concertnieuws.be | concertnews.be | concertnews.nl http://www.concertnews.be Kom hier als eerste onze jongste recensies en foto's te weten http://www.concertnews.be/images/concertnewslogo.jpg Concertnieuws.be http://www.concertnews.be Kom hier als eerste onze jongste recensies en foto's te weten <![CDATA[Recensie De koningin zonder land Hangar Hoboken vrijdag 22 augustus 2014]]>

Een erg dubbel gevoel houden we over nadat we de voorstelling “De koningin zonder land” zagen in een hangar in Hoboken. Een muzikaal sprookje in een loods voor wie ouder dan zeven is volgens Zomer van Antwerpen, voor plus 10-jarigen volgens het seizoensprogramma van Muziektheater Transparant. Laat ons zeggen dat de setting de voorstelling niet meteen een meerwaarde geeft, wat wel het geval was deze zomer bij “Rumble in da jungle” (een boksclub) en Figaro (het openluchtmuseum Middelheim) bijvoorbeeld. Een voorstelling in twee delen, met een kort eerste deel (wat vooraf ging, de ondergang van het land van de toekomstige koningin:  in beeld gebracht door een hoge golf die een zandkasteel verwoest) en het tweede deel van een klein uurtje achter het witte scherm waarop geprojecteerd werd, in decor.  Dat breekt de voorstelling, op het moment dat je er min of meer begon in te komen moet je naar een andere tribune. Resultaat:  de “Koningin zonder land” weet finaal de aandacht met moeite te houden. Er is iets met de spanningsboog van de voorstelling, die nochtans over erg goeie ingrediënten beschikt.

]]>
<![CDATA[Recensie Kaukazus | Sziget 2014 Sziget, Budapest, Hungary zondag 17 augustus 2014]]>

De alternatieve rockband Kaukázus uit Hongarije trekt zondag aardig wat publiek in de Volttent. Zowel ouderen als gezinnen met kinderen, maar de meerderheid bestaat toch wel uit een tienerpubliek die op de jong uitziende blonde dertiger, zanger/gitarist János Kardos-Horváth, af komt. De regering- en maatschappijkritische teksten spreken het publiek dermate aan dat het vrijwel ieder nummer luidkeels meezingt.

]]>
<![CDATA[Recensie Tudosok | Sziget 2014 Sziget, Budapest, Hungary zondag 17 augustus 2014]]>

Onder leiding van de multidisciplinaire artiest drMáriás knalt de Hongaarse band Tudósok (De Wetenschappers) van het kleinere Voltpodium af op Sziget. Als een van de voortrekkers van de progressieve underground scene in Centraal-Europa laten de vier bandleden zien wat ze in huis hebben: punk jazz, drum ‘n’ bass, funk, avant-garde en rock waarop drMáriás in zijn ‘eigen artistieke taal’ scat, rapt, declameert en een fraai stukje keelzang erdoorheen gooit. Daarnaast speelt en spreekt hij à la Pharaoh Sanders ook nog met zijn saxofoons en trompet tot het publiek en barst hij van de energie waardoor je wel móet dansen.

]]>
<![CDATA[Recensie Outkast | Sziget 2014 Sziget, Budapest, Hungary zondag 17 augustus 2014]]>

3 Partytentjes komen maar liefst meefeesten op de tonen van Outkast, de voorlaatste act van Sziget 2014 op de Main Stage. “Eat that Rock Werchter!” denken we erbij terwijl er eentje voorbijkomt richting podium (op Sziget zijn camping en festivalterrein niet van elkaar gescheiden wat mee voor een ongeziene communitysfeer zorgt). Waar we ons ongelooflijk in ergeren bij de ‘grote’ Belgische festivals, tot de Champions League van de festivals op wereldvlak behoren ze niet op Tomorrowland na voor alle duidelijkheid, dan is het wel hun gigantisch restrictief beleid dat zo’n proporties heeft aangenomen met de jaren dat het lachwekkend wordt. Niet alleen ten opzichte van media, maar dit jaar vond men het blijkbaar ook nodig om bijkomende zaken te verbieden aan de festivalgangers (partytenten bvb). Resultaat: het publiek floot Rock Werchter massaal en niet meer dan terecht terug. Dáár zit het verschil met Sziget waar nog steeds – gelukkig maar – een vrijheid blijheid-sfeertje heerst.  Dáár ligt de reden waarom we enige afkeer hebben gekweekt tegenover de RW’s en PP’en in eigen land, en zéér graag in het buitenland vertoeven. We kunnen u dan ook niet anders aanraden om volgend jaar uw geluk net als ons elders te zoeken in het buitenland. Niet alleen omdat het weer in Boedapest een stuk beter bleek, ook niet omdat Boedapest een pak meer te bieden heeft dan pakweg Kiewit of Werchter city. Maar vooral omdat het kan, én omdat er geen festival bestaat als Sziget dat een wel erg uniek karakter heeft.

