concertnieuws.be | concertnews.be | concertnews.nl http://www.concertnews.be Kom hier als eerste onze jongste recensies en foto's te weten http://www.concertnews.be/images/concertnewslogo.jpg Concertnieuws.be http://www.concertnews.be Kom hier als eerste onze jongste recensies en foto's te weten <![CDATA[Recensie The Sound of Music in Antwerpen Stadsschouwburg Antwerpen dinsdag 16 december 2014]]>

Exact 55 jaar oud is de musical The Sound of Music sinds 16 november. 5 Jaar geleden al brachten Albert Verlinde Entertainment en Music Hall deze evergreen naar Antwerpen. Nu staat dezelfde productie terug in de Stadsschouwburg van Antwerpen, met vergelijkbare decors, rekwisieten en kostuums maar een andere cast: de Nederlandse aangevuld met Vlaamse kinderen, Kürt Rogiers die als kapitein von Trapp zijn musicaldebuut kent en Charlotte Campion in de rol van Maria.  Campion was eerder te zien in “Assepoester, het tamelijk ware verhaal”.

]]>
<![CDATA[Alpha en omega in de muziekbusiness]]>

Net zoals in elke sector zijn er ook in de muziekindustrie starters, ondernemers die het roer omgooien of mensen die de handdoek in de ring gooien. Van jong enthousiasme tot beredeneerd realisme: een overzicht van enkele opmerkelijke gesprekken dit jaar.

]]>
<![CDATA[Recensie Cosi fan tutte Opera Antwerpen zondag 14 december 2014]]>

17 jaar geleden ging deze productie van Cosi fan tutte in première. Vaak gevraagd in het buitenland en nu voor de vierde speelreeks te zien in Opera Antwerpen en Gent. Toch heeft regisseur Guy Joosten, die dit seizoen meteen zijn Mozart-Da Ponte trilogie mag aansnijden, duidelijk nog verder gesleuteld aan de enscenering. Dat levert een groot aantal theater in het theater-momenten op, waar ie toch niet te fel in moet overdrijven zodat de toeschouwer de focus op de kern van het verhaal niet verliest. Ook is er hier geen klein beetje sprake van product placement. Koor en orkest  leveren puike prestaties op dankzij de uitstekende lezing van dirigent Umberto Benedetti Michelangeli (niet het minst de strijkers die verschillende crescendo’s subtiel aanpakken en een natuurhoorn die we horen). Zowat alle solisten presteren evenwaardig waardoor Cosi fan tutte als geheel een zeer coherente indruk nalaat. De enige die er op de première (nog) niet helemaal stond was de Italiaanse bas Umberto Chiummo. Zijn “con me” in zijn sleutelnummer “ripetete con me : Cosi fan tutte” in andante (nummer 30) bleek letterlijk iets te hoog gegrepen.

]]>
<![CDATA[Recensie Geert Hoste LOL Stadsschouwburg Antwerpen zaterdag 13 december 2014]]>

De vijfentwintigste theatershow van Geert Hoste heet LOL. Een erg ambitieuze titel, want die staat voor “Laughing Out Loud” wat zoveel betekent als hardop lachen. Hoste koos wijselijk niet voor LMFAO (Laughing my fucking ass off) dat “ik lig in een deuk van het lachen” betekent. Het lijkt er namelijk sterk op dat de conferencier met de jaren softer is geworden en ja toch ook wel een tikkeltje voorspelbaar. Nochtans is er in ons land en in de wereld dermate veel gebeurd. Nieuwsfeiten die op zich al hilarisch zijn. De ingeweken Antwerpenaar gebruikt dan ook eerder het fileermes terwijl wij net houden van de hakbijl in de actualiteit zetten, harde, scherpe humor en kritiek uiten. Voor die stijl koos Hoste nauwelijks.    

]]>
<![CDATA[Geen extra concert U2 in Antwerpen]]>

Er komt geen extra Innocence and Experience concert van U2 in Antwerpen volgend jaar. Dat bevestigt Live Nation Belgium aan hoofdredacteur Bert Hertogs van concertnews.be. “Inschrijven op de wachtlijst op www.sportpaleis.be/nl/kalender/2015-2016/u2  is de beste (en enige) optie voor fans die naast een ticket grepen.“ aldus Live Nation Belgium. 

]]>
<![CDATA[Recensie Estelle The New Parish, San Francisco, CA, USA maandag 8 december 2014]]>

Ver weggestopt, in een donker café aan de overkant van de Golden Gate Bridge, stond Estelle voor een uurtje op een zelf geknutseld podium. En ook al heeft de Britse zangeres met menig Amerikaanse muziekheld samengewerkt (John Legend, Kanye West, Cee Lo, Mark Ronson etc.), een groter podium verdient ze kennelijk nog niet. Na 3 voorprogramma’s verscheen ze eindelijk voor haar publiek om haar nieuwe album ‘True Romance’ voor te stellen.

