concertnieuws.be | concertnews.be | concertnews.nl http://www.concertnews.be Kom hier als eerste onze jongste recensies en foto's te weten http://www.concertnews.be/images/concertnewslogo.jpg Concertnieuws.be http://www.concertnews.be Kom hier als eerste onze jongste recensies en foto's te weten <![CDATA[Recensie Het Hamiltoncomplex HetPaleis zaterdag 29 augustus 2015]]>

“Wat weet gij over het Hamiltoncomplex?” “Zoek het op” zouden we onze lezer kunnen antwoorden met een flauw meisjesstemmetje terwijl we onze wijsvinger helemaal onwetend in onze mond steken. Maar we gaan dat niet doen. 13 dertienjarige meisjes – de ene heeft haar groeischeut al gehad, de andere nog niet - Anne Coopman, Luna De Boos, Bruce Eelen, Zita Fransen, Lies Genné, Robine Goedheid, Liesbeth Houtain, Julia Krekels, Aline Moponami, Ans Schoepen, Emma Van Broeckhoven, Mona Van den Bossche, Lisa Van den Houte en één man Stefan Gota stellen de maatschappij van vroeger tot nu in vraag én de visie op vrouwen. Dertien zijn, overgangsfase in het leven, gebruikt regisseur Lies Pauwels als middel om de maatschappelijke evoluties te benaderen en te kijk te zetten. Het Hamiltoncomplex waar het spelplezier van de bakvissen afdruipt, bulkt van de ironie én heerlijke gesofisticeerde humor (eigen aan vrouwen toch wel). En dat van begin tot einde. Zelden zo goed kunnen lachen met een theatervoorstelling.

]]>
<![CDATA[Het Pukkelpoprapport 2015]]>

Concertnews.be bracht op vrijdag een bezoekje aan Pukkelpop. Festival nummer 11 voor onze hoofdredacteur is dat dit jaar. Wat was goed? Wat kon absoluut beter? Pukkelpop 2015 even kritisch doorgelicht...

]]>
<![CDATA[Recensie Ellie Goulding op Pukkelpop Festivalwei Kiewit vrijdag 21 augustus 2015]]>

We hadden het voorspeld op Sziget Festival en het werd werkelijkheid op Pukkelpop. Een kortere set (55 minuten in Hasselt in plaats van anderhalf uur in Boedapest) zorgde ervoor dat Ellie Goulding van begin tot einde het publiek op haar hand had. Al bij opener “Outside” bleek de sfeer onder de jongeren – vooral meisjes – erg uitgelaten. Tegen het einde van het optreden zaten tientallen bakvissen op de schouders van een vriend(in) die ene hit mee te zingen waar een fan zo om smeekte op zijn schalks kartonnen bordje: “Love me like you do geile poes”.

]]>
<![CDATA[Recensie Bastille op Pukkelpop Festivalwei Kiewit vrijdag 21 augustus 2015]]>

Bastille was dit jaar een surprise act op Glastonbury. De band speelde er op 26 juni op William’s Green, dat is een eerder bescheiden tent met twee masten. Andere verrassing was The Charlatans die the Other Stage openden om 11 uur ’s morgens wat ervoor zorgde dat de wei gewoon vol stond – nooit eerder meegemaakt op een Europees festival zo vroeg op de dag – en werden The Libertines als verrassing toegevoegd net voor het headlinerslot dat Florence and the Machine mocht invullen omdat Foo Fighters moest cancellen. Omdat James Bay tijdens het verrassingsoptreden van Bastille op de Pyramid Stage optrad en er geen doorkomen aan was naar William’s Green, moesten we dus wachten tot Pukkelpop voor we de Britse synthpopband rond frontman Dan Smith wiens debuut Bad Blood twee jaar geleden goed was voor een nummer 6 in de Vlaamse albumcharts nog ‘ns aan het werk konden zien. De opvolger van Bad Blood zou er trouwens snel komen.

]]>
<![CDATA[Recensie Christine and the Queens op Pukkelpop Festivalwei Kiewit vrijdag 21 augustus 2015]]>

Met het album Chaleur Humaine piekte Christine and the Queens in de Vlaamse hitparade en scoorde het een top 5-notering. De single Christine haalde zelfs 5 weken lang de eerste stek. Lang geen evidentie voor Franstalige muziek uit het buitenland is dat. Herman Schueremans boekte de freakpop-band rond de 27-jarige Héloïse Letissier dan ook zowel voor Rock Werchter als voor Pukkelpop dit jaar. Girlpower, Franse chanson en electropop daarvoor staat Christine and the Queens op muzikaal vlak, op het podium gaat ze voor muziek, performance, video en dans. Of dat allemaal tot zijn recht zou komen in open lucht bij daglicht was maar de vraag...