]]>
<![CDATA[Recensie The Kooks | Sziget 2014 Sziget, Budapest, Hungary zondag 17 augustus 2014]]>

Aangenaam en vooral een chill sfeertje op de laatste dag van Sziget. Met een heerlijk zomerzonnetje aan de Main Stage, is het zonnebaden geblazen voor de meiden. De indierockers van The Kooks komen dan ook volledig tot hun recht met een nummer als “Seaside” dat Luke Pritchard solo op akoestische gitaar voor de fans speelt.  In het najaar volgt een nieuw album, waaruit de mannen uit de UK alvast “It was in London” brachten, een song waar de vibraslap prominent aanwezig is maar die verder zachtjes voorbij kabbelt. Dat doet het optreden ook iets te vaak, waardoor de spanningsboog iets rond de helft verslapt. “Bad habit” doet het publiek nauwelijks iets.

]]>
<![CDATA[Recensie Die Fantastische Vier | Sziget 2014 Sziget, Budapest, Hungary vrijdag 15 augustus 2014]]>

De vier Duitse hiphoppioniers trappen vrijdagmiddag af met ‘Gebt uns Ruhig die Schuld’ op het hoofdpodium van Sziget. ,,Wie spreekt hier Duits?’’ vragen ze. De respons is wat lauw. ,,Wij zijn bipolair dus we vertalen ’t wel’’ en vlot gaan de vier energieke rappers van start. Het tempo zit er in en de groep die al 25 jaar meegaat heeft er zin in. De grappen rollen er uit in het Duits met een ingekorte Engelse vertaling. ,,Ik ga niet al die bullshit vertalen.’

]]>
<![CDATA[Recensie KoЯn | Sziget 2014 Sziget, Budapest, Hungary vrijdag 15 augustus 2014]]>

Het duurde bijzonder lang eer KoЯn het publiek op Sziget over de streep kreeg. Zanger en bagpipespeler Jonathan Davis moest dan ook alles uit de kast halen net voor ie “Coming undone” zou inzetten. “Are you ready to get this party started?” keelde hij het uit, en leek meer dan een beetje geagiteerd omdat het publiek – op de fans na die moshten, circle pits vormden, crowd surften en die ene vrouwelijke fan die haar borsten toonde - de eerste tien nummers wat lauwtjes reageerde. Dat kwam vooral omdat de sound wel erg platgedrukt door de speakers kwam, dynamisch en lekker hard klonk de band dan ook pas naar het einde van de set toe. Maar ook dat kon de scheve situatie niet geheel rechtzetten.

]]>
<![CDATA[Recensie Macklemore and Ryan Lewis | Sziget 2014 Sziget, Budapest, Hungary donderdag 14 augustus 2014]]>

Eerste keer Boedapest, Sziget Festival voor Macklemore and Ryan Lewis.  De Amerikaanse hiphoppers toonden dat het festivalterrein voor het hoofdpodium zijn limieten kent, tot net voor de eet- en drankstanden stonden fans om het duo aan het werk te zien. De twee gaven met hun live band een optreden zoals dat hoort te zijn: opzwepend én met veel inlevingsgevoel voor de festivalgangers. Als er al een minpuntje te zeggen valt op dit erg straf optreden waar het publiek uitzinnig werd, dan is het wel dat Macklemore vaak de vaart uit het optreden haalde door lange bindteksten. Maar goed, dat moet je er bij nemen als artiesten met slechts een debuut - “The Heist” uit 2012 - onder de arm een headlinerpositie krijgen omdat ze waanzinnig populair werden met “Thrift shop” en “Can’t hold us”.

]]>
<![CDATA[Recensie Bastille | Sziget 2014 Sziget, Budapest, Hungary donderdag 14 augustus 2014]]>

Bestaat er zoiets als toeval? Dat net voor Bastille ‘Icarus’ moest inzetten, de zon eindelijk na uren regen door het wolkendek breekt? Het was alvast het geval op Sziget Festival. Bastille kreeg vooral de bakvissen op de hand, die in geen tijd op de schouders kropen van een vriend of vriendin. Maar het brede publiek zag dat Dan Smith en co met hun debuut “Bad blood” dat vorig jaar uitkwam, simpelweg te weinig goed materiaal hebben om een onvergetelijke live set af te leveren op een festival. Op een paar nummers na waar de zon, figuurlijk dan, even kwam doorpiepen,  was dit een ongeïnspireerd, routineus, glad optreden.

]]>
<![CDATA[Recensie Queens of the Stone Age | Sziget 2014 Sziget, Budapest, Hungary dinsdag 12 augustus 2014]]>

Een familie uitstapje. Dat is Sziget Festival voor Josh Homme van Queens of the Stone Age. Zijn halve trouwboek Brody Dalle opende namelijk de A38-tent eerder deze dag en de reden waarom beiden, ook Dalle uiteindelijk, geen interviews gaven op Sziget kwam omdat hun zoontje  Orrin Ryder Homme jarig was en drie kaarsjes mocht uitblazen. Of hoe rockers toch ook de juiste prioriteiten weten stellen: er gaat niets boven familiemomenten, verjaardagen horen daar bij. Wie vreesde dat Homme en co minder scherp zouden aantreden op Sziget, had het mooi mis. Hitsig en bezwerend kwam de Amerikaanse rock band uit Californië voor de dag. Kortom: de beste QOTSA show die we totnogtoe zagen.