]]>
<![CDATA[Recensie Clouseau Centraal in het Sportpaleis Sportpaleis Merksem vrijdag 12 december 2014]]>

Het was ondertussen alweer van 2010 geleden dat Clouseau een groot concert in het Sportpaleis had gegeven. Het was dan ook niet verwonderlijk dat de feesttempel van ’t Stad tot de nok toe gevuld was met fans die de gebroeders Wauters nog eens aan het werk wilde zien en horen. En het publiek kreeg waar het voor kwam: een hele schare Clouseau-klassiekers aangevuld met recenter werk, een spetterende lichtshow, soms verrassende arrangementen, een hele hoop sfeer, een goeie band en twee broers die er duidelijk ook zin in hadden. Alle ingrediënten waren aanwezig voor een stevig feestje en dat kwam er dan ook. En voor de fans die iets verder van het podium zaten, liet Koen zich in een harnas hijsen om vervolgens al zingend naar hen toe te vliegen.

]]>
<![CDATA[Recensie Onvoltooid verleden Bourla Antwerpen donderdag 11 december 2014]]>

Gebaseerd op het gelijknamige boek van Hugo Claus brachten Jan Decleir en Tom Dewispelaere hun vertolking van “Onvoltooid Verleden”. Twee uur lang zaten we geboeid te luisteren naar de ondervraging van de geesteszieke Noël Catrijsse door de oude ex-commissaris Blaute. Er was al die tijd weinig of geen actie op het podium en toch wisten de taal van Claus en de vertelstijl van Tom Dewispelaere ons genoeg te prikkelen om de aandacht erbij te houden. De acteerprestatie zat hem dit keer in de kleine dingen die de rol van Noël zo geloofwaardig maakte.

]]>
<![CDATA[Recensie Paul de Leeuw met Ik ben rustig Arenberg Antwerpen maandag 8 december 2014]]>

Hij titelde zijn show “Ik ben rustig”, maar hij had net zo goed kunnen kiezen voor “Paul de Leeuw bakt ze bruin”, “Op reis met Paul” of zelfs “Vijftig tinten Paul”. De voorstelling combineerde een ruim aanbod aan stijlen en thema’s tot één mooi afgerond geheel dat tot in de details was verzorgd. Tussendoor werd alles verder op smaak gebracht met een grapje over Fabiola of Maggie De Block en aangevuld met een passend lied. Het was een avond waarbij de vermoeiende en hyper kinetische Paul de Leeuw was thuisgebleven en een ontspannen en rustige versie op het podium stond.

]]>
<![CDATA[Recensie Auf dem Gebirge hat man ein Geschrei gehort deSingel Antwerpen donderdag 4 december 2014]]>

Overleeft de danstaal en het ritme van Auf dem Gebirge hat man ein Geschrei gehört 30 jaar na zijn creatie?. Het antwoord is twee keer neen. Het danstheaterstuk gebracht door Tanztheater Wuppertal Pina Bausch dat meer dan twee uur duurt uit 1984 lijkt vooral op een oude film of tv programma van destijds bekijken. Er zit gigantisch veel ruis op, de kleuren zijn wat vaal en de verteltechniek tergend traag. Komt daarbij dat de klankband vaak vinyl is, die stevig kraakt, en – op regieaanwijzing van Bausch zelf – ook even hapert in het eerste deel, en je krijgt een voorstelling waar de samenhang van het geheel behoorlijk zoek is, waar het bij momenten maar toneel in het toneel kijken is en dus gewoon uitdraait, net als de openingsscène en de massascène op chaos.

]]>
<![CDATA[Recensie Don Giovanni De Munt Brussel zondag 7 december 2014]]>

Don Giovanni in de Munt werd compleet uitgejoeld door de regiekeuzes die Krzysztof Warlikowski durfde te maken. Nog nooit hebben we in die vijftien jaar dat we naar de opera gaan zo’n unaniem boe-geroep gehoord als in deze Brusselse operazaal net voor de laatste scène moest aanvatten. Het is dan ook een blijk van durf dat de regisseur toch het podium op durfde na de zangers, acteurs en dirigent. De solisten kregen weliswaar - niet meer dan terechte - “bravo’s” want hun zangprestaties waren uitstekend, maar toen het aan Warlikowski was om applaus te ontvangen, kreeg ie opnieuw de volle laag. Boegeroep zoals we het nooit eerder hoorden.

]]>
<![CDATA[Recensie Hotel Vocal Festival Fakkeltheater - Rode Zaal vrijdag 5 december 2014]]>

Het was de eerste in een reeks van drie verschillende shows naar aanleiding van tien jaar Hotel Vocal. Hans Peter Janssens en Luc Caals mochten de spits afbijten. Samen met gastheer Sam Verhoeven en een zevenkoppig orkest brachten ze een show die het midden hield tussen een ouderwetse revue en een  rustig concert. Luc was er voornamelijk voor de komische noot, Hans Peter voor het serieuzere werk en Sam … die was van alle markten thuis. Samen stonden de heren garant voor een erg vermakelijke en gevarieerde show. Ze was alleen bij momenten net iets te nonchalant, zelfs voor een Hotel Vocal.

]]>
<![CDATA[Recensie Maria Stuart Bourla Antwerpen woensdag 3 december 2014]]>

Maria Stuart is meer dan een politiek conflict uit de zestiende eeuw. Het toont vooral de lijdensweg van twee vrouwen: de opgesloten koningin van Schotland Maria Stuart (Katholiek) en de Engelse koningin Elisabeth I (protestants) die maar geen knopen weet door te hakken in deze zaak. Twee zinnen uit het werk uit de mond van Elisabeth I (Chris Nietvelt) vatten de impasse het best samen: “Zo lang zij leeft, wankelt op mij de kroon.” en “naar wat men lijkt, wordt men beoordeeld, niet naar wat men is”. De zestiende eeuw bekeken door de bril van onze perceptiemaatschappij door de makers.