]]>
<![CDATA[Recensie Martin Garrix op Sziget Sziget Budapest zondag 16 augustus 2015]]>

Een Nederlandse dj die de Main Stage mag afsluiten van Sziget Festival. Dat kan geen toeval zijn als je weet dat er naar schatting 15 000 Nederlanders op Sziget Festival zijn, met stip de grootste buitenlandse vertegenwoordiging op het Hongaarse festival. Volgens de organisatie zouden er zo’n 2500 Belgen in totaal de weg naar Boedapest gevonden hebben. Toch moet gezegd dat de dj niet zo gek veel singles heeft die een top 10-hit waren in Vlaanderen. Tremor (met Dimitri Vegas and Like Mike) haalde vorig jaar de derde stek.  “Wizard” bleef iets daar voor steken op zes. “Animals” is zijn enige nummer 1 in  Vlaanderen, een nummer dat ook al weer 2 zomers oud is. De eindshow – met vuurwerk, vlammen en alles erop en eraan – die de negentienjarige plaatjesdraaier neerzette op Sziget Festival was er een waar Garrix naar ons gevoel te weinig varieerde in muziekstijl en vooral recent materiaal liet horen dat na 2010 werd uitgebracht. Géén rock classics bij hem dus, maar wel een link naar recent werk van onder andere Bastille (Pompeii // (Rhythm) of the night).

]]>
<![CDATA[Sziget Festival is losing its identity]]>

2015s edition of Sziget Festival was the one the festival was losing its identity once more. There used to be street theatre between the tent A38 and the Main Stage. But this year the programme director of Sziget decided to replace the big street theatre by Fuerza Bruta. The experience – being impressed by surprise while walking from one stage to another one was completely gone as you had to queue this year to enter the venue of Fuerza Bruta. Also the street theatre on top of the front of house of the Main Stage wasn’t there anymore. This was something which made Sziget rather unique as there used to be cultural entertainment of high quality near the Main Stage in between two sets.

]]>
<![CDATA[Recensie Kings of Leon op Sziget Sziget Budapest zaterdag 15 augustus 2015]]>

Er zijn geen zekerheden meer in het leven. Kings of Leon leek wel een abonnement te hebben op Rock Werchter. Ze waren er in 2007, 2008, 2009, 2011, 2013 en vorig jaar zelfs als afsluiter van de Main Stage geboekt. Zes keer op acht jaar dus wat kennelijk wat te veel van het goede was voor heel wat muziekliefhebbers die terecht kritiek uitten op Live Nation Festivals. De Amerikaanse band doet dit jaar maar een beperkt aantal zomerfestivals aan in Europa: Ijsland, Spanje, Zwitserland, Duitsland en Hongarije. Ons land laat de band links liggen. Herman Schueremans heeft er goed aan gedaan om deze keer te passen voor het  two hit wonder Kings of Leon mocht ie de band tenminste aangeboden gekregen hebben. Er is ook in de verste verte geen nieuws te bespeuren rond deze groep. “Mechanical bull”, hun zesde plaat, dateert van 2 jaar geleden. En live moeten de vier uit Nashville het nog steeds hebben van ”Use Somebody” en “Sex is on fire”,  op Sziget helemaal opgespaard tot het einde waardoor het optreden een lange zit werd.

]]>
<![CDATA[Recensie Avicii op Sziget Sziget Budapest vrijdag 14 augustus 2015]]>

Op Sziget Festival ging Avicii voor het zingen de kerk uit. Toen het publiek – dat veel massaler present was aan het hoofdpodium in vergelijking met de indie ‘headliners’ – iet of wat in de stemming kwam, koos de Zweed twintig minuten voor het einde om wat nieuw materiaal dat qua stijl afweek van zijn eerder werk door de speakers te jagen. Niemand maar dan ook niemand die daar op zat te wachten en dus zakte de sfeer als een pudding in.

]]>
<![CDATA[Recensie Wat een circus op Sziget Sziget Budapest woensdag 12 augustus 2015]]>

Een laaiend enthousiast publiek tijdens en na het optreden van het Praagse Cirk La Putyka**1/2. Een zatte/zotte bedoening brengt het gezelschap. Een vrouw die haar voeten in een bierglas steekt en daarmee rondwandelt alsof de glazen erg hoge hakken zijn, is nog maar het begin van de voorstelling. “I want to do something risky?”- “whisky?”denkt een ander gehoord te hebben. Wat te denken van een trampoline act terwijl de acrobaat jongleert met een mes en enkele ballen? Verder noteren we een sterke act met het cyr wheel, en adembenemende momenten op het teeterboard, de Russische schommel én een poëtisch moment aan de aerial silk.