]]>
<![CDATA[Recensie Ska-P | Sziget 2014 Obuda eiland, Boedapest dinsdag 12 augustus 2014]]>

Met de elektrische gitaren en blazers zet het Spaanse Ska-P meteen de toon en het publiek gaat er direct in mee. De ska punkrock van de groep uit de Madrileense wijk Vallecas werkt aanstekelijk. Meiden dansen en springen op het snelle ritme terwijl ze hun bikinitopjes – hèt festivaltenue op Sziget- op hun plaats houden en de eerste crowdsurfers duiken het publiek op.

]]>
<![CDATA[Recensie Blink 182 | Sziget 2014 Sziget, Budapest, Hungary maandag 11 augustus 2014]]>

Een vol festivalterrein voor het hoofdpodium waar Blink-182 Day -1 van Sziget mag afsluiten. Daarna volgen openingsparties in de Magic Mirrortent maar vooral ook her en der verspreid over het festivalterrein aan de verschillende bars. Officieel begint het festival pas op woensdag, maandag en dinsdag zijn opwarmertjes, niet alle stages zijn open. Het verklaart wellicht mee waarom de Amerikaanse rockband uit Californië zo veel volk voor het podium kreeg tijdens een snelle set. Tom DeLonge, Mark Hoppus enTravis Barker blijken pubers op leeftijd te zijn. Eind dertigers/begin veertigers zijn ze maar de wat seksueel geladen bindteksten doen veel denken aan pubergedrag.

]]>
<![CDATA[Recensie Leningrad | Sziget 2014 Obuda eiland, Boedapest maandag 11 augustus 2014]]>

“Le-nin-grad! Le-nin-grad!”. Nog voordat de Russische ska-punkband Leningrad zijn aantreden maakt, wordt de naam links voor het podium luid gescandeerd door een groepje jongelui met een Oekraïense vlag, terwijl rechts op het veld, dat door een catwalk en hekken in tweeën is verdeeld, een groepje met de Russische vlag ook luidkeels om de band roept. De meeste vlaggen zijn echter die uit Nederland met een enkele Friese vlag er tussen.

]]>
<![CDATA[Recensie Emiliana Torrini | Lokerse Feesten 2014 Grote Kaai, Lokeren zaterdag 9 augustus 2014]]>

Emiliana Torrini inzetten op de Grote Kaai blijkt efficiënter dan een stel hagelkanonnen. Want tijdens haar set wist ze maar liefst twee dikke vette bijna zwarte wolken Lokeren te doen passeren zonder dat die een druppel losten.  We kunnen dit verschijnsel weliswaar niet wetenschappelijk onderbouwen maar wanneer zelfs de troposfeer hoe onrustig die er ook mocht uitzien even tot rust komt, kan er gerust gesproken worden van een Torrini-effect wat ons betreft. De Ijslandse zette een zeer straf optreden neer waar ze erg sferische ingetogen songs afwisselde met groeinummers die met lap steel, zingende zaag, … telkens anders inkleurden. 

]]>
<![CDATA[Recensie 50 Cent | Lokerse Feesten 2014 Grote Kaai, Lokeren vrijdag 8 augustus 2014]]>

“This is the real shit” horen we op het einde van het optreden van 50 Cent. Downloaden van muziek is allemaal best ok, maar live performances meemaken, daar draait het volgens de hip hopper en Tony Yayo, een van zijn twee hip hopmaatjes om. Daar dacht het publiek van Lokerse Feesten, dat met de jaren passiever, apathischer, boertiger – jawel zelfs tijdens een headliner draaien groepjes jongeren hun rug naar het hoofdpodium – kortom totaal ongeïnteresseerd wordt. Wat drijft hen om naar een trouwens erg belabberd en op de seconde afgemeten optreden te trekken, buiten die selfie maken om aan de vriendjes te tonen dat ze er ook waren, en zich verder te storten op bier, paardenworst en weten we wat nog wat voor ander vlees. Lokerse Feesten u heeft een probleem. Straks wordt het voor artiesten en bands moeilijker om in Lokeren het publiek mee te krijgen dan in Tienen. Een weinig benijdenswaardige eer…

]]>
<![CDATA[Recensie Voleurs de poules Sloepenweg, Antwerpen woensdag 6 augustus 2014]]>

Cirque Romanès is voor de derde keer te gast op Zomer van Antwerpen, dit keer met Voleurs de poules. Met 35 zijn ze, de zigeunerfamilie rond pater familias Alexandre, zijn zingende vrouw Délia, hun vijf tienerdochters en de rest van de familie. En ook nu zorgt dat voor uitverkochte voorstellingen. Wij trokken naar de première op zoek naar antwoorden voor dit succes.

