concertnieuws.be | concertnews.be | concertnews.nl http://www.concertnews.be Kom hier als eerste onze jongste recensies en foto's te weten http://www.concertnews.be/images/concertnewslogo.jpg Concertnieuws.be http://www.concertnews.be Kom hier als eerste onze jongste recensies en foto's te weten <![CDATA[Recensie Lodovica Comello Koninklijk Circus Brussel vrijdag 24 april 2015]]>

Lodovica Comello is een Italiaanse actrice die bekend werd door haar rol als Francisca in de Argentijnse Disneyreeks Violetta. Naast het acteren begon de 24-jarige Lodovica aan een muziekcarrière in 2013. Haar debuut ‘Universo’ verscheen bij Sony Music en sinds februari ligt haar opvolger ‘Mariposa’ in de rekken.

]]>
<![CDATA[Recensie Pardon Sorry dat ik leef DE Studio, Antwerpen donderdag 23 april 2015]]>

Skagen baseert zich op een documentaire van Magnum-fotograaf Raymond Depardon. Die draaide een documentaire in het gerechtsgebouw van Parijs. De man concentreerde zich op de ondervragingen van een procureur die na elkaar verschillende verdachten van al even uiteenlopende zaken voor zich kreeg. Met dat uitgangspunt gingen Valentijn Dhaenens, Korneel Hamers en Clara van den Broek aan de slag om uiteindelijk te komen bij het tragikomische Pardon! Sorry dat ik leef.

]]>
<![CDATA[Interview Ks Choice over The Phantom Cowboy]]>

K’s Choice is terug met hun zevende album ‘The Phantom Cowboy’. Broer en zus Gert en Sarah Bettens schreven voor het eerst samen in dezelfde ruimte en dat levert een bijzonder verfrissend resultaat op. De nieuwe plaat is een rockalbum pur sang. Concertnews.be ging aan tafel zitten met Gert Bettens om te spreken over zijn ervaring met dit album en nog veel meer.

]]>
<![CDATA[Interview Merdan Taplak over nieuw album Imperial Dance Material]]>

De Antwerpse dj/producer Merdan Taplak is na twee jaar terug met een nieuwe plaat, ‘Imperial Dancefloor Material’. Taplak laat de Turkse invloeden, dat de voorganger ‘In It For The Honey’ typeerde, voor de nieuwe plaat achterwege. Deze keer staat er elektronische popmuziek op het menu met invloeden van house, techno, hiphop tot trap en dubstep. We spraken met de Antwerpse producer over zijn nieuw album, zijn plannen voor een live-show en zijn nieuwe tattoo.

]]>
<![CDATA[Recensie Groundation Ancienne Belgique Brussel zondag 19 april 2015]]>

De Amerikaanse band Groundation uit Sonoma County, is een negenkoppige band die gevormd werd in 1998. De groep staat bekend om zijn fusion van reggae, dub en jazz. Alhoewel deze drie genres gecombineerd worden, kunnen ze toch beschouwd worden als een reggaeband. De teksten gaan over vrijheid en de strijd voor een liefhebbende maatschappij. Toch staat de band ook bekend voor hun uitgebreide live improvisaties, iets wat kenmerkend is voor jazz.

]]>
<![CDATA[Recensie Freek de Jonge met Als je me nu nog niet kent Arenberg Antwerpen zaterdag 18 april 2015]]>

Even kijken hoe veel Berbers er in de zaal zitten. Zo startte Freek de Jonge zijn voorstelling in de Arenberg. Het moet gezegd, de Nederlander – die al even tourt in “het gedeelte van België dat zich wil afscheiden van het andere”  – was duidelijk op de hoogte van de (politieke) actualiteit in ons land en recente uitspraken van de Antwerpse burgemeester (waarbij de cabaretier fijntjes opmerkte dat De Wevers Rotterdamse collega een Berber is). Zo wist ie dat een dag eerder - hij trad toen op in Dilbeek – er 3 zebra’s een tijdje vrij rondliepen in de straten van Vilvoorde en er minstens 1 kind een trauma aan heeft opgelopen omdat die net aan het leren was om over de zebra (Hollands voor het zebrapad) te wandelen.  Het bracht hem in geen tijd bij het verschil tussen Hollands en Vlaams. “Zwijnen” is afgeleid van het Duitse “Schwein haben”, ofwel geluk hebben, terwijl Vlamingen het niet Oostelijk zoeken maar Zuidelijker met “chance hebben” op zijn Frans dus. Dat betekent in Nederland dan weer dat je een meisje aan de haak geslagen hebt.

]]>
<![CDATA[Recensie Silverstein Muziekodroom Hasselt zaterdag 18 april 2015]]>

Sinds hun ontstaan in 2000 is Silverstein gestaag gegroeid tot een begrip in het Post-Hardcore circuit. Wereldwijd verkocht het Canadese vijftal reeds 1 miljoen exemplaren van vijf studio-albums, 3 EP’s, een live-album, een mini-album en verschillende 7”-singles. Daarnaast speelde het collectief rond zanger Shane Told al meer dan 1500 shows in 34 landen, en maakten de jongens hun opwachting op festivals en tournees als de Vans Warped Tour en Rock Am Ring. Dit jaar is voor Silverstein echter een feestelijk jaar: niet alleen viert de band het tienjarig jubileum van hun tweede album “Discovering The Waterfront”, dit jaar komt ook hun zesde album uit, getiteld “I Am Alive In Everything I Touch”. De Canadezen lieten daarom al weten dat ze “Discovering The Waterfront” integraal zullen doorspelen op hun shows, alsook hun grootste hits en, uiteraard, een kleine teaser van hun aankomende album. De Muziekodroom in Hasselt mag zich dus opmaken voor een lekker uitgebreid old-school Hardcore-feestje.

