concertnieuws.be | concertnews.be | concertnews.nl http://www.concertnews.be Kom hier als eerste onze jongste recensies en foto's te weten http://www.concertnews.be/images/concertnewslogo.jpg Concertnieuws.be http://www.concertnews.be Kom hier als eerste onze jongste recensies en foto's te weten <![CDATA[Interview Brussels Expo vzw]]>

De gebouwen van Brussels Expo zijn een erfenis van de wereldtentoonstellingen in Brussel van 1935 en 1958. Brussels Expo werd in 1936 opgericht om dat erfgoed verder te beheren. De jonge concertzaal Paleis 12 behoort ook tot die site. Samen met de nog jongere zus La Madeleine werden ze opgenomen in de Brussels Expo groep die daarmee zijn eerste stappen zet in de entertainment business. Hoe zijn ze de sector binnengerold? En hoe denken ze hun eigen plek te bemachtigen en te behouden? Een gesprek met het hoofd communicatie van Paleis 12 en de woordvoerster van Brussels Expo : Bea Goedhuys en Perrine Marchal.

]]>
<![CDATA[Recensie Neil Young en Promise of The Real Sportpaleis Merksem vrijdag 24 juni 2016]]>

Neil Young en zijn nieuwe band Promise of The Real hebben sinds 24 juni een live album uit. De dertien nummers uit het album Earth werden vorig jaar tijdens de tour opgenomen. Maar er gaat niets boven de live ervaring van een live optreden in vergelijking met de registratie ervan. Dat ervoer het publiek in het Sportpaleis waar Neil Young maar liefst drie uur aan een stuk, van tien na negen tot tien na twaalf een ijzersterk optreden gaf. De rechterpols mocht dan wel ingetapet zijn, en even liet hij in zijn lichaamstaal tussen twee nummers door uitschijnen dat het gitaarspel dat ie neerzette niet vanzelfsprekend was in de huidige omstandigheden. Toch deed ie het maar. Hét beeld van de avond: Young en zijn vijfkoppige band (3 gitaristen, 1 percussionist en 1 drummer) die in een cirkel inhaakten en meerdere malen opsprongen op het einde. Misse volbracht. Game. Set. Match. Twee staande ovaties waren dan ook niet meer dan verdiend.

]]>
<![CDATA[Recensie Sweeney Todd Tour and Taxis Brussel zondag 19 juni 2016]]>

Was het opera of was het musical? Puristen in beide kampen zullen ongetwijfeld argumenten hebben om te beweren dat het noch opera, noch musical was. Muziekliefhebbers zullen zonder problemen bevestigen dat het een geweldige productie van de Munt was waarbij het beste van twee werelden gecombineerd werd. We kregen de gesproken stukken, de romantiek en het echte acteren van de musical, de zangstemmen, de dramatiek en de volle klank van een orkest uit de opera en daar bovenop nog de geniale muziek en de geweldig spitsvondige teksten van Stephen Sondheim.  Het geheel werd gebracht in een moderne regie van de hand van James Brining waardoor het verhaal werd geactualiseerd zonder dat het daarbij in kracht moest inboeten. Wat wil een mens nog meer?

]]>
<![CDATA[Interview Music Hall Group nv]]>

De Music Hall Group werd in 1988 opgericht door Geert Allaert. Momenteel beheren ze vier eigen zalen waarvoor ze een samenwerking zijn aangegaan met de Jannen van het Sportpaleis. Ook als promotor en producent maken ze het waar. Producties zoals Peter Pan en Cinderella komen van hun hand. Eigenlijk worden de meeste grote musicals die in Vlaanderen te zien zijn, georganiseerd door Music Hall. Hoe is de groep uitgegroeid tot wat ze nu is? En hoe gaan ze om met de rode cijfers die vaak opduiken? Een gesprek met de CEO van Music Hall Group: Geert Allaert.

]]>
<![CDATA[Recensie Bloc Party Hilvarenbeek, NL zaterdag 18 juni 2016]]>

Een twijfelachtige performance van Bloc Party op de zaterdag van Best Kept Secret. De band is gestopt, uit elkaar, niet uit elkaar, drummer eruit, nieuwe drummer. Kortom, verwarrend. En dat is te horen.

]]>
<![CDATA[Recensie Glass Animals Hilvarenbeek, NL zaterdag 18 juni 2016]]>

Strakke zanglijnen van Glass Animals‘ frontman Dave Bayley. Headliner van Best Kept Secret, maar te dromerig voor een plaats in de avondprogrammering.

]]>
<![CDATA[Recensie Remy van Kesteren Hilvarenbeek, NL zaterdag 18 juni 2016]]>

De tent voor stage three op Best Kept Secret staat stampvol om harpist/componist Remy van Kesteren te zien. Een harpist op een popfestival? Het publiek lijkt het ook niet helemaal te snappen en lult dwars door het concert heen, en dat is jammer.

]]>
<![CDATA[Recensie Bob Moses Hilvarenbeek, NL zaterdag 18 juni 2016]]>

Of Bob Moses moet een enorme fanbase hebben in België en Nederland, of mensen kwamen schuilen omdat het oude wijven regende, maar de tent van Stage Three op Best Kept Secret was tot op de nok gevuld. Wanneer de Vancouverites het podium betreden blijkt dat eerste toch ook een realiteit te zijn. Bob Moses staat voor met rock doorspekte technomuziek, ontstaan uit verschillende achtergronden. Zanger Tom Howie verdiepte zich in rockmuziek, terwijl de man achter de knoppen Jimmy Vallance eerder thuis is in de trance-scene. 