]]>
<![CDATA[Recensie Neil Young | Lokerse Feesten 2014 Grote Kaai, Lokeren dinsdag 5 augustus 2014]]>

Dit is géén recensie van Neil Young + Crazy Horse op Lokerse Feesten. We herhalen: dit is géén recensie van Neil Young + Crazy Horse op Lokerse Feesten. Vorig jaar annuleerde Neil Young + Crazy Horse redelijk last minute een optreden op Pukkelpop omdat een bandlid een ongeval had voorgehad. Ronkende namen aan suggesties kwamen Chokri en co niet te kort, uiteindelijk moesten de Pukkelpoppers het stellen met Major Lazer wat vooral toont dat een headliner last minute vervangen géén sinecure is voor een muziekfestival. Op Lokerse Feesten tekende de man wél present. Dé verrassing van de avond:  geen enkel nummer uit het recent verschenen album “A Letter Home” haalde de eigenzinnige set.

]]>
<![CDATA[Recensie Motörhead | Lokerse Feesten 2014 Grote Kaai, Lokeren zondag 3 augustus 2014]]>

Lemmy Kilmister van Motörhead. Wie zichzelf een beetje metal-fan noemt, kent de vele verhalen die de ronde doen over hem, de liters drank die hij dronk in zijn leven, de massa‘s drugs die hij nam, en vooral het indrukwekkend aantal vrouwen waarmee hij de lakens deelde.

]]>
<![CDATA[Recensie Evita Kursaal Oostende zondag 3 augustus 2014]]>

Met “Evita” haalde Shakalaka! een wereldtopper naar Oostende. Het was al weer een hele tijd geleden dat we in Vlaanderen nog eens een productie van dit niveau op een podium zagen. De musical werd dan ook door een Engelse cast in de originele taal gebracht. Geen “Huil niet voor mij Argentina”, maar een onvervalst en hemels “Don’t cry for me Argentina”. En voor wie het Engels niet zo goed machtig was, waren er op schermen naast het podium ondertitels in het Nederlands en het Frans voorzien. Een ingenieus decor met oog voor detail, snelle scènewissels, de heerlijke muziek van Andrew Lloyd Webber, de scherpe teksten van Tim Rice, knappe podiumbeelden en swingende choreografieën, een groot ensemble en sterke cast maakte van deze  productie van Evita een streling voor de zintuigen. En als kers op die overheerlijke taart was er de leading lady Madalena Alberto in de rol van Eva Peron die ons tijdens “You must love me” tot tranen wist te ontroeren met haar intieme, breekbare, maar loepzuivere uitvoering.

]]>
<![CDATA[Recensie Channel Zero | Lokerse Feesten 2014 Grote Kaai, Lokeren zondag 3 augustus 2014]]>

Naar jaarlijkse gewoonte heersen de eerste zondag van de Lokerse Feesten de zware gitaren en dubbele voetbassen. Ook op de 40ste verjaardag van de Feesten is dit niet anders. Bands als Within Temptation en Motörhead mogen de Grote Kaai later betreden, maar openen was weggelegd voor onze eigen Belgische metaltrots Channel Zero.

]]>
<![CDATA[Recensie Goose | Suikerrock 2014 Grote Markt Tienen zaterdag 2 augustus 2014]]>

Goose, de Kortrijkse elektro-rockers, werkt aan een opvolger voor hun album “Control control control” dat twee jaar geleden verscheen. Slechts één optreden geven ze deze zomer, en dat werd Suikerrock in Tienen. “Tienen make some noise!” klonk het dan ook aan het begin van de set. En jawel de Suikerrockers lieten zich horen, gooiden die handen de lucht in.

]]>
<![CDATA[Recensie Madness | Suikerrock 2014 Grote Markt Tienen zaterdag 2 augustus 2014]]>

Madness in Tienen. Dat het publiek niet loos zou gaan, stond in de sterren geschreven. Het festivalpubliek in Tienen staat erom bekend niet het makkelijkste van ons landje te zijn. Het is trekken en sleuren om de festivalgangers dan ook mee te krijgen, dat kon Arsenal eerder op de dag al ondervinden. Erg vaak gingen John Roan en Leonie Gysel het lagere podium in de frontstage op om het publiek mee te krijgen. Dat lukte uiteindelijk met “Melvin”. Songs waar “oho” in meegescandeerd moeten worden zoals in een voetbalstadion, dat soort zaken werkt nu eenmaal op Suikerrock. Massaal zwaait het publiek met de handen mee maar afsluiter “Lotuk” zal nauwelijks de ambiance bereiken van zijn voorganger.

