concertnieuws.be | concertnews.be | concertnews.nl http://www.concertnews.be Kom hier als eerste onze jongste recensies en foto's te weten http://www.concertnews.be/images/concertnewslogo.jpg Concertnieuws.be http://www.concertnews.be Kom hier als eerste onze jongste recensies en foto's te weten <![CDATA[Recensie Kodaline Citadelle Arras, FR zaterdag 4 juli 2015]]>

Mooie liedjes met potentieel bracht Kodaline bij volle maan in het prachtige kader van de citadel in Arras, een beschermd site door Unesco trouwens. Alles zat dus goed om er een geweldig sfeervolle avond van te maken na een zwoele eerste festivaldag op Main Square Festival. Maar een luidspreker aan de linkerkant van het podium dacht er anders over en gaf een wel erg irriterend bijgeluid tijdens zowat alle nummers. Pas tijdens het voorlaatste nummer “Love will set you free” had de geluidscrew door dat er geen probleem was met versterkers, plugs of pedalen op het podium, maar dat een luidspreker die naar het publiek gericht was de boosdoener was. Het maakte dat het concert van Kodaline – letterlijk ook – uitzitten best een opgave vergde. Nochtans toonde de Ierse band tussen de lelijke technische bijgeluiden door dat het over enkele troeven beschikt.

]]>
<![CDATA[Recensie Fidelis Fortibus Sloepenweg Antwerpen donderdag 2 juli 2015]]>

Een eresaluut aan de traditie, aan de nostalgie van de circusfamilies die beetje bij beetje verdwijnen. Dat geeft Danny Ronaldo in zijn solo “Fidelis Fortibus”, een voorstelling die bitterzoet aanvoelt. Bij het binnenkomen stuurt ie het publiek al meteen naar huis. Er zal geen spektakel zijn want iedereen is dood en begraven met zagemeel in de cirkel waar het spektakel normaal doorgaat. Maar het publiek laat zich niet naar huis sturen en dus brengt ie op zijn manier alle anderen tot leven, van het mooie meisje dat van koorddansen haar specialiteit maakte en waar ie stiekem verliefd op was, tot die drommelse trapezist die de koorddanseres voor zich won.

]]>
<![CDATA[Recensie Lagwagon Trix Borgerhout donderdag 25 juni 2015]]>

Goudeerlijke punkrock heerst in Antwerpen, met de komst van de ambassadeurs van Lagwagon. Dit vijftal draait al sinds 1988 mee en kan met haar zeven albums gelden als een van de absolute pioniers van het moderne punkgenre. Het collectief rond frontman Joey Cape heeft daarbij ook wat vrienden uitgenodigd om te helpen de boel af te breken. Het gaat om twee acts van eigen bodem, The Dutch Rudders en The Octopussys, en het Japanse Man With A Mission.

]]>
<![CDATA[Recensie Lee and Cindy C Kinepolis woensdag 1 juli 2015]]>

Met Lee & Cindy C. stelt Stany Crets zijn eerste film voor. Met deze prent brengt Crets een mix van humor, drama en romantiek. In de cast van deze film zien we zo goed als geen onbekende gezichten. Zo spelen Thuis-acteur Bert Verbeke (Bram in Thuis) en Ann Van den Broeck (bekend van o.a. Zone Stad, Spoed, Steracteur Sterartiest, etc.) de hoofdrollen. Daarnaast passeren ook nog Jaak Van Assche, Nico Sturm en Nathalie Meskens op het doek. De eerste poging van Crets als regisseur is geen film om over naar huis te schrijven, maar brengt desondanks enkele heerlijke, komische momenten met zich mee.

]]>
<![CDATA[Recensie The Who Glastonbury, UK zondag 28 juni 2015]]>

The Who staat 50 jaar op de planken en dat is goed voor een verjaardagstour die België niet aandoet. Blijkbaar wordt er voor Pete Townshend, Rogel Daltrey en co gepast omdat de nieuwswaarde niet groot genoeg is. Reden dus genoeg om de Noordzee over te steken om de headliner én afsluiter van Glastonbury, van de Pyramid Stage aan het werk te zien. Een sneer naar Kanye West die een dag eerder op het podium stond, kon meermaals niet ontbreken net zoals de Britse pers eerder die dag ook had gedaan (The Independent kroonde Lionel Richie zondag tot “wellicht de grootste rock ster” en gaf hem lovende kritieken). “We gaan een rebels nummer spelen” klonk het bij The Who voor “Won’t get fooled again” dat volgens de band de ambitie moest hebben om het tot de grootste (zelfverklaarde) rockband in de wereld te schoppen. Lachen dus met Kanye West werd het. Townshend voegde daaraan toe: “De grootste rocker ooit? Dat moet Elvis zijn.”  Maar zelfs op het einde van het concert – dat blijkbaar kampte met geluidsproblemen op het podium (monitormix) maar niet voor het publiek – kon Daltrey zich niet bedwingen om nog een Westje te doen. Met “een van de beste songschrijvers van de eenentwintigste eeuw” kondigde ie Townshend aan die een gebaar maakte van “Kom, kom. Zo goed ben ik nu ook weer niet.”