]]>
<![CDATA[Vaya Con Dios zegt voorgoed tot ziens]]>

Vaya Con Dios neemt afscheid van zijn publiek met de release van een zeer coherente live dvd en cd: Thank you all! Een opname is dat van het uitverkochte optreden op 25 oktober 2014 in Vorst Nationaal. Een merci dus gericht aan alle fans van de Belgische band die meer dan tien miljoen platen verkocht wereldwijd via zijn gesmaakte mix van jazz, gipsy,pop en wereldmuziek en daarmee met stip een van de populairste Belgische bands op internationaal vlak was.

]]>
<![CDATA[Recensie Little Dragon Ancienne Belgique Brussel maandag 1 december 2014]]>

Het was de tweede keer dit jaar dat Little Dragon zich in België begaf. Een paar maanden geleden nog op de festivalweide in Dour, deze keer in de Ancienne Belgique om hun vierde album voor te stellen. Met nog meer metaal, beats en bliepjes uit kleurige dromen van een ander sterrenstelsel. Mede dankzij de NMBS was de zaal niet gevuld, maar het publiek dat over het algemeen bestond uit minder opvallende hipsters, leek de uiteenlopende show te kunnen pruimen.

]]>
<![CDATA[Een goede fotograaf moet vooral kunnen selecteren]]>

Muziek vertalen naar beelden. Dat is wat concertfotograaf Joost van Hoey elke opdracht opnieuw probeert te verwezenlijken. Hij schiet al enkele jaren beelden voor de concertwebsite ‘Concertnews.be’. “Ik vind het fantastisch dat ik muziek en fotografie beroepsmatig kan combineren.” 

]]>
<![CDATA[Recensie Blof Trix Borgerhout zondag 30 november 2014]]>

Of het overlijden van Luc De Vos impact had op het concert van Blof? Uiteraard. Voorprogramma Buurman bracht een door merg en been gaande kleine versie van “Zweef”. Geert Verdickt kan dat, integer, met gevoel voor de juiste accenten in zijn tekst en gitaarspel, een volledige Trix doen luisteren. “Stom hoe de dood je impact vergroot, maar ze draaien jou nu terug. De radiostem klinkt bitter, enigszins verweesd, maar de wind neemt jouw verhaal nu met zich mee.” waarmee hij perfect het dubbele gevoel – ineens wordt de Nederlandstalige rock van Gorki weer een tijdje gedraaid – weet te vangen. Het is dat gevoel ook dat ons bekruipt, stilte in combinatie met een zekere boosheid tegenover die audiovisuele media die plots, na een artiest (lang) bijna dood te zwijgen, die terug oprakelen en tot leven brengen op radio en televisie omwille van de dramatische nieuwswaarde. Iemand die Gorki de laatste jaren nog vaak zag verschijnen in de playlists van de verschillende radiozenders?

]]>
<![CDATA[Recensie Steven Gabriels CC Deurne zaterdag 29 november 2014]]>

Toegegeven, met lood in onze schoenen trokken we naar het CC van Deurne om er naar de nieuwste comedy-voorstelling van Steven Gabriels te gaan kijken. Het nieuws rond het plotse overlijden van Luc De Vos (Gorki) had ons nog maar net bereikt, en dus spookten er allerhande vragen in ons hoofd rond. Nu goed, the show must go on, zo gaat het nu eenmaal in het leven. Maar het zorgde er wel voor dat we in deze context moeilijker in “Een deur die plots opengaat...” geraakten. Dat het uiteindelijk toch lukte, is geen kleine verdienste van de comedian.

]]>
<![CDATA[Recensie De Grote Sinterklaasshow 2014 Sportpaleis Merksem zaterdag 29 november 2014]]>

Altijd prijs, altijd gewonnen. Bij de Grote Sinterklaasshow is het niet anders en zijn er niets dan winnaars en geen verliezers. De pakjeskamer van Sinterklaas is goed op slot. Wie de gouden sleutel wint, de Hoofdpiet of Pakjespiet, mag de deur openen. Beide Pieten krijgen elk een helft van de zaal aan toeschouwers om de verschillende opdrachten uit te voeren. Finaal zorgt dat ervoor dat het gekibbel tussen die twee weliswaar ophoudt en vinden ze elkaar ook in het lumineuze plan om vals te spelen tegen al het “Neen”-geroep van de kinderen in de zaal in. De Pakjespiet vindt – niet geheel onterecht trouwens – dat het zaakje te lang duurt (na een uur show). Samen willen ze die sleutel pakken nog voor het spel, waar zelfs wij toch wel enige kanttekeningen bij durven plaatsen, uitgespeeld is. De enige echte Mega Mindy mag zonder Mega Toby weliswaar - die naar verluidt dezer dagen wat zit te vozen met De Ridder - het zaakje weer helemaal oplossen.

