concertnieuws.be | concertnews.be | concertnews.nl http://www.concertnews.be Kom hier als eerste onze jongste recensies en foto's te weten http://www.concertnews.be/images/concertnewslogo.jpg Concertnieuws.be http://www.concertnews.be Kom hier als eerste onze jongste recensies en foto's te weten <![CDATA[Interview Town Of Saints]]>

De Nederlands-Finse indiefolkband Town of Saints brengt op één april 2016 hun nieuwste plaat “No Place Like This“ uit.  De band bestaat uit het koppel Harmen Ridderbos & Heta Salkolahti vervoegd door drie bandleden. Het wordt de opvolger van hun debuut uit 2013 dat goed was voor meer dan 130 live-shows in 11 Europese landen. Live probeert de band hun indiefolk explosiever en energieker naar buiten te brengen om zo een unieke concertervaring te hebben.

]]>
<![CDATA[Recensie Live Nation faalt met Ellie Goulding in het Sportpaleis Sportpaleis Merksem dinsdag 9 februari 2016]]>

Als een coïtus interruptus, ofwel zoals seks hebben met je lief die tijdens het hoogtepunt kiest om even het toilet op te zoeken. Zo voelde het concert van Ellie Goulding voor zo’n 19 500 toeschouwers in het Antwerps Sportpaleis aan. Tijdens de eerste bis “Anything could happen” ging het mis en de songtitel maakte zijn naam – ironisch genoeg – waar dat eender wat kon gebeuren tijdens deze Live Nation show. Zoals een zware langdurige ruis middenin het nummer waarna het geluid voor het publiek wegviel en de rest van de band nog even doorspeelde omdat de monitormix het nog wel deed. Aarzelend staat de Britse op het podium, weet niet goed wat te doen, tot ze teken krijgt om het podium af te gaan zonder ze iets zeggen kan. Of hoe een zangeres zonder stem/micro wel erg kwetsbaar op een podium staat. We wikken onze woorden, maar het woord amateurisme is voor deze Live Nation-productie alweer op zijn plaats.

]]>
<![CDATA[Interview When Airy Met Fairy]]>

When ‘Airy Met Fairy is een Luxemburg/IJslandse muziekgroep die wordt omschreven als een project, meer dan een band. De harde kern van de groep bestaat uit een vast trio bestaande uit singer-songwriter Thorunn Egilsdottir (zang en piano), die in 2013 deelnam aan The Voice Germany, Mike Koster (synthesizers) en Thomas Copier (drummer). De bedoeling van dit project is om muziek en beeld perfect te laten samenvallen. Het resultaat is “The Breach”, een plaat die aanleunt bij Moloko & Kate Bush.

Een gesprek met Mike Koster en Thorunn Egilsdottir.

]]>
<![CDATA[Recensie Rhodes Botanique Brussel zaterdag 6 februari 2016]]>

David Rhodes (Rhodes) doet het na zijn voorprogramma’s van Hozier weer even helemaal alleen. Op een korte tournee door Europa hield de singer-songwriter halt in de Orangerie van de Botanique. Daar bracht hij zijn volledige eerste album “Wishes” volledig naakt. Hij deed het zonder band en de nummers klonken hierdoor puurder dan ooit tevoren. Met behulp van zijn imposante stem wist hij een bijna volledig gevulde zaal met open mond achter te laten.

]]>
<![CDATA[Interview John Coffey]]>

John Coffey is een Nederlandse hardrockband die afgelopen zomer de grote media bereikte dankzij een YouTube-filmpje waarin de zanger een bekertje bier vangt terwijl hij in het publiek staat. Sinds 2010 bestaat de band uit zijn huidige formatie met David Achter de Molen op de zang. John Coffey bracht in 2015 hun derde plaat “The Great News” uit, meteen een grote stap in de verovering van de wereld. Invloeden van Refused en Every Time I Die zijn duidelijk aanwezig. De band focuste zich nooit op België tot nu. Op 13, 18 en 19 februari 2016 speelt de band drie shows in België in Kortrijk, Opwijk en Luik. Wij spraken gitarist Christoffer van Teijlingen over het succes van de band in België, het bekertje bier en hun toekomst.

