<<    >>

Recensie Kosmopolis

desc

vrijdag 13 oktober 2017 Bourla AntwerpenSascha Siereveld

“Het aangroeien van jouw kapitaal loopt omgekeerd evenredig met het aantal mensen dat in de goot belandt.” Het zou een perfecte kritiek kunnen geweest zijn op hoe de allerrijksten de dag van vandaag hun geld verdienen. En toch stamde deze opmerking al uit 2003 toen auteur Don Delillo zijn roman “Cosmopolis” publiceerde. De inhoud van deze productie van het NTGent was dus absoluut mee met de tijd. Maar door het verhaal van Eric Packer naar een speeltuin te verplaatsen in plaats van de grote witte limo waar het zich oorspronkelijk afspeelde, kwamen we nooit echt in het verhaal. Deze regiekeuze van Johan Simons en Bettina Pommer maakte dat het vis noch vlees bleef: de personages werden nooit echt volwassen genoeg om au sérieux te nemen en nooit kinds genoeg om een soort van kinderlijke onschuld uit te stralen. Er was zelfs een moment waarop we ervan overtuigd geraakten dat de prestaties van het saxofoonkwartet het beste uit de voorstelling waren.

Recensie: Kosmopolis

Recensie Ne merel op nen tak

desc

woensdag 11 oktober 2017 Arenberg AntwerpenSascha Siereveld

“They fuck you up, your mom and dad.” In de categorie “stevige openingszinnen” kon deze wel tellen. En dat terwijl “Ne merel op nen tak” van Johan Petit eigenlijk niet echt ging over ouders, maar over hoe zijn kameraad en muzikant David Bovée, alias Matti, op het idee kwam om naar Sao Paulo te trekken. In een beeldig en sappig opgekuist Antwerps verhaalde Johan over hun avonturen en over de kleine en grote verhalen uit het leven van Matti die uiteindelijk tot die beslissing om te vertrekken leidden. En terwijl de ene grappige anekdote de andere afwisselde, we hartelijk konden lachen met de simpele, herkenbare frustraties uit het leven, gingen we mee op de zoektocht naar de bron van het “verlangen om opnieuw te beginnen”. Deze voorstelling van het MartHa!Tentatief werd live muzikaal ondersteund door Roel Poriau en Tomas Desmet die samen met David de soundtrack van “Ne merel op nen tak” speelden.

Recensie: Ne merel op nen tak

Recensie My Robot is a Lover

desc

vrijdag 6 oktober 2017 CC DeurneBert Hertogs

My robot is a lover, is op zijn zachtst gezegd een interessante jeugdvoorstelling. Er was deze week veel te doen rond de seksuele voorlichting die Ketnet gaat geven in de Dokter Bea-show. Wat we echter niet te weten kwamen, is of Eva Van der Gucht ook seks met robots gaat bespreken. Want over dat thema lazen we de laatste maanden wel vaker iets in de media. Het stijgend aantal singles in ons land, de behoefte aan genegenheid in een drukke prestatiemaatschappij waarbij vrienden soms ook aan seksuele dienstverlening doen (friends with benefits) … toont aan dat er heel wat veranderingen op stapel staan hoe we ons privéleven straks gaan organiseren. Dat een robot meer zal kunnen doen dan bijhouden of je frigo nog goed is aangevuld, staat buiten kijf.

Recensie: My Robot is a Lover

Recensie Het kleine meisje van meneer Linh

desc

zaterdag 30 september 2017 Bourla AntwerpenBert Hertogs

Met ‘Het kleine meisje van meneer Linh’ zet acteur Koen De Sutter een geweldige prestatie neer in het Toneelhuis. Zeker als je weet dat de voorstelling op een goeie week tijd helemaal omgegooid is nadat Gene Bervoets, die de rol van meneer Linh voor zijn rekening ging nemen en dus de grootste lap tekst had, verstek moest geven. De Sutter moest zich in korte tijd dus heel wat bijkomende tekst eigen maken, en bewees vooral een begenadigd verteller te zijn. Zeker, de acteur had op de première nog wat houvast nodig links en rechts door de tekst op papier erbij te nemen en vervolgens op het podium te gooien, maar door het rijke beschrijvend en gedetailleerd beeldend taalgebruik dat moeiteloos de juiste sfeer weet op te roepen in Philippe Claudels tekst, stoorde dat zelden. We zijn er dan ook van overtuigd dat verderop de voorstellingenreeks deze productie er helemaal zal staan. Een van de betere Guy Cassiersregies in jaren overigens.

Recensie: Het kleine meisje van meneer Linh

Recensie Adela en Helena

desc

dinsdag 26 september 2017 Fakkeltheater Rode ZaalSascha Siereveld

Je hoeft niet altijd naar de grote, gevestigde cultuurhuizen te gaan om ”grote cultuur” te beleven. Getuige hiervan was “Adela en Helena” in de Rode Zaal van het Fakkelteater te Antwerpen. Het was een theaterstuk waarbij Chris Lomme, Katelijne Verbeke en Simone Milsdochter het verhaal brachten van drie vrouwen die elk op hun manier moesten rondtrekken in het Europa van het begin van de vorige eeuw om elkaar uiteindelijk in Antwerpen tegen te komen en daar hun levensverhaal te vertellen. Kris Van Steenberge tekende voor het scenario waarin hij zich rijkelijk bediende van een beeldige taal en zich uitvoerig liet inspireren door de levensverhalen van de moeders van Jean Kluger en Hans Kusters. Ignace Cornelissen had terecht gekozen voor een erg sobere regie waardoor het verhaal ten volle zijn werk kon doen en het geheel uitmondde in een intieme, maar sterke voorstelling.

Recensie: Adela en Helena

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news