]]>
<![CDATA[Recensie Air Hilvarenbeek, NL zaterdag 18 juni 2016]]>

Dat Air op Best Kept Secret stond was al een verrassing op zich, dat het zoveel publiek trok des te meer. De hele dag gonsde het al als een kleine zwerm bijen over het festivalterrein – “Ik ben speciaal voor Air gekomen” – het publiek vol verwachting. Eigenlijk was dat zeer terecht; hun meest succesvolle album Moon Safari eindelijk in een safaripark. Toch werd het niet hét concert van het festival.

]]>
<![CDATA[Recensie Mount Kimbie Hilvarenbeek, NL vrijdag 17 juni 2016]]>

Een nette, maar oppervlakkige dj-set leverde Mount Kimbie op Best Kept Secret. Het publiek weet waarvoor het komt en danst tam op de beats, maar tot een echt hoogtepunt komt het niet.

]]>
<![CDATA[Recensie Beck Hilvarenbeek, NL vrijdag 17 juni 2016]]>

Het optreden van Best Kept Secret-headliner, Beck, komt traag op gang maar de artiest maakt het meer dan goed. Met scheurende gitaarlicks en nette zanglijnen wordt het publiek meegenomen op zijn ‘Beck- beats‘ en hij laat ze dansend de regenachtige aftrap van het festival vergeten.

]]>
<![CDATA[Recensie Slow Magic Hilvarenbeek, NL vrijdag 17 juni 2016]]>

Er heerst een algemene vorm van mysterie rond Mr. Magic. Zelf benoemt hij zijn muziek als ‘music by your imaginary friend’. Hij geeft in interviews nooit prijs wat zijn echte naam is, of waar hij vandaan komt. Hij komt daarbij in een rijtje van andere elektronische artiesten te staan die hun anonimiteit willen gebruiken om de focus naar de muziek te trekken, zoals Daft Punk of Deadmau5. Ironisch genoeg werkt zo’n drang naar anonimiteit de focus op de muziek niet helemaal in de hand, want de aandacht wordt zo des te harder op de artiest gevestigd.

]]>
<![CDATA[Recensie Palmbomen II Hilvarenbeek, NL vrijdag 17 juni 2016]]>

Op het eerste gezicht doet Kai Hugo, oftewel Palmbomen II, aan als een iets minder slonzige versie van Kees van Hondt. Dan wel zonder hoed met koeienprint en duidelijk gesofisticeerder, maar inclusief opblaasmateriaal. Palmbomen en Jupiler eenhoorns dansten vrolijk boven het publiek uit, in een stevige straal van wit, rood, paars en blauw licht. Huppelmuziek voor vlak na middernacht.

]]>
<![CDATA[Recensie Adele met diarree in Sportpaleis Sportpaleis Merksem woensdag 15 juni 2016]]>

“Ik mag het nu zeggen omdat het de laatste show is. Maar ik heb maandagavond diarree gehad. En sindsdien heb ik niet meer durven kakken. Ik hoop dat het me gaat lukken tussen nu en Glastonbury (op 25 juni 2016 nvdr.) want de toiletten, ook backstage daar zijn gewoon afschuwelijk. Het komt erop neer dat er een gat is in de grond en je het daarmee moet doen.” Het is een hilarische Adele, die scherper staat dan afgelopen zondag en zo afscheid neemt van het Sportpaleis, van ons land en haar Europese tour afsluit. Zelf vindt ze het “A bloody miracle. I swear to God.” dat ze de 49 shows uit die tour heeft kunnen afwerken.

]]>
<![CDATA[Interview Concertnews]]>

Concertnews.be bestaat sinds 2008. Tijdens de voorbije jaren kreeg hoofdredacteur Bert Hertogs wel vaker vragen voor interviews van studenten. Interviewvoorstellen die hij op een uitzondering na steevast afwees. Tot Mattias Goossens, masterstudent communicatiewetenschappen aan de KU Leuven dit jaar een interview van twee uur voorstelde voor zijn masterproef “Een kwalitatieve studie naar de visie van Vlaamse muziekjournalisten op muziekjournalistiek.” 13 muziekjournalisten interviewde hij waaronder ronkende namen als Bart Steenhaut, Dirk Steenhaut, Wim Wilri en Sasha Van der Speeten. Onze hoofdredacteur maakte dit keer dan ook graag een uitzondering en stond het interview uitzonderlijk toe. Naar aanleiding van de 36ste verjaardag van hem vandaag, geven we onze lezers graag het quasi integrale interview mee bij wijze van (tamelijk exclusief) cadeautje.

]]>
<![CDATA[Interview MB Presents bvba]]>

Fire-starter en de switch naar de zelfstandigheid

Fire-starter werd in het leven geroepen door de groep van Brussels Expo om entertainment naar Brussel te brengen. Ondertussen is het vuur een beetje uitgeblust en wordt er stilletjes aan omgeschakeld naar zelfstandigheid met MB Presents. Hoe is Fire-starter ontstaan en geëvolueerd? En hoe ziet de toekomst eruit? Een gesprek met de bestuurder van MB Presents bvba: Manu Braff.