]]>
<![CDATA[Recensie Joey Badass Botanique Brussel donderdag 27 november 2014]]>

De negentienjarige rapper Joey Bada$$ uit Brooklyn deelt al enkele jaren stevige klappen uit binnen de hiphopscène. Zijn eerste mixtape ‘1999’, dat hij uitbracht toen hij nog maar zestien was, bezorgde hem al snel de titel van meest beloftevolle  rapper van dat jaar. Een jaar later bracht hij nog een even goede opvolger ‘Summer Knights’ en ook met zijn crew Pro Era bracht hij een bijzonder goede mixtape ‘PEEP: The Aprocalypse’.

]]>
<![CDATA[Recensie Peeping Tom met Vader deSingel Antwerpen donderdag 27 november 2014]]>

Vader van “Peeping Tom” is even veel dans- als theatervoorstelling met en vleugje humor ook in. Zelf noemen ze het bewegingstheater. Vader gaat over het voorgeborchte, tussen leven en dood. Plaats: de recreatieruimte van een bejaardentehuis. Thema: oud worden en vergeten, geliefd of totaal genegeerd, mijmeren naar vroeger of wild fantaseren (naar wat niet was). Over het voorbijgaan van de tijd ook, waarin het leven gelijk staat voor een dagelijkse ratrace en de zoon (Simon Versnel) moeite heeft om tijd te maken om zijn vader te bezoeken. Als ie er dan is, zit ie op de klok te kijken en is ie de enige in de ruimte die gehaast is. Maar uiteindelijk lijkt de tijd het snelst op hem vat te hebben, dementeert ie, en wordt ie als eerste afgelegd.

]]>
<![CDATA[Recensie Lord of the Dance met Dangerous Games Lotto Arena Merksem vrijdag 28 november 2014]]>

Lord of the dance heeft er een zeer succesvolle doortocht in ons land op zitten.  Maar liefst 1 Vorst Nationaal, 3 Capitoles in Gent, 2 Kursalen in Oostende, een Ethias Theater in Hasselt en om af te sluiten een Lotto Arena in Antwerpen waren nodig om aan de vraag naar tickets te voldoen. Opnieuw levert de Ierse voorstelling de klassieke ingrediënten af: Ierse muziek (twee strijkers, 1 tin whistle, ofwel hét symbool van Ierland, en de stem). Voor het ritme zorgen de meer dan twintig tapdansers op het podium. Al is lang niet alles live, wanneer de micro’s van de podiumvloer opengaan en we enkel het tapdansen live horen, zorgt dat voor erg enthousiaste reacties tot zelfs tribunegestamp alsof het publiek solliciteerde voor een job bij deze troupe.

]]>
<![CDATA[Recensie Romeo Castellucci met Go down Moses deSingel Antwerpen zaterdag 22 november 2014]]>

Alle hypotheses zijn mogelijk en valabel om “Go down, Moses” te analyseren. Dat zegt regisseur Romeo Castellucci tijdens de nabespreking na de laatste voorstelling in deSingel. De titel van het werk verwijst naar een negrospiritual die op zijn beurt verwijst naar Exodus 7:16: uit het Oude Testament. Een song die Louis Armstrong ook coverde, en die gaat over bevrijding. God roept er Mozes namelijk in op om de Israëlieten te bevrijden van de slavernij in Egypte. In 1942 noemde William Faulkner zijn roman ook naar dit nummer. En nu haalde ook Castellucci de mosterd bij het lied.

]]>
<![CDATA[Recensie Armin Van Buuren met Armin Only Intense Sportpaleis Merksem zaterdag 22 november 2014]]>

Maar liefst 13000 man haalde Armin Van Buuren met zijn Armin Only Intense show naar het Antwerps Sportpaleis. Nog opmerkelijker: volgens onze – tevens betrouwbare info – was maar liefst 75 procent van de bezoekers een buitenlander. Het zegt veel over de internationale aantrekkingskracht van het Antwerps Sportpaleis, van Van Buuren en van EDM (Electronic Dance Music)-events in het algemeen. Maar het zegt misschien tevens ook iets over Belgische jongeren die de crisis voelen en dat het genre EDM in ons land nog lang niet die status heeft die het wél heeft in het buitenland, zoals in Nederland en Brazilië om maar iets te zeggen, waar een zeer grote fanbasis voor het genre te vinden is. In Antwerpen, zijn laatste Intense-optreden in het buitenland, trok Van Buuren de kaart van een totaalspektakel met live zang, piano, gitaar, viool, drums die ie naadloos aan elkaar wist te rijgen in zijn set. En er waren dansers, acrobaten op twee trampolines op het podium en daarnaast was er confetti: véél confetti, C02-jets, vuurwerk, vlammen, knallers én watervalvuurwerk.

]]>
<![CDATA[Recensie De Tamboers van Tokyo Stadsschouwburg Antwerpen zaterdag 22 november 2014]]>

Japan, een land met prachtige tempels en rijke tradities. Eén van deze tradities was te gast in onze Koekenstad: de Japanse slagwerkkunst. Oedo Sukeroku Taïko bracht in de Stadschouwburg een show waarin het bespelen van de taiko centraal stond. Kobayashi Seïdo  had zich naar verluid voor zijn composities laten inspireren door klassieke Japanse melodieën en de natuur. En inderdaad, in sommige stukken konden we het tikken van de regen of het tsjirpen van de krekels herkennen in het tromgeroffel. Op een ander moment hoorden we het geluid van de trom de donder die het onweer voorafgaat, maar dan gespeeld met een echo die het geluid van links naar rechts liet bewegen. En ook al waren niet alle stukken in de voorstelling even boeiend, wat Oedo Sukeroku Taïko met de show “De  Tamboers van Tokyo” op het podium wist te zetten, was bij momenten erg indrukwekkend.

