<<    >>

Recensie The Irishman ★★★★

desc

zaterdag 16 november 2019 Cinema CartoonsBert Hertogs

Of The Irishman, dat gebaseerd is op ‘I Heard You Paint Houses’ van Charles Brandt, genomineerd zal worden voor de Oscars? Zeker, al is het maar omdat geweten is dat the Academy houdt van goede oude traditionele cinema. De epische misdaadfilm is eigenlijk gewoon een soort Romeinse Tragedie die zich afspeelt in de jaren ’50 tot 1975, de moord op Jimmy Hoffa. Frank Sheeran (Robert De Niro) komt in een lastig parket terecht wanneer zijn opdrachtgever Russell Bufalino (Joe Pesci) hem zegt dat Jimmy Hoffa (Al Pacino) omgebracht moet worden. Sheeran is Hoffa’s bodyguard en vertrouwenspersoon. Hoffa heeft Sheeran dan ook nog maar net geëerd op een publiek evenement. Sheeran moet dus partij kiezen en zijn loyauteit ten opzichte van Hoffa opgeven. Waarom? Omdat Hoffa opnieuw hogerop wil bij de vakbonden. Hij heeft net van Nixon gratie gekregen na een gevangenisstraf van 7 jaar, en wil zo de banden met de maffia doorknippen. Een idee dat tegen de belangen is van de misdaadfamilie Bufalino. Wanneer Hoffa in de cel zat, leende zijn vervanger Frank Fitzsimmons, gespeeld door Gary Basaraba, immers nog geld aan de maffia …

Recensie: The Irishman ★★★★

Recensie Frontaal ★★★★★

desc

zaterdag 16 november 2019 CC BrasschaatBert Hertogs

In een wekenlang op voorhand uitverkocht CC Brasschaat bracht Compagnie Cecilia een weergaloze voorstelling: Frontaal. Sofie Decleir en Laurence Roothooft spelen in deze dramedy de hoofdrollen. Het werk werd geschreven en geregisseerd door Jan Sobrie. De voorstelling start komisch waarna er steeds meer dramatische elementen toegevoegd worden om te eindigen in een state of mind-voorstelling die in de gedachtenwereld van de twee personages laat kijken. Allebei blijken ze met de jaren een psychologische last mee te sleuren en daarbij valt het op dat ze het verlies van hun moeder eigenlijk nog niet helemaal verwerkt hebben. De boog die de vrouwen maken, mede dankzij de live- muziek van drummer Iben Stalpaert en de verwijzing naar ‘Aan het strand van Oostende’ van Louis Neefs, zit lekker, net als de humor die na een tijd over gaat in stiltes waardoor die extra pijnlijk aanvoelen.

Recensie: Frontaal ★★★★★

Recensie Lili Grace ★★★1/2

desc

vrijdag 15 november 2019 CC MerksemBert Hertogs

Een degelijk optreden dat zette Lili Grace en voorprogramma And They Spoke in Anthems (solo) neer in het Cultuurcentrum van Merksem. Een gezellige avond werd het waarbij het publiek voor de gelegenheid op het podium mocht kruipen. Arne Leurentop had alvast zijn duit in het zakje gedaan door zijn andere muzikanten van And They Spoke in Anthems thuis te laten. Op die manier had ie van zijn kant al 60% op cultuur bespaard, zo gaf ie schalks mee. Een kleine berekening van onze kant, toonde dat ie zelfs 66,66% bespaarde. Dat, en een grap dat ie zijn setlist met 60% zou inkorten en maar 60% van een nummer zou laten horen, was uiteraard kritiek aan het adres van de Vlaamse regering en niet in het minst de minister van Cultuur, Jan Jambon die wil snoeien in de projectsubsidies voor jonge artiesten met maar liefst 60%. Helemaal te gek werd het toen de man die met knappe harmonieën speelt door laagje per laagje zijn songs uit ‘June’ en het recente ‘Money time’ met een loop station op te bouwen, zei dat ie bijna heimwee naar de tijd dat Joke Schauvliege minister van cultuur was, begon te krijgen.