]]>
<![CDATA[Recensie Ellie Goulding op Sziget Sziget Budapest donderdag 13 augustus 2015]]>

“Love me like you do” haalde de soundtrack van 50 Shades of Grey én de tweede stek in de Vlaamse charts, meteen de beste score ooit voor Ellie Goulding (28). Drie studio albums heeft de Britse ondertussen op haar naam staan. Naast “Burn” en “How long will I love you” (beide top 3) zijn het vooral de samenwerkingen met Calvin Harris (“I need your love” en “Outside”) waar ze een top 10-notering mee wist te scoren.  Ondertussen wordt deze Britse getipt als zangeres van het titelnummer voor de nieuwe Bond-film. Bert. Hertogs Bert keek op Sziget naar deze geblondeerde rosse en zag een cliché niet bevestigd: dat rosse vrouwen meer temperament hebben, vuriger en passioneler zijn. Integendeel. Goulding had een uur aanlooptijd nodig om uiteindelijk wat sukkelseks te serveren. Het orgasme bij ons bleef dan ook uit.

]]>
<![CDATA[Recensie Ella Eyre Sziget Budapest donderdag 13 augustus 2015]]>

Aangename verrassing nummer 1 op Sziget Festival: het allereerste concert van Ella Eyre (21 lentes jong) in de A38 tent. Op 28 augustus komt haar debuutalbum Feline uit. Het moet gezegd dat Eyre (dagdagelijks gaat ze als Ella McMahon door het leven) erg sterk is op vocaal vlak, ook live. Met “Waiting all night” won ze samen met Rudimental in 2014 de Brit Award voor single van het jaar waar ze de lyrics voor haar rekening nam. Ook op Sziget werkte het nummer nog steeds. Toen ze daarna “Changing” van Sigma coverde, was het hek helemaal van de dam. De regie bracht ondertussen de extatische beelden van het publiek – voornamelijk vrouwen dat wel – in slow motion in beeld.

]]>
<![CDATA[Recensie Robbie Williams op Sziget Obuda eiland Boedapest maandag 10 augustus 2015]]>

70 Miljoen verkochte albums heeft ie op zijn naam staan nadat hij in 1995 Take That verliet. Door het schrijnend gebrek aan headliners die deze naam waard zijn op de Europese festivalaffiches dit seizoen, zou 2015 wel eens het jaar kunnen zijn dat de Brit als headliner van het festivaljaar door het leven mag. Terecht is dat niet. Williams stem is afschuwelijk slecht, zo schor als wat. Niet voor niets laat hij erg veel over aan het publiek om te zingen. Maar die vocale zwakte maakt ie dan weer ruimschoots goed door de entertainer én humorist in zich volledig los te laten.

]]>
<![CDATA[Recensie De goeie de slechte en de lelijke Spoor Oost Antwerpen donderdag 6 augustus 2015]]>

“De goeie, de Slechte en de Lelijke” was zeker geen klassieke western zoals de legendarische film van Sergio Leone waar cowboys met paarden het recht in eigen handen namen. Met “De goeie, de Slechte en de Lelijke” bracht MartHa!tentatief echter het verhaal van een reeks pubers anno 1995 die op fietsjes rondrijden door de betonnen woestenij van hun dorp, rondhangen in hun boom om van daaruit hun omgeving te overzien, uit verveling kattenkwaad uithalen en hun eigen gevoel voor rechtvaardigheid en vergelding hebben. Johan Petit mocht met zijn verteltalent het publiek mee op reis nemen naar die harde wereld van “de Goeie”. Het  was een wereld waar de komst van een vreemde en een dramatisch accident het leven-zoals-het-was volledig op zijn kop wist te zetten tot niets meer was wat het leek.

]]>
<![CDATA[Recensie Pour le meilleur et pour le pire Sloepenweg Antwerpen woensdag 5 augustus 2015]]>

“Pour le meilleur et pour le pire” (2011) is de tweede creatie van Cirque Aïtal. In de zomer van 2009 bezocht het gezelschap Antwerpen al met “La piste là” (creatie: 2007). Een van de iconische beelden uit “La piste là” was onder andere het moment dat Kati Pïkkarainen in de beker van een tuba gestoken werd terwijl Victor Cathala het koperblaasinstrument optilde en bespeelde wanneer zij er in zat. “Pour le meilleur et pour le pire” verwijst naar “in goede en kwade dagen”, de huwelijksgeloften tussen een koppel bij het huwelijk. In het echte leven zijn Victor en Kati ook een echt koppel. Sterker nog: in april, vier maanden geleden dus, schonk de acrobate het leven aan hun eerste kindje. De première van “Pour le meilleur et pour le pire” in Antwerpen was dus dubbel spannend, de eerste voorstelling na een lange break én – niet te onderschatten – de uitdaging voor Kati om terug op gewicht te komen en terug (voornamelijk buik- en arm)spieren aan te kweken. 