]]>
<![CDATA[Recensie Roisin Murphy Beuningen, NL zaterdag 27 juni 2015]]>

Róisín Murphy trapt af met “Golden Era”, gekleed in een allesverhullende regenjas met ‘zwarte-balk-voor-het-gezicht-bril’ en een ouderwets aandoend handtasje. Blijkbaar is dat wat volgens de Ierse zangers bij vervlogen tijden past.

]]>
<![CDATA[Recensie Iggy Pop Beuningen, NL zaterdag 27 juni 2015]]>

De eerste vier nummers is meteen knallen met Iggy Pop in de barstensvolle Hotot tent. Jong en oud rocken door elkaar heen en er hangen zelfs mensen in palen en touwen om maar een glimp op te kunnen vangen van de rocklegende.  

]]>
<![CDATA[Recensie Lionel Richie Glastonbury, UK zondag 28 juni 2015]]>

Het tea time slot noemen ze dat op Glastonbury, zo rond een uur of vier. Lionel Richie speelt het op zondag (op vraag van de artiest zelf) en er werd op donderdag ook een heerlijk foute choreografie ingestudeerd tijdens een flash mob voor “Dancing on the ceiling” (het staat op Youtube onder de titel “Do It Like Lionel - Glastonbury T&C Flash Mob 2015”). Die bleek het volle terrein helaas niet (meer) te kennen. Maar de taferelen op het volgelopen terrein waren op zijn zachtst gezegd buitensporig zoals Richie het zelf beschreef. Tijdens het nummer waar de zanger Jump van Van Halen in stak, kropen er mensen op het dak van een ijscrème wagen om toch maar iets te kunnen zien van het spektakel. Al de rest op het terrein sprong alsof hun leven ervan afhing. Of dat nog niet genoeg was, ging een man helemaal naakt als top van een menselijke toren van 3 man, en leek die zich ook te masturberen bij “All night long”.  De cameramannen en de regie hielden hem mooi uit beeld terwijl hij blikjes naar zich toegeworpen kreeg. Het mocht duidelijk zijn: té buitensporig gedrag wordt genadeloos afgestraft door het publiek dat dan met bierblikjes begint te gooien.

]]>
<![CDATA[Recensie Rae Morris Glastonbury, UK zondag 28 juni 2015]]>

Rae Morris kwam voor het eerst op onze radar als gastzangeres bij Clean Bandit met “Up Again”. Sinds dit voorjaar heeft ze haar eerste soloplaat uit. Die heet “Unguarded” en kan best tot een van de betere debuutalbums van dit voorjaar gerekend worden. Live vertalen de songs zich helaas nog niet tot even veel enthousiasme bij ons. Hoewel de 22-jarige Engelse best wel goed kan zingen, brengt ze een te statisch optreden, vooral vanachter haar Nord synthesizer. Enkel bij “Up again” en “Morne Fortuné” verlaat ze de toetsen om als zangeres het voortouw te nemen.

]]>
<![CDATA[Recensie Kanye West Glastonbury, UK zaterdag 27 juni 2015]]>

Bij Kanye West zijn er maar twee mogelijkheden. Ofwel zet ie de beste show ever neer, ofwel is het de grootste nachtmerrie ooit. Dat liet Dave Grohl van Foo Fighters optekenen in een recent interview. De laatste keer dat we West zagen was op 27 februari 2013 in Vorst Nationaal, bleek de (last minute) interesse van het Belgische publiek beperkt (lees: er waren erg veel stoeltjes niet bezet) en leverde de Amerikaan een baggeroptreden af. De vraag was dan ook of er met urine zou gesmeten en de rapper uitgejoeld zou worden op Glastonbury. Er was dan ook heel wat te doen rond zijn headline spot. Er werd zelfs een petitie tegen gevoerd. Bizar omdat tickethouders van Glastonbury in feite carte blanche geven aan de programmatoren: nog voor er één headliner bekendgemaakt wordt, is de zaak namelijk al sold out. Er zijn ook erg veel podia en dus alternatieven genoeg om naartoe te trekken. Uiteindelijk werd de soep niet zo heet gegeten als ze opgediend werd. Integendeel, West had een concept uitgewerkt met een plafond vol witte spots die naar beneden kon of schuin kon hellen. Dát in combinatie met rook én een stevig showelement op het einde: West die “Touch the Sky”, “All of the Lights” en “Good Life” op een zwarte mega hoogtewerker brengt rechts van de Pyramid Stage terwijl hij over de hoofden van het publiek zweeft én dat nog fraaie camerabeelden van daarboven oplevert ook. West kroonde zichzelf tot de grootste in zijn segment, zette een puik optreden neer hoewel het concept (leeg podium, alles inzetten op rook en dat plafond met witte spots) snel uitgewerkt was. Eigen aan het genre verliep het concert soms chaotisch met enkele onderbrekingen.