]]>
<![CDATA[Recensie Lenny Kravitz in het Sportpaleis Sportpaleis Merksem vrijdag 21 november 2014]]>

Een strontvervelend concert zette Lenny Kravitz neer in het Sportpaleis. Dertien (!), slechts dertien nummers, verspreid over twee uur (Lady speelde hij wel in de Ziggo Dome maar werd geschrapt in het Sportpaleis) bracht hij. Dat geeft een gemiddelde van 9,2 minuten per song. Extreem lange versies, erg veel solo’s (niet in het minst tussen de elektrische gitaar en de sax). Dat is goed voor even, maar werkt finaal gewoon tegen je als performer. Toen ie op het einde van “Sister” het nummer heel klein bracht, hoorde je dan ook het geroezemoes in het Sportpaleis boven de muziek uitstijgen. Door dat lange soleren kwam niet zelden de songstructuur – vaak niet meer dan een funky riffje in repeat modus – bloot te liggen in songs als “I belong to you” en “Dancing till down”.

]]>
<![CDATA[Recensie Enrique Iglesias in het Sportpaleis Sportpaleis Merksem donderdag 20 november 2014]]>

“Sex and Love” heet de recentste plaat van Enrique Iglesias die matig scoort in de charts. Toch blijkt de Spaanse zanger die vooral hits scoorde rond de eeuwwissel en in het begin van de nillies nog steeds tot de verbeelding te spreken bij heel wat vrouwen. Dat ie samen met Demi Lovato naar het Sportpaleis kwam, was een meesterzet. Twee generaties vrouwen dus – eigenlijk meer want er zaten ook gepensioneerden in onze buurt – die zo samen de avond van hun leven beleefden. Dat zorgde niet zelden voor extatische taferelen. Wij gaan ons het meest gênante moment ever met twee fans op het C-podium nog lang herinneren. Dit was sterker dan uitlachtelevisie, dit was collectief neergaan van het lachen. Een zware fan, een vijftiger, die net dezelfde kleren als Enrique aanhad: zelfde kleur broek, rood t shirt en zijn vrouw Danielle stonden stevig te dansen op “Stand by me”, een cover van Ben E. King, die mevrouw blijkbaar niet meteen in de praktijk wou brengen toen ze Enrique vast kon nemen. Helemaal hilarisch werd het toen Iglesias de microfoon aan haar man gaf, terwijl zij dansten, en manlief de song zo vals als een kat verder zong. Zelden hebben we zo vaak “OMG!” na elkaar uitgeroepen in het Sportpaleis.

]]>
<![CDATA[Recensie Demi Lovato in het Sportpaleis Sportpaleis Merksem donderdag 20 november 2014]]>

Zelden was er zo  veel te doen rond de special guest van een optreden als bij dat van Enrique Iglesias toen de concertaankondiging er kwam. Want jawel Demi Lovato, uit de Disney stal, stond op de affiche. Hoe lang gaat ze optreden? Is het een support act of wordt het toch een volwaardig dubbelconcert? Dat soort mails en persoonlijke berichten via social media, die we anders nooit krijgen over special guests of supports, kwamen onder andere bij ons terecht. Uiteindelijk zou Lovato 40 minuten op het podium staan in Antwerpen, voor de allereerste keer in ons land. Meteen gaf ze erbij dat een volgende afspraak met België niet snel op zich zou laten wachten.

]]>
<![CDATA[Recensie Wouter Deprez met Slijk Arenberg Antwerpen woensdag 19 november 2014]]>

Met “Slijk” bracht Wouter Deprez een komische voorstelling over Wereldoorlog I. En alsof dat nog niet educatief verantwoord genoeg was, kregen we ook nog eens een cursus West-Vlaams voor beginners. Meer moest dat niet zijn. Voor u nu massaal in de pen kruipt om bij de redactie te reclameren dat WOI geen onderwerp is om over te lachen, kunnen we u nu al gerust stellen: het historische gegeven van deze gruwelijke oorlog werd met het uiterste respect behandeld. En toch hebben we tijdens “Slijk” erg hartelijk kunnen lachen om de insinuaties en beelden die Wouter weer op zijn publiek los liet.

]]>
<![CDATA[Recensie Billy Idol Koninklijk Circus Brussel woensdag 19 november 2014]]>

“Rebel Yell” van Billy Idol vatte zo goed als de avond in een zeer goed gevuld Koninklijk Circus samen. De achtenvijftigjarige Brit zong “Do you feel alright?” waarop ie het publiek “I feel alright!” liet antwoorden. Het gaf meteen de sfeer weer van een erg sterke avond. Idol bleek nog steeds goed bij stem, op “Sweet Sixteen” na, waar hij wat slordig over ging, mogelijks omdat ie het nummer al veel te vaak op een podium heeft moeten brengen. De zanger bleek ondanks de leeftijd nog strak in het vlees te zitten, tot groot jolijt van onze tijdelijke buurvrouw An die haar drieënveertigste verjaardag vierde.