]]>
<![CDATA[Recensie Marco Borsato op Suikerrock 2015 Grote Markt Tienen zondag 2 augustus 2015]]>

25 jaar is Marco Borsato bezig. Wie had dat ooit durven denken dat zijn ster – hoewel in 2009 even verbleekt door het faillissement van zijn bedrijf The Entertainment Group - ondertussen een stuk feller zou schijnen dan die van Clouseau? Maar liefst 6 keer verkoopt ie moeiteloos de Ziggo Dome dit najaar uit met Symphonica in Rosso. Organisator MOJO Concerts voegde daar een slordige 5 shows voor februari en maart 2016 aan toe. Zijn 12CD die alle studio albums verzamelt van die 25 jaar kwam uit het niets dit weekend binnen op 10 in de albumcharts in Vlaanderen en is in Nederland goed voor de tweede plaats. Geheel terecht dan ook dat Borsato zowel in Lokeren als in Tienen headliner mocht zijn, en Clouseau het moest stellen met de rol van opwarmer van dienst ook al stonden de broers Wauters in Tienen voor de tiende keer op de Grote Markt.

]]>
<![CDATA[Recensie K3 op Suikerrock 2015 Grote Markt Tienen zondag 2 augustus 2015]]>

Niet Leuven, maar wel Tienen – Suikerrock heeft terecht en slim een regionale exclusiviteit in zijn contract met Studio 100 bedongen – wist K3 te strikken voor een concert dat de geschiedenisboeken zal ingaan als de voorlaatste festivalset van Karen, Kristel en Josje als trio. Op 15 augustus 2015 tekenen ze nog present op de eerste editie van 014 On Stage in het stadspark van Turnhout. De Kempen krijgt dus het allerlaatste concert van de drie. Vanaf 28 november volgt dan een tour met de oude én de nieuwe K3. K6 dus. K3 ging voor een best of- concert en een snelle set in Tienen. Daarbij keek het trio niet naar de klok. Integendeel, bijna 10 minuten langer dan gepland stonden ze op het podium in Tienen.

]]>
<![CDATA[Recensie Wind in de wilgen Turnhoutsebaan 250 Deurne zaterdag 1 augustus 2015]]>

“Het idee was goed” klinkt het kritisch uit enkele kindermonden na “Wind in de wilgen” terwijl we nog aan het aanschuiven zijn om de tribune die opgesteld staat in een wat afgeleefde turnzaal te verlaten. Het minste wat we kunnen zeggen is dat die kids een punt hebben. Gek veel gebeurt er niet in het boek van de Schotse schrijver Kenneth Grahame dat al in 1908 verscheen en toch ook wel die sfeer van begin 20ste eeuw uitademt, een tijd die jonge kinderen simpelweg niet kunnen vatten. Luxemburg houdt het bij de eerste zes hoofdstukken van het boek. Ook A. A. Milne beperkte zich in 1929 met Toad of Toad Hall tot zowat de helft van het boek.

]]>
<![CDATA[Interview The Maccabees over Marks To Prove It]]>

The Maccabees zijn drie jaar na hun succesvolle voorganger ‘Given To The Wild’ terug met een nieuw album: ‘Marks To Prove It’. Concertnews.be zat samen met zanger Orlando Weeks en gitarist Felix White aan tafel voor een gesprek over de nieuwe plaat, hoe slecht zijn in spelling voordelig kan zijn en hun vreemde ervaringen tijdens optredens.

]]>
<![CDATA[Recensie Basement Jaxx Salacgriva - Latvia zondag 19 juli 2015]]>

The electric dance music veterans from England are known for their expressive shows that are always full of surprises and their performance on the main Positivus festival stage wasn’t an exception. A trumpeter in a crow’s costume, two brightly dressed singers with hair colored so many shades it is impossible to count, recklessly amazing dancers introduced as “children of the lights” and of course also the almost classical man in a gorilla costume running on and off the stage.

]]>
<![CDATA[Recensie Fenech Soler Salacgriva - Latvia zondag 19 juli 2015]]>

The electropop band from England rocked the main stage and made the crowd engage to their energetic beats from the very beginning of the performance. This highly spirited bunch are real party leaders and it is impossible to stay apathetic listening to their awakening swing.

]]>
<![CDATA[Recensie Max Jury Salacgriva - Latvia zondag 19 juli 2015]]>

The American singer-songwriter slowly steps on the stage and takes his seat by his black piano. Saying just a short “hi”, Max Jury just starts to play. He’s not trying to be statuesque or sit majestically like a lot of piano players do. With his shoulders dropped slightly and a little smirk on his face Max sings his melancholic songs truly telling a story, not only putting together words that rhyme or sounds good. He knows he is good, but Max stays humble and says a genuine “thank you” after every song the crowd goes wild to and claps their hands in excitement and appreciation.

]]>
<![CDATA[Recensie Lexsoul Dancemachine Salacgriva - Latvia zondag 19 juli 2015]]>

“We showed up to make you sweat,” said the Estonian boys, stepping on the stage. And they did. There was not a single person in the room, who could stand still not following band’s funky rhythms. Dressed in dandy jackets, eyes hidden behind oldschoolish sunglasses, Lexsoul Dancemachine brightened up the audience as soon as they got to the stage and made everyone smile until the cheeks hurt.