]]>
<![CDATA[Recensie Pharrell Williams Glastonbury, UK zaterdag 27 juni 2015]]>

Pharrell Williams had zijn huiswerk gemaakt. Hij wist dat hij in Engeland zat én dat het een koninkrijk is. Én vooral hij bleek op de hoogte dat er heel wat kinderen zijn op Glastonbury in tegenstelling tot heel wat andere festivals. Glastonbury heeft zelfs een Kids podium waar speciaal voor hen geprogrammeerd wordt én er is een familiecamping. Voor de gelegenheid liet de performer dan ook kinderen op het podium opdraven terwijl “Happy” door de speakers klonk. Williams bracht een optreden dat het midden hield tussen een dj set (playback) en een live optreden, plat commercieel op alle vlakken, niet in het minst als het over de garderobe van hem, zijn danseressen en band ging. Allemaal droegen ze Adidas, het logo van dat sportmerk was onder andere genaaid op het achterwerk van Williams’ jeansbroek. Waar blijft die wetgeving om verplicht Product Placement logo’s op de schermen te tonen tijdens een show?

]]>
<![CDATA[Recensie Jessie Ware Glastonbury, UK zaterdag 27 juni 2015]]>

Met “Wildest Moments” haalde Jessie Ware een nummer 3-notering in de Vlaamse charts in 2012. De dertigjarige Britse bezorgde dan wel geen wilde momenten op Glastonbury, het scheelde niet veel want wat een indruk maakte ze op ons!  Ze mag dan wel naast de BRIT Award gegrepen hebben dit jaar voor beste vrouwelijke solo artiest, die ging naar Paloma Faith, toch stond ze haar vrouwtje op de John Peel Stage in die mate zelfs dat ze de strakste set totnogtoe op Glastonbury bracht, die song na song het publiek deed aanzwellen én enthousiaster maakte. Het soort optreden dus dat ons meteen naar de platenwinkel doet hollen om haar albums “Devotion” (2012) en “Tough love” (2014) te checken. Een festivaloptreden zoals ze allemaal – maar helaas niet – zouden moeten zijn.

]]>
<![CDATA[Recensie Burt Bacharach Glastonbury, UK zaterdag 27 juni 2015]]>

Zes Grammy’s en drie Oscars staan er op de schouw van Burt Bacharach. Meer dan 50 hits – de man schreef onder andere voor Dionne Warwick, Dusty Springfield, Perry Como, Tom Jones en The Carpenters – haalde hij in de UK. Een gigantische catalogus dus waar de 87-jarige Amerikaan een uurtje uit mocht selecteren. De zanger, songschrijver, componist, producer, en pianist maakte het zichzelf niet gemakkelijk. Waar anders dan op Glastonbury  dat het thema van de Beatles “All you need is love” (visueel) ondersteunt, komt Bacharachs hit “What the world needs now” het best tot zijn recht ook al moest het publiek daar 15 jaar op wachten?

]]>
<![CDATA[Recensie Damien Rice Beuningen, NL vrijdag 26 juni 2015]]>

Een mysterieuze stem op tape kondigt aan dat het concert zo gaat beginnen, vraagt allervriendelijkst om de smartphones uit te zetten en aandacht voor het concert te geven. Alsof we in een willekeurige kroeg zijn, wordt er echter lekker doorgekletst met biertjes in de hand alsof er een cd op staat op in de grote Hotot tent, die maar voor een kwart gevuld is.  

]]>
<![CDATA[Recensie Patti Smith Beuningen, NL vrijdag 26 juni 2015]]>

Dit jaar is het 40 jaar geleden dat Patti Smith haar legendarische album “Horses” uitbracht. Nummer voor nummer kwam vrijdag aan bod in de ruim voor de helft gevulde Teddy Widder tent op Down the Rabbit Hole. 

]]>
<![CDATA[Recensie Florence and the Machine Glastonbury, UK vrijdag 26 juni 2015]]>

“Go with the Flo” kopt The Glastonbury Free Press in zijn editie van 25 juni. De krant die vier pagina’s telt wordt op een 7-ton wegende vintage geautomatiseerde drukpers uit 1957 gedrukt op het festivalterrein van Glastonbury volgens het oude letterzet-procédé. Het hoofdartikel bevat goede raad van Jarvis Cocker die twintig jaar geleden met de band Pulp John Quire’s The Stone Roses moest vervangen omdat die zijn sleutelbeen had gebroken. Veel leren we niet, wel blijkt dat Pulp in 1995 heeft moeten kamperen op het terrein omdat alle hotels in de omgeving al lang op voorhand waren volgeboekt. Dat kan Florence and the Machine niet overkomen omdat ze al geboekt waren om het slot voorafgaand aan de Foo Fighters in te vullen. Nu werd Florence and the Machine dus geüpgraded tot headliner omdat er geen andere headliner gevonden werd. Blur was niet beschikbaar. Faith No More, Robbie Williams en Muse stonden op Bravalla Festival, Zweden, Mumford and Sons op Rock Werchter, en Metallica heeft een exclusiviteit getekend met Reading and Leeds. Glastonbury wist dus al snel dat het geen headliner zou vinden en heeft dan ook zijn publiek niet aan het lijntje gehouden.  Er waren simpelweg geen alternatieven voor handen. Daarnaast was het festival al uitverkocht nog voor er een naam van een headliner gelost werd. Het is dus niet zo dat muziekliefhebbers een ticket kochten voor Glasto omdat de Foos kwamen. Bij Rock Werchter ligt dat anders, het festival verschoof zelfs daar een week voor. Florence and the Machine upgraden tot headliner op Glastonbury was dan ook de enige logische keuze maar daardoor slaat de band ook een stapje over in de carrière...

