<<    >>

Recensie Long shot ★★★

desc

donderdag 6 juni 2019 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

Er zijn van die films die initieel niet op ons to do-lijstje staan, die er uiteindelijk wel opkomen door mond-aan-mondreclame. Long shot, de romantische komedie van Jonathan Levine met Charlize Theron (als de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Charlotte Field die het wil schoppen als eerste vrouwelijke president van Amerika) en Seth Rogen (Fred Flarsky), is daar een mooi voorbeeld van. In de trein, op de bus, onderweg, hoorden we wel vaker – vooral meisjes dan – deze film aanprijzen bij vrienden. Hoewel de komedie een niemendalletje is met bij momenten van de pot gerukte slappe humor (zoals enkele valpartijen van Fred en de scène waarin hij klaarkomt in zijn baard wanneer ie Charlotte zijn speech ziet afsteken op tv) en vooral het vertelritme niet lekker zit van de prent, zijn net dé twee thema’s die dit voorjaar overheersen: feminisme en ecologie aanwezig in deze prent wat een absolute troef is. Charlotte probeert wereldwijd immers een draagvlak te creëren rond haar plan, dat binnen haar team herleid wordt tot ‘bijen, bomen, oceanen’. Maar wanneer al snel blijkt dat ze ‘oceanen’ zal moeten schrappen omdat ze daar niet genoeg steun voor vindt, komt ze overhoop te liggen met haar jonge en idealistische zelf, zeker wanneer ook Parker Wembley (Andy Serkis), een machtige internationale mediamagnaat de huidige president Chambers (Bob Odenkirk) die haar kandidatuur zou steunen – hijzelf wil zich toeleggen op een acteercarrière - chanteert dat ie het masturbatiefilmpje van Fred zou openbaar maken, mocht ie zijn zin niet krijgen.

Recensie: Long shot ★★★

Recensie Que Sera Sera ★★★★★

desc

woensdag 5 juni 2019 Kc Nona MechelenBert Hertogs

Tot tranen toe hebben we gelachen met het hilarische Que sera sera van Tg Stan dat in Kc Nona in Mechelen in (avant-)première ging. Bert Haelvoet en Damiaan De Schrijver gingen samen met Matthias de Koning deze keer hun mosterd halen bij François Truffaut die Alfred Hitchcock interviewde voor ‘Le Cinema Selon Alfred Hitchcock/Cinema According To Hitchcock’ waarvan de definitieve versie in 1983 verscheen. Het boek wordt door cinefielen zoals de Belgische cineast Guido Henderickx (o.a. ‘Moeder waarom leven wij?’ – waar volgens Damiaan ‘Geen antwoord op gegeven werd’) als een soort filmbijbel beschouwd. Verder worden er ook interviews die Dick Cavett met Jean-Luc Godard had verwerkt in de voorstelling zodat Bert en Damiaan zowel interviewer als geïnterviewde spelen. Dat maakt de voorstelling een samenvatting van het werk van zowel Cavett als Truffaut over het werk van een cineast wat resulteert in een soort samenvatting van twee samenvattingen terwijl Que sera sera ruimschoots de duurtijd van een samenvatting overschrijdt waardoor al meteen duidelijk wordt dat de vorm het van de inhoud haalt en ook nu weer Tg Stan excelleert – ja af en toe moet een recensent een wat geleerd werkwoord durven gebruiken om wat intelligent over te komen – in absurdisme.

Recensie: Que Sera Sera ★★★★★

Recensie Le jeune Ahmed ★★★★

desc

dinsdag 4 juni 2019 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

Tijdens het jongste filmfestival in Cannes sleepte Le jeune Ahmed van Jean-Pierre Dardenne en Luc Dardenne de prijs voor ‘Beste regie’ in de wacht. Terecht, want met deze prent die focust op een sociaal-maatschappelijk thema, radicalisering op jonge leeftijd, de invloed die online videoplatformen en volwassenen met minder goede bedoelingen in real life kunnen hebben op een jongere, blijven de broers consequent en trouw aan hun stijl. Le jeune Ahmed heeft ook een Vlaams kantje meegekregen, op de radio in de wagen wanneer Ahmed (knap neergezet door Idir Ben Addi) en zijn begeleider naar het opvangcentrum voor jeugddelinquenten rijden, is ‘Delay’ van Intergalactic Lovers te horen.

Recensie: Le jeune Ahmed ★★★★

Recensie Dolor y Gloria ★★★★1/2

desc

maandag 3 juni 2019 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

Met Dolor y Gloria levert de Spaanse regisseur Pedro Almodóvar een knappe drama- en tevens zijn meest persoonlijke film af. De semi-autobiografische prent die terecht twee prijzen won op het filmfestival van Cannes waaronder die voor beste acteur (Antonio Banderas) en beste soundtrack (Alberto Iglesias die via piano, klarinet en strijkers de prent een warme gloed bezorgt) met een uitmuntende Antonio Banderas in de hoofdrol, zoomt in op het leven en werk van Salvador Mallo, Almodóvars alter-ego. Mallo is een acteur en regisseur die al een tijdje niet meer in het openbaar verschijnt en geen werk meer doet in de filmsector omdat ie aan allerhande pijnen, zowel fysieke (hoofdpijn, rugpijn, zware migraine, spierklachten, slapeloosheid, zich snel verslikken, enz.) als psychische pijnen (angst, depressie, enz.) lijdt die hem verlammen. De pijn zal ie na verloop van tijd proberen te verzachten door heroïne te nemen waar hij voor het eerst in contact mee komt nadat ie een van zijn acteurs uit een van zijn succesfilms heeft opgezocht: Federico (Leonardo Sbaraglia). Tijdens die trips tonen flashbacks Salvadors jeugd.

Recensie: Dolor y Gloria ★★★★1/2

Recensie Fiesta Perez ★★★★★

desc

zaterdag 1 juni 2019 De Roma BorgerhoutBert Hertogs

Wat een feestje organiseerde Belle Perez in de Roma met Fiesta Perez! De Spaans-Limburgse staat 20 jaar op de planken, bracht covers van latino- en popartiesten, grasduinde in haar eigen repertoire én bracht ook nieuw materiaal zoals haar jongste single ‘Indirectas’ in de Roma. Haar set had ze mooi in twee gedeeld. Tijdens de eerste focuste ze op musiceren met de grote M, met onder andere prachtige akoestische versies van ‘Hello World’ en ‘Hijo de la luna’ van Mecano aan piano. In het tweede deel trok ze helemaal de uptempokaart met naast eigen materiaal ook hits van onder andere Rihanna, Jennifer Lopez, Lionel Richie, Gloria Estefan en enkele discosongs. Een cocktail die in een ‘too hot (hot damn)’ De Roma het aanwezige publiek moeiteloos op kookpunt kreeg. Zelden zo’n uitbundig publiek beneden gezien die massaal aan het heupwiegen, salsa dansen of swingen sloegen tijdens deze fenomenale zomerse party waar Belle Perez voor tekende. Sommige toeschouwers kropen op de schouders van een ander en maakten een hartje met hun vingers, joelden super luid en applaudisseerden fel na een overweldigend ‘Viva la vida’ bijvoorbeeld. Belle Perez is terug. Zo veel mag duidelijk zijn. Euphoria!

Recensie: Fiesta Perez ★★★★★

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Newsletter
  • Facebook
  • Twitter