]]>
<![CDATA[Recensie Kasabian Salacgriva - Latvia zaterdag 18 juli 2015]]>

Have you ever wanted to see someone on the stage so bad that you build up expectations impossible to fulfil? Kasabian’s gig in the Positivus 2015 festival wasn‘t the case. Even if you have watched them perform several times, the band keeps surprising in each one of them, seemingly building up pressure of the energy even before they step on the stage.

]]>
<![CDATA[Recensie Warpaint Salacgriva - Latvia zaterdag 18 juli 2015]]>

Formed on St. Valentine‘s day by two childhood friends - it might seem such a girly thing. And it is. Warpaint is a girl quartet influenced by all kinds of musical styles gathering them up in their ladylike and almost hypnotic manner.

]]>
<![CDATA[Recensie King Gizzard and The Lizard Wizard Salacgriva - Latvia zaterdag 18 juli 2015]]>

At the first glance they may look like some new band from Australia, but actually they know exactly what they are doing and more so - what they are playing, taking the listeners to an extraordinary place with no time or space frames. Multiple local award winners brought the crowd to dance despite the fact it was raining dogs.

]]>
<![CDATA[Recensie DaGamba Salacgriva - Latvia zaterdag 18 juli 2015]]>

If you are keen on not only hear, but also experience power of the music going through each and every single cell of your body, this performance by Dagamba, Chamber Orchestra Sinfonietta Riga & choir Juventus is a must-see. With irrefrangible seriousness in their faces they rocked the stage playing different genres of music in their own unique interpretation. This international group, consisting a Lithuanian pianist, two Latvian cellists, chamber orchestra and choir of sixty singers, accompanied by a guest percussionist from Iran and a French singer, presented a powerful sound on the stage and gave the whole festival a new taste. Bringing their nationalities together they provided a remarkable experience you can only truly feel live.

]]>
<![CDATA[Recensie Placebo Salacgriva - Latvia vrijdag 17 juli 2015]]>

20 years long history behind them Placebo started their performance rather unpretentious than being sure their true fans were in the so large impossible to count audience. The iconic band with seven studio albums and a numerous awards, demands no introduction, every single one of the crowd knows them, and every single one gets the song right just by hearing the first chord. Lyrics about drugs, painful love and loneliness were just the ones the crowd demanded.

]]>
<![CDATA[Recensie Jack Garratt Salacgriva - Latvia vrijdag 17 juli 2015]]>

Few minutes before the solo performer appeared the crowd wasn‘t exactly enormous, but the true fans were there. Discussing their expectations and sharing their desirable set list. But the view after Jack‘s first composition Synesthesia was out of this world - people standing on the benches, squeezing in the front rows and screaming song lyrics from top of their lungs.

]]>
<![CDATA[Recensie Everything Everything Salacgriva - Latvia vrijdag 17 juli 2015]]>

English art rock band Everything Everything wowed the crowd with very playful, but at the same time a highly professional performance. In spite of the fact that they were only the follow-up openers on the big stage they truly grabbed the audience with their energy and appealed to participate in this almost magical musical adventure. 

]]>
<![CDATA[Recensie Van Morrison De Bijloke Gent vrijdag 17 juli 2015]]>

Tweede keer Gent voor Van Morrison, na zijn passage op Blue Note Festival in 2005. Zes Grammy’s, 1 Brit award, staan onder andere op zijn schouw. In 1993 werd de man die zowel soul-jazz als Keltische muzikale invloeden kende opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame.  Op Gent Jazz bleek hij goed bij stem en over een geweldige live band te beschikken. Alleen, en dat was jammer, hield hij het bijna tot op de seconde afgemeten, op anderhalf uur op het podium staan terwijl zijn muzikanten “Gloria” instrumentaal tot ongekende hoogten leidde. Met “Van Morrison heeft de site van Gent Jazz verlaten” kreeg de presentator van dienst de ondankbare taak om het publiek naar huis te sturen dat net erg laaiend enthousiast was om die versie van Gloria. Zelden heeft euforie zich zo snel weten ombuigen in ontgoocheling omdat er niet meer kwam.

]]>
<![CDATA[Recensie Rodrigo y Gabriela De Bijloke Gent donderdag 16 juli 2015]]>

Voor de tweede keer in hun carrière stonden Rodrigo y Gabriela op het podium van Gent Jazz. Dit keer zonder een setlist onder de arm en slechts met hun tweetjes terwijl ze de vorige keer nog een Cubaans orkest mee hadden. Het Mexicaanse duo liet het optreden dus deels aan het publiek over dat verzoekjes mocht uitroepen. Maar er moest ook een plaat gepromoot “9 dead alive” en dus bracht het duo een mix van nieuw en oud materiaal. Met twee wordt een optreden al snel eentonig ook al halen ze alles uit de gitaarkast dat er uit te halen valt. Toen Rodrigo naar het einde toe zang toevoegde, was dat een welgekomen afwisseling. Alleen bleek de man niet erg toonvast.