]]>
<![CDATA[Recensie Sigma Glastonbury, UK vrijdag 26 juni 2015]]>

Het Britse drum ’n bass duo Cameron Edwards and Joe Lenzie, samen Sigma haalde vorig jaar vlotjes de top 5 met singles “Changing” (met Paloma Faith) en vooral “Nobody to love” dat gebaseerd is op een bootleg remix van Kanye Wests “Bound 2” dat twee jaar geleden uitkwam. Op zaterdag is West de afsluiter van de Pyramid Stage. Dus konden we niet anders dan de twee even checken op de Sonic Stage. Sigma live blijkt echter een veredelde dj set annex langgerekte promo “what”s the album called?”. Op hetzelfde moment stonden The Libertines op de Pyramid Stage als verrassing net voor Florence and the Machine geprogrammeerd en kende de band – die kennelijk niet kon soundchecken – behoorlijk wat technische problemen bij de start met luid fluitende micro’s als gevolg. Dag 1 van Glasto had nog andere verrassingen: om elf uur opende The Charlatans de Other Stage en om half twee ’s middags tekende Bastille present op William’s Green Stage die moeilijk te bereiken was omdat het aan de Pyramid Stage tijdens hetzelfde slot vol stond voor James Bay. Ook de dj set van Mark Ronson op Other Stage, die overlapte met Sigma, bleek net als die laatste eerder live on tape dan een live show. Platgedrukte (over-genormaliseerde) sound dus met bitter weinig dynamiek. Bij Sigma haalde het zelfs alle pit uit “Nobody to love”.

]]>
<![CDATA[Recensie Jungle Glastonbury, UK vrijdag 26 juni 2015]]>

Na een thuismatch van James Bay op de Pyramid Stage volgt opnieuw een thuismatch voor Jungle maar dan op de Other Stage. De band liet weten dat ze het een hele eer vinden om twee jaar na elkaar te mogen spelen op Glastonbury.  Lloyd-Watson en Tom McFarland lieten hun  (neo) soul uit hun debuutplaat van vorig jaar los en het publiek reageerde redelijk kalm.  Ongetwijfeld had dat met de eerste drash van het festival te maken die net voor het concert begon water met bakken uit de lucht deed vallen. Ook tijdens afsluiter “Time” won de lage bewolking aan terrein en waste het de lucht met liters water schoon.

]]>
<![CDATA[Recensie James Bay Glastonbury, UK vrijdag 26 juni 2015]]>

“Chaos and The Calm” heet het debuutalbum van de Britse singer-songwriter die in september 25 wordt.  Van een quarter life crisis is bij de man geen sprake, integendeel.  Dit jaar kreeg ie de Critic’s choice award tijdens de BRIT Awards. Hij werd tweede in BBC Sound of 2015 na Years and Years. Single “Hold back the river”- die een zevende plek scoorde in de Vlaamse singlecharts -  stak ie net als tijdens Rock Werchter helemaal achteraan zijn set op Glastonbury. Zijn concert op de Pyramid Stage omschrijft zich het best zoals een toeschouwer het met heerlijk Brits accent verwoordde: “He is more entertaining than I thought”.

]]>
<![CDATA[Interview Son Lux over nieuw album Bones]]>

Met ‘Bones’ is de Amerikaanse zanger/producer Ryan Lott, beter gekend als Son Lux aan zijn vierde plaat toe. Voor het eerst heeft Son Lux een plaat opgenomen als band, dat ontstaan is uit zijn vorige tournee. Dat resulteert in een meer extremer en energieker album dan ooit voordien. Concertnews.be sprak met Ryan over de nieuwe plaat, zijn talrijke zijprojecten en zijn opkomende shows in België.

]]>
<![CDATA[Recensie Future Islands Hilvarenbeek, NL zondag 21 juni 2015]]>

De helft van het veld ligt in de zon, de andere helft staat voor het hoofdpodium wanneer de Amerikaanse band Future Islands aantreedt. 

]]>
<![CDATA[Recensie Alt J Hilvarenbeek, NL zondag 21 juni 2015]]>

Terwijl een groot deel van het publiek nog van stage 2 gerend kwam, begon alt-J aan hét optreden van het weekend. Ook al was er niet een echte headliner, alt-J had die rol zo’n beetje te vervullen. Ze hadden twee jaar geleden dan wel een tent volledig plat gespeeld, dit was nog geen garantie voor een succesvol optreden op het hoofdpodium. Want ook al hadden ze een enorm deel van de festivalgangers naar stage 1 gelokt, over de kwaliteit viel nog te twisten. Naast het feit dat er tussen de nummers lange pauzes werden genomen, was de instrumentale invulling aan de lege kant en bleef de zang tegen het valse aan hangen.