Recensie: Lili Grace ★★★1/2

Recensie Frozen 2 ★★★★

desc

donderdag 14 november 2019 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

Zelden zo veel vragen meteen gekregen nadat we dinsdagochtend met een dertigtal filmjournalisten Frozen 2 in primeur zagen. Om maar te zeggen dat het vervolg op de hit van Disney uit 2013, dat gebaseerd was op Hans Christian Andersens ‘De sneeuwkoningin’, erg leeft en wellicht een kassucces wordt. Wie ons die vragen stelde moest een paar dagen geduld hebben om nu eindelijk de antwoorden van ons te krijgen. Op de eerste vraag: ‘Heb je geweend?’ luidt het antwoord ‘Ja, ik heb het best even lastig gehad en wellicht houden veel (jonge) kijkers het niet droog tijdens deze film.’ Of de nieuwe songs (van hetzelfde duo Kristen Anderson-Lopez en Robert Lopez) even aanstekelijke oorwurmen zijn als in de eerst film?’ luidt ons antwoord: ‘Neen. Hoewel sommigen wellicht in bijvoorbeeld ‘Into the unknown’ een degelijke opvolger zien van ‘Let it go’, vinden wij vooral dat de eclectische songs net als de personages volwassener klinken. Je wipt op de liedjes wel met je voet mee in de zaal zoals op het heerlijke naar ouderwets cabaret refererende ‘When I am older’ door Olaf, maar een nieuw liedje na de film al meteen nazingen of -fluiten zat er bij ons niet meteen in.’ Visueel verwijst de animatiefilm overigens heel kort naar de videoclip van Queens Bohemian Rhapsody, merkten we. Is Frozen 2 een goede film? Als je weinig verwacht zoals wij - sequels hebben doorgaans nu eenmaal geen topreputatie - zal de prent moeiteloos je verwachtingen ruimschoots overtreffen. Het hangt er dus zoals steeds van af met wat voor verwachtingspatroon je gaat kijken.

Recensie: Frozen 2 ★★★★

Recensie Paying for it ★★★★1/2

desc

woensdag 13 november 2019 Theatre National BrusselBert Hertogs

Een zeer bevlogen maatschappijkritisch en sociaal geëngageerd ‘Paying for it’ brengt La Brute in Théâtre National in Brussel. Research over en interviews met sekswerkers leidden tot deze voorstelling die de vorm aanneemt van een gespreksavond waar iedereen openlijk praat. De prostitutiesector wordt als het ware zeer gedetailleerd uitgekleed. Al wanneer we de Studio van het theater binnengaan, zit iedereen in zijn rol. Lichtjes dansend, glimlachend naar het publiek, alsof er gewacht wordt op een klant, ons goed gade slaand op nummers als ‘You’ve got a woman’ van Lion en ‘Quick ’n slick’ van Orphans of Love. In de proloog, ofwel het voorspel, wordt gekaderd dat vroeger mensen naar het theater gingen om daar hun favoriete acteur of actrice uit te zoeken waarmee ze daarna de lakens deelden. Prostitutie en acteren viel toen wel eens samen. Nu zijn ze buren. Tussen het Théâtre National en de KVS bevindt zich namelijk een prostitutiezone. Het is dan ook logisch dat het theater altijd al wat interesse heeft gehad in de wereld van de prostitutie die letterlijk zo dicht bij die van hen ligt. ‘Enkel een muur scheidt ons nu. En eerlijk? De gesprekken die ik soms volgde in de kelder van de KVS tussen prostituees onderling of prostituees en hun klant waren soms boeiender dan wat ik op de planken te zien kreeg’ luidt het uit de mond van Raven Ruëll.

Recensie: Paying for it ★★★★1/2

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Newsletter
  • Facebook
  • Twitter