]]>
<![CDATA[Recensie Gent Zaz De Bijloke Gent woensdag 15 juli 2015]]>

Woensdag 15 juli werd Gent Jazz even Gent Zaz. Inderdaad, die woordspeling konden we echt niet laten liggen. De Franse artieste – nog steeds maar 35 lentes jong en daarmee een leeftijdsgenote - die als Isabelle Geffroy door het dagelijkse leven gaat, heeft sinds eind vorig jaar haar derde studioalbum uit “Paris”, een gezongen liefdesbrief vol klassiekers aan de hoofdstad van Frankrijk waar ze meer dan acht jaar geleden naartoe verhuisde. Wie houdt van een nostalgische trip, een sfeer van cabaret waar ze uit komt, gemengd met Franse chanson, swing, big band en jazz, komt volop aan zijn trekken bij de artieste met behoorlijk doorrookte hese stem. Andere critici vinden dan weer dat ze zowat alle clichés uit de kast haalt. Feit is dat ze wel wist te scoren met het album: in de Vlaamse charts piekte het tot de achtste plek wat lang geen evidentie is voor een Franstalig album bij ons. Van haar eerste twee albums Zaz (2010) en Recto Verso (2013) gingen er 3 miljoen exemplaren over de toonbank wereldwijd.

]]>
<![CDATA[Recensie Bianco Sloepenweg Antwerpen dinsdag 14 juli 2015]]>

Met Bianco van Nofit State Cicrus refereert creatief directeur Tom Rack soms naar zijn beginjaren toen hij nog op de Gentse feesten stond als straatartiest. Zo zien we onder andere een jongleeract door een jonge vrouw die het jongleren nog niet helemaal onder de knie heeft bijvoorbeeld. Zoals veel voorstellingen waar acrobatie aan te pas komt, lukt ook in deze show lang niet alles (van de eerste keer). Bianco mist zijn start zowat wanneer de ene en vervolgens de andere trapezist het contact met de houten lat verliest.  Ook de stripact tijdens het koorddansen van een andere acrobaat zit nog niet zoals het moet, maar wanneer ie na de vierde keer er wél in slaagt om een achterwaartse salto uit te voeren, krijgt ie een daverend applaus. Veruit tot de strafste acts die van begin tot einde goed zitten, ook qua sfeer, rekenen we die met de cyr wheel, de aerial silk op het einde van het eerste deel en de hand-op-hand acrobatie aan de trapeze tussen man en vrouw over de helft van het tweede deel. Bianco is daardoor moeilijk te omschrijven en te quoteren: een voorstelling die het midden houdt tussen concert, feestje en circusvoorstelling, waarbij het publiek rechtstaat. Lang niet alles is van eenzelfde niveau, en verdomd vaak sta je naar een podiumwissel te kijken – dat weliswaar opgevuld wordt door muziek – waardoor de spanningsboog van de voorstelling wel eens durft te verslappen.

]]>
<![CDATA[Recensie Thurston Moore Minnewaterpark Brugge zondag 12 juli 2015]]>

Fans van het stevigere gitaarwerk wreven alvast massaal in hun handen, want deze avond stond Thurston Moore als een van de toppers aangeschreven op het hoofdpodium van Cactusfestival. Voor de gelegenheid gaf de ex-frontman van Sonic Youth een exclusief concert in België.

]]>
<![CDATA[Recensie The Kooks Minnewaterpark Brugge zondag 12 juli 2015]]>

Aanstekelijke popmuziek, dat is waar The Kooks voor staan. Aan gillende tienermeisjes alvast geen gebrek. Wanneer het viertal het podium opkomt, wordt al snel duidelijk dat de gemiddelde leeftijd van de eerste 5 rijen zo’n 15 jaar moet bedragen.

]]>
<![CDATA[Recensie James Vincent McMorrow Minnewaterpark Brugge zaterdag 11 juli 2015]]>

Een doodgewone jonge viriele kerel, zo is James. Doodgewoon, maar wél eentje met een prachtige kopstem. Zondagavond heeft weinig zomergevoel over zich heen en spelbreker van dienst zijn de dreigende grijze wolken die boven de festivalweide zweven. 

]]>
<![CDATA[Recensie John Hiatt Minnewaterpark Brugge zaterdag 11 juli 2015]]>

Op zaterdagavond was het de beurt aan die andere 60+’er om het podium van Cactusfestival onveilig te maken. John Hiatt, ondertussen reeds 62 jaar, trad er voor de tweede keer in de cactusgeschiedenis samen met zijn bandleden op. Geen wervelend spektakel met veel tierlantijntjes (zie Grace Jones op vrijdagavond, nvdr.), maar een eerlijke, recht voor de raap gespeelde set.

]]>
<![CDATA[Recensie Timber Timbre Minnewaterpark Brugge zaterdag 11 juli 2015]]>

De start van de tweede Cactusfestivaldag werd afgetrapt door Timber Timbre. De zon staat opnieuw hoog aan de hemel en het publiek is klaar voor een nieuwe dag.

]]>
<![CDATA[Recensie Goose Minnewaterpark Brugge vrijdag 10 juli 2015]]>

Goose mocht op vrijdagavond de eerste festivaldag afsluiten. Wie “Goose” zegt, zegt bijna onmiddellijk “feest” én dat was het ook. Dit Kortrijks viertal deed moeiteloos de festivalwei daveren.

]]>
<![CDATA[Recensie Grace Jones Minnewaterpark Brugge vrijdag 10 juli 2015]]>

De avond valt en het podium wordt gehuld achter een groot zwart gordijn. Gespannen wacht het publiek af naar wat de hoogverwachte show zal brengen en ja hoor, la diva Grace Jones deed iedereen deze avond met verstomming slaan.

]]>
<![CDATA[Recensie Perfume Genius Minnewaterpark Brugge vrijdag 10 juli 2015]]>

Perfume Genius mocht het weekend van Cactusfestival op gang trappen. Jake Isaac heeft zijn Eurostar namelijk niet gehaald omdat ie vast zat in het verkeer tussen Londen en de Eurotunnel. Vandaar dat de jongeman uit Seattle het publiek mocht opwarmen. De zon scheen alleszins al mooi aan de hemel op deze warme vrijdagnamiddag.

]]>
<![CDATA[Recensie The Do Parc Astrid Luik donderdag 9 juli 2015]]>

De Frans-Finse indie popband The Dø had na de cancel in de Botanique op 15 mei op Les Nuits iets goed te maken met ons land. Zangeres Olivia Bouyssou Merilahti kwam daar trouwens op terug tijdens haar optreden op Les Ardentes. “Sorry” zei ze daaraan toevoegend dat het allemaal haar fout was. Officieel annuleerde de groep om gezondheidsredenen. Op enkele geluidsstoringen na, stevige kraakgeluiden die de kop op kwamen steken bij “Opposite ways”, die de geluidsman tot het einde van het concert niet helemaal onder controle had, zette The Dø met stip een van de beste optredens van dag 1 op Les Ardentes 2015 neer.

]]>
<![CDATA[Recensie Pentamerone Zuiderpershuis Antwerpen woensdag 8 juli 2015]]>

Giambattista Basile, een Italiaans dichter, verzamelde in  de zestiende eeuw sprookjes, volksvertellingen zeg maar, en zette die op papier. Pas in 1634 en 1636 – na zijn dood – liet zijn zuster die onder een pseudoniem publiceren. Titel van het werk: de “Pentamerone” die 49 verhalen bundelt rond een raamvertelling. Verhalen die in hun versie eerder naar de novelle neigen omdat liefdesintriges gekoppeld werden aan misdaad, gruwel en wantoestanden van het hof aangekaart. Die stories moesten niet per se uitmonden in een happy end, een evenwicht voor het hoofdpersonage wat wel het geval was in de veertiende eeuw. De zestiende eeuw kenmerkte zich dan ook als een eeuw van instabiliteit. Later baseerden Grimm en Charles Perrault zich op deze verhalen. Theater Froe Froe en Laika spelen uiteraard niet alle 49 werken, dan zouden ze op 2 uur en tien minuten elk stuk op minder dan 3 minuten moeten opvoeren, wat haast onbegonnen werk is. Dus kozen de gezelschappen voor een soort synthese, een grootste gemene deler en lieten de bekendste sprookjes weg. Géén Assepoester, géén Gelaarsde Kat, géén Rapunzel, géén Hans en Grietje of Doornroosje dus zoals die in hun vroegste literaire vorm te vinden zijn, wel een samenvatting aan verhaallijnen en intriges zoals die zich vooral voordoen in dit werk. Hun Pentamerone is dus losjes gebaseerd op het werk van Basile en refereert voornamelijk uit de eerste dag naar “Het mirtetakje” (La mortella), “Geitensnoet” (La facce de crapa), “De vlo” (Lo polece), “Het betoverde hert” (La cerva fatata) en “Het gevilde oudje” (La vecchia scortecata) terwijl uit de derde dag: “De schone vrouw met de afgehouwen handen” (La Penta mano-mozza) en “Het verklede meisje” (La serva d‘aglie) gecombineerd worden.

]]>
<![CDATA[Recensie Betes de foire Sloepenweg Antwerpen dinsdag 7 juli 2015]]>

Met “Bêtes de foire” creëren Laurent Cabrol en Elsa De Witte samen een unieke beleving. Een mengvorm van circus en theater, waarbij beiden geweldig in hun pantomime de toeschouwer meezuigen in hun nostalgische universum. Een wereld waar zij aan een antieke naaimachine met trappedaal zijn act voorziet van geluid én ritme (die versnelling met de schaar!), en een wereld van kleren maken, van traditie, van ambacht oproepen. Verder is er nog de pop met gitaren, accordeon én trommel die niet zelden voor live geluid zorgt naast het sfeervolle geluidsontwerp, een koude metalen constructie die even later verandert in twee poppen (man en vrouw) die voor een magische hand-op-handacrobatie zorgen, een acrobaat die met een strenge, afwijzende blik naar een toeschouwer toe, probeert op een koord aan de overkant te geraken op zijn tweewieler terwijl Elsa de act van de nodige live spanning voorziet op de zingende zaag en een oud koppeltje dat Elsa tot leven wekt in een best wel passioneel dansje waarbij de centrale paal van de tent én het achterwerk van de pop (een oude vrouw) geen onbelangrijke rol spelen.  Kermisbeesten kan je ook letterlijk nemen, want de hond van het duo – die de blues lijkt te hebben - zorgt op zijn beurt voor enkele onvergetelijke momenten.