]]>
<![CDATA[Recensie Babbelzieke Adele in het Sportpaleis Sportpaleis Merksem zondag 12 juni 2016]]>

Een babbelzieke Adele stond voor het eerst in haar carrière in Antwerpen in het Sportpaleis na eerdere passages in 2008 in de AB en 2011 in het Koninklijk Circus. Opvallend weinig mensen waren er jaren geleden bij in Brussel toen ze een rondvraag deed. Vocaal en muzikaal viel er weinig af te dingen op dit concert. De klank zat na “Water under the bridge” – die tot dan toe erg hol en veraf klonk in de zaal - erg goed al waren de luidsprekers duidelijk gericht naar de tribunes links en rechts van het Sportpaleis en in mindere mate naar de frontale zijde. Adele toonde zich meermaals een gewone vrouw met gevoelens. Zo droeg ze het concert op aan de slachtoffers van de schietpartij in een homoclub in Orlando waarbij ze even een traan liet en had ze een kort Facetimegesprek met Tina: “Good luck with your exams. Don’t cry!” Adele bracht haar standaardset van 17 songs mee naar Antwerpen. Dát naast het feit dat ze wel erg veel tijd won door lang te praten tussen enkele songs door, waren de enige kanttekeningen die we konden maken van dit verder erg verzorgd optreden.

]]>
<![CDATA[Recensie Nonsens de musical Theater Elckerlyc Antwerpen donderdag 9 juni 2016]]>

Een musical hoeft niet altijd een diepere moraal te hebben, een romantisch verhaal of een spannend drama te zijn om te entertainen. Het bewijs: “Nonsens” van Event-Team.  Het verhaal was zo flinterdun dat je er door kon kijken, maar toch bezat de voorstelling voldoende elementen om ons zonder problemen een gezellige avond vertier te bezorgen. “Nonsens” moest het hebben van de taal- en situatiehumor, de vrolijke liedjes, de verschillende karikaturen in de personages van de nonnen en de geweldige zangprestaties van Anne Mie Gils, Liv Van Aelst, Dorothy Wuyts, Vicky Delrue en Liesbet Hermans.

]]>
<![CDATA[Ghost Rockers nemen eerste film op]]>

In Antwerpen zijn de opnames gestart van de allereerste Ghost Rockers film. Die heet Voor Altijd? Jonas erft er twee voorwerpen van zijn oma. Die maken deel uit van een set van vijf blijkbaar. Het zijn net die vijf elementen die ervoor zorgen dat Ghost Rockers contact kunnen maken met de Freebirds.  Vraag is of de groep die elementen bij elkaar kan houden. Want er zijn kapers op de kust. Verliezen de Ghost Rockers de elementen dan staat hun toekomst op het spel. Op 21 december 2016 komt de film uit in de zalen.

]]>
<![CDATA[Recensie Julia Holter Botanique Brussel dinsdag 7 juni 2016]]>

Julia Holter, die uit een sprookjesachtig bos lijkt te komen, daagde het kleine publiek in de Botanique uit om mee te gaan in haar wereld van klanken en geluiden. Soms kritisch maar vaak goedkeurend knikkend liet het publiek zich meevoeren. Na Julianna Barwick haar ingetogen optreden was Holter bij momenten bombastisch en licht hysterisch. Hier en daar een Björk uithaal, maar telkens op tijd door altviolist Dina Maccabee, contrabassist Devin Hoff en percussionist Corey Fogel in het gareel gehouden.

]]>
<![CDATA[Recensie De kersentuin Bourla Antwerpen dinsdag 7 juni 2016]]>

Met “de Kersentuin” legde Koen Haagdorens op basis van Anton Tsjechov een sterk werk af dat de vinger op de sociologische en psychologische pols legt. Hoe reageren mensen in een veranderende samenleving? Blijven ze in het oude model geloven en hunkeren ze naar die traditie? Of zien ze de “change” als een opportuniteit om nieuwe idealen te bereiken? Of blijven ze gewoon wat aanmodderen in de marge en zien ze te overleven? De Kersentuin is dus méér dan een sneer naar het neoliberalisme.

]]>
<![CDATA[Recensie Where To Invade Next Kinepolis woensdag 8 juni 2016]]>

De Amerikaanse documentairemaker Michael Moore is terug van weggeweest met zijn nieuwe film ‘Where To Invade Next’. De hilarische prent past opnieuw perfect bij het karakter van de spontane ietwat gezette man. Net als bij ‘Fahrenheit 9/11’, ‘Bowling for Columbine’ en ‘Capitalisme: A Love Story’ kaart hij gevoelige onderwerpen aan overgoten met scherpe humor en paradoxale beelden. Het idee voor ‘Where To Invade Next’ ontstond al in zijn tienerjaren wanneer hij in Zweden vertoefde. Tijdens zijn trip brak hij zijn teen waarmee hij naar het ziekenhuis ging. De volgende dag keerde de jonge Moore terug om zijn rekening te betalen waar hij met stomheid werd geslagen toen ze daar vertelden dat er geen rekening was. De reisdocumentaire ging vorig jaar in première op het Internationaal Film Festival in Toronto en in Amerika op het Film Festival van New York.