]]>
<![CDATA[Recensie Bryan Adams | The Bare Bones Tour Capitole Gent vrijdag 1 augustus 2014]]>

Bryan Adams in volle zomer in een schouwburg. Dat alleen al is opmerkelijk vermits zowat alle zalen in ons land in de zomer dicht zijn. 1 600 zitjes geraakten verkocht en dus kon dit The Bare Bones Tour-concert het bordje sold out bovenhalen. Het concept is geniaal in zijn eenvoud: Adams met akoestische gitaar, micro’s voor zang en gitaar op microstatief, mondharmonica en Gary Breit die hem op de vleugel begeleidt. De songs, de hits herleid tot de essentie, hoe ze ontstonden. Het werd in alle opzichten een broeierig optreden in Gent.

]]>
<![CDATA[Recensie Backstreet Boys Strand Oostende zondag 20 juli 2014]]>

Backstreet Boys kwamen snel in Oostende. Sex on the beach, het blijft tot de verbeelding spreken bij erg veel vrouwen. Met vele duizenden waren ze in Oostende om op het zand, bij ondergaande zon, onder andere de liefdesduetjes van Nick Carter, Howie Dorough, Brian Littrell, AJ McLean en na een break van 6 jaar is ie er opnieuw bij: Kevin Richardson van Backstreet Boys te horen. En ja hoor, sommige fans hadden GoPro camera’s bij om de zaak te filmen.  Volgens bepaalde media is dat dé nieuwigheid deze zomer. Tja, wij dachten die dingen al járen boven de hoofden van het festivalpubliek te zien uitsteken…  

]]>
<![CDATA[Recensie Jagwar Ma | Dour Festival 2014 Festivalwei Dour zaterdag 19 juli 2014]]>

De Australische band Jagwar Ma moest het doen met een half gevulde tent, maar zorgde wel voor een aangenaam intermezzo van rust tussen alle scheurende gitaren en dreunende bassen. Met het dromerige, echoënde van Tame Impala en de ritmes van Mount Kimbie waren ze aanstekelijk en lekker zweverig.

]]>
<![CDATA[Recensie The Hives | Dour Festival 2014 Festivalwei Dour zaterdag 19 juli 2014]]>

The Hives. Ze zijn en blijven een graag geziene band in ons land. Frontman Howlin’ Pelle Almqvist heeft een enorm talent om zijn ijdelheid zo in te zetten dat het telkens weer een enorm plezier is om hem met zijn band te zien optreden. De energie zat vanaf het begin al meteen goed en ze kregen het voor elkaar om dat vast te houden tot het laatste nummer. Praten deed Pelle graag en men kan zich afvragen of dat geen verspilde tijd is. Als je het ons vraagt is hij een unieke entertainer die op handen gedragen moet worden.

]]>
<![CDATA[Recensie Girls In Hawaii | Dour Festival 2014 Festivalwei Dour zaterdag 19 juli 2014]]>

Girls in Hawaii had het niet echt getroffen op de zaterdag van Dour. Nadat het 3 dagen zweterig warm was geweest, was de zaterdagavond de voorbode voor een onrustige nacht. En daar stonden de 6 Walen op het podium, te zingen “Here comes the sun”, van het nummer ‘Sun of The Sons’, terwijl de regen loodrecht naar beneden kwam.

]]>
<![CDATA[Recensie Paul Kalkbrenner | Dour Festival 2014 Festivalwei Dour vrijdag 18 juli 2014]]>

Op de dag zelf en ook de dag van tevoren was al duidelijk zichtbaar dat er naar het optreden van Paul Kalkbrenner werd uitgekeken. Verschillende festivalgangers liepen rond met een kledingstuk dat eruit zag als een voetbalshirt, met achterop het nummer 10 en daarboven in dikke zwarte letters ‘Kalkbrenner’. Zelf had hij voor de gelegenheid een rood voetbalshirt aan, met de Duitse vlag op zijn mouw en het nummer 11 op zijn rug. Daar was hij dan. De koning van de techno, of toch zeker één van de koningen.

]]>
<![CDATA[Recensie Bakermat | Dour Festival 2014 Festivalwei Dour vrijdag 18 juli 2014]]>

Volgens de beschrijving van de Dour-applicatie zou Bakermat dé belofte van dit festival zijn. Vandaar ook dat het binnen en buiten de tent helemaal vol stond met vooral veel jonge meisjes en jongens. Met zijn monsterhit ‘Vandaag’ heeft de Nederlandse Lodewijk Fluttert, de man achter Bakermat, plots wereldfaam verworven. En zo kwam hij ook terecht op Dour, waar hij zijn trucje mocht laten zien.

]]>
<![CDATA[Recensie Little Dragon | Dour Festival 2014 Festivalwei Dour vrijdag 18 juli 2014]]>

Little Dragon, een Zweedse band met enorm veel kwaliteiten. Ze zijn kleurrijk (mede door frontwoman Yukimi Nagano met roots in Japan), ze hebben interessante ritmes en ze stralen een oprechte charme uit op het podium. Hun optredens bevatten alles wat een geslaagde live-ervaring nodig heeft, met frisse minutenlange versies van hun nummers. Ze hebben iets verrassends en er is zeker een publiek voor. Toch missen ze iets waardoor ze nog niet wereldberoemd zijn.

