zelf kwam niet zo duidelijk uit de verf, maar de kritiek op het blanke westen die Pitcho Womba Konga in zijn betoog had steken des te meer.

Recensie: Malcolm X ★★★★

Recensie Shania Twain ★

desc

woensdag 10 oktober 2018 Sportpaleis MerksemBert Hertogs

Drie kwart van het Sportpaleis bleef leeg tijdens Shania Twains Now tour wanneer die halt hield in ons land. En dat terwijl het concert de opener van seizoen 2018-2019 was in de grootste zaal van het land. Promoter Live Nation Belgium ging dus zwaar op de bek en toonde nog maar eens dat ze in Mechelen niet altijd in staat zijn de juiste zaal voor de juiste artiest af te huren. Een schamele 4.500 toeschouwers waren er dus maar en honderden daarvan hadden een gratis ticket kunnen bekomen (onder andere vrijwilligers die voor het Sportpaleis werken, naast de reguliere wedstrijden die mediapartners opzetten). Meteen rijst dan ook de vraag of de promoter zo niet onrechtstreeks een schuldbekentenis deed dat hun ticketprijzen (tussen 49 en bijna 100 euro) er niet los over gaan. Hoewel Twain een grote productie bijhad, goed voor 19 trucks en 9 bussen aan mensen en materiaal, bracht ze op haar 53ste een optreden dat weinig indruk op ons maakte.

Recensie: Shania Twain ★

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Newsletter
  • Facebook
  • Twitter