]]>
<![CDATA[Recensie Submotion Orchestra Ancienne Belgique Brussel maandag 17 november 2014]]>

Submotion Orchestra, de Britse elektronische jazzgroep kwam hun derde studioalbum ‘Alium’ voorstellen in de Ancienne Belgique. De zo goed als uitverkochte AB Club werd met een brede glimlach naar huis gestuurd nadat de band nogmaals aantoonde hoe sterk hun live performances  zijn.

]]>
<![CDATA[Recensie Bryan Ferry in het Koninklijk Circus Koninklijk Circus Brussel maandag 17 november 2014]]>

Bryan Ferry zagen we voor het laatst op de Lokerse Feesten twee jaar geleden. Best een puik optreden dat ie neerzette op de Grote Kaai. Alleen het publiek stond er wat als fossielen bij. Dat kon beter. De Belgische fans hadden dus iets goed te maken én deden dat ook in het Koninklijk Circus. Een zeventiger zagen we de tijd van zijn leven beleven al dansend op het balkon van het Koninklijk Circus tijdens een magistrale uitvoering van Wilbert Harrison’s ”Let’s stick together”.

]]>
<![CDATA[Recensie Stromae in Paleis 12 Paleis 12 Brussels Expo zondag 16 november 2014]]>

Stromae, dé grote trots van ons land gaf met geblesseerde voet en omringd door bandleden in exact dezelfde outfit voorlopig zijn laatste concert in België. Iets wat een oprecht gemis is voor degenen die er niet bij konden zijn. Stromae alias Paul van Haver, heeft zo een onmiskenbaar talent, dat door de radio ook al te horen valt, maar wat vooral duidelijk wordt wanneer je erbij bent. Om het te horen, te zien en vooral te beleven.

]]>
<![CDATA[Recensie Jack White in Vorst Nationaal Vorst Nationaal Brussel zondag 16 november 2014]]>

Jack White vond in Vorst Nationaal geen richting en wist kennelijk met zichzelf geen blijf. Drie kwartier lang was het zoeken, lang zoeken naar een manier om te scoren. Net als de Rode Duivels tegen Wales dezelfde avond. Waar de Duivels zonder scoren naar huis moesten, wist White wél zijn punten te verzilveren, al was het pas in de toegevoegde tijd, tijdens een geweldige bisronde. Alles daarvoor leek meer op een chaotische zondagse repetitie.

]]>
<![CDATA[Recensie Mos Def Ancienne Belgique Brussel zaterdag 15 november 2014]]>

Dante Terrel Smith is beter bekend als Mos Def, en tegenwoordig wil hij als islambekeerling Yasiin Bey genoemd worden. Met zowel Blackstarr (samen met Talib Kweli) als zijn solocarrière heeft de 40-jarige rapper zich opgewerkt tot een gerespecteerde naam in de hiphopscène. Naast muziek maken houdt Bey zich bezig met burgeractivisme en acteren (o.m. The Italian Job en Dexter). Hij trekt tegenwoordig rond met de ‘Black on both sides’ tour. Ter gelegenheid van de veertigste verjaardag van de hiphop, kwam hij in Brussel mee vieren.

]]>
<![CDATA[Recensie Phox Ancienne Belgique Brussel zaterdag 15 november 2014]]>

Het komt zelden voor, maar het Amerikaanse zestal Phox preponede hun AB-concert van 2 december naar 15 november. Het voorprogramma van The Head and The Heart verzorgen in thuisland Amerika kunnen we wel aanvaarden als geldige reden. Al ligt het misschien ook deels aan de basis van de voornamelijk lege Club? De strategisch neergeplaatste cocktailtafels slagen er helaas niet in om de overvloed aan lege plaatsen te maskeren.

]]>
<![CDATA[Recensie Gusgus Palladium Riga, Latvia zaterdag 15 november 2014]]>

Icelandic band GusGus have been playing a big role on electronic music stage since 1995 and this year on June 23rd released their 9th full-length album ‘Mexico’ under the label of Kompakt.  

]]>
<![CDATA[Recensie Lankmoed met Onvergetelijk CC Brasschaat vrijdag 14 november 2014]]>

Samen zijn Jan Geubbelmans en Peter van Ewijk Lankmoed. Lankmoedig staat in de Van Dale en betekent zo veel als “in staat veel te verdragen vóór boos te worden”. Met “Onvergetelijk” levert het duo een puike tweede avondvullende voorstelling die erg dicht op de huid zit wegens semi autobiografisch.  Zo vertelt van Ewijk over zijn moeder die met dementie kampt, en heeft Geubbelmans het over de (minder) fijne kanten van het vaderschap. Opvallend is de warmte waarmee het duo zijn onderwerpen behandelt. “Onvergetelijk” baadt dan ook in liefde.

]]>
<![CDATA[Recensie Half elf zomeravond Bourla Antwerpen donderdag 13 november 2014]]>

“50 Tinten Dronken” had een alternatieve titel kunnen zijn voor deze productie van het Toneelhuis. Maar dat zou te ver afwijken van de originele naam van het boek van schrijfster Marguerite Duras. Ariane van Vliet wist nochtans in haar vertolking van het aan alcohol verslaafde hoofdpersonage Maria heel wat nuances te leggen in de gradaties van dronkenschap. Haar spel was heerlijk om naar te kijken en te luisteren, alleen werd het verhaal op den duur een beetje te lang. Het sterkste moment uit “Half elf zomeravond” was overigens niet deze knappe acteerprestatie, maar een goed uitgewerkte choreografie tussen Maria en Rodrigo Paestra, vertolkt door danser Radouan Mriziga. De kracht van de suggestie en het subtiele van de bewegingen spraken boekdelen zonder iets te zeggen.

