<<    >>

Recensie Remember the dragons

desc

zaterdag 13 januari 2018 HetPaleisBert Hertogs

Met Remember the dragons … bewandelt Berlin, Kopergietery en hetPaleis het pad van fake news, het feest van de leugen. Hier voorgesteld door een Chinees drakenfeest waarbij kinderen mogen liegen. Hun eerste leugen wordt volgens een oude Chinees in China gezien als een heuglijk moment, zo laat de voorstelling uitschijnen waar de waarheid zo goed als afwezig is, of is dat schijn? Iedereen kan er tijdens het feest zijn wie die wil zijn. De toeschouwers worden in twee groepen verdeeld. De minderjarigen gaan naar een ruimte waar ze een viertal verhalen te horen krijgen, terwijl de volwassenen in een soort wachtzaal met koffiemachine en tijdschriften (niet) kunnen zien wat er werkelijk gebeurt bij de jongeren. Tussendoor komt er een oude Chinees langs op het tv scherm die weet te raden op welk symbool een toeschouwer finaal beland is, en zien we op een ander scherm een radiostudio waar drie verhalen passeren, dat van de vrouw die door een chromosoomafwijking geen pijn voelt (wat gebaseerd kan zijn op het verhaal van Olivia Farnsworth), dat van de twee meisjes waarvan er eentje afhankelijk van de dag zich een jongen of een meisje voelt (en dus gender fluid is), of dat van de man die een ruimtereis maakte met de Apollo 17 maar de naam van zijn kind in het maanstof vergeten schrijven was. Een schilderij dat gebaseerd is op een echte foto maar waarin wel de naam te lezen is in het maanstof, werd op den duur als waarheid beschouwd. Kortom: een leugen kan de waarheid verdringen en generaties overleven omdat de leugen gewoon een sterker verhaal geworden is op zich dan wat er werkelijk gebeurde.

Recensie: Remember the dragons

Recensie Dat begint hier al goed

desc

zaterdag 13 januari 2018 DE Studio AntwerpenBert Hertogs

Goele Derick, die bij het grote publiek ongetwijfeld gekend is als de scherpe secretaresse van Professor T. op Één - wie herinnert zich niet die ene repliek ‘dan ziet gij meer dan ik’ die ze gaf op de stelling ‘zie hier een mens!’ van decaan Walter De Paepe (neergezet door Carry Goossens) – zet de solovoorstelling ‘Dat begint hier al goed’ neer. Tekst en regie van deze voorstelling met ironische titel is van de hand van Hanneke Paauwe en in de video zien we Lukas Smolders en Umi Schram opduiken. Derick zet de fee Canapé neer die in tegenstelling tot andere feeën een rond hoofd heeft met daarop een puntmuts. Alle anderen worden met een perfect punthoofd geboren omdat de dokter de babies met een pomp eruit trekt. Alleen bij haar was de zuigkracht kennelijk niet groot genoeg. Die punthoed is er tegen de kou. Fee Canapé is dus een buitenbeentje. Ze blinkt uit in vallen, kortom een hoogvlieger is ze niet. Op school verandert ze haar nullen in respectievelijk een 6, 8 en een 10 zodat ze ten onrechte als cadeau een toverstaf krijgt van haar ouders die op hun beurt opscheppen met de resultaten van de dochter. Met die staf maakt ze allerlei fouten want die 15.000 toverformules uit het grote toverboek (dat verdacht veel van een behangersboek wegheeft) krijgt ze maar niet van buiten geleerd... Het wat praatzieke ‘Dat begint hier al goed’ gaat over faalangst en de verwachtingen van onze prestatiemaatschappij die steeds een absurder kantje beginnen te krijgen. Het moeilijkst hebben we het met de oplossing die deze voorstelling aanreikt: een leven leiden buiten de maatschappij, er een van zich terugtrekken in je eigen pompoen en een eigen wereldje creëren. Het solitaire leven, dat van de kluizenaar lijkt dus gepromoot. We weigeren dit als dé oplossing te zien voor al wie moeite heeft om aan de verwachtingen van de maatschappij te voldoen of niet meer meekan aan het huidige tempo.