]]>
<![CDATA[Musical Kiss Of The Spider Woman in het Fakkeltheater]]>

Op 10 februari 2017 gaat de musical ‘Kiss Of The Spider Woman’ in Belgische première in de Rode Zaal van het Fakkeltheater. De musical dateert uit 1989 en werd geschreven door de makers van “Cabaret“ en “Chicago“. Het verhaal dat bekend werd door het gelijknamige boek van Manuel Puig en de Oscar-winnende film uit 1985 met William Hurt, werd voor de Belgische productie onder handen genomen door regisseur Koen van Dijk. ‘Kiss Of The Spider Woman’ gaat over twee gevangenen die elkaars tegenpolen zijn, maar letterlijk met elkaar opgescheept zitten. Beiden dromen ze van een leven buiten de gevangenis, maar enkel verraad kan hen die vrijheid schenken. De rol van Molina zal vertolkt worden door Jan Schepens en de Spider Woman zal gespeeld worden door Ann Van den Broeck. Concertnews.be had een gesprek met hen. 

]]>
<![CDATA[Musical De Rozenoorlog in het Fakkeltheater]]>

Op 18 november 2016 gaat de musical “De Rozenoorlog“ in première in de Rode Zaal van het Fakkeltheater. Het stuk dat geregisseerd zal worden door Frank Van Laecke, is gebaseerd op de roman ‘The War Of The Roses’ van Warren Addler. Het verhaal gaat over een perfect koppel dat gepassioneerd is over dezelfde dingen, maar wanneer de kinderen het huis uit zijn, ontstaan er scheuren in de fundamenten van de relatie en wordt er een groot gevecht ontketend. De twee geliefden die elkaar in de haren zullen vliegen, worden vertolkt door Lucas Van den Eynde en Maike Boerdam. Myriam Bronzwaar, Marc Lauwrys en Laura Seys vormen de rest van de crew. Een gesprek met de twee hoofdrolspelers: Lucas Van den Eynde en Maike Boerdam.

]]>
<![CDATA[Musical Evita opnieuw in Vlaanderen]]>

Op 29 september 2016 gaat de musical ‘Evita’ in Capitole Gent in première. De Belgische productie wordt geleid door acteur en regisseur Stany Crets. De musical gaat over het leven Evita Perón, vrouw van de Argentijnse dictator Juan Perón. Hoe de vrouw van goede afkomst uitgroeide tot een machtig icoon. De bekende muziek is van de hand van Andrew Lloyd Webber en de teksten zijn van Tim Rice en zullen uiteraard ook te horen zijn in deze Belgische productie. De hoofdrollen zijn weggelegd voor Ann Van Den Broeck als Evita en Hans Peter Janssens als Juan. Concertnews.be had een gesprek met hen.

]]>
<![CDATA[Interview PSE Belgium nv]]>

De evenementen en hoe het allemaal begon 

In 1985 werd de eerste Night Of The Proms georganiseerd door PSE-Belgium van Jan Vereecke en Jan Van Esbroeck. PSE, wat staat voor Promotie van Speciale Evenementen, is nu het kloppende hart van alle activiteiten die de heren organiseren. Hoe werd PSE-Belgium uit de grond gestampt? En hoe is de Proms geëvolueerd sindsdien? Een gesprek met een van de beheerders van het bedrijf: Jan Vereecke.

]]>
<![CDATA[Recensie Liefde CC Merksem zaterdag 4 juni 2016]]>

Bart Peeters mag dan wel “Liefde is alles” zingen: dat Liefde niet altijd alles is, bewees NTGent in CC Merksem. Een dialoog is het – nu ja, dat is relatief – tussen de moederrol van Els Dottermans en de dochterrol die An Miller voor haar rekening neemt. De man des huizes is de grote afwezige want als soldaat op missie. En ook tussen moeder en dochter is er een grote afstandelijke kloof. De emotionele band tussen beiden lijkt zo goed als onbestaande in dit stuk dat liefde ontbreekt en toch ook weer niet. Want los van alle gruwel waar de soldaat aan heeft deelgenomen, blijft ie wel respectievelijk de man en de vader van de twee. Het behoorlijk trage Liefde is zo waar een beproeving ook al is die met iets minder dan een uur van korte duur.

]]>
<![CDATA[Recensie Labyrint HetPaleis vrijdag 3 juni 2016]]>

Een staande ovatie in hetPaleis moet je verdienen. En die kregen FroeFroe en Theater Tieret ook op het einde van Labyrint. Alles, maar dan ook werkelijk alles klopt van begin tot einde in deze voorstelling die een geweldige mix is van poppenspel, dans (de sirtaki), theater, licht (die laser en rook van het labyrint!), video (aquarium en toespraak koning Minos), en uitstekende live muziek van Nelle en Dienne Bogaerts (Lili Grace) met actrice Nele Goossens in een regie van Marc Maillard. Ovidius is dankzij de heldere tekst van Dimitri Duquennoy en Joost Van Den Branden nooit zo hip en toegankelijk tegelijkertijd geweest.