]]>
<![CDATA[Recensie Mad Professor en Prince Fatty Recyclart Brussel zaterdag 18 april 2015]]>

Prince Fatty en Mad Professor zijn twee dubproducers die zeker en vast niet nieuw in de oren klinken bij de reggae- en dubliefhebbers. Prince Fatty, afkomstig uit Londen, is al zo’n 25 jaar actief in de muziekwereld. Hij begon in de jaren ’90 als producer van verschillende artiesten zoals Blur, Gregory Isaacs, A Tribe Called Quest, Sugarhill Gang, Adrian Sherwood en zelfs Lily Allen. In 2005 verscheen zijn eerste album onder zijn eigen naam. Ondertussen heeft hij 8 albums op zijn palmares staan, waaronder enkele platen, samenwerkingen met The Mutant Hifi, Nostalgia 77 en Mungo’s Hi-Fi.

]]>
<![CDATA[Recensie Roni Size | Reprazent Ancienne Belgique Brussel donderdag 16 april 2015]]>

De legendarische drum & bassgroep Reprazent is na zeven jaar stilte terug. Deze zomer zal hun nieuwe plaat verschijnen, waarvan de titel nog niet bekend is gemaakt. De groep bracht hun legendarisch debuut ‘New Forms’ uit in 1997. Dat album won een Mercury Music Prize dat zelfde jaar. Eigenlijk is het al langer geleden dat de groep nieuw materiaal heeft uitgebracht, want hun laatste album van 2008 bevat vooral edits van hun klassieke debuutplaat.

]]>
<![CDATA[Recensie Quicksand Valley Monty Antwerpen donderdag 16 april 2015]]>

Victor en Vera baten een naturistenkamp uit. Ze doen dit vanuit een idealistische visie uit de jaren zestig. Lekker probleemloos in je blote flikker in de zon liggen, meer moet dat niet zijn. Maar de klanten blijven weg en Victor en Vera hebben moeite om de eindjes aan elkaar te knopen. Zoon Arend, die op zijn zestiende door zijn pa naar de London School of Economics is gestuurd, keert na jaren huiswaarts met zijn vriendin Claire. Arend zit boordevol managersgelul: swotanalyses, outsourcing en production tools hebben voor hem geen geheimen. Hij komt met een “businessplan“ om het kamp te laten overnemen door een multinational, die het wil aan passen aan “de moderne smaak“. Een extra “welness-“ en “beautycenter“ zullen nieuwe cliënten lokken. Maar de koppige, ouderwetse Victor wil er niets van weten en stuurt Arend terug naar af. Tot grote droefheid van Vera, die de zwarte sneeuw in het kamp echt wel beu is. Arend vertrekt, maar de sluwe Claire blijft in het kamp. Ze slaagt waar Arend faalt. Ze houdt zogenaamd van de natuur en tijdens het knippen van ligusterheggen weet ze Victor te verleiden tot een “investering“ van de firma waarvoor Arend en Claire samen werkten. Victor, die verliefd is op de mooie Claire én gecharmeerd is van haar geld, heeft niet eens door dat zijn kamp nu toch is verkocht. Arend blijft alleen weemoedig achter om met Françoise Hardy te mijmeren over het Verleden met zijn ex-lief.

]]>
<![CDATA[Recensie Rae Morris Ancienne Belgique Brussel woensdag 15 april 2015]]>

Een nieuw maar beloftevol gezicht in het muzieklandschap, dat is Rae Morris. Afkomstig uit het Britse Blackpool en sinds haar tienerjaren al bezig met het schrijven van songteksten. Op haar 18e kreeg ze een platendeal bij Atlantic records. Haar eerste single verscheen in 2012. De 22-jarige zangeres heeft er al nu een hele reeks singles en een EP opzitten en in januari verscheen haar debuut ‘Unguarded’.

]]>
<![CDATA[Recensie Denai Moore Botanique Brussel maandag 13 april 2015]]>

Het loopt gesmeerd voor SBTRKT-protegee Denai Moore, talentvolle twentysomething die momenteel vertoeft in de muzikale omgeving van het Londense. Onder meer op haar palmares staan samenwerkingen met James Vincent McMorrow, nummers onder handen genomen door The xx-producer Rodaidh McDonald en gedeelde tracks en tournees met niemand minder dan SBTRKT, met wie ze een tijdje geleden nog in de Vooruit mocht optreden.

]]>
<![CDATA[Recensie Nneka Het Depot Leuven zondag 12 april 2015]]>

Nneka Egbuna is een Nigeriaanse zangeres. Op haar 19e emigreerde ze naar Duitsland en tot vandaag woont ze nog steeds in Hamburg. Nnekas teksten zijn zeer kritisch tegenover het kapitalisme, armoede en oorlog. Ze combineert soul met reggae en hiphop. Met haar muziek wil ze vooral een ethische boodschap meegeven. Haar grote invloeden hiervoor zijn Fela Kuti, Bob Marley, Erykah Badu, Talib Kweli, Lauryn Hill en Mos Def. 

