Delen

PDF

Recensie: Stash + Red Light Symphonic Orchestra***
Waar: De Roma Borgerhout
Wanneer: vrijdag 22 januari 2010

Foto's: Jan Garrevoet

Helemaal alleen zet Gunther Verspecht “Thunder and storm” in op gitaar. Pas vanaf “All that fire” speelt zijn ganse band mee. Maarten Flamand op elektrische gitaar, Nicolaas Willems aan de toetsen, David Demeyere op drums en Mathias Moors brengen met hem nieuwe nummers uit hun jongste album “All that fire”. In deel twee breidt het gezelschap uit met het 23-koppige Red Light Symphonic Orchestra onder leiding van Jan Couck. Met de klassiek geschoolde muzikanten brengt de band een best-of. Het zorgt voor twee verschillende optredens in één concert die ons allebei verrasten omdat ze ijzersterk waren. In “falling from grace” verwijst Verspecht naar Leonard Cohen. Mr. Undertaker schreef hij naar aanleiding van zijn reis naar Mississippi. Daar is een kruispunt. De legende gaat dat als je daar gitaar speelt, dat een zwarte man op je afkomt en je aanspreekt. In ruil voor succes moet je je ziel verkopen. Verspecht verwees ook naar Robert Leroy Johnson, een Amerikaanse bluesmuzikant die in 1938 op 27-jarige leeftijd stierf. Volgens de zanger heeft hij in die tijd heel wat straf materiaal bij elkaar gepend. Verspecht is overduidelijk liefhebber van zijn muziek. Mrs Jones brengt hij vervolgens alleen aan elektrische gitaar, één spot op hem gericht, wat een intimistisch gevoel bezorgt. “Hoe kan ik de liefde van mevrouw Jones winnen?”  vraagt hij zich af waarna toetsen en accordeon en daarna ook gitaren en drum een prachtig en langgerekte instrumentale outro spelen. Genieten is dit! “When it burns” staat hier haaks op, het nummer klinkt veel rauwer en het gitaarwerk klinkt snedig. Een ideaal nummer voor een zomerfestival. Verspecht durft ook wel eens in het ijle te zingen. De overdreven galm op zijn stem gaat er zo over dat nummers zoals “Whisper something” en in deel twee ook “I want you so bad” grotendeels verloren gaan in deze overdreven pathos. Dat laatste nummer is qua zanglijn trouwens weinig interessant wegens nogal repetitief maar des te interessanter is de orkestrale verpakking die we voorgeschoteld kregen. Heel wat nummers van Verspecht lenen zich blijkbaar perfect om met klassieke instrumenten vertolkt te worden en tillen Stash’ nummers tot een hoger niveau. “Fading out” klonk als een pareltje, eerst gespeeld op klassieke gitaar, daarna piano waarna al de rest het nummer een vollere klank meegaf. Naar het einde toe hoorden we opnieuw alleen klassieke gitaar en piano. Muzikaal dachten we dat Stash het nummer zo zou laten uitfaden, maar dat bleek niet het geval. Het nummer zwol opnieuw aan. Knap. Een beetje ingehouden, maar perfect voor deze song, zong Esther Lybeert  - die blijkbaar ook als Mrs. Hyde door het leven gaat - “I need a woman” mee. Verspecht had zich laten vertellen dat er mooie vrouwen in de zaal zaten en maakte met hen alvast een afspraak om hen na het optreden in de foyer te ontmoeten. Verder mocht hij niet te diep in de ogen kijken van de backing vocal, want Lybeert vormt een koppel met een van de muzikanten, zo liet hij weten. Nog zo’n sterke orkestratie hoorden we bij “Thee without sin, throw the first stone” dat aanving met de hobo. Verspecht toonde ons dat hij twee jaar geleden de foute keuzes maakte tijdens de Night of the Proms en speelde in de Roma een van de betere optredens die we dit seizoen van een eigen artiest of band al zagen. Van routine was er niets te merken tijdens deze voorlaatste voorstelling. Dat doen weinigen hem na. Chapeau. < Bert Hertogs > De setlist: Deel 1: Thunder & Storm All that fire Don’t be fooled Walk in the sun Falling from Grace Inspiration Mr Undertaker Mrs Jones When it burns Whisper something Hope she’ll be happier Deel 2: Trade your rights for wrongs Adrenaline Fading out I need a woman Thee without sin, throw the first stone Carving the pain Sadness All that’s left I want you so bad Sinnerman  Bis: Red hot foxy haze Hope she’ll be happier

© sinds 2008 concertnieuws.be | concertnews.be | gebruiksovereenkomst