]]>
<![CDATA[Recensie Sisters of Swing Fakkeltheater Zwarte Zaal vrijdag 3 juni 2016]]>

Met “Sisters of Swing” bracht De Speling de sfeer van de jaren ‘40 en ’50 terug naar de Zwarte zaal van het Fakkelteater. We volgden het turbulente leven dan The Andrew Sisters vanaf hun prille stapjes in de muziek tot de grote successen en de onvermijdelijke ondergang. Ditte Jaspers, Marjolein Kinsbergen en Nayat Sari  kropen in de huid van respectievelijk Maxene, Patty en LaVerne Andrews. Hun driestemmige samenzang nam ons probleemloos mee naar de tijd van Glenn Miller en Bing Crosby. Onder de muzikale leiding van Orlin Tzontchev en met de ondersteuning van een zevenkoppige live-band kwam de swing weer tot leven. Het was alleen jammer dat de auteurs Beth Gilleland en Bob Beverage een te mager script hadden afgeleverd om er echt iets geweldig van te maken.

]]>
<![CDATA[Recensie Schitz Bourla Antwerpen donderdag 2 juni 2016]]>

Met Schitz brengen KVS en regisseur David Strosberg het wrange stuk van de Israëlische auteur Hanoch Levin. De tekst is vooral een aanklacht tegen onze consumptiemaatschappij en het neoliberalisme waar alles een prijs heeft: ook het uithuwelijken van een dochter,… Waarbij menselijke relaties niet op het voorplan komen, maar geld, onderhandelingen en transacties dé kern uitmaken van het (lege) bestaan.

]]>
<![CDATA[Recensie Teho Teardo and Blixa Bargeld Ancienne Belgique Brussel woensdag 1 juni 2016]]>

Duistere mystieke magie die het publiek meenam in een donkere wals. Teho Teardo achter de knoppen, bellen en gitaar en Blixa Bargeld met een heerlijke grunge. Het duo paste perfect bij elkaar. De goedlachse vrolijke Italiaan en de serieuze gestroomlijnde Duitser, allebei in pak en geflankeerd door twee muzikanten en achter hen een groepje van vier gaststrijkers. Geen lichtspektakel of andere poespas, dat was ook niet nodig. De avond draaide puur om de muziek. ‘Animelle’ werd het hoogtepunt van de avond. Duits, Engels en Italiaans werden om de beurt en soms samen afgewisseld. Het werd een betoverende avond vol obscure en filmische muziek waarbij de rokerige stem zich in het oor nestelde.

]]>
<![CDATA[Recensie Marble Sounds Ancienne Belgique Brussel dinsdag 31 mei 2016]]>

Marble Sounds bracht twee extra attributen mee naar de AB, een mystieke hoorn en zangeres Renée Sys met de zweverige stem. Een perfecte match voor de wat diepere stem van Pieter Van Dessel. Gedurende heel hun optreden namen ze het publiek mee op een dromerige wolk die soms even in een luchtversnelling terecht kwam, maar toch vooral in de voorspelbare richting zweefde. Bij ‘Set The Rules’ leek het er even naar dat de wolk van richting zou veranderen, maar helaas bleef die veilig in zijn comfortzone verder drijven. Kortom het was een dromerig en idyllisch concert waarbij je het zonnetje vanachter in je nek kon voelen branden.

]]>
<![CDATA[Recensie 2Cellos Koninklijk Circus Brussel dinsdag 31 mei 2016]]>

Als er één optreden is dit voorjaar dat met stip tot dé verrassing van het seizoen gerekend mag worden dan is het wel het optreden van 2Cellos in een uitverkocht Koninklijk Circus. Luka Sulic en Stjepan Hauser, beiden Kroaat, leverden een heerlijk eclectisch optreden af dat van klassiek, over filmmuziek, pop, dance, rock en metal ging. Een mix die moeiteloos gesmaakt werd door het dolenthousiaste en tamelijk jonge publiek dat maar al te graag meeklapte, meezong, en vooral de humor van het duo kon smaken. Al enkele jaren zitten fans te vragen aan Night of the Proms om deze twee talenten te boeken. Dat is ook gebeurd in 2011. Maar blijkbaar hebben de twee toen hun contract met PSE Belgium verbroken omdat ze een betere opportuniteit via Elton John kregen. Organisator Jan Vereecke vindt verder in zijn blogbericht van 2 januari 2015 dat de video’s van 2Cellos ‘gepimpt’ zijn en hij is muzikaal niet écht onder de indruk. Ten onrechte volgens ons want wie een live optreden van 2Cellos ziet, weet dat het sterke muzikanten zijn die een veelheid aan genres aankunnen, sterke arrangementen neerzetten en dat tevens overgieten met een komisch stukje theater, met wat pose ook dat deel uitmaakt van de show.

]]>
<![CDATA[Recensie The Sound of Musical De Roma Borgerhout zondag 29 mei 2016]]>

Dat de doorsnee politieman op een fluitje kan blazen, is alom geweten. In De Roma bewezen de leden van De Koninklijke Muziekkapel Lokale Politie Antwerpen dat ze nog veel meer in hun mars hadden. Onder de muzikale leiding van dirigenten Patrick Van Oosterwijck en Pieter Nieva brachten ze met hun harmonieorkest een gevarieerd programma waar musical de rode draad was. Tijdens het tweede deel van de voorstelling, hadden ze de Vlaamse musicalsterren Hans Peter Janssens en Deborah De Ridder bereid gevonden om hen vocaal bij te staan en zo de voorstelling naar een hoger niveau te tillen.