]]>
<![CDATA[Recensie Tove Lo Botanique Brussel zaterdag 11 april 2015]]>

Een pure aanfluiting voor wat een live concert zou moeten zijn. Dat zette Tove Lo neer in de Botanique, een inhaalconcert omdat de oorspronkelijk geplande show van 24 januari geannuleerd moest omdat ze last had van stembandknobbels. De Zweedse Ebba Tove Elsa Nilsson voelde zich niet al te goed in Brussel, schrapte maar liefst twee songs uit de set: “Thousand miles” en “This time around” en bracht een schaamteloos voice over-concert, waarbij ze zelf met de pedaal rechts van haar microstatief bepaalde wanneer ze wél of niet live zou zingen. Kan het schaamtelozer? Kan het nog minder opvallend? En wat moet in godsnaam zo’n artieste – die blijkbaar nog steeds met ernstige stemproblemen kampt - op een affiche van Rock Werchter?

]]>
<![CDATA[Recensie Fyfe Botanique Brussel vrijdag 10 april 2015]]>

Een underdog in de indiemuziekscene, dat is die Fyfe ofte Paul Dixon wel, een jonge muzikant gevestigd in Londen die tot nu toe een sterke debuutplaat onder de arm heeft en onterecht wat onder de radar vliegt. In 2013 mocht hij mee op tour met London Grammar en zo maakte hij voor de eerste keer kennis met de Witloof Bar en het Brusselse publiek. Anderhalf jaar later mag hij zelf als hoofdact aantreden.

]]>
<![CDATA[Recensie Tout Va Bien op Bazaar 2015 Arenberg Antwerpen vrijdag 10 april 2015]]>

Het debuutalbum “Kepler Star” van Tout Va Bien verschijnt pas op 24 april. Toch heeft de band de plaat al mogen vasthouden en ruiken voor ie uitkomt. Het Antwerpse publiek van Bazaar, een festival georganiseerd door de Arenberg in de Arenberg, kon als eerste kennis maken hoe de songs live klinken. Op twee nummers na (Sometimes in life en Tall) brachten  Jan Wouter Van Gestel en de band de ganse plaat die hen zélfs naar The Barn van Rock Werchter moet leiden op 27 juni.

]]>
<![CDATA[Interview Stijn Meuris 25 jaar op de planken]]>

Stijn Meuris mag dit jaar 25 kaarsjes uitblazen. Niet voor zijn persoonlijke verjaardag wel voor die van zijn muziekcarrière. Of beter gezegd:  zijn parcours, zoals hij zelf liever verkiest. Hij begon aan zijn avontuur met de rockgroep Noordkaap, nadien met Monza en staat nu op de affiche als Meuris. Dat werd allemaal gevierd op een verjaardagsconcert in de Ancienne Belgique, waar hij toen 25 jaar geleden de Rock Rally won. Hij mag dan wel al een kwarteeuw bekend zijn als muzikant, moe zijn is Stijn Meuris allerminst. Dat maakt hij duidelijk tijdens een interview met Concertnews.be voor zijn verjaardagsconcert.

]]>
<![CDATA[Recensie Sinkane Ancienne Belgique Brussel donderdag 9 april 2015]]>

In Londen geboren, opgegroeid in Soedan en later verhuisd naar de VS. Ahmed Gallab, beter bekend als Sinkane, heeft al flink wat delen van de wereld gezien. Dat vertaalt zich dan ook in zijn muziek. Van afropop, krautrock, reggae, funk, soul, free jazz tot lo-fi, elk genre vindt wel zijn weg terug in de sound van Sinkane.

]]>
<![CDATA[Recensie Purity Ring Botanique Brussel woensdag 8 april 2015]]>

Iets meer dan twee jaar geleden stond het Canadese Purity Ring nog in de AB Club met hun uitstekende debuutalbum Shrines. In de Botanique staan ze met opvolger Another Eternity. Hun lichtcoconnen wisselden ze in voor een lichtgordijn, Megans elegante, zwarte jurkje maakte plaats voor een soort van witte ruimteoutfit met puntige schouders.

]]>
<![CDATA[Recensie Rival Sons Ancienne Belgique Brussel dinsdag 7 april 2015]]>

Een combinatie van bluesrock, rock & roll en hier en daar wat invloeden uit hardrock, dat is Rival Sons. De Amerikaanse band uit Long Beach, Californië heeft een discografie van vier studioalbums. Hun jongste plaat ‘Great Western Valkyrie’ van 2014 werd door Classic Rock Magazine bekroond als het beste album van het jaar. Rival Sons is een vierkoppige band met zanger Jay Buchanan, gitarist Scott Holliday, drummer Mike Miley en bassist Dave Beste. Recent is keyboardspeler Todd Ögren-Brooks aan de band toegevoegd, enkel voor de tournees weliswaar.