]]>
<![CDATA[Recensie La Legende Du Roi Arthur Paleis 12 Brussels Expo zaterdag 6 februari 2016]]>

Krokusvakantie in België en ook het Franstalig gedeelte van ons land krijgt family entertainment voorgeschoteld. Zoals de gewoonte is in Brussel en Franstalig België kijkt men daarvoor over de landsgrenzen, en welbepaald naar Frankrijk. Wat succesvol is op de Franse televisie, is dat vaak ook in Wallonië. In de jaren ’80 was het ook zo dat Vlamingen voornamelijk Hollandse televisie consumeerden. Dat is anno 2016 ondenkbaar geworden. Na successen als “Mozart L’opéra rock” en “1789 les amants de la bastille”, koos producent Dove Attia voor het verhaal van koning Arthur in het nieuwe muziekspektakel “La Légende du roi Arthur, Quand l‘amour change le cours de l‘histoire” dat op 17 september 2015 in het Palais des congrès in Parijs in première ging.

]]>
<![CDATA[Recensie The Rhythm Junks Ancienne Belgique Brussel vrijdag 5 februari 2016]]>

The Rhythm Junks waren net te laat om zich in te schrijven voor De Nieuwe Lichting. Het drietal besloot dan maar om in de AB Club hun vierde album “It Takes A While” voor te stellen. Het album kreeg live een feestelijke metamorfose. Uitvergrote elektronische klanken en gitaarsolo’s waren niet ondenkbaar. The Rhythm Junks overtuigen met oude lichting Tony Gyselinck als muzikale drager.

]]>
<![CDATA[Recensie Disney On Ice Betoverende werelden Lotto Arena Merksem vrijdag 5 februari 2016]]>

Zeer groot nieuws bij Disney On Ice. Want de enige ijsshow van betekenis die ons land aandoet, grijpt terug naar de oude formule waar het in de jaren ’90 ook o zo populair mee werd in Flanders Expo Gent en Vorst Nationaal: 1 lang verhaal dat van begin tot einde verteld wordt met de verschillende karakters. In 2017 brengt het gezelschap Frozen. Wat we tijdens Disney on Ice Betoverende Werelden op een half uur te zien kregen op het einde, doet alvast verlangen naar meer. De wondermooie muziek, in combinatie met magische pirouettes op het ijs én veel special effects (vuurwerk  en schuimmachines): de magie werkte. Ook de scène met de wereldhit “Laat het los”, herleid tot zijn essentie in een nagenoeg lege ruimte toonde nog maar eens aan dat het nummer zo veel kracht in zich heeft dat het op zich kan staan.

]]>
<![CDATA[Interview The Rhythm Junks]]>

The Rhythm Junks is een trio bestaande uit Steven De Bruyn, Jasper Hautekiet en Tony Gyselinck. Het zijn drie generaties die elk hun eigen stempel drukken op de sound van de groep. Dat geluid is niet in één hokje te stoppen en dat wil de groep niet. De band bracht twee albums uit met een volwaardig blazerskwartet en heeft net hun tweede zonder dit blazerskwartet uit. “It Takes a While” vertrekt waar het vorige album “Beaten Borders” eindigde. Enkele dagen voor hun release praatte concertnews met Steven en Jasper van The Rhythm Junks over hun passie voor reizen en hun liefde voor jazz.

]]>
<![CDATA[Recensie The Darkness Vooruit Gent donderdag 4 februari 2016]]>

Bij een show van The Darkness is spektakel en humor een must. Ook dit keer zorgen Justin Hawkins en de zijnen voor een waanzinnig optreden. De band teert nog steeds op het succes van hun debuutalbum want er worden maar liefst 9 nummers van die plaat gespeeld. De band glamrockt er op los en op zijn veertigjarige leeftijd kan Justin Hawkins de hoge noten nog perfect halen. The Darkness bezorgde Gent een ware greatest hits show met extra opgefokte frontman.

]]>
<![CDATA[Interview Brzzvll]]>

Brzzvll werd in 2006 opgericht door Vincent Brijs. Het genre wordt omschreven als geïmproviseerde dansmuziek met een jazz-fusion. Hun nieuwste plaat “First Let’s Dance” werd op 3 februari in De Centrale in Gent voorgesteld. Het is een ode aan de Nuff Said avonden waarin Brzzvll de huisband is. Nuff Said is een maandelijks concept van soul, funk, comedy en literatuur. Op de plaat werd samengewerkt met Amir Sulaiman. Live klinkt het album zeer funky en dansbaar. Wanneer de profetische woorden van Amir er bijkomen lijkt het alsof Brzzvll een geheel eigen religie heeft gemaakt. Net voor hun concert interviewde Concertnews.be Vincent Brijs, bezieler van Brzzvll.