]]>
<![CDATA[Recensie Sohn Hilvarenbeek, NL zondag 21 juni 2015]]>

Met SOHN had Best Kept Secret eindelijk nog eens een goede electro artiest. En met zijn soulvolle stem kon Christopher Taylor, de multi-instrumentalist achter SOHN, ook de minder geïnteresseerden meekrijgen. Stage 2 werd in een warme sfeer gehuld die werd ondersteund door een prachtige lichtshow. Taylor zat vooraan het podium op nog een extra verhoging met zijn twee medemuzikanten achter hem, beiden op een eigen verhoging. Het licht werd heel mooi gefilterd door de rook en daardoor kwam er een mooie gouden gloed in de tent.

]]>
<![CDATA[Recensie Typhoon Hilvarenbeek, NL zondag 21 juni 2015]]>

Stage 2 was misschien niet het ideale podium voor Typhoon, maar daarmee werd het succes van de band nog eens extra benadrukt. De zomerse, swingende nummers die wisselden tussen klein en verstild, en groot en uitbundig, straalden de tent uit. Het publiek leek enorm van deze band te houden en Glenn de Randamie, alias Typhoon, kon dan ook moeiteloos van alles van ze gedaan krijgen. Meejoelend en met brede armbewegingen deed het publiek als een grote massa mee. De energie kwam van het podium, waar een bont gezelschap stond die wild over het podium bewoog.  “Wie is hier om kapot te gaan? Wie is hier om kapot te gaan en liefde te delen? Wie kan niet meer nadenken?”, riep Typhoon lachend door de microfoon terwijl hij op blote voeten over het podium sprong.

]]>
<![CDATA[Recensie First Aid Kit Hilvarenbeek, NL zondag 21 juni 2015]]>

De Zweedse zusje Johanna en Klara Södenberg van First Aid Kit toverden de zon naar het festival en brachten een prachtig stukje muziek. Daar waar hun laatste album Stay Gold soms wat zeurderig uit de hoek kan komen, was de live-ervaring een aangename verrassing.  Ze durfden de contrasten tussen rustig en uitbundig groter maken en zongen alles met het grootste gemak. Toen ze het podium opkwamen en The Lion’s Roar als eerste inzetten, hadden ze iets heel cools over zich heen. Er was geen woordje van welkom en ze begonnen direct met spelen. Een prima keuze, want zo konden ze direct al laten zien dat ze minder braaf zijn dan ze eruit zien en konden ze even flink met hun haren zwaaien.

]]>
<![CDATA[Recensie Royal Blood Hilvarenbeek, NL zondag 21 juni 2015]]>

De Britse bassist-zanger Mike Kerr en drummer Ben Thatcher vormen samen Royal Blood. Hun recentste optreden in maart in de AB onthouden we vooral door de wat lullige opmerking van Kerr toen het publiek met kleingeld begon te gooien tijdens “Loose change”. Voor een grap leek de man niet echt gewonnen.  Ook op Best Kept Secret Festival lijkt ie moeite te hebben om het juiste contact te leggen met het publiek. “Come on motherfuckers. What’s wrong with you? Are you drunk?” vraagt ie zich voor “Little monster” af. Op dat moment bereikt het Britse duo een select kransje moshers in de circle pit die weliswaar steeds groter wordt tijdens het optreden. Royal Blood blijkt al na 50 minuten uitgeteld én dat terwijl de groep zijn tijd neemt tussen de songs door om iets te drinken, of om een gitaar te stemmen. Daardoor komt de set nooit onder hoge druk te staan en zien we net een erg flets, routineus optreden van twee mannen op het verkeerde festival. Dit is geen hardrockfestival, wel een indiefestival. Daardoor waren ze wellicht de vreemde eend in de programmatie.

]]>
<![CDATA[Recensie Ride Hilvarenbeek, NL zaterdag 20 juni 2015]]>

Ride gaat voor het luisterconcert, zoals veel artiesten op BSK. Het publiek hoort het graag aan en af en toe knikt er een hoofd van voor naar achter ritmisch mee op de muziek. Maar een echt feestje wordt het niet. 

]]>
<![CDATA[Recensie The Vaccines Hilvarenbeek, NL zaterdag 20 juni 2015]]>

Op het juiste moment begonnen The Vaccines op stage one in Hilverarenbeek te spelen. Net na de after diner dip, toen iedereen wat aan het gapen was en niet meer precies wist of ze moesten gaan liggen of zitten. Justin Young, Arní Hjörvar, Freddie Cowan en Peter Robertson sprongen het podium op en begonnen meteen op hun gitaren te slaan. Ze knalden erin, maar deden het met beleid, want het bleef nog wel netjes. Het was indie rock in de beste vorm, strak en opgejaagd en met zinderende gitaren die de boventoon voerden.