]]>
<![CDATA[Recensie Therapy Ancienne Belgique Brussel maandag 6 april 2015]]>

De Ierse alternatieve rockgroep Therapy? uit Belfast is na drie jaar stilte terug met een nieuwe plaat ‘Disquiet’. Met deze laatste telt hun discografie nu liefst 14 studioalbums. Momenteel tourt de band doorheen Europa om hun laatste plaat voor te stellen. Alhoewel ze vooral in de UK optreden voor deze tournee, doen  ze ook nog haltes in Nederland, België en Duitsland.

]]>
<![CDATA[Recensie Wickie de musical Plopsa Theater De Panne maandag 6 april 2015]]>

We moesten helemaal afreizen naar het verre De Panne om in Plopsaland de première mee te maken van “Wickie De Musical”. Studio 100 mikte met deze productie op een beduidend jongere doelgroep dan bij “Kadanza” en dus moesten ook wij ons vizier iets bijstellen. Gert Verhulst en Hans Bourlon hadden een eenvoudige verhaallijn uitgetekend zodat zelfs de kleinste vikings mee konden volgen. Er had links en rechts wat meer humor voor de papa en de mama in mogen zitten, maar daar gaan we zeker niet over struikelen. De jonge Remi De Smet schitterde in ieder geval als Wickie en Lotte Heuten was vertederend als zijn vriendinnetje Ylvi. Dirk Bosschaert en Serge Quisquater wisten qua zang niet echt te overtuigen, maar gelukkig was er Marleen van der Loo die ons als moeder Ylva moeiteloos wist in te pakken toen ze “Mijn zoon Wickie” zong.

]]>
<![CDATA[Recensie Antigone met Juliette Binoche deSingel Antwerpen donderdag 2 april 2015]]>

Antigone naar Sophocles van Ivo Van Hove mét Juliette Binoche in de titelrol. Groot nieuws was dat voor het seizoen 2014-2015 in deSingel. En dus was de mediabelangstelling navenant. Hoewel Van Hove een erg gevierd regisseur is – vorig jaar goed voor een eredoctoraat aan de UA, straks volgt een musical met muziek van David Bowie – stelde de vijftiger die geboren is in Kwaadmechelen erg teleur met zijn interpretatie van deze Griekse tragedie. Geen enkele acteur komt iet of wat geloofwaardig over, iedereen speelt véél te groot, neigt zelfs naar overacting, zodat het geheel bij momenten ronduit lachwekkend is. Antigone komt daardoor gewoon niet aan, blijft niet op de huid kleven maar verzuipt in pathos.

]]>
<![CDATA[Recensie De Mens met Nooit genoeg De Roma Borgerhout vrijdag 3 april 2015]]>

De Mens heeft met ”Nooit genoeg” zijn elfde album uit na een break van twee jaar. De mannen moesten enerzijds nog wat bekomen van hun verjaardagstournee de Mens 20 die iets langer dan voorzien was van 2012 tot 2013 duurde. Daarnaast waren ze bezig met werken aan het nageslacht, wat enige inspanning vergt. Volgens frontman Frank Vander linden is de Mens met nieuw samengestelde gezinnen opgeteld goed voor een voetbalploegje aan kinderen.  De Mens zelf breidde ook uit en werd van een trio een kwartet met Frank Vander linden op zang en gitaar, Michel De Coster op bas, Dirk Jans op drums en nieuwkomer – al tourde hij ook mee tijdens de verjaardagsconcerten – David Poltrock op toetsen. In de Roma toonde de Mens dat niets menselijks hen vreemd is en ze technische problemen te baas kunnen. En hoewel ze passen voor alle sterrendom en het opgehemeld worden door recensenten met een zekere cool en relativeringsvermogen kunnen nuanceren, stegen ze toch lichtjes boven hun “niet te succesvol willen zijn”-formule uit in de Roma al was dat vooral op het einde van de rit.

]]>
<![CDATA[Recensie Reizen Jihad CC Berchem donderdag 2 april 2015]]>

Reizen Jihad gaat over de Syriëstrijders. België heeft er nu al zo‘n 450, dat is per hoofd van de bevolking het meeste van alle Europese landen. Een verontrustend hoog aantal dus. Reizen Jihad wil weten hoe dat komt en wie ze zijn. Een Sysifustaak, want als er één debat gepolariseerd is en vol clichés zit, dan toch wel het debat over de Syriëstrijders. De ploeg van auteur Fikry El Azzouzi, een voormalig columnist van De Morgen, heeft meer dan vier jaar aan dit stuk gewerkt en vele deskundigen over dit probleem om advies gevraagd. Niet in het minst de minzame professor Rik Coolsaet, die al sinds mensenheugenis over terrorisme doceert. 

]]>
<![CDATA[Recensie Amatorski Het Depot Leuven donderdag 2 april 2015]]>

Het nieuwste album ‘From Clay To Figures’ van de Gentse band Amatorski mag volgens Focus Knack dan verkozen zijn tot het beste Belgische album, live optreden schijnt nog niet hun sterkste kant te zijn. De locatie speelde hierin misschien ook een rol. Het Depot was weer eens mager gevuld en trekt kennelijk enkel minder uitbundige mensen aan. Bij het opkomen verwelkomde zangeres Inne Eysermans de zaal met: “Dag Leuven”. Hier werd weinig tot niet op gereageerd en vanuit de PA moest een welkomstapplausje ingezet worden. Even leek het alsof de twijfel bij het publiek hoorde bij het begin van de set. Maar helaas was dit de voorbode van een optreden dat enkel kan worden bestempeld met het woord ‘saai’.

