<<    >>

Recensie David Bisbal ★★★★

desc

donderdag 16 mei 2019 Koninklijk Circus BrusselBert Hertogs

Een ganse dag zag het er naar uit dat wereldster David Bisbal zijn optreden in het Koninklijk Circus moest annuleren. De luchtleiders in Zaventem vonden het alweer nodig om het werk neer te leggen en de 39-jarige Bisbal zat dus vast. Hij kwam immers met het vliegtuig. Uiteindelijk geraakte ie toch nog in Brussel maar moesten de fans een half uurtje langer geduld hebben. Bisbal oogde overigens opmerkelijk fris. Er was niets te merken aan hem, ook niet in zijn humeur of zo, die je deden herinneren aan de frustraties die bij vliegtuigvertragingen komen. Kortom: de man bleek hier erg professioneel mee om te gaan. Voor hun geduld werden de fans rijkelijk beloond. Een erg straf optreden dat uptemposongs afwisselde met (piano)-ballads bracht de Spanjaard die zes studioalbums op zijn naam heeft en die in Brussel bewees een ras-performer te zijn die erg attent bleek voor zijn (voornamelijk vrouwelijke) fans. Handjes geven aan de eerste rijen? Check! Een aantal keren met het achterwerk zwaaien? Check! Een sensueel, ja zelfs erotisch geladen choreografietje neerzetten wanneer ie naar voor op het podium springt terwijl ie daarbij een seksuele beweging uitvoert? Check!

Recensie: David Bisbal ★★★★

Recensie Madama Butterfly ★★★1/2

desc

dinsdag 14 mei 2019 Stadsschouwburg AntwerpenSascha Siereveld

Soms wordt beweerd dat opera voor de elite is en alleen toegankelijk voor wie veel van opera kent. Daarom namen we bij Concertnews.be de proef op de som. We namen een twintigjarige operamaagd mee naar de Stadsschouwburg in Antwerpen om mee te gaan kijken en luisteren naar ‘Madama Butterfly’. De enige voorwaarde was dat ze wilde kennismaken met dit genre. Het verdict: ze had genoten van de emotie in de muziek en de zang en was ontroerd door het verhaal en het spel. De muziek van Giacomo Puccini was als een filmsoundtrack die het gevoel en de spanning van de scènes wist uit te beelden. De combinatie van de Amerikaanse klanktaal voor Pinkerton en de Japanse melodieën voor Cio-Cio-San werkten en de prestaties van Hiroko Morita en Eduard Martyniuk konden op veel bijval rekenen. Het viel daarbij op dat Hiroko’s stem nooit die schelle klank kreeg waar bepaalde sopranen wel eens last van hebben en de combinatie van hun stemmen vulde mekaar wonderwel aan zonder dat er iemand ging overheersen. Music Hall was er dus met glans in geslaagd om het genre opera voor iedereen toegankelijk te maken. Persoonlijk hadden we misschien nog graag een beetje meer decor gezien en een lichtplan dat wat strakker was, maar het was zonder meer een geslaagd avondje theater.

Recensie: Madama Butterfly ★★★1/2

Recensie Patrick Bruel ★★★★★

desc

dinsdag 14 mei 2019 Vorst Nationaal BrusselBert Hertogs

‘Je hebt concerten. Je hebt tours. En je hebt Vorst Nationaal. Je moet het zien om het te geloven.’ Het zijn de woorden van de Franse popzanger Patrick Bruel die volledig uit zijn sokken geblazen werd door het gigantisch enthousiaste publiek in Vorst Nationaal. Elke lettergreep zongen de toeschouwers mee, en als er in de handen meegeklapt kon worden of meegezwaaid (o.a. tijdens ‘She’s gone’ waarbij Bruel de Union Jack op zijn linkerschouder droeg), deden de fans dat gezwind. In bijna 11 jaar hebben we al erg veel meegemaakt, maar dit optreden sloeg werkelijk alles qua energie en publieksambiance. Al van bij de start met de uptemposongs ‘Comment ça va pour vous ?’, ‘Alors regarde’ en ‘Tout recommencer’ voelde je dat het publiek enorm veel zin had in dit verjaardagsfeest. Bruel werd namelijk 60 en vierde dat samen met zijn fans, vrienden en familie die speciaal voor de gelegenheid afgezakt waren naar onze hoofdstad. Een waar volksfeest werd het met ‘Marre de cette nana’ en het werd helemaal te gek tijdens ‘Mon amant de Saint-Jean’ waarbij toeschouwers met elkaar aan het walsen sloegen. Maar vooral: de fans hadden een verrassing van formaat voorbereid. Zo kreeg iedereen een A4’tje met verliefde smileys of ‘Happy 14’ erop die getoond werden voor ‘Mon amant de Saint-Jean’ begon. Daarbij zong men Happy Birthday en Bon anniversaire tegelijkertijd uit volle borst, applaudisseerde het publiek én begon het de oh’s uit Seven Nation Army te zingen. De gitarist van Bruel zocht even de akkoorden en begeleidde het publiek verder. ‘C’était dingue’ zei Bruel daarover, de initiatiefnemers bedankend voor dit mooie gebaar. Die hadden nog meer in petto later op de avond want op het einde van ‘Stand up’ werd aan iedereen gevraagd om met een gekleurde pompon te zwaaien wanneer de zanger aftelde en eigenlijk verwachtte van zijn fans dat ze elkaar zouden kussen. Om kort te gaan: het werd een on-ver-ge-te-lijke avond voor fans en artiest in Brussel.  Wat. Een. Concert. Wat. Een. Feest.