]]>
<![CDATA[Recensie Death Cab for Cutie Hilvarenbeek, NL zaterdag 20 juni 2015]]>

De indierockband Death Cab for Cutie uit Washington Amerika, zorgde voor aardig wat bekijks op stage two. Een grote groep vrouwen en vooral mannen had zich voor het podium verzameld en dit aantal groeide gedurende het concert. De eerste nummers waren weinig interessant en indie op zijn indies, met eenvoudige akkoorden en terugkerende gitaarrifjes. Vanaf ‘The Ghosts of Beverly Drive’ werd het al een stuk interessanter. Kennelijk hadden de bandleden van Death Cab for Cutie de eerste drie nummers nodig om erin te komen. Pas daarna kwamen ze echt los en durfden ze meer muzikale stukken toe te voegen en de nummers verder uit te bouwen.

]]>
<![CDATA[Recensie Asap Rocky Hilvarenbeek, NL zaterdag 20 juni 2015]]>

Het is even wachten maar dan is het eindelijk zover en gooit A$AP Rocky met drie rappers en een dj een energyboost de tent in, vergezeld door spetterende visuals. Bam!  

]]>
<![CDATA[Recensie Noel Gallagher s High Flying Birds Hilvarenbeek, NL zaterdag 20 juni 2015]]>

“NGHFB” staat er op de backdrop, dat zijn de initialen van Noel Gallagher’s High Flying Birds, op het podium van Best Kept Secret Festival.  “Chasing Yesterday” heet zijn tweede soloplaat na zijn titelloos debuut in 2011 dat er kwam nadat ie Oasis in 2009 verlaten had.  Tot nu is er erg veel nostalgie te bespeuren – niet in het minst bij journalisten – naar deze Britse band.  Vreemd want op Rock Werchter 2009 werd Oasis – terecht overigens – uitgejoeld door het publiek omdat het bar slecht was. Noel Gallagher mag dan wel qua stem onzeker doorkomen en moeite hebben met hoge noten en kopstem (zoals bij het door in 90s gedrenkte synthpartij van“AKA... What a life!” , toch brengt de Brit samen met zijn band een rijk en gevarieerd optreden. Alleen: een evenwichtigere set met minder onderbrekingen tussen de nummers door kan het geheel tot een hoger niveau tillen.

]]>
<![CDATA[Recensie Balthazar Hilvarenbeek, NL zaterdag 20 juni 2015]]>

Een optreden dat song na song groeide én het publiek vanaf “Fifteen floors” voor zich won.  Dat zette de Belgische band Balthazar neer op Best Kept Secret Festival. Toegegeven, scoren met publieksinteractie is lang geen evidentie op en chill festival als Best Kept Secret waar een collectief loungy sfeertje heerst. Toch lukte het de band die net zijn derde album Tin Walls uit heeft.

]]>
<![CDATA[Recensie Of Monsters and Men Hilvarenbeek, NL zaterdag 20 juni 2015]]>

De IJslandse band Of Monsters and Men kreeg wereldwijde bekendheid met hun nummer Little Talks uit 2012. Dit had vooral te maken met het succes dat de band in de Verenigde Staten had. In combinatie met het winnen van de European Border Breakers Award (deze prijs wordt elk jaar op Eurosonic/Noorderslag uitgereikt aan tien veelbelovende Europese bands) in 2013, konden ze een contract tekenen bij Universal Music. Inmiddels zijn we twee jaar verder en zijn alle radioluisteraars en televisiefanaten doodgegooid met de monsterhit Little Talks. Gevolg: het succes van het nummer is voorbij. En dit werd heel duidelijk zichtbaar toen de band het nummer op Best Kept Secret begon te spelen.

]]>
<![CDATA[Recensie The Pop Group Hilvarenbeek, NL vrijdag 19 juni 2015]]>

De verrassing van de avond lijkt bestemd voor The Pop Group. Na 36 jaar is de punk-funkband uit Bristol weer terug in Nederland mét nieuwe nummers.

]]>
<![CDATA[Recensie The Libertines Hilvarenbeek, NL vrijdag 19 juni 2015]]>

Wat valt er positief te zeggen over het optreden van The Libertines op Best Kept Secret Festival?. Ze zijn terug en ze zijn bezig aan hun derde plaat. Na wat aarzelen speelt de groep op vraag van Pete Doherty dan toch een nieuw nummer “Ganga gin” dat wat rommelig en onafgewerkt overkomt. Jawel die hoge gitaar riff nestelt zich moeiteloos in ons oor. Maar toch lijkt de song die eindigt op wat ge-lalala op twee songs die door elkaar gespeeld worden. Lees: qua harmonie was het niet je dat. Zeker, het is best aandoenlijk om Carl Barât en Pete Doherty achter één micro te zien zingen tijdens “Music when the lights go out”, waarbij ze elkaar elk moment dreigen binnen te doen. Toch nam de geluidstechnicus – terecht - het zekere voor het onzekere en liet die de muziek op de voorgrond doorklinken en plaatste daarachter pas de stemmen (zoals bij “Last Post on the Bugle”) van de band in de geluidsmix zodat The Libertines nauwelijks verstaanbaar was.