]]>
<![CDATA[Recensie Toro Y Moi Vk* Brussel donderdag 2 april 2015]]>

Chaz Bundick of Toro Y Moi, afkomstig uit South Carolina, is geen nieuw gezicht in de muziekwereld. Zijn eerste album ‘Causers of This’ zag het licht in 2010. Hij heeft ondertussen al drie studio albums uitgebracht. Bundick gaf vorig jaar al lichtjes weg dat hij zijn muzikale horizon wou verbreden. Onder zijn alias ‘Les Sins’ heeft hij een electronica album gemaakt, genaamd ‘Michael’. En op 7 april verschijnt zijn nieuwe plaat ‘What For?. Geen electronica invloeden van zijn alter ego in dit nieuwe album. De voorgaande platen van Bundick zijn synthesizergerichte soul met een vleugje R&B en funk. Ook zitten er invloeden van indiepop in en daardoor kreeg Toro Y Moi de stempel van chillwave op zich gedrukt.

]]>
<![CDATA[Recensie Axelle Red De Roma Borgerhout woensdag 1 april 2015]]>

Soms moet je een tekst gewoon zijn werk laten doen en met moet de schoonheid van een melodie in eenvoud kunnen klinken. Daarom had Axelle Red besloten om in haar “Acoustic”-tour de violen, drums, bas en elektrische gitaren thuis te laten en het podium op te trekken met alleen een buffetpiano, akoestische gitaren en een trompet. Het gaf klassiekers als “Sensualité” en “Temps pour nous” een hele andere klank en deed de tekst van liedjes als “Présidente” en “Toujours” heel goed uit de verf komen. Wigbert Van Lierde leverde schitterend werk op gitaar en dobro en de klanken van Yves Fernandez Solino’s trompet en bugel gaven soms net dat beetje extra warmte mee aan de muziek. We zouden bijna zeggen dat ze met glans in haar opzet geslaagd was, ware het niet dat ze te vaak slecht verstaanbaar was waardoor de inhoud van sommige teksten jammer genoeg in het water viel.

]]>
<![CDATA[Recensie Penthesilea De Munt Brussel dinsdag 31 maart 2015]]>

Eerder dan een verhalende opera, is de wereldcreatie Penthesilea naar Heinrich von Kleist van Pascal Dusapin een state of mind-opera geworden van constante spanning tot het einde tussen Penthesilea en Achilles. Een uitgebeend conflict dat op het scherpst van de snee gevoerd wordt tussen twee opponenten, een battle of the sexes, waar de vrouw – in tegenstelling tot de Griekse mythologie zoals beschreven in de Illias van Homerus - niet verliest, maar het recht in eigen handen neemt nadat Achilles door haar is omgebracht (ook hier wordt een loopje met de mythologie genomen). Het dierlijke – in de video wordt verwezen naar leerlooiers, het afschrapen van het vel – is steeds, atypisch voor het medium opera – aanwezig, verwijzing naar de mens die zich dierlijk gedraagt. Dit wil zeggen dat er opvallend veel gekropen, geslopen en gerold wordt over het podium dat refereert naar slachterijen/slachtpartijen. Een donkere setting dus die zich ook uit in de muziek met veel glissandi voor koperblazers (trompet, tuba met demper), stevige accenten voor pauken en percussie (slaan op een metalen plaat) terwijl de constante spanning door de harp en een betokkelde cimbalon – familie van de cither, een instrument dat Achilles volgens de Griekse mythologie leerde bespelen van zijn vader Phoinix – op niveau gehouden wordt.

]]>
<![CDATA[Recensie Foute Vrienden de film Kinepolis woensdag 1 april 2015]]>

Het komische tv-programma van 2BE, Foute Vrienden, maakt na twee seizoenen de stap naar het witte doek. De vier komieken Begijn le Bleu, Jeron Dewulf, Thomas Smith en Steven Goegebeur beslissen om op vakantie te gaan na hun harde werk dat ze geleverd hebben op het televisiescherm. Jammer genoeg kan Steven niet mee en nodigt Jeron een andere foute vriend uit, Christophe Stienlet.  Stienlet is ook wel bekend als Bartje van het VTM-kinderprogramma ‘Schuif Af’.  Op vakantie gelden dezelfde regels als in de tv-reeks, één van de vier moet een gênante opdracht uitvoeren terwijl de andere drie vertellen wat hij precies moet doen.

]]>
<![CDATA[Interview The Me In You]]>

Het Hagelandse vijftal ‘The Me In You’ heeft een nieuw album uit. Drie jaar na hun debuut ‘Forgotten Clothes’, zijn ze terug met een titelloze opvolger. De band zijn onder de vleugels genomen van producer Gaëtan Vandewoude. Het resultaat hiervan is een meer gewaagde plaat als de voorganger. Concertnews.be sprak met frontman Stijn Claes en gitarist Han Wouters voor hun album release in Het Depot.