Recensie: Dat begint hier al goed

Recensie Sol Bemol

desc

zaterdag 6 januari 2018 Spoor Oost AntwerpenBert Hertogs

De sfeer van het begin van de twintigste eeuw, die van de stomme film, die van de hijskranen aan de kade die handmatig een last op moesten heffen om zo in het ruim van een boot te krijgen. Die van melancholische tristesse ook. Die roepen acrobaat Dirk Van Boxelaere en muzikante Fien Van Herwegen op in Sol Bémol, een circusvoorstelling die erg geschikt is voor de allerkleinsten.

Recensie: Sol Bemol

Recensie Bruiloft

desc

vrijdag 5 januari 2018 Herrystraat 15 AntwerpenBert Hertogs

Anderstaligen een kans bieden op het podium. Op zich is dat een nobel idee. Helaas is het echter geen al te beste zet om hen dat in het Nederlands te laten doen. Ook al kan de cast die een deeltijdse theateropleiding volgt bij de kunstZacademie zich verstaanbaar uitdrukken in het Nederlands, toch is theater meer dan dat alleen. Inleving, toon, klankkleur, emotie, expressie … het zijn maar enkele zaken die naast taal op zich essentieel zijn. Op dat vlak stelde ‘Bruiloft’ dan ook erg teleur omdat de spelers te veel bezig waren met hun tekst zo goed mogelijk op te zeggen. Tot echte goede geloofwaardige dialogen kwam het zelden. En ook in de inleving en het toneelspel was men te geremd. Als de Bruid te horen krijgt dat haar beloofde bruidegom, de Zoon, niet komt, legt die eerder de opgestapelde stoelen neer dan dat ze ze omver kegelt of gooit. Ook de woede en/of ontgoocheling is bijna niet aanwezig dan. Dat een handvol toeschouwers het tijdens deze productie voor bekeken houdt, ligt dus niet alleen aan de technische mankementen (micro’s die kraken of het even niet doen) maar vooral bij de keuze om de cast niet in de moedertaal te laten acteren.

Recensie: Bruiloft

Recensie Kings of war

desc

zondag 17 december 2017 Stadsschouwburg AmsterdamBert Hertogs

Acht jaar geleden zette Ivo Van Hove met Romeinse Tragedies zich definitief op de internationale kaart als regisseur. Nog steeds wordt die marathonvoorstelling die gebaseerd is op Shakespeare als een van de absolute hoogtepunten uit zijn carrière beschouwd. Niet meer dan terecht overigens. In juni 2018 vindt de dernière plaats van de tour in Carré Amsterdam. Acht jaar later bewerkte ie de koningsdrama’s Henry V, Henry VI en Richard III tot de maar liefst vier uur en half durende voorstelling Kings of War die in de Stadsschouwburg van Amsterdam kon rekenen op een staande ovatie achteraf. Twee families staan er recht tegen over elkaar als het gaat over de macht, de clan Lancaster (Henry V en Henry VI) aan de ene kant die het gevoel hebben hun functie onrechtmatig uit te oefenen en die van York aan de andere kant die ambitieus zijn en eerherstel wensen om te bekomen wat hen toekomt volgens hen. Terwijl Romeinse Tragedies je vanaf de allereerste seconde bij het nekvel pakt en je in de voorstelling trekt, is dat in mindere mate het geval bij Kings of War dat een mooi voorbeeld is van een productie die geleidelijk aan je in zijn macht begint te krijgen. Vorig jaar kreeg Hans Kesting voor zijn rol als de getormenteerde Richard III die zich wentelt in een slachtofferrol omdat ie ‘een misbaksel’ is en aan het moorden slaat om de macht te veroveren de Louis D’Or toneelprijs. Wij waren echter het meest onder de indruk van Bart Slegers als York op het einde van het eerste deel. Daarin grijpt ie de macht wanneer ie een leger krijgt om een antwoord te bieden op de rebellie in Ierland. Met dat versterkte leger eist ie na verloop van tijd de troon op van de zwakke Henry VI (Eelco Smits) die de Franse veroveringen van diens vader ziet verloren gaan. Het resultaat van het blindelings volgen van slecht politiek advies via Suffolk (Robert De Hoog) die er tevens een relatie op nahield met Henry VI’s vrouw Margareta (Janni Goslinga).

Recensie: Kings of war

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news