]]>
<![CDATA[Recensie The Tallest Man On Earth Hilvarenbeek, NL vrijdag 19 juni 2015]]>

De lengte van de Zweed op het hoofdpodium valt toch een beetje tegen, met die lange Hollanders vooraan in het publiek. En ook de show voldoet niet aan de verwachtingen. De singer-songwriter staat erom bekend dat hij zijn nummers thuis – of in ieder geval in huiskamersetting opneemt – maar die sfeer weet hij aan het meer in Hilvarenbeek niet te creëren.

]]>
<![CDATA[Recensie Chet Faker Hilvarenbeek, NL vrijdag 19 juni 2015]]>

In een zo goed als volgelopen tent trad Chet Faker aan met Cigarettes & Chocolate. Met een lauw applaus werd de opening ontvangen door het publiek. De toevoeging van een band bij de volgende nummers bracht hier weinig verandering in: écht pakken deed de mellow-electronica-artiest niet bij Best Kept Secret.

]]>
<![CDATA[Recensie Circa Waves Hilvarenbeek, NL vrijdag 19 juni 2015]]>

Indie hipsters die wat rondhuppelen en de armen breed uitspreiden – in vliegtuigmodus – op de tonen van “I believe I can fly” van R Kelly op het einde van de set van Circa Waves. Het wat dromerige, back to childhood-sfeertje onder twintigers, dertigers en ouder: het is Best Kept Secret Festival ten voeten uit.

]]>
<![CDATA[Recensie Big Sean Ancienne Belgique Brussel woensdag 17 juni 2015]]>

Big Sean, ongetwijfeld een van de koplopers in het huidige mainstream hip-hop-genre, deed moeiteloos de harten van jonge fans harder slaan in de Ancienne Belgique in Brussel. Met een afwisselende set, zowel energiek als emotioneel, schept de jonge artiest een  gemeende en nederige band met zijn publiek. Toch is het succesverhaal van verschillende nummers, met een energieke beat en vocals, vaak eentonig. We mogen echter een ding concluderen uit zijn set: er komt duidelijk meer bij kijken dan we kunnen opmaken van zijn videoclips.

]]>
<![CDATA[Recensie Idina Menzel Stadsschouwburg Antwerpen woensdag 17 juni 2015]]>

Wereldwijd was de soundtrack van Frozen vorig jaar het best verkochte album. Hoewel het meest bekende nummer “Let it go” toegeschreven wordt aan Demi Lovato, die er in ons land een nummer 15-plek mee scoorde in de charts, is het originele lied voor het personage Elsa in de tekenfilm ingezongen door Idina Menzel. Menzel uit NY bracht in de Stadsschouwburg nummers uit onder andere de musical Wicked en If/Then. Ze groeide tijdens de avond song na song met als resultaat maar liefst 4 staande ovaties.

]]>
<![CDATA[Recensie The Age Of Adaline Kinepolis woensdag 17 juni 2015]]>

Met ‘The Age Of Adaline’ is regisseur Lee Toland Krieger aan zijn vierde langspeelfilm toe. Zijn vorige prent ‘Celeste & Jesse’ was al een verkenning in het domein van de romantische film en dat doet hij deze keer opnieuw, niet per se beter maar anders.

]]>
<![CDATA[Recensie Will Tura De Roma Borgerhout zaterdag 13 juni 2015]]>

Voor hij er een tijdje tussenuit gaat, hield de nu bijna 75-jarige Will Tura nog even halt in Borgerhout om zijn fans te trakteren op een selectie liedjes uit zijn rijkelijk gevulde carrière. Wie zou beweren dat Will moet stoppen omdat hij het niet meer aan zou kunnen, kon hier het tegendeel zien en horen. Hij stond met zijn heupen te wiegen tijdens de rock-‘n-roll van “Goodbye Elvis”, danste de samba tijdens “Maria” en bruiste van energie bij “Viva la vida”. Nummers als “Ik mis je zo” en “Hoop doet leven” waren dan weer het levende bewijs dat hij ook vocaal nog altijd erg sterk uit de hoek kon komen. Maar misschien nog wel het allerbelangrijkste tijdens deze “Will Tura in Concert 2015” was de magie tussen Will en zijn publiek die zorgde voor een geweldige sfeer en een heus meezingfeest als hij “Een huisje in Montmartre”, “Mijn winterroosje”, “Hemelsblauw” of “Het kan niet zijn” inzette. Het had niet veel gescheeld of het dak van De Roma ging er een paar weken te vroeg al af.

]]>
<![CDATA[Recensie One Direction Koning Boudewijnstadion Brussel zaterdag 13 juni 2015]]>

Harry Styles van One Direction slowt tijdens You and I met een opblaasbare sekspop. Wanneer hij er klaar mee is, gooit ie de pop naar collega Liam Payne. Een groter statement en welgemeende fuck you richting Live Nation Belgium en zijn van de pot gerukte huisregeltjes (geen rozenblaadjes, geen kussentjes, geen glowsticks, geen seksspeeltjes,…: WTF!) konden de Directioners én de band niet maken. 1D – met één lid minder weliswaar  - is in vergelijking met hun vorige concert op 1 mei 2013 in het Sportpaleis geen haar veranderd. De mannen plagen elkaar o zo graag. Zo duwt er een de microstatief van Styles weg tijdens “Don‘t Forget Where You Belong” waardoor zijn stem ook heel even niet helemaal doorkomt wanneer hij moet zingen. Of hoe 1D in het Kon. Boudewijnstadion bewees nog steeds een goed geoliede machine te zijn.