]]>
<![CDATA[Recensie Raketkanon Muziek-O-Droom Hasselt zaterdag 28 maart 2015]]>

De naam Raketkanon mag dan wel puberaal in de oren klinken, maar de betekenis van de bandnaam wordt al snel duidelijk na de eerste noot. Hun optreden in de Muziekodroom kan simpelweg omschreven worden als explosief. Aan show en sfeer was er duidelijk geen tekort. Bovendien zijn de bandleden van Raketkanon echte mensen van het volk, waarschijnlijk een van de voornaamste redenen waarom ze over zo’n trouwe fanbase beschikken.

]]>
<![CDATA[Recensie Othello Bourla Antwerpen zaterdag 28 maart 2015]]>

Mokhallad Rasem bewerkt Othello tot een montagevoorstelling waar muziek, video, dans, theater, ja ook comedy samen komen. Eerder nam de regisseur al Romeo en Julia en Hamlet onder de loep. Dit keer legt ie vooral de focus op de herkomst van Desdemona , waar zowel Jago als Othello op verliefd zijn. Othello is er mee getrouwd. Jago (Filip Jordens) zal hem achterdochtig maken: wat weet je van haar? Wie is ze? Heeft ze wel papieren? Onrechtstreeks suggereert ie een schijnhuwelijk, dat ze niet om hem getrouwd is, maar wel om een nationaliteit te bekomen. Door die aanpak zet Rasem de enige vrouw op het podium: Julia Ghysels, op de voorgrond. Het is haar lijden, haar geschiedenis, haar trauma’s die snijden in deze bewerking. Haar ongeluk met andere woorden, wat tevens de betekenis is van haar naam. Maar de gekozen vorm, een montagevoorstelling, gaat wel ten koste van de intrige en de spanningsopbouw die in vergelijking met de originele Shakespeare fragmentarischer aanvoelt.  

]]>
<![CDATA[Recensie The Devil Makes Three Ancienne Belgique Brussel zaterdag 28 maart 2015]]>

Vergeet een uitgebreide setup. The Devil Makes Three, de Amerikaanse country and bluegrass band uit Santa Cruz doet het slechts met drie instrumenten. Pete Bernhard is de zanger van de band en speelt gitaar, Lucia Turino verzorgt de lage frequenties met haar contrabas en Cooper McBean bespeelt de banjo. Country lijkt vandaag terug razend populair te zijn. Met al zes albums achter hun naam is dit toch slechts de eerste keer dat de band in Europa optreedt. De AB Club was volledig uitverkocht en het publiek ging volledig uit de bol op hun country vibes.

]]>
<![CDATA[Recensie Magnus Ancienne Belgique Brussel vrijdag 27 maart 2015]]>

Magnus, het electronicaduo van eigen bodem, stond voor een volledige avond in de kijker. Naast hun optreden was er nog een intiem gesprek voorzien in Huis 23 en wie hiermee niet voldaan was, kon ook nog naar de afterparty gaan in de AB Club. Met andere woorden, dEUS frontman Tom Barman en technolegende CJ Bolland hadden de volledige Ancienne Belgique voor henzelf. Het optreden bestond uit een mix van zowel nieuw als oud materiaal.

]]>
<![CDATA[Recensie Lais 20 jaar De Roma Borgerhout donderdag 26 maart 2015]]>

“We hebben goed nieuws. Binnenkort staan we op brooddozen!” laat Laïs weten in de Roma. De drie dertigers die op tour zijn om 20 jaar Laïs te vieren gaan naar eigen zeggen meedoen om K3 te worden. Uiteraard lachen ze er wat mee, maar aan de kleurcode van Studio 100 voldoen ze wel!

]]>
<![CDATA[Recensie Jawoord Arenberg Antwerpen woensdag 25 maart 2015]]>

Jawoord van Lazarus en ’t arsenaal Mechelen is een naar Vlaamse normen opvallende rechtoe-rechtaan voorstelling geworden over een koppel, gespeeld door Pieter Genard en Lotte Heijtenis (beiden eerder te zien in Dubbelleven). Maar hier is geen sprake van zeemzoeterige meligheid, geen cliché’s rond liefde en seks die zich opstapelen. Neen, cynisme en sarcasme zegevieren. Openingszin is: “het valt mij op dat ik totaal geen zin heb in seks.” waarna Genard ongegeneerd filosofeert over masturberen, een orgasme (het ene is het andere niet), en hoe de porno-industie trends bepaalt tussen de lakens zoals klaarkomen in het gezicht van je lief. Vrouwonvriendelijk? Neen toch?

]]>
<![CDATA[Recensie vanbinnen Bang vanbuiten CC Berchem dinsdag 24 maart 2015]]>

Met Vanbinnen bang vanbuiten zet Dimitri Leue het thema smetvrees op de voorgrond. Operazangeres Iris Luypaers brengt samen met pianist Antoon Offeciers en contrabassist Tim Vandenbergh opera aria’s, waaronder Aïda (O Patria mia), Norma (Casta Diva) en Madama Butterfly (Un bel di Vedremo). Leue speelt de regisseur Reindert Simons die Jozefien Lortcher probeert te overtuigen om terug naar de opera te keren. Maar door haar vrees in aanraking te komen met bacteriën, kuist ze als een maniak, en wast ze veelvuldig haar handen, te vaak dat goed voor haar is en komt ze niet meer buiten. Hoe ze aan die smetvrees kwam, zien we in een filmpje, een flashback uit haar jeugd. Indiaantje spelen, liep erg uit de hand. Hij wint haar vertrouwen uiteindelijk, maar is dat genoeg om haar terug in de opera te krijgen?