]]>
<![CDATA[Recensie Cypress Hill Tour and Taxis Brussel zondag 5 juli 2015]]>

Een van de headliners van Couleur Café dit jaar was de, ongetwijfeld bekendste, Latino hip-hop-groep Cypress Hill. De groep heeft een reputatie met mythische proporties onder de vele hip-hop-fanaten. Om een indrukwekkende set neer te zetten, kunnen de leden zelfs enkel beroep doen op hun instant classics die alom bekend zijn. Toch slaagt Cypress Hill erin enkele nieuwigheden uit de kast te halen door hun klassiekers aan te passen en een fijne interactie op te bouwen met de mensenmassa. De groep mag dan wel slechts een fractie zijn van hun vroegere bestaan, afgeschreven zijn ze zeker nog niet.

]]>
<![CDATA[Recensie Joey Badass Tour and Taxis Brussel zondag 5 juli 2015]]>

Een van de eerste namen die Couleur Café dit jaar vrijgaf was de lokale trots uit Brooklyn: Joey Bada$$. Het jonge hip-hop-talent kon met zijn levendige hip-hop-set, bijgestaan door Statik Selektah achter de decks, de sfeer van de Univers-tent naar een kosmisch niveau tillen. De oldschool beats in combinatie met zijn herkenbaar krachtige lyrics trokken moeiteloos een op elkaar geperste en losbandige mensenmassa aan. We kunnen Bada$$ het best beschrijven als een jong geweld waar we nog veel van mogen verwachten. 

]]>
<![CDATA[Recensie Oddisee Tour and Taxis Brussel zondag 5 juli 2015]]>

Het weer mocht dan wel twijfelachtig zijn op de laatste dag van Couleur Café 2015, maar de Amerikaanse rapper Oddisee weet zonder problemen een krachtige set neer te zetten die de buien snel doen vergeten. Bijgestaan door een band met een indrukwekkend rock- en groovegehalte wordt er een persoonlijke, zeker frisse, visie gegeven op de moderne hip-hop-cultuur. Oddisee en zijn band gaan in tegenstelling tot vele andere hip-hop-artiesten dat stapje verder, wat zorgt voor vele muzikale hoogstandjes die met een tevreden glimlach onthaald worden.

]]>
<![CDATA[Recensie AC/DC Festivalwei Dessel maandag 6 juli 2015]]>

Van 1 maart 2009 was het geleden – toen nog in het Sportpaleis – dat AC/DC ons land aandeed. Meer dan zes jaar moesten de fans dus op de band wachten en een tijd zag het ernaar uit dat de Australische hardrockers ons land dit jaar simpelweg zouden laten liggen.  Uiteindelijk vonden de zestigers een weekje rust nemen tijdens hun tour iets wat enkel oude mannen doen en dus voegden ze 3 concerten toe begin juli, met eentje op het terrein van Graspop. Dat AC/DC niet zo maar het bijkomend Belgische verzoek kon negeren, mocht duidelijk zijn. Een optreden als kers op de taart na 20 jaar Graspop, het album Rock or Bust dat wekenlang bovenaan de albumcharts stond,…  waren maar enkele mooie redenen voor een passage aan ons land. Gevolg: het optreden was in minder dan 2 uur uitverkocht. 50 000 man was er bij.

]]>
<![CDATA[Recensie Mumford and Sons Citadelle Arras, FR zondag 5 juli 2015]]>

Met “Wilder Mind” heeft Mumford and Sons hun derde studio album uit. De banjo hingen ze daarvoor aan de haak waardoor hun kenmerkende folk-sound ingeruild werd voor alternatieve rock. De Britse band nam daarmee een erg groot risico dat nergens voor nodig was. Een artiest of band die zijn handtekening (ingrijpend) verandert, dat gebeurt zelden ongestraft. Ook op Main Square Festival in Arras bleek het publiek vooral pap te lusten van de oude sound. Nog opvallender: nog niet de helft van het terrein voor de Main Stage stond vol. Zagen we de groep in 2012 nog festival na festival (Pinkpop, Rock a field en Bilbao BBK Live) groeien hoewel de tweede plaat “Babel” nog lang niet uit was, dan leek de zwanenzang 3 jaar later ingezet.

]]>