]]>
<![CDATA[Recensie Perpetuum Jazzile Stadsschouwburg Antwerpen woensdag 12 november 2014]]>

Perpetuum Jazzile, een gemengd koor met fantastische beat boxer Sašo Vrabič uit Slovenië, zorgde wellicht voor dé verrassing van dit najaar in de Stadsschouwburg in Antwerpen. Het publiek zingt meermaals luidkeels “ohoho”  uit “Viva la vida” van Coldplay op het einde van het concert om de dertig stemmen terug op het podium te roepen. Overdonderd door dit gebaar én de staande ovatie stelt de groep voor om het publiek mee te nemen naar Slovenië. Een zelden gezien enthousiasme van het anders o zo gereserveerde schouwburgpubliek dat stevig in de handen meeklapte tijdens verschillende hits, voelen we. Perpetuum Jazzile onderscheidt zich dan ook moeiteloos van alle andere koren: hun enthousiasme, de piekfijne arrangementen, hun eclectische sound, aanstekelijke choreografieën in combinatie met een vleugje theater maakt een concertavond van hen een zeer gesmaakte totaalbeleving.

]]>
<![CDATA[Recensie Novastar De Roma Borgerhout dinsdag 11 november 2014]]>

“Geen gemakkelijke bevalling… “ Dat was sinds Novastar in 1996 de Rock Rally won, hét sleutelbegrip bij elk van de 4 (overigens uitstekende) albums. Het nieuwe album ‘Inside outside’, dat de uiterst perfectionistische Zweegers dinsdag in De Roma bracht, is daarop geen uitzondering. Alleen bevat de langspeler deze keer geen vanzelfsprekende hits. Joost lijkt op het eerste gehoor beheerster en kleiner te spelen dan vroeger. Dat vergde ook tijdens een eerdere passage van Novastar deze zomer in het (uitverkochte) OLT Rivierenhof een flinke aanpassing van de fans: was er tijd nodig om te wennen aan die minder meeslepende sound? Of was de Novastar die we ooit kenden niet meer? Schijn kan bedriegen. Dat werd in De Roma duidelijk.

]]>
<![CDATA[Recensie Lucius Ancienne Belgique Brussel zondag 9 november 2014]]>

Waaraan denkt u als we zeggen opgewekte pop, vrouwelijke vocalistes en flashy outfits? Akkoord, een pak artiesten zullen aan deze criteria beantwoorden, maar dit keer gaan onze gedachten toch vooral naar Lucius, een vijfkoppige band uit New York. Al zullen in officiële foto’s altijd die twee gelijk ogende, bevallige dames opduiken. De muziek die ze maken valt onder te brengen in het laatje folky pop, vooral door de harmonieuze melodieën die in elk lied terugkeren. 2013-album ‘Wildewoman’ stelden ze eerder dit jaar al voor in de Botanique, maar dat doen ze nog een keer in een goedgevulde Club.

]]>
<![CDATA[Recensie Banks Botanique Brussel maandag 10 november 2014]]>

Exact een jaar geleden trad Banks ook op in de Botanique, maar dan in de Rotonde. Er is ondertussen veel gebeurd voor Jillian Rose Banks, geboren en getogen in Californië. Ze sleepte kort na dat optreden een Sound of 2014 nominatie in de wacht en haar naam was te vinden op tal van eindejaarslijstjes en Ones To Watch verzamelingen. Zo was ze ook te gast bij onder meer Jimmy Kimmel en Seth Meyers. In september bracht ze dan uiteindelijk haar debuut ‘Goddess’ uit, een soort verlengde van haar eerdere ‘London’ EP en al bij al een vrij onsamenhangende verzameling van songs.

]]>
<![CDATA[Recensie Clean Bandit op I Love Techno 2014 Flanders Expo Gent zaterdag 8 november 2014]]>

Een blitzbezoek aan I love techno 2014 brengen, dat was ons opzet. Welgeteld zeventig minuten waren we in Flanders Expo om de set van Clean Bandit te zien. De band had namelijk nog een review van ons te goed. Dat waren we hen verschuldigd nadat we hen stommelings vergeten waren op Sziget Festival dit jaar. Daar vervingen ze namelijk op 13 augustus London Grammar die we al gezien hadden op Main Square Festival. Vandaar dat het oorspronkelijke time slot reviewen voor ons geen prioriteit was in Boedapest. Pas bij het verlaten van het festivalterrein, zagen we in dat we een inschattingsfout hadden gemaakt. De A38 stond er stampvol en feestte dat het een lieve lust was. Tijd dus om die scheve situatie recht te zetten.  

]]>
<![CDATA[Recensie Raf Walschaerts | Jongen toch Arenberg Antwerpen vrijdag 7 november 2014]]>

We zullen nooit nog met dezelfde ogen kijken naar een fokstier die in de wei staat. Dat komt allemaal door Raf Walschaerts. En de show ging niet eens over fokstieren of ander vee. Het was gewoon weer een beeld dat Raf wist te gebruiken als metafoor voor relaties en wat zich afspeelt tussen mensen.  De vos verliest misschien wel zijn haar, maar niet zijn streken. “Jongen Toch” gaf ons kwantitatief 50% van Kommil Foo, maar wel met dezelfde 100% tevredenheid en dezelfde stijl.