]]>
<![CDATA[Recensie Edith Leerkes met Liedjes Arenberg Antwerpen donderdag 26 maart 2015]]>

Met het programma “Liedjes” stapte gitariste Edith Leerkes voorzichtig uit de schaduw van Herman van Veen, met wie ze al jaren het podium deelt. Samen met haar zoon Marnix Dorrestein bracht ze vooral nummers uit haar nieuwe, Nederlandstalige cd “Liedjes” waarbij ze zichzelf uiteraard begeleidde op de akoestische gitaar. Dat ze dit instrument geweldig goed kan spelen, hadden we in het verleden al verschillende keren mogen ervaren en werd opnieuw bevestigd. Maar blijkbaar schrijft ze ook hele gevoelige nummers over alledaagse thema’s als keuzes, relaties, opgroeiende kinderen, de drukte van het leven en het feit dat we op een bepaald moment allemaal op onze ouders gaan lijken. Het waren herkenbare dingen, verpakt in mooie beelden en voorzien van een passende melodie. Zo werd het een echte luistervoorstelling die ons achteraf met een voldaan en ontspannen gevoel de zaal deed verlaten.

]]>
<![CDATA[Afscheidsbrief aan Noemie Wolfs nav haar vertrek bij Hooverphonic]]>

Beste Noémie,

Wat is dat toch met die jonge artiesten die er de brui aan geven als ze in een succesvolle band zitten? Het is de vraag die meteen in me opkwam toen ik het nieuws gisteren in de Mediamarkt van Antwerpen hoorde dat je ging vertrekken bij Hooverphonic. Je was vijf jaar lid van Hooverphonic, Josje was het 6 jaar bij K3.

]]>
<![CDATA[Recensie To Kill A King Botanique Brussel dinsdag 24 maart 2015]]>

Vijf minuten voor showtime werd er nog spoedig gesoundcheckt. Een kleine honderd man zat te wachten op de Britse folk rockband To Kill A King. Het vijftal leek lichtjes nerveus te zijn in het begin, maar dit verdween heel snel wanneer de eerste nummers voor een geweldige sfeer zorgden. ‘This is an amazing venue’. De band was zeer tevreden dat ze hun nieuwste plaat, ‘To Kill A King’, in de Botanique mochten presenteren. En dik gelijk hadden ze want het spelen in de kleinste zaal, de Rotonde, werkte in hun voordeel. Van begin tot einde zogen ze het publiek volledig mee.

]]>
<![CDATA[Recensie We Are The Ocean Trix Borgerhout dinsdag 24 maart 2015]]>

We Are The Ocean stelt in Trix haar vierde langspeelplaat “Ark” voor. Een stevige portie onvervalste Post-Rock uit het Verenigd Koninkrijk. De officiële release wordt verwacht op 11 mei. Hiermee zijn de heren dus niet aan hun proefstuk toe: sinds hun ontstaan in 2007 leverde de band uit Loughton, Essex al drie degelijke albums af: “Cutting Our Teeth” in 2010, “Go Now And Live” in 2011 en “Maybe Today, Maybe Tomorrow” in 2012. Ook hun tourgeschiedenis is indrukwekkend: met tours in Europa, de Verenigde Staten en Australië, en optredens op Reading and Leeds, Download en zelfs Bamboozle in New Jersey (We Are The Ocean is één van de weinige groepen uit het Verenigd Koninkrijk die er mochten aantreden), heeft dit collectief ook een stevige live reputatie bij elkaar getimmerd. Het voorprogramma van de avond is met The Waiting Game en Trailers van Belgische makelij.

]]>
<![CDATA[Recensie Glass Animals Handelsbeurs Gent maandag 23 maart 2015]]>

Glass Animals zijn vier jonge kerels, afkomstig uit Oxford. Eerder dit najaar waren ze te bewonderen in een uitverkochte AB Club. Met hun debuutalbum ZABA en een hele hoop positieve reviews in hun achterzak, waren ze klaar om na Brussel ook Gent te veroveren met hun indietronica. Het bewijs: een uitverkochte Handelsbeurs en een vermelding als “Big Next” door organisator Democrazy.

]]>
<![CDATA[Recensie SoKo Botanique Brussel maandag 23 maart 2015]]>

De Française Stéphanie Sokolinski, of gewoon Soko had enkele jaren geleden een hitsingle: ‘I’ll Kill Her’. Maar naast muzikant is Sokolinski ook een bekende actrice. Toch wel een zeer speciale dame die Soko. Wie ze al live aan het werk zag, weet perfect waarover we het hebben. Gekke danspasjes, uitspraken die op niets slaan, haar bandleden knuffelen tijdens de nummers, ze doet het allemaal. Ook voor de voorstelling van haar laatste album ‘My Dreams Dictate My Reality’, maakt Sokolinski gebruik van haar losbandige punkattitude in de Botanique.

]]>
<![CDATA[Recensie Roosbeef De Roma Borgerhout zondag 22 maart 2015]]>

Roosbeef is niet echt in een muzikaal vakje te duwen. Zangeres Roos Rebergen is vooral zichzelf en dat leverde een apart concert op. Samen met haar muzikanten Tom Pintens, Tim van Oosten en Tijs Delbeke bracht ze in de Roma vooral nummers uit haar meest recente cd “Kalf”. De voorstelling liet ons in ieder geval met gemengde gevoelens achter. Het was geen mooi concert, maar het had wel iets speciaal. De teksten waren soms erg poëtisch, maar dan streek de muziek tegen de haren in. Wanneer de muziek liefelijker en melodieuzer was, leken de teksten weer op een uitgeschreven gedachtestroom. Ondanks alle enthousiasme wist ze ons jammer genoeg niet te overtuigen.

]]>
<![CDATA[Recensie Paul Simon en Sting Sportpaleis Merksem maandag 23 maart 2015]]>

Twee uur en vijftig minuten concert aan een stuk zonder pauze. En marathonconcert werd het in het Sportpaleis dat Paul Simon en Sting gaven van kwart voor acht - naar Sportpaleisnormen erg vroeg - tot vijfentwintig voor elf. Eerlijk? Zelfs de operahuizen in ons land durven het tegenwoordig niet aan om zo’n lange zit zonder pauze op het programma te zetten. Paul Simon en Sting blendden voor geen meter. Sting bleek zich iets te hard te willen bewijzen na de recente flop van zijn musical “The Last ship”. Simon grapte daar ook naar, toen een fan op het einde van “Bridge over troubled water” iets toeschreeuwde naar de zanger van The Police. Qua muzikale arrangementen bleken de heren voor geen meter met elkaar te blenden. Of hoe deze samenwerking eerder op een gearrangeerd huwelijk leek dan wel op een waar muziek in zat.

]]>
<![CDATA[Recensie Flatbush Zombies and The Underachievers Vk* Brussel zaterdag 21 maart 2015]]>

The Underachievers en Flatbush Zombies zijn twee hiphopgroepen uit Brooklyn, New York. Flatbush Zombies is een trio dat bestaat uit Meechy Darko, Zombie Juice en Erick ‘Arc’ Elliott. The Underachievers is een duo, waaronder Issa Gold en AK. De debuten van beide crews, ‘D.R.U.G.S’ en ‘Indigoism’, zijn zeer goed onthaald binnen de hiphopwereld. Hun laatste tour bestaat uit afzonderlijke shows van beide, gevolgd door een kort optreden waar ze samen nummers performen onder de naam ‘Clockwork Indigo’. Onder deze alias brachten de vijf samen een EP uit met vijf nummers op.

]]>
<![CDATA[Recensie Bed Rugs Muziek-O-Droom Hasselt vrijdag 20 maart 2015]]>

Met hun persoonlijke heruitvinding van psychedelic rock slaagt de Antwerpse band Bed Rugs erin een knap concert neer te zetten in de Muziekodroom. De bandleden plaatsen hun muziek zelf onder de noemer “psych pop”, duidelijk een frisse benadering van de sixties psychedelica. Bed Rugs hanteert een volledig eigen sound die ze het gehele concert aanhouden, wat voor een innovatieve maar zeker niet veelzijdige set zorgt.

]]>
<![CDATA[Recensie Club O Zaal Bart Merksem zaterdag 21 maart 2015]]>

Othello vertaald naar 2015. Het concept is al even eenvoudig als geniaal. Regisseur Sofie Truyen koos ervoor om het stuk van Shakespeare te plaatsen in een nachtclub. Zaal Bart, een ietwat afgeleefd parochiezaaltje in Merksem, toverde ze met Paul Van Hoeck (decor), Kurt De Meyer en Pieter Maes (licht) om tot Club O. Waar anders gedragen mannen zich als haantjes, kan de jaloezie als een gif druppelsgewijs toegebracht worden, en worden veronderstellingen, gecreëerde perceptie als waarheid aanzien? Othello is dan ook een mannelijk stuk, liefde als een machtspel. De setting: een discotheek die dat dubbele weet op te roepen: het beste én het slechte uit de mens halen. Het zorgt ervoor dat Club O. een verdomd ingenieus, slim stuk werd dat ook flirt met belevingstheater (een stempel op de hand bij het binnenkomen, discobollen, belichting en dance muziek aan de bar,…). Een voorstelling die dan wel op het programma van Amateurtoneelhuis mag staan, maar zo goed is, dat ze zich kan meten met het professionele circuit. Truyen heeft zelf dan ook meer dan voldoende ervaring  (Familie, 16+) en liet zich omringen door een zeer goede cast waar vooral de mannen erg straf spelen. Daarmee bevestigt Compagnie Schmaltz, dat vorig jaar twee Gouden Handjes won op het provinciaal amateurtheaterfestival van OPENDOEK met hun versie van Hamlet, dat het succes en de erkenning geen toevalstreffer is.

]]>
<![CDATA[Recensie Underworld in de AB Ancienne Belgique Brussel vrijdag 20 maart 2015]]>

Het Britse dance-duo Underworld viert dit jaar de 21ste verjaardag van hun klassiek album ‘Dubnobasswithmyheadman’. Om dat te vieren brengt de groep een integrale uitvoering van het album. ‘Dubnobasswithmyheadman’ is de derde langspeelplaat van Underworld. Met dit werk heeft de groep de overgang gemaakt van synthpop naar meer dance gerichte muziek. Tot vandaag wordt dit werk beschouwd als een van de beste electronica albums ooit. 

]]>