]]>
<![CDATA[Recensie Status Quo | Woosha 2014 Strand Oostende vrijdag 18 juli 2014]]>

“Tis ‘ier goed, tis ‘ier goed, ge kunt da eigenlijk nie verbetern” zong Flip Kowlier nog op de eerste dag van Woosha in Oostende terwijl ie “Woosha” met een effectje door de speakers haalde dat wat refereerde naar Manu Chao. Verder waren er nog de “poew”-disco effectjes en de vibraslap die stevig mocht doorklinken. Zijn woorden uit “Zwembad” pasten perfect bij de dag, zonovergoten wel, drukkend warm. Zo’n dag die de term “loden hitte” alle eer aandoet, omdat die effectief ook weegt. Dat rond elven, na het optreden van Status Quo de nooduitgangen openden en iedereen vriendelijk werd verzocht om meteen het festivalterrein, het strand in Oostende, te verlaten, zorgde voor een wat bizar einde aan deze festivaldag. De reden: opkomende rukwind die al tijdens de bisronde van de Engelse rockers stevig te keer ging, zeilen deed wapperen, hekken deed omvallen en signalisatie aan de ticketcontainer losrukte.

]]>
<![CDATA[Recensie Psycho 44 | Dour Festival 2014 Festivalwei Dour vrijdag 18 juli 2014]]>

“Dour, it is motherfucking hot”, schreeuwde Gaelian Corluy, frontman van Psycho 44 het kleine groepje geïnteresseerden rond het podium toe. En dat terwijl hij zelf in spijkerbroek en hemd met lange mouwen op het podium stond, net als zijn medemuzikanten. Het was geen nieuws dat het hier warm was, ook op de tweede festivaldag had de hittegolf Dour bereikt.

]]>
<![CDATA[Recensie Bonobo | Dour Festival 2014 Festivalwei Dour donderdag 17 juli 2014]]>

Bonobo, bestaande uit de Britste Simon Green en medemuzikanten, gaf op de eerste Dourdag een optreden waar weinig positiefs over te zeggen valt. Het grote podium in de buitenlucht zorgde ten eerste al voor een gebrek aan intimiteit en de veel te harde bas overstemde de klarinet- en dwarsfluitsolo’s en zangstemmen volledig.

]]>
<![CDATA[Recensie Darkside | Dour Festival 2014 Festivalwei Dour donderdag 17 juli 2014]]>

Zoals verwacht was Darkside één van de hoogtepunten van de eerste festivaldag van Dour. Stampend en zwetend, ontzettend strak en gecontroleerd. Nicolas Jaar deed samen met Dave Harrington zijn trucje voor de zoveelste keer, maar zorgde er weer voor dat het een uniek optreden werd.

]]>
<![CDATA[Recensie Rumble in da jungle Antwerp Boxing Academy woensdag 16 juli 2014]]>

De kracht van het woord, de focus van een bokswedstrijd en de punch van een sterk optreden. Dat is de cocktail die Rumble in da jungle serveert. Woordkunst, vanuit de buik, meets funk en soul waarbij enig competitiedrang de uitvoerders niet vreemd is.  Groot is dus de zin, de goesting van iedereen op het podium om zich te bewijzen.  Hartstochtelijk klinkt die roep als “Aanvaard me zoals ik ben. Ik zal niet veranderen.” of in het Antwerps “ik zen wie dak zen”. Tegelijkertijd worden we geconfronteerd met mensen die op zoek zijn naar hun identiteit, en die niet vinden in de nieuwe, noch in de origine. Nergens toe behoren, niet in een vakje te steken zijn, het geldt voor deze voorstelling én de mensen er achter.

]]>
<![CDATA[Recensie Mount Kimbie | Dour Festival 2014 Festivalwei Dour donderdag 17 juli 2014]]>

Mount Kimbie, bestaande uit Dominik Maker en Kai Campos, heeft weer even laten weten wat voor soort band ze ook alweer zijn. Eentje voor in een zweettent met opgeblazen condooms die over het publiek zweven. Hun hoogstaande beats met live elementen, zorgen voor een intelligent gebeuren op een plaats waar dat niet altijd te verwachten valt.

]]>
<![CDATA[Recensie Chet Faker | Dour Festival 2014 Festivalwei Dour donderdag 17 juli 2014]]>

Chet Faker. Alias Nicholas James Murphy, een Australische baardmans en momenteel een muzikale belofte. Gedeeltelijk wist hij die belofte waar te maken, door het grootste deel van zijn optreden alleen op het podium te staan met zijn apparaten. Zelf mixend en zingend, en dat alles op het moment zelf. De rest van het gedeelte miste, aangezien hij al na 37 minuten van het podium verdween. 