]]>
<![CDATA[Recensie Frank Mercelis De Roma Borgerhout donderdag 11 juni 2015]]>

Frank Mercelis, frontman van “Eddy et les Vedettes”, was speciaal naar de foyer van de Roma in Borgerhout gekomen om er zijn eerste Nederlandstalige album “Laat het gebeuren” aan het publiek voor te stellen. Voor de mensen die gewoon een avondje zachte, Vlaamse liedjes hadden verwacht in de stijl van het Franse chanson, werd het een kleine cultuurschok. Frank Mercelis was duidelijk een andere kant op gegaan en had zijn eigen weg gevolgd. Het gitaarwerk van Geert Hellings mocht bij momenten best wel ruig klinken en Maarten Moesen mocht de drums lekker door laten klinken. En toch kwam wie met een open vizier en een bredere smaak naar het optreden kwam kijken, zeker niet bedrogen uit. Het werk van Frank Mercelis deed in stijl en gevoel een beetje denken aan De Mens, Monza of Noordkaap, maar dan net een tikkeltje meer … Frank Mercelis.

]]>
<![CDATA[Recensie Flanders Fields Opera Antwerpen zaterdag 6 juni 2015]]>

Met Flanders Fields presenteert Ballet Vlaanderen vier compleet verschillende choreografieën waarvan eentje “In Flanders Fields” van Ricardo Amarante zijn wereldpremière kende. “Moving memories” heet het als baseline op het programmaboekje. Amarante’s neoklassieke werk op muziek van Sayo Kosugi dekt die lading nog het meest van al vermits het werk de sterkste emotionele laag bezit. Dat geldt ook in zekere zin voor Dialoog van Jeanne Brabants maar in mindere mate voor het te scenische en theatrale “De groene tafel” van Kurt Jooss en “Forgotten land” van Jiri Kylian waar de vorm of de esthetiek primeert.

]]>
<![CDATA[Recensie Yael Naim Botanique Brussel donderdag 4 juni 2015]]>

De Frans-Israëlische singer/songwriter Yael Naïm stelt vijf jaar na ‘She Was A Boy’ haar vierde album voor, ‘Older’. Opnieuw slaat ze de handen in elkaar met haar vertrouwde partner David Donatien, waarmee ze ondertussen al 10 jaar samenwerkt. Donatien is een West-Indische percussionist, die zowel op haar albums als live naast Naïm staat.

]]>
<![CDATA[Recensie Mikal Cronin Botanique Brussel dinsdag 2 juni 2015]]>

De Amerikaanse garage rocker Mikal Cronin is ondertussen aan zijn derde soloplaat toe. Na ‘Mikal Cronin’ en ‘MCII’ stelt hij de logische opvolger ‘MCIII’ voor. Op dit album pakt de zanger het anders aan dan op de voorgangers. Het album begint met vijf popnummers en de b-kant (met de subtitel ‘Circle’) is een conceptgedeelte over een keerpunt in Cronins leven. Dat vertelt de man zelf in een interview met damusic.be.

]]>
<![CDATA[Recensie ZHU Botanique Brussel maandag 1 juni 2015]]>

Twee weken na Les Nuits, opent Botanique opnieuw haar deuren met een optreden van ZHU. Achter die naam houdt de Amerikaanse houseproducer Steven Zhu zichzelf schuil. De man is heel erg mediaschuw en gaf tot nu slechts enkele interviews. De filosofie hierachter is dat hij enkel wenst beoordeeld te worden op zijn muziek. Even gingen er geruchten rond dat EDM-producer Skrillex achter het alias ZHU zou zitten, maar al snel werden deze roddels van tafel geveegd.

]]>
<![CDATA[Recensie Othello Monty Antwerpen vrijdag 29 mei 2015]]>

De Iraakse regisseur Hassan Khayoon gebruikt het verhaal van Othello om de geschiedenis van Irak onder Saddam Hoessein te vertellen. Hij doet dat multimediaal. Deze Othello is niet zomaar theater, maar ook muziek, dans, en videokunst.

]]>
<![CDATA[Recensie KISS Veltins Arena Gelsenkirchen zondag 31 mei 2015]]>

Met de theatrale hardrock van KISS. Daarmee sloot de eerste editie van het driedaagse festival Rock Im Revier in Gelsenkirchen, Duitsland af.  Het nieuwe festival lokte 43500 bezoekers over drie dagen naar de Veltins Arena en bewees over een grote troef te beschikken: dat het niet afhangt van het weer. Zo konden festivalgangers met het gesloten dak van het stadion optimaal genieten van de concerten wanneer het buiten maar bleef regenen op zondag. Ideaal!

]]>