]]>
<![CDATA[Interview De Roma vzw]]>

Een karakteristieke oude cinema die werd omgetoverd tot concert- en theaterzaal in hartje Borgerhout. De jaren van opbouw gingen niet zonder slag of stoot voorbij, maar De Roma is zeker een zaal om rekening mee te houden. Hoe was het om enkel met vrijwilligers en giften De Roma op te bouwen? En wie ziet De Roma als zijn grootste concurrent? Een gesprek met de programmator van De Roma en met de bezieler van De Roma: Toon Van Deuren en Paul Schyvens.

]]>
<![CDATA[Recensie Ravel Opera Antwerpen zaterdag 28 mei 2016]]>

De muziek van Maurice Ravel, live gebracht door het Symfonisch Orkest Opera Vlaanderen, vormde de drijfveer van de avond. Het gebeuren werd opgedeeld in drie stukken. Het eerste, ‘Exhibition’, was een choreografie van Sidi Larbi Cherkaoui waarbij schilderijen tot leven kwamen. Geordende chaos versmolt op een soepele en vloeiende manier in elkaar waarbij vooral het bewegende decor opviel. Het tweede deel kwam van de hand van Jeroen Verbruggen met ‘Ma Mère L’Oye’ die een ode bracht aan het overleden koningspaars Fabiola en Boudewijn. Het donkere stuk was een beetje het buitenbeentje van de voorstelling. Het laatste stuk werd gecreëerd door de grote Maurice Béjart op het gelijknamige nummer ‘Boléro’. Een knaller einde waarbij melodie, ritme en figuranten één geheel vormden en het duidelijk werd dat de andere choreografieën toewerkten naar deze climax.

]]>
<![CDATA[Recensie Jacques Vermeire 65 Concertgebouw Brugge vrijdag 27 mei 2016]]>

Een verrassingsavond ter ere van Jacques Vermeire die de leeftijd van 65 haalde. Zelf wist hij ook niet wat hij mocht verwachten van de avond. Er was niet veel tot niets gerepeteerd wat een spontane ontspannen sfeer creëerde waarbij de slappe lach een paar keer uitbrak en de heerlijke sneren iedereen rond de oren vlogen. Één voor één kwamen de vrienden van Jacques Vermeire de trap af om hem een hart onder de riem te steken. Gert Verhulst en zijn sketch van ‘Samson en Gert’ stak daar met kop en schouders bovenuit. Een ongedwongen avond vol volks vertier waarbij de platte humor overheerste, soms iets te veel, en waarbij de zestigplusser de hemel in werd geprezen. De prijs die de jarige kreeg van SABAM was de ultieme kers op de taart.

]]>
<![CDATA[Recensie Het jaar van de kreeft deSingel Antwerpen donderdag 26 mei 2016]]>

Drie jaar na “Turks fruit” van Jan Wolkers schreef Hugo Claus zijn “Het jaar van de kreeft” in 1972. Beide werken gaan over moeilijke relaties, het noodlot. Het verschil is weliswaar dat Wolkers de vrouw erg idealiseert terwijl Claus haar donkere, niet zo perfecte kantjes toont. Twee mensen uit twee verschillende milieus die niet zonder elkaar maar ook niet met elkaar kunnen, zien we. Een onoplosbare situatie waar zij die erg snel verveeld geraakt in een relatie, moeite heeft om tot een orgasme te komen, niet weet wat ze wil in het leven en zo meermaals mannen bedriegt waardoor haar bedrog routine wordt en elke fase van verliefdheid over “elkaar beter leren kennen tijdens een reisje” naar verveling en uiteindelijk de breuk leidt. Maar die breuk is dan ook weer niet definitief, want contact blijft ze nog houden.

]]>
<![CDATA[Recensie Ivanov HetPaleis woensdag 25 mei 2016]]>

Met Ivanov creëerde theater Malpertuis zijn manisch depressieve versie van Anton Tsjechovs toneelstuk uit 1887. Tsjechov was 28 toen hij het stuk schreef. Regisseur Piet Arfeuille laat zijn acteurs in snel tempo kakelen, cynisch wezen, down, verdrietig, (schijnheilig) verbouwereerd zijn én volledig door het lint gaan. Een sterke keuze omdat verveling niet per se getoond hoeft te worden op de bühne door traag spel. Het kan even goed in de huidige vorm die dichter ligt bij hoe mensen tegenwoordig tegenover elkaar staan. Niet in het minst heeft Lukas Smolders als de depressieve/uitgebluste Nikolaj Ivanov een stevige boterham aan emoties te brengen, ook Tom Ternest als Matti, Ward Kerremans als Misja, Ini Massez als Anna, Jobst Schnibbe als Pasja, Eva Schram als Sasja, Tania Van der Sanden als Zinaida en Bartel Jespers als dokter doen een stevige duit in het zakje. Het decor, een houten tribune die het spiegelbeeld weergeeft van het publiek, doorbreekt op zich al de vierde wand en de acteurs gaan ook in gesprek met de zaal. Een slimme zet van Arfeuille die daardoor toont dat Ivanov eigenlijk een actueel verhaal van u en ik is, herkenbaar én vol maatschappijkritiek.

]]>
<![CDATA[Recensie Troje OPEK Leuven woensdag 25 mei 2016]]>

Verwondering gevolgd door afschuw, dat waren de eerste emoties van de avond. Het stuk was nog niet begonnen, maar de unieke locatie bracht verwondering en het ietwat vreemde relikwie, vooral dan ene item, bracht afschuw. Acteur van dienst, Maarten Ketels, bracht een meeslepend verslag uit van zijn tijd bij de Romagemeenschap doorspekt met humor en een passende grofgebekte taal die afwisselde met het Nederlands naar het Frans met een dikke tongval. Een verhaal over het zoeken naar vrijheid in de wereld en valse vooroordelen die je wel eens kunnen tegenhouden om iets moois te creëren.

]]>
<![CDATA[Recensie Mumford and Sons Sportpaleis Merksem dinsdag 24 mei 2016]]>

Hoera voor Live Nation Belgium. Met zo’n 19 500 verkochte tickets voor het optreden van Mumford and Sons kreeg de Belgische promotor het Antwerps Sportpaleis eindelijk nog eens tot aan de nok gevuld. Dat het tegenwoordig eerder een uitzondering is dan de regel voor de jongens en meisjes uit Mechelen bewijzen de meest recente cijfers droogjes. Rod Stewart moest het op 15 mei stellen met een schamele 6200 bezoekers, een dag later bleek 5 Seconds of Summer te stranden op zo’n 8000 verkochte tickets en zelfs Bryan Adams (met zittend middenplein) heeft alle moeite van de wereld om tegenwoordig nog 10 000 tickets te verkopen. Dat wij uiteindelijk toch last minute kozen om naar Mumford and Sons in het Sportpaleis te trekken, heeft te maken met één: dat de groep opnieuw bevestigt, ook met de nieuwe elektro rock sound uit “Wilder Mind” en twee, dat ze nu ook het pad van de oude Britse (garage)rock bewandelen en straks die van de wereldmuziek met de ep “Johannesburg” die op 17 juni 2016 uitkomt.  Sceptici die Mumford and Sons wat simplistisch herleiden tot de band met de typische folky banjo-sound hinken ondertussen hopeloos achter op de feiten. Punt.

]]>
<![CDATA[Interview Le Botanique vzw]]>

De Botanique: meer dan een botanische tuin

De Botanique kent een rijke geschiedenis zowel als botanische tuin als concertzaal. In 1979 kreeg de Franstalige gemeenschap het gebouw in handen en in 1983 werd het een cultureel centrum. Nu is het een oase van muziek. Wat zijn de problemen waar de Botanique mee te maken krijgt? En hoe ziet de toekomst eruit? Een gesprek met de persverantwoordelijke van de Botanique: Kris Mouchaers.

]]>
<![CDATA[Recensie Bleten CC Merksem zaterdag 21 mei 2016]]>

Van kwart na acht tot bijna half twaalf met een pauze van ongeveer twintig minuten. Zo lang duurt Blèten, de jongste voorstelling van Warre Borgmans, Jokke Schreurs en Dave Reniers. Een lange zit dus die weliswaar zijn inkakmomenten heeft (onder andere na het eerste uur wanneer er nog een half uur te gaan is voor de pauze komt). Maar meester verteller Borgmans weet toch het publiek bij de les te houden. Dat doet ie door verschillende elementen uit verhalen terug te laten komen op andere tijdstippen: stof doet denken aan een tent die hij door een onmogelijke handleiding niet voor zonsondergang wist op te stellen, met de hand teken doen dat je mag komen (bij de autokeuring, in het bain sacré van Lourdes, in het repetitiekot,…), het proper houden van de auto, … zijn er maar enkele. Ook taalhumor zit in de ganse voorstelling verweven met Nederlands dat ie letterlijk vertaalt naar het Engels, dan weer het Frans. Borgmans en co waren dus op dreef en droegen de voorstelling in Merksem op aan de pas overleden komiek en Merksemnaar Gaston Berghmans.

]]>
<![CDATA[Recensie Dood van een handelsreiziger Arenberg Antwerpen zaterdag 21 mei 2016]]>

Arthur Miller schreef zijn “Dood van een handelsreiziger “ al in 1949, maar t,arsenaal maakte het verhaal actueler dan ooit. Met verwijzingen naar Donald Trump en de huidige economische crisis kon er geen twijfel over bestaan dat het verhaal van de uitgebluste Willy Loman en de moeilijke relatie met zijn zoon Biff zich wel degelijk in het hier en nu afspeelde. Lucas Van den Eynde speelde een overtuigende Willy Loman, maar stak daarmee qua acteerprestatie toch ver boven een groot deel van zijn collega’s uit. Omwille van deze wisselende prestaties hadden we uiteindelijk niet zo’n geweldig goed gevoel over deze voorstelling.

