<<    >>

Recensie A Quiet Evening of Dance ★★★

desc

vrijdag 12 oktober 2018 deSingel AntwerpenBert Hertogs

Als een langgerekte voorstudie van Seventeen / Twenty One. Zo voelt het eerste deel aan dat met zijn 50 minuten tien minuten langer duurt dan het tweede van William Forsythe. Drie jaar geleden ontbond ie zijn laboratorium The Forsythe Company. Voor deze productie deed ie beroep op dansers die samen met hem (verder) wilden creëren. A quiet evening of dance is ontstaan vanuit ‘DUO2015’ dat hij 22 jaar geleden maakte met Ballet Frankfurt. Oorspronkelijk was het een duet voor twee vrouwen, nu brengen twee mannen het. Openen doet het eerste deel met Parvaneh Scharafali en Ander Zabala die in hun proloog op vogelgeluiden dansen. Forsythe laat zijn dansers in het eerste deel ook gekleurde handschoenen en sneakers aantrekken zodat de focus van het publiek op de beweging gelegd wordt van die lichaamsdelen, van die ledematen die erg veel bewegingsmogelijkheden tonen. Later zal ie hen gekleurde shirts aandoen, zodat je plots meer geneigd bent te zien naar het bovenlichaam en wat het ganse lichaam doet.

Recensie: A Quiet Evening of Dance ★★★

Recensie Bacantes ★★★

desc

donderdag 13 september 2018 deSingel AntwerpenBert Hertogs

Met Bacantes naar de Griekse tragedie tussen Apollo en Dionysus, trekt de Kaapverdische choreografe Marlene Monteiro Freitas de lijn van het cartooneske en carnavaleske begeleid door onder andere 5 trompettisten, een track op band, toetergeluidjes, een fluitje (fiësta!), en muzikanten die met waterdarm en een trechter op het uiteinde hilarisch in dialoog gaan met de trompetten. Die van hun kant zullen zich laten beïnvloeden en onder andere ‘Happy Birthday’ op een wel erg dissonante manier brengen, tot wat geblaas en luchtverplaatsing te horen is om zo het geluid van de waterdarmen na te bootsen of die van een stoomtrein. De electric drums wordt ogenschijnlijk aangeslagen maar zelden komt er effectief geluid uit terwijl de drummer als een dirigent op een verhoogd podiumelement staat waar niet veel later een danser naast komt staan als een zwemmer. Op de rand gaat ie dan staan van het blokje om elk moment het imaginaire water in te duiken. Welkom in de fantasierijke en knotsgekke wereld van de Kaapverdische.

Recensie: Bacantes ★★★

Recensie Common Ground ★★★★

desc

dinsdag 4 september 2018 DE Studio AntwerpenBert Hertogs

Een meer dan terechte staande ovatie kreeg Common Ground in deStudio tijdens het Theaterfestival. De productie is het resultaat van samenwerking tussen Benjamin Vandewalle en Platform-K, de Gentse organisatie waar mensen met een beperking een opleiding dans kunnen volgen. Voor deze dansvoorstelling ging Vandewalle, die twaalf jaar geleden afstudeerde aan P.A.R.T.S. van Anne Teresa De Keersmaeker in zee met Kobe Wyffels en Hannah Bekemans die in het echte leven een koppel vormen. Vijf hoofdstukken kent de voorstelling die begint met losse atomen die op het podium rond bewegen, ogenschijnlijk willekeurig op de al even impulsieve pianobegeleiding van Fulco Ottervanger die abrupt de snaren aanslaat, met de toetsen, dan weer plots een snaar rechtstreeks manipuleert met zijn vinger, klopt op de klankkast met de hand of met een stok die hij uit zijn mond haalt.

Recensie: Common Ground ★★★★

Recensie First ★★★★

desc

zondag 2 september 2018 deSingel AntwerpenBert Hertogs

First is de eerste indrukwekkende danssolo van Geert Belpaeme waarmee hij meteen de filosofische kaart trekt over wat ruimte is. First vergt vormelijk en inhoudelijk dus wel wat van de toeschouwers. Een zwarte Steinway & Sonsvleugel staat achteraan het speelvlak. Verder zien we links een zestal visdraden diagonaal opgespannen staan terwijl er ook rechts maar dan in een rechte lijn van achter naar vooraan opgespannen hangen.  Een langwerpige rechthoek wordt in wit op de vloer gecreëerd via de belichting. Het hoofdlicht gaat van lichtgroen over naar warm wit en zomers middaglicht terwijl die na een uurtje voorstelling uitfadet naar rood. Belpaeme trekt in First waarbij hij zich liet inspireren door Tik Tak (hoewel wij eerder vooral Bugs Bunny zagen wanneer ie zijn handen met de vingers naar beneden hoog boven zijn schouders houdt als een dirigent/pianist die op het punt staat om te beginnen), geometrie en Barnett Newmans essay ‘The first man was an artist’ aanvankelijk de strakke rechte lijn tijdens zijn choreografie, met de hiel steunend op de vloer bijvoorbeeld, de teen gestrekt in de lucht, het lichaam als een plank achterover hellend als een diagonaal. Later trekt hij de horizontale lijn ten opzichte van het speelvlak met zijn lijf. Een parallelle diagonale lijn trekken met materie doet ie trouwens ook enkele keren met de vleugelpiano. De eerste keer wanneer ie met zijn rug naar de toeschouwers staat en de toetsen naar ons gericht zijn, daarna wanneer ie het muziekinstrument 180 graden gedraaid heeft.

Recensie: First ★★★★

Recensie Invited ★★

desc

zaterdag 1 september 2018 deSingel AntwerpenBert Hertogs

Invited van Seppe Baeyens moet naast JR wellicht een van de meest overroepen voorstellingen van het afgelopen theaterseizoen zijn geweest. Participatietheater dat meer wegheeft van een chiro/sportmiddagje met zijn allen in cirkeltjes lopen, vertrouwensspelletjes spelen (over een man springen die als een plank stokstijf op de grond ligt, of je voorover laten buigen door een groepje mensen, …), een ander dragen op de schouder of op de handen tot aan de overkant terwijl je een diagonale lijn tekent op het speelvlak, in een diagonaal handen aan elkaar geven in een mensenketting en dan die laten uitwaaieren via een golfbeweging, uitgenodigd worden door iemand die je arm vastneemt en je van plaats verandert, mensen die tegenover elkaar geplaatst worden, of in het midden van het speelvlak terwijl de ander rond hen cirkelt, … Zeker, de voorstelling ademt de tijdsgeest uit met een mooie boodschap voor integratie, rijk, arm, oud, jong, man, vrouw, met of zonder beperking, met of zonder niet-Belgische achtergrond, … Maar de voorstelling wiens boodschap al snel gelezen is (en dus ook al snel uitverteld), en daardoor ook al snel verveelt, ademt als je het geheel vanop een afstand bekijkt met een nuchtere en afstandelijke bril een tenenkrullende geitenwollensokkerigheid uit.

Recensie: Invited ★★

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Newsletter
  • Facebook
  • Twitter