]]>
<![CDATA[Recensie Selah Sue Ancienne Belgique Brussel vrijdag 7 november 2014]]>

De Vlaams-Brabantse Sanne Putseys  was naar eigen zeggen enorm blij om terug voor het Belgische publiek te mogen optreden. Nadat ze op een avond ontdekt werd door Milow op een talentenshow, nam haar carrière een vliegende start. In 2011 verscheen haar debuutalbum ‘Selah Sue’. Sedertdien trekt ze de wereld rond en sleept keer op keer internationale samenwerkingen in de wacht. Het langverwachte nieuwe album ‘Reason’ komt er in maart 2015, maar de AB kreeg alvast acht nummers van de plaat voorgeschoteld.

]]>
<![CDATA[Recensie Night of the Proms 2014 meest evenwichtige show in jaren Sportpaleis Merksem vrijdag 7 november 2014]]>

Wie is de hoofdact van Night of the Proms 2014, de dertigste editie?. Dat is een vraag die we durven stellen wanneer we een blik werpen op de affiche van dit jaar. Puur op basis van het aantal nummers dat ze mogen spelen, is het antwoord Hooverphonic. Vijf nummers brengt de Belgische band, terwijl de andere artiesten het met maximum drie moeten stellen (op een uitmuntende Ksenija Sidorova na op accordeon: zij mag ook de intro’s van Crazy en All rise voor haar rekening nemen). Maar hét antwoord op deze vraag blijkt na een opvallend gelijkspel qua applaus voor alle artiesten op het einde van de show: het geluid en licht te zijn. Zij zijn – geheel verdiend trouwens want het is een huzarenwerkje om koor, strijkers, andere instrumenten van het orkest, electric band, backings en solisten perfect te laten klinken) – dé top act van deze dertigste Proms. Wat een straffe sound creëert deze productie die zelfs in een mega zaal als het Sportpaleis de finesses, de accenten van een orkest haarfijn weergeeft waarbij elke instrumentengroep wel eens het muzikale laken naar zich mag toetrekken. A perfect balance dus. Of nog: de meest evenwichtige Proms in jaren.

]]>
<![CDATA[Recensie Bezonken Rood Bourla Antwerpen woensdag 5 november 2014]]>

In alle gewapende conflicten die er in de wereld plaatsvinden, vergeten we vaak te kijken naar de invloed die deze ellende heeft op de vele kinderen die dag in dag uit getuige zijn van oorlogsgeweld en misbruik. Met “Bezonken Rood” zette Dirk Roofthooft ons stevig met onze twee voeten op het verschroeiend hete asfalt van het interneringskamp Tjideng. Gebaseerd op het gelijknamige boek van Jeroen Brouwers, wist deze monoloog onder regie van Guy Cassiers ons moeiteloos mee te slepen in het verhaal van de getormenteerde ziel die tijdens WOII als vijfjarig jongetje getuige was van de marteling van zijn moeder en grootmoeder door de Japanners.

]]>
<![CDATA[Recensie Kylie Minogue | Kiss me once Paleis 12 Brussels Expo donderdag 6 november 2014]]>

Slechts 6400 man in Paleis 12 voor Kylie’s Kiss Me Once Tour. Dat is ongetwijfeld dé verrassing van het najaar, naast de volledige annulatie van Lily Allens najaarstour die de dag na Kylie Vorst Nationaal had moeten aandoen. Yep, het gaat goed met de muziekindustrie, en de popprinsesjes. In die mate dat Live Nation ondertussen guerilla reclametechnieken toepast: drie kwartier, quasi ononderbroken reclame tussen kwart voor acht en half negen. 5 minuten reclame in een lus die zich maar bleef herhalen zowel in het Frans als in het Nederlands. Fuck you Philadelphia. Fuck you Renault. Fuck you La Redoute. Fuck you Sloggi. Fuck you very much Ticketmaster en nog een paar andere producten die zelfs na drie kwartier al niet meer top of mind zijn (wat veel zegt over de doeltreffendheid van die campagne). U werkte danig op onze zenuwen. En of dat nog niet genoeg is kregen we een zestal keer www.kanker.be op ons bord. Zin om onbezorgd te feesten werd meteen de kiem ingesmoord. Totaal ongepast, totaal misplaatst, ongewild en toch in onze strot geramd. Zelfs in Guantanamo durven ze dergelijke martelpraktijken niet meer aan.

]]>
<![CDATA[Recensie Luke Sital Singh De Centrale, Gent maandag 3 november 2014]]>

Als labelgenoot van artiesten als Coldplay, Damon Albarn en Sigur Rós zijn de verwachtingen voor het concert van vanavond toch wel hoog gespannen. De twenty something Luke Sital-Singh heeft er al een mooi parcours opzitten. iTunes benoemde hem onder meer tot een van haar New Artists en hij schopte het tot op de BBC Sound of 2014 longlist. Een paar maanden geleden bracht hij ook het sessiekot van Stubru al een bezoekje. Zijn single ‘Greatest Lovers’ zal misschien wel bekend in de oren klinken.

]]>