Recensie: Patrick Bruel ★★★★★

Recensie Alvaro Soler ★★★

desc

maandag 13 mei 2019 Koninklijk Circus BrusselBert Hertogs

Kermis in een uitverkocht Koninklijk Circus dat bracht Alvaro Soler die in Vlaanderen goed is voor drie top 10 hits met Sofia, La cintura en El mismo sol. Toegegeven, productioneel pakte de 28-jarige Spaans-Duitse zanger deze keer een stuk groter uit dan tijdens zijn vorige passage in Brussel, in La Madeleine twee jaar geleden. Aan de backdrop hingen enkele cirkels, op het podium stonden enkele parallellogrammen en links en rechts zagen we pijlen zoals die exemplaren die een scherpe bocht aankondigen bij een afrit van de autostrade. Voor de gelegenheid zaten in die figuren blauwe lichtjes die zo uit een kermisattractie leken te komen. Voor het uit voornamelijk Vlaams publiek mag Soler dan wel prediken dat we te snel gaan, en iedereen adviseren om het wat rustiger aan te doen, zoals een vinylplaat opzetten of zo, in aanloop van een stevig meegezwaaid ‘Te quiero lento’ dat ie schreef voor iemand in Madrid, toch viel vooral het hyperkinetische tempo van de show op, vooral in het begin. Een show die halfweg tijdens een akoestisch gedeelte wat stilviel waarbij Soler als special guest Milow uit zijn hoed toverde en samen ‘Lay your worry down’ brachten om naar het einde toe weer voluit de hysterische opgefokte kaart te trekken. Om kort te gaan: de ganse show las als een rit op de Turbo Polyp. Swingend startend, halfweg wat ter plaatse schommelend om op het einde nog eens volle gas te geven. Verrassend is dat voor geen meter, en de song met Milow voelde vooral als een mega stijlbreuk met de rest van de set aan, maar dat Soler ondertussen uitgegroeid is tot een meesterlijk live entertainer die alle truken van de foor onder de knie heeft, staat buiten kijf.

Recensie: Alvaro Soler ★★★

Recensie Tristan und Isolde ★★★★

desc

zondag 12 mei 2019 De Munt BrusselBert Hertogs

Eros (liefde) en thanatos (dood), dag en nacht, licht en donker dat vind je in Wagners klassieker Tristan und Isolde terug. Regisseur Ralf Pleger die tevens instond voor de scenografie wisselt magistrale momenten (de lichtpunten volgens ons) af met hele zwakke (de donkere in onze ogen) in zijn Muntdebuut. Ook al verwijst hij wellicht in de drie aktes naar het carrièreverloop van Wagner, waarbij de eerste akte zijn studieperiode tussen 1833 en 1840 uitbeeldt waaruit Die Feen, Das Liebesverbot en Rienzi, der Letzte der Tribunen zijn voortgekomen, de tweede die van zijn romantische periode tussen 1840 en 1848 waarin hij aansluiting vond met andere componisten (te zien in Der Fliegende Holländer, Tannhäuser und der Sängerkrieg auf Wartburg en Lohengrin) en de derde act die erg futuristisch aanvoelt en toch ook weer niet (Wagner ruilt historische verhalen voor mythologie) via de vernieuwing waar Wagner voor zorgde na 1849 (te zien in Der Ring, Tristan und Isolde, Die Meistersinger von Nürnberg, en Parsifal) waarbij hij bv. via het Tristanakkoord in Tristan und Isolde onder andere de deur openzette voor wat later atonale muziek zou worden, toch vonden we die eerste acte vooral een opeenstapeling van clichés uit het operagenre tonen: stalactieten en een spiegelende wand waar het publiek zichzelf in kan zien. Toen de Britse basbariton Andrew Foster-Williams die voor het eerst in de Munt zingt, zijn allereerste hoge noot in dat bedrijf niet haalde als Kurwenal vroegen we ons af wat een  collega van een kwaliteitskrant bezield had om voor deze productie een maximumscore te geven.

Recensie: Tristan und Isolde ★★★★

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Newsletter
  • Facebook
  • Twitter