]]>
<![CDATA[Recensie So It Goes Bourla Antwerpen woensdag 3 februari 2016]]>

In So it Goes speelt de Tijd met de tijd. Freek Vielen gebruikt het boek Slaughterhouse Five van Kurt Vonnegut als bron voor deze voorstelling. Een voorstelling die het midden houdt tussen een monoloog, een biografie en een boekvoorstelling die hij zo naar zijn hand zet dat het lijkt alsof hij vanuit de ik-figuur staat te spreken, maar dat eigenlijk niet aan het doen is. De Amerikaan Vonnegut heeft de bombardementen op Dresden in 1945 overleefd. Het boek is een combinatie van fictie, pure oorlogsgruwel die hij zelf meemaakte, en faits divers over het leven en de liefde.  Of zoals hij het ook stelt: “dit is min of meer echt gebeurd”.

]]>
<![CDATA[Recensie The Valerie Solanas Bourla Antwerpen dinsdag 2 februari 2016]]>

The Valerie Solanas wilden hun album “Voodoo Glue” niet op een normale manier voorstellen in de Bourlaschouwburg. De band maakte gebruik van allerlei attributen, absurde kostuums en een gekke schilder die zich doorheen het concert aan een kunstwerk waagde. Met een reusachtig scherm achter zich, was het beeld duidelijk belangrijker dan de muziek. Door al deze visuele aspecten extra in het licht te zetten, werd de muziek meer op de achtergrond geplaatst. De muziek was wel de perfecte soundtrack voor dit visuele spektakel.

]]>
<![CDATA[Interview met Stef Bos een Vlaamse kaaskop in Kaapstad]]>

In 2016 is het precies 25 jaar geleden dat Stef Bos zijn hit “Papa” op de wereld losliet. Omdat Stef zelf niet houdt van jubilees besloot hij om een nieuwe plaat te maken “Een Sprong Terug In De Tijd”. Samen met een boek is dit vooral een album dat terugkijkt op zijn debuut “Is Dit Nu Later”. Om dit allemaal nog extra in de verf te zetten gaat Stef in april op tournee langs de Vlaamse culturele podia. Op 29 januari stelde hij zijn show voor in de AB en daar hadden wij een gesprek met hem.

]]>
<![CDATA[Recensie Mount Olympus Bourla Antwerpen zondag 31 januari 2016]]>

30 performers, 4 generaties staan op het podium van de Bourla voor dé klepper van de Antwerpse Kleppers: Mount Olympus. En dat het een klepper was, liet het publiek zeer duidelijk horen. Een staande ovatie van een kwartier waarbij de toeschouwers luidruchtig hun appreciatie lieten horen en met de voeten begonnen stampen. Mount Olympus is als bergbeklimmen, eens de top bereikt, de afstand overbrugd, deel je als toeschouwer mee in de extase, de catharsis van het moment onder het motto “we did it”. Alle lof voor de performers van Troubleyn die deze uithoudingskoers tot het einde volhielden. Ook wij zijn daar laaiend over. Alleen over de artistieke keuzes, de trage verteltijd (de meeste scènes worden bewust gerokken tot minstens een kwartier en voelen dan ook net té lang aan), en de bij momenten slappe spanningsboog (vooral hoofdstukken 5 t.e.m. 8) en het repetitieve aspect (Fabre wil vooral aantonen dat de geschiedenis zich herhaalt, maar soms werkt de herhaling eerder tegen dan voor hem) zorgden ervoor dat we wel vaker naar de mengtafel keken om te zien hoe lang een scène nu weer aan het duren was, of keken we naar onze eigen klok. Maar dat neemt niet weg dat die 24 uur performance over het algemeen snel voorbij ging door de rijke beeldtaal van Fabre en een arsenaal aan gi-gan-tisch straffe scènes.

]]>
<![CDATA[Recensie Joe Bel Ancienne Belgique Brussel vrijdag 29 januari 2016]]>

Joe Bel is de Franse versie van Selah Sue maar dan met de looks van Axelle Red. De zangeres klinkt wel stukken vrolijker en bevat net iets meer gitaren dan onze landgenote. Hierdoor verveelt haar set geen minuut en serveert ze ook gitaarsolo’s. Joe Bel is een soulvrouw die het publiek actief bij haar show betrekt. In een uitverkochte AB Club bewees de jongedame van 28 dat ze een echte frontvrouw is.