]]>
<![CDATA[Recensie Blood Red Shoes | Dour Festival 2014 Festivalwei Dour donderdag 17 juli 2014]]>

Een klein podium en een klein groepje mensen. Meer kregen Blood Red Shoes niet op de eerste dag van het Dour festival. Een hete bedoeling was het optreden van Laura-Mary Carter en Steven Ansell. Misschien dat het ook de reden was dat niet veel mensen de moeite namen om in de volle zon naar deze alternatieve rock, grunge, noiserock, indie te komen luisteren.

]]>
<![CDATA[Recensie Massive Attack | Les Ardentes 2014 Parc Astrid Luik zondag 13 juli 2014]]>

76000 toeschouwers verspreid over vier dagen, een record, ondanks regen en het WK: dat kan Les Ardentes 2014 voorleggen. Noem het dus gerust een topeditie, een grand cru met headliners die volk wisten te trekken naar Luik. Veel volk. Onbegrijpelijk dus dat Studio Brussel er niet bij was dit jaar (die “All areas” blabla mag dus definitief opgeborgen worden als je een niet onbelangrijke area links laat liggen) en de Morgen steevast op de fotopaslijsten stond met beperkt aantal fotografen terwijl ook zij haar kat stuurde. Asociaal, niet collegiaal, zelfs egoïstisch gedrag (omdat daardoor collega-fotografen, niet die van concertnews.be voor alle duidelijkheid, een frontstage pass aan hun neus voorbij zagen gaan) vinden we dat. Les Ardentes 2014 was een editie waarvan de finale met twintig minuten vertraging (door de verlengingen van de WK-finale) begon. “Massive wait” tweette een fan dan ook geheel terecht aan het hoofdpodium. Maar Massive Attack bleek het wachten méér dan waard en zette de kers op de taart van een zeer straffe editie van het Luikse festival met een set die song na song telkens een beetje meer overtuigde.

]]>
<![CDATA[Recensie Sheila E. OLT Deurne zaterdag 12 juli 2014]]>

In de miezerende regen naar het Openluchttheater trekken in Deurne, het klinkt niet geweldig. Ondanks de matige opkomst had de Amerikaanse niet veel nodig om het publiek wakker te schudden. Ze begon met ‘Samba’, een krachtig uptempo nummer die de Latin roots (E voor Escovedo) van de zangeres in de verf zette. Naast zangeres is Sheila ook percussioniste, ze verdeelde haar tijd netjes tussen micro en haar instrumenten, en keek niet op een drumsolo meer of minder.

]]>
<![CDATA[Recensie Stromae | Les Ardentes 2014 Parc Astrid Luik zaterdag 12 juli 2014]]>

“On va être un peu compressé” het was een van de opmerkelijke tweets voor het optreden van Stromae op Les Ardentes begon. Het zegt meteen ook alles. 20 000 festivalgangers op dag drie, zo’n 20% zou naar verluidt Nederlandstalig zijn en die kwamen zo goed als allemaal voor 1 act. Zelfs Paul Van Haver was verbaasd toen er massaal “Waar is da feestje?” gekeeld werd na “Carmen”. “Jullie spreken Nederlands hier?” vroeg ie.

]]>
<![CDATA[Recensie Placebo | Les Ardentes 2014 Parc Astrid Luik vrijdag 11 juli 2014]]>

Je verwachtingsniveau naar beneden halen, het kan in het voordeel zijn van een band als Placebo. Hun passage in het Antwerps Sportpaleis eerder dit seizoen vonden we van zo’n zwak niveau dat we de band categoriseerden als subtopper. Na hun optreden in Luik blijft dat wat ons betreft nog steeds van kracht al moet gezegd dat Brian Molko en co het publiek naar mate het optreden vorderde wel op hun hand kregen.

]]>
<![CDATA[Recensie Shaka Ponk | Les Ardentes 2014 Parc Astrid Luik donderdag 10 juli 2014]]>

Een compleet van de pot gerukte act is Shaka Ponk. Cartoonesk ook met die geanimeerde aap (die naar de naam Goz luistert) die visueel de rode draad vormt doorheen het optreden. De stemmen van Frah en Samaha Sam worden door de effectmolen gedraaid wat hen een ijl stemmetje bezorgt. “Are you going loco? Are you going crazy?” kirt Frah waarop het publiek dolletjes zich laat horen. Onweer op komst of niet: de fans blijven er voor gaan én de band ook.

]]>
<![CDATA[Recensie Petotter Zonnetje Linkeroever dinsdag 8 juli 2014]]>

Met Petotter brengt Theater de Spiegel muziektheater naar de kindercrèche. Het publiek van Astrid Bossuyt (viool), Joeri Wens (percussie waaronder de daf (Perzisch), een trom met metalen ringetjes in, en de davul, een Turkse basdrum) en Nicolas Ankoudinoff (sax, dwarsfluit, mondharp) gedraagt zich net als op een muziekfestival. Zowat alle types komen we tegen terwijl het trio de jonge toeschouwertjes muziek en klanken laat ontdekken én laat deelnemen aan de voorstelling.