]]>
<![CDATA[Recensie Beauty and the Beast AFAS Circustheater Den Haag zaterdag 21 mei 2016]]>

Een overheerlijke musical Beauty and the Beast serveert Stage Entertainment al enkele maanden in het Circustheater in Scheveningen. De musical op muziek van Alan Menken en teksten van Tim Rice, vertaald naar het Nederlands door Martine Bijl, heeft nog steeds niets van zijn kracht ingeboet. Wat wil je ook? Een erg straffe score, een zeer rijk palet aan muziekstijlen, inclusief het wat obligate drinklied, humor (twee duo’s hier: Lefou en Gaston aan de ene kant en Lumière en Tickens aan de andere kant) en romantiek maken dit een van onze favoriete Disneyklassiekers. Laat het geheel zingen door een ijzersterke cast waar niemand een steekje laat vallen, en je hebt gewoon een topproductie. Met meer dan 150 000 kaartjes verkocht, is deze productie de reis naar Nederland gewoon waard.

]]>
<![CDATA[Recensie Zvizdal deSingel Antwerpen donderdag 19 mei 2016]]>

Via de voormalige Franse journaliste Cathy Blisson kwam Berlin te weten dat er twee tachtigers in de verboden zone rond Tsjernobyl leven. Nadia Opanassovitch en Pétro Lubenoc zijn de enige inwoners van Zvizdal, een van de dorpen die na de kernramp geëvacueerd werd. Dat gebeurde niet meteen, want de overheid moest woningen bouwen zodat alle mensen opgevangen konden worden. Maar dat was zonder Nadia en Pétro gerekend. Zij wilden absoluut voorkomen dat hun eigendom geplunderd zou worden en hielden voet bij stuk. Afgezonderd van de buitenwereld, op 13 kilometer van een checkpoint, zonder elektriciteit, lopend water, verwarming, post, openbaar vervoer, sociale contacten, … leefden ze sinds 1986 in eenzaamheid. Een kat, een hond, twee kippen, een koe, een paard en elkaar hebben ze.  Met Zvizdal – een combinatie van docu, installatie (3 maquettes met een camera die erover heen zoemt), en het publiek dat op twee kleine tribunes over elkaar zit - toont Berlin helaas aan dat een journalistiek product daarom nog geen artistiek product is.

]]>
<![CDATA[Recensie They might be giants STUK Leuven donderdag 19 mei 2016]]>

Clean en strak, zelfs abstract, was de solo ‘They might be giants’ van Steven Michel. Bewegingen werden steeds groter, werkten naar een hoogtepunt toe en doofden daarna weer uit. Het menselijke lichaam was al snel niet meer. Wat we enkel nog zagen waren ledematen die zich lieten meevoeren door de muziek. In het begin zeer interessant, maar na een tijdje uitgeblust. De muziek, het licht en de choreografie vloeiden  samen tot één geheel. We zagen niet één keer zijn gezicht wat ervoor zorgde dat je toch nog bleef zitten en wachten. Het begin bleven we geboeid en gefascineerd kijken, tegen het midden aan was het en duw en trek spel van aandacht behouden.

]]>
<![CDATA[Interview Hooverphonic]]>

Retrofuturisten die spelen met strijkers en meerstemmigheid. Hooverphonic is een andere weg ingeslagen en heeft een nieuwe plaat ‘In Wonderland’. In 1995 zag de groep het levenslicht. Het jaar daarna brachten ze hun debuutalbum ‘A New Stereophonic Sound Spectacular’ uit waarna er nog elf zouden volgen. De band vinkte ook al heel wat frontvrouwen af waarvan Geike Arnaert het langst bleef hangen. Na vijf jaar Noémie Wolfs, werd de liedjeskluis opengebroken en werd er gezocht naar meerdere glazen slippers. Voor ‘In Wonderland’ deden de twee mannen het deze keer ook met glazen klompen.

]]>
<![CDATA[Recensie G Eazy Ancienne Belgique Brussel woensdag 18 mei 2016]]>

Donker, ongetemd en vooral loeihard was het optreden van de Amerikaanse rapper Young Gerald aka G-Eazy. Het publiek bestond voornamelijk uit gillende jonge meisjes en coole jonge gasten met petjes of het haar in gel. Het volledig uitgestippelde concert werd dan ook vooral gevolgd via het kleine scherm. Charmeur G praatte vlot zijn show aan elkaar. Vooral het feesten kwam op de eerste plaats, waar Eazy zeker in slaagde. Zijn stem klonk wat hees en vermoeid. ‘Let’s Get Lost’, ‘Loaded’ en ‘Me Myself and I’ werden de bommetjes van de avond. G’s concert was een ingestudeerde weg met hier een daar een hoogvlieger die jammer genoeg volledig werd opgeslokt door het volume, maar waarop de menigte zich als wilden liet gaan.

]]>
<![CDATA[Interview Melanie De Biasio]]>

De Belgische jazz zangeres met Italiaanse roots Melanie De Biasio brengt 20 mei 2016 haar derde album uit. Ongewoon aan de nieuwe plaat, hij bevat slechts één track die 25 minuten duurt. De Biasio groeide op met muziek en dans. Op haar derde begon ze met ballet en op haar achtste leerde ze dwarsfluit spelen. Daarna studeerde ze jazz aan het Koninklijk Conservatorium in Brussel. In 2007 bracht ze haar eerste album uit ‘A stomach in Burning’. De Biasio’s tweede plaat ‘No Deal’ zette haar op de internationale kaart. En nu is er dus de derde ‘Blackened Cities’ waarvoor ze zich liet inspireren door onder andere haar geboortestad Charleroi.

]]>