]]>
<![CDATA[Mugwump heeft deluxe album Unspell uit]]>

De carrière van Mugwump (Geoffroy Dewandeler) startte zo’n 20 jaar geleden als DJ in alle clubs van België. Zo’n tien jaar geleden begon de man aan eigen nummers met als resultaat zijn debuutplaat “Unspell” dat vorig jaar verscheen. Sinds 29 januari 2016 heft ie een deluxe editie uit van die plaat met live versies en nieuwe nummers. Concertnews.be sprak met Mugwump over de totstandkoming van die plaat en de lovende reacties die hij tot nu toe al kreeg.

]]>
<![CDATA[Recensie Patty Griffin Ancienne Belgique Brussel donderdag 28 januari 2016]]>

Patty (Patricia Jean) Griffin is een 51-jarige singer-songwriter die bekend staat om haar akoestische folk-country nummers. De zangeres werd onder meer gecoverd door Emmylou Harris en Dixie Chicks. Daarnaast kon ze ook al verschillende Grammy’s in ontvangst nemen en kan ze Robert Plant en Alison Krauss tot haar vrienden rekenen. Toch is Patty een eerder onbekende naam. Haar negende album “Servant Of Love” verscheen vorig jaar in september en dat was meteen ook de reden om voor het eerst halt te houden in Brussel.

]]>
<![CDATA[Get Well Soon zoekt definitie liefde op nieuw album]]>

Get Well Soon is een Duitse muziekgroep rond Konstantin Gropper. In 2008 kwam de debuutplaat “Rest Now, Weary Head! You Will Get Well Soon” uit die wereldwijd op lovende kritieken kon rekenen. Onder meer zijn cynische lyrics werden door de pers als “geniaal” omschreven. Vandaag brengt Get Well Soon voor het eerst sinds 2012 weer een plaat uit genaamd “Love”. Het is de vierde plaat van het collectief en meteen ook de meest poppy cd. 

Wij spraken met Konstantin Gropper over zijn nieuwste werk “Love”.

]]>
<![CDATA[Recensie The Maccabees Ancienne Belgique Brussel woensdag 27 januari 2016]]>

The Maccabees ontstond in 2004 waarna de debuutsingle X-Ray al snel volgde. Dat resulteerde in een voorprogramma voor die andere Britse act Arctic Monkeys. De groep uit Zuid-Londen kwam in 2007 met de debuutplaat “Colour It In”. Hierdoor kreeg de band een vaste fanbase. Vorig jaar verscheen dan de vierde plaat “Marks To Prove It”. Het was van 2012 geleden dat de band nog eens een zaalshow deed in AB, toen met “Given To The Wild”. 

]]>
<![CDATA[Begijn Le Bleu verandert de wereld begint bij zichzelf]]>

Begijn Le Bleu (Begijn Timothy) begon zijn carrière pas op zijn dertigste. Hij gaf zijn job als leerkracht op en kwam op de proppen met een eigen zaalshow. Hij bleef onbekend bij het grote publiek tot 2013 wanneer hij samen met drie vrienden het 2BE programma Foute Vrienden maakte. Vorig jaar volgde nog de apotheose met een langspeelfilm. Nu is Begijn terug in de zalen te zien met “Met Mij Gaat Alles Goed”. Op 28 januari 2016 is de première te zien in de Arenbergschouwburg in Antwerpen. Een gesprek over zijn show en over moraliteit.

]]>
<![CDATA[Recensie Toto Vorst Nationaal Brussel woensdag 27 januari 2016]]>

Verrassing bij de start van de nieuwe wereldtour van Toto. Niemand minder dan de legende Leland Sklar stond aan de snaren van zijn bas te plukken tijdens het concert. De bassist is onder andere gekend voor zijn werk als live muzikant bij Phil Collins maar heeft als sessiemuzikant een gigantisch palmares. De grijze man met karakteristieke lange baard blijft altijd zijn coolste zelf en neigt nooit naar een egotrip, blijft op de achtergrond. Dat Toto hem vroeg, verbaast niet want op het album XIV dat vorig jaar verscheen, nam hij de bas voor zich en hij trad ook al eerder live op met de band toen Mike Porcaro aan het vechten was tegen de ziekte ALS (een gevecht dat hij in maart 2015 verloor).