]]>
<![CDATA[Recensie L homme cirque Sloepenweg, Antwerpen dinsdag 8 juli 2014]]>

Wie dacht dat mannen niet kunnen multitasken, geeft David Dimitri alvast lik op stuk. De Zwitser staat in zijn eentje garant voor de belichting, streepje muziek en theater, podiumwissels, kledijwissels, acrobatieën en stunts. Hij is artiest en circusdirecteur tegelijkertijd en in alles zijn autonome zelf. Hij houdt voeling met het traditionele circus maar neigt ook naar het nouveau cirque wat hem tussen twee werelden brengt. De kracht van theater toont ie door jong en oud tot de verbeelding te spreken. L’homme cirque is dan ook een voorstelling geworden die zelfs geroutineerde toeschouwers van circusvoorstellingen doet dromen en verbazen om soms ogenschijnlijk eenvoudige zaken. Net daar zit de kracht ook van deze voorstelling: in zijn magie.

]]>
<![CDATA[Recensie London Grammar | Main Square Festival 2014 Citadelle Arras, FR zondag 6 juli 2014]]>

In België ontving London Grammar goud voor hun debuut “If you wait” dat een half jaar geleden uitkwam. 15 000 stuks gingen er over de toonbank. Ook in Arras bleek er erg veel interesse voor hun eerste optreden ooit op Main Square Festival. Hannah Reid, Dan Rothman en Dominic ‘Dot‘ Major brachten een prachtige, ingetogen set die erg doelgericht met Nightcall (een cover van Kavinsky) richting finale trok, en wat voor één: “Wasting my young years” met lage akkoorden op toetsen, een beat die de song opentrekt, kreeg zo waar het modderveld formerly known as grasveld aan het spetteren.

]]>
<![CDATA[Recensie Nina Nesbitt | Main Square Festival 2014 Citadelle Arras, FR zondag 6 juli 2014]]>

Geblondeerde jongedames die er goed uit zien. Doorgaans vinden we ze fake, niet zo bij de Schots/Zweedse Nina Nesbitt die volgende week 20 wordt. Haar ontzettende naturel en spontaneïteit straalt af op het publiek van The Green Room, het zijpodium van Main Square Festival. Nesbitt blijkt blij verrast dat er zo veel volk, ondanks de regen, voor het podium om het zompige gras staat. Free hugs and kisses geeft ze aan de eerste rij met fans tegen de barriers aan het einde van haar set tijdens “Stay out” terwijl haar band de song instrumentaal verder speelt. Het minste dat je kan zeggen, is dat ze haar fans soigneert.

]]>
<![CDATA[Recensie Stromae | Main Square Festival 2014 Citadelle Arras, FR zaterdag 5 juli 2014]]>

Sjaals met “Belgium” op die de lucht in gaan tijdens “Formidable” van Stromae. Een prachtig, “You’ll never walk alone”-moment tekenen we op bij de Belgen die de perfecte song gevonden hebben om het verdriet, de exit op het WK, te verteren. “Compatriotes et voisins” zo spreekt Paul Van Haver ons consequent tijdens zijn set aan. Er moet hem iets van het hart zo blijkt wanneer ie ons repetitief “ça va toujours?” vraagt en telkens meteen daarna “Parce que moi ça ne va pas” repliceert.

]]>
<![CDATA[Recensie Arsenal | Main Square Festival 2014 Citadelle Arras, FR zaterdag 5 juli 2014]]>

“Belgium!” roept John Roan het uit op het podium van The Green Room. België neemt het festival in Arras over zo lijkt het wel. Belgen zie je overal op deze België-dag met een affiche waar “Dance with the Devils” enkel maar van dromen kon: Arsenal voor en tijdens het eerste half uur van de match, Stromae na de kwartfinale van het WK tegen Argentinië. Het levert een bizar beeld op wanneer om zes uur de aftrap wordt gegeven. Plots duiken massaal de smartphones boven om de live tussenstand te refreshen tussen het springen door. Maar al na drie kwartier van hun set zal Roan het nieuws moeten melden dat de Belgen met 1-0 achter staan tegen Argentinië waarbij hij de hoop niet laat zakken van de fans: in de tweede helft kan het gebeuren.

]]>
<![CDATA[Recensie The Black Keys | Main Square Festival 2014 Citadelle Arras, FR vrijdag 4 juli 2014]]>

Eigenlijk bereikte Franz Ferdinand veel meer publieksenthousiasme dan The Black Keys in Arras. Of beide bands eigenlijk niet van plek hadden mogen/moeten veranderen in het time schedule? Eigenlijk wel. The Black Keys bleven maar zoeken naar ritme, naar punch. Ja, Dan Auerbach klonk alsof Ruben Block op het podium stond, maar mistte met Patrick Carney peper in het gat tijdens meerdere songs waaronder “Money Maker”.

]]>