]]>
<![CDATA[Recensie Kunst Bourla Antwerpen dinsdag 26 januari 2016]]>

Stan en Dood Paard brengen een heerlijk absurd Kunst van Yasmina Reza uit 1994. De gemoederen laaien hoog op tussen Serge (Kuno Bakker), Yvan (Gillis Biesheuvel) en Marc (Frank Vercruyssen) wanneer Serge een wit schilderij heeft gekocht van Andreos. Kostprijs: 60 000 euro.  15 jaar zijn ze vrienden, maar die vriendschap komt zwaar onder druk te staan. Vooral wanneer Serge en Marc lijnrecht tegenover elkaar staan (Marc vindt het werk “shit”) en Yvan uit zijn verzoenende “in het midden blijven” rol kruipt.

]]>
<![CDATA[Recensie Nahko Ancienne Belgique Brussel dinsdag 26 januari 2016]]>

Nahko And The Medicine For The People of kortweg Nahko is een Amerikaans collectief dat wereldmuziek op een levendige wijze brengt. Hun invloed komt van verschillende culturen. Frontman Nahko Bear is van Spaanse, Filipijnse en Puerto Ricaanse afkomst, waardoor de invloeden daar al heel erg duidelijk zijn. De muziek van de groep wordt vaak vergeleken met Michael Franti of Xavier Rudd. In 2014 kwam het tweede album van de groep uit. Tussen het werken aan hun derde plaat door vond de groep tijd om op een Europese tournee te gaan.

]]>
<![CDATA[Recensie Lucinda Williams Ancienne Belgique Brussel maandag 25 januari 2016]]>

Lucinda Williams wordt een fenomeen genoemd als het op country muziek aankomt. De 63-jarige dame won al drie Grammy’s en werd meermaals genomineerd. Omdat Lucinda Williams niet van ophouden weet, bracht ze op 22 januari haar dertiende langspeler “The Ghosts Of Highway 20” uit. Daarop zoekt de zangeres de highway op. Het blijkt dan ook de perfecte reden om op tour te gaan met band. De eerste halte van haar tour is de AB in Brussel, waar ze een set van meer dan 2 uur voorschotelt.

]]>
<![CDATA[Recensie De Notenkraker Stadsschouwburg Antwerpen zondag 24 januari 2016]]>

Zestien jaar heeft het publiek er op moeten wachten. Op een nieuwe De Notenkraker van Ballet Vlaanderen. In tegenstelling tot de première in 1892 in Sint Petersburg, kunnen we spreken van een commercieel succes voor het Vlaamse ballet. Zo’n 15 000 toeschouwers trekken naar volle zalen in Antwerpen en Gent. Dat is veel, zeer veel voor het medium. De Notenkraker is dan ook een traditioneel stuk dat steeds meer landen op hun programma plaatsen rond de feestdagen. Die traditie komt van Anglicaanse contreien. Het hernieuwd succes is vooral te danken aan de extreem sterke partituur van P.I. Tsjaikovski. De oorspronkelijke choreografie van Marius Petipa kon in de negentiende eeuw op weinig bijval rekenen. Ballet Vlaanderen vroeg de Argentijnse choreograaf Demis Volpi om zelf aan de slag te gaan met het werk. Maar ook zijn visie om meer theater toe te voegen, kan niet op ons begrip rekenen. Het resultaat leidt tot opmerkelijk weinig dans en theater waar weinig ruimte is voor spel omdat er nu eenmaal bitter weinig verhaal zit in de Notenkraker.

]]>
<![CDATA[Recensie The Blue Chevys De Blauwe Kater Leuven zaterdag 23 januari 2016]]>

In 1989 ontmoeten de leden van The Blue Chevys elkaar voor het eerst op de Don Bosco school in Haacht. Hun gezamenlijke liefde voor rhythm & blues, rockabilly en oldskool rock-‘n-roll mondt al snel uit in eerste single “Another Try”. Toch duurt het even tot de debuutplaat “Motel Birdcage” er in 2003 aankomt. Optredens op festivals in binnen en buitenland zijn het gevolg. In 2006 wordt het stil rond The Blue Chevys en ieder lid gaat zijn eigen muzikale weg. Tot ze elkaar in 2014 tegen het lijf lopen. Het resultaat: “Turn It Back”-EP die ze op 23 januari voorstellen in De Blauwe Kater in Leuven.

]]>
<![CDATA[Recensie Beckett Boulevard Bourla Antwerpen vrijdag 22 januari 2016]]>

Een heerlijk absurd Beckett Boulevard serveert De Koe op een dienblaadje volledig in de traditie van Samuel Beckett. Een stuk dat gaat over identiteit, jezelf verliezen, vervreemden (en afdalen), het verschil tussen authenticiteit en voorgewende authenticiteit, mediakritiek ook op radio en tv formats (zoals Hautekiet en Van Gils en Gasten) en hoe zijn aan cultuurverslaggeving doen, theater in het theater ook, het intellectualistische geneuzel over muziek, het overdreven analyseren van de dingen, favorietenlijstjes, … Maar even goed gaat het over acteurs die werken in de horeca. Vooral slechte acteurs, die super zijn in overacten, en daarmee perfect gecast zijn om de rol van ober te spelen. Over de toekomst van het theater gaat het werk tevens. Hoe we dagelijks een rol spelen ook: “The presentation of self in everyday life” van Erving Goffman dus. Maar de voorstelling is vooral een feest van het absurde.

]]>
<![CDATA[Recensie Blue Monday People CC Jacques Franck vrijdag 22 januari 2016]]>

Blue Monday People is een Brussels project rond François Vaiana. De groepsnaam is ontleend van Curtis Mayfield, een groot voorbeeld van de zanger. Vaiana schaart rond zich enkele mede-afgestudeerden van het Brusselse muziekconservatorium uit 2011. Gitarist Benjamin Sauzereau, pianist Dorian Dumont en drummer Jens Bouttery vervoegen het geheel van Blue Monday People. Voor de liveoptredens wordt de drummer evenwel vervangen door een ander muzikaal talent, Wendlavim Zabsonre uit Burkina Faso. De muziek wordt door Vaiana omschreven als Progressive soul met invloeden van Nina Simone en Bill Withers.  De debuut-cd “Empire Of Matches”  werd op 22 januari voorgesteld in Cultureel Centrum Jacques Franck in Sint-Gillis.

]]>
<![CDATA[Recensie Balthazar grote winnaar Mias met drie beeldjes AED Studio s Lint donderdag 21 januari 2016]]>

De Music Industry Awards zijn de jaarlijkse hoogmis voor de Vlaamse muziekindustrie. De artiest die de meeste Mia’s 2015 in ontvangst mocht nemen was Balthazar.  Ze kregen de Mia voor Best Alternative, Beste Album en Beste Groep. Daarnaast haalden ze nog een primeur binnen. Met drie verschillende albums won de band een Mia voor beste album. Een hattrick die geen enkel andere artiest of band hen voordeed. Tourist LeMC, Oscar And The Wolf & Stuff wonnen elk twee Mia’s. De hit van het jaar is voor Stan Van Samang met “Een Ster”.

]]>
<![CDATA[Recensie Brel | David Linx en BJO Flagey Brussel woensdag 20 januari 2016]]>

In Flagey loopt dezer dagen het Brussels Jazz Festival. In het kader daarvan was er ook een dag die Jacques Brel in de kijker zette. Het was aan Het Brussels Jazz Orchestra en David Linx om deze dag af te sluiten met hun première van Brel en concert. Na twee samenwerkingen lag het voor het Brussels Jazz Orchestra voor de hand dat ze opnieuw met jazz-vocalist David Linx samenwerkten. David Linx is een Frans-Belgische jazz-zanger die tot op heden nog maar één nummer van Brel opnam. Voor de première van hun show hield het orkest en Linx halt in hun thuisstad Brussel. Minister van Cultuur Sven Gatz bevond zich onder de nieuwsgierigen om dit project voor het eerst aan het werk te zien.

]]>
<![CDATA[Recensie Kleine Koning December HetPaleis woensdag 20 januari 2016]]>

Wakker worden en groot zijn vanaf de eerste dag. Meteen werken en op het moment dat het niet meer gaat je kindertijd beleven tot je zo klein bent dat niemand je nog ziet. Je start het leven en je weet alles al, maar geleidelijk aan vergeet je. Dat gebeurt er in de droomwereld, de wereld van Kleine Koning December, de voorstelling van Stefan Perceval naar het sprookje Der kleine König Dezember van de Duitse schrijver Axel Hacke.  Een stuk dat kinderen aan het filosoferen doet slaan. Waar komen we vandaan? Wat gebeurt er als we dood gaan? Zijn we dan zo onzichtbaar klein geworden dat iedereen denkt dat je er niet meer bent terwijl je er eigenlijk nog wel bent? Of ben je dan toch gewoon weg? Hoe zou het zijn om onsterfelijk te zijn? Het zijn maar enkele vragen die Kleine Koning December aanraakt. Het beeld dat Hacke oproept is best prettig: geen zin hebben om naar je werk te gaan, heeft niets te maken met je humeur of de inhoud van je job. Het is een draak die je tegenhoudt om te gaan werken op kantoor …

]]>
<![CDATA[Recensie Montaigne Bourla Antwerpen dinsdag 19 januari 2016]]>

Michel de Montaigne, de Franse filosoof, autonoom denker uit de zestiende eeuw, wordt aanzien als uitvinder van het essay, een schrijfvorm die komt van het werkwoord essayer: proberen. Net die vorm komt ook duidelijk naar voor in de voorstelling Montaigne van en door Koen De Sutter op een tekst van Alexander Roose. We zien een man die twijfelt, die het allemaal niet goed weet. Die schoon genoeg heeft van zijn leven als jurist en dankzij de nalatenschap van Etienne de La Boétie, zich verdiept in het humanisme. “Zorg dat ik een plaats heb.” is wat die laatste hem vroeg. Maar het pamflet publiceren dat tegen de koning was, en opstandigheid aanwakkerde, durfde hij niet.

]]>
<![CDATA[Recensie Polynation De Oosterpoort Groningen zondag 17 januari 2016]]>

Polynation is een Nederlands DJ-duo uit Amsterdam bestaande uit Stijn Hosman en Hessel Stuut. Het duo ontstond dankzij hun gemeenschappelijke voorliefde voor ambient beats en wereldmuziek. Deze organische beats zijn vaak terug te vinden bij bands als Bonobo of Caribou. Ze spelen de muziek live met extra drums en creëren zo een extra dansbaar geluid. Live vertrouwt de band ook nogal eens op improvisatie waardoor iedere show uniek is.

]]>
<![CDATA[Recensie The Brahms De Oosterpoort Groningen zaterdag 16 januari 2016]]>

The Brahms is een Nederlandse band uit Utrecht. Hun eerste EP “Muraki” kwam vorig jaar uit en nu is de groep volop bezig aan zijn debuutplaat. De songs kunnen omschreven worden als opgewekte indiepop met een lekker catchy deuntje. The Brahms speelde al in het voorprogramma van The Kooks en OK GO en laat die artiesten nu net hun muziek perfect samenvatten. Zomerse frivoliteit en melodieuze nummers daar staat de band voor.

]]>
<![CDATA[Popprijs 2015 verrassend naar New Wave]]>

De popprijs 2015 gaat dit jaar naar New Wave. Het Hip Hop collectief met Lil’ Kleine en Ronnie Flex in de hoofdrol kreeg dit te horen op de uitreiking tijdens Noorderslag. De popprijs is een prijs  van Buma Cultuur dat de beste Nederlandse artiest van het afgelopen jaar beloont met een cheque van 10.000 euro. Het is de meest prestigieuze prijs binnen de Nederlandse popmuziek. Dit jaar kreeg de winnaar voor het eerst geen bierdouche, een traditie van twintig jaar die doorbroken werd.

]]>
<![CDATA[Recensie Haevn De Oosterpoort Groningen zaterdag 16 januari 2016]]>

Haevn is een Nederlands project tussen singer-songwriter Marijn van der Meer en filmcomponist Jorrit Kleijnen. De band werd door 3FM tot serious talent gebombardeerd en verkocht in no time Paradiso in Amsterdam uit. De groep bracht twee singles uit waarvan “Where The Heart Is” het bekendst in de oren klinkt. Dit komt door een automerk dat dit nummer gebruikte in zijn reclame voor heel Europa. Momenteel is de band bezig aan zijn debuut-EP.

]]>
<![CDATA[Must see expo David Bowie in Groningen]]>

Het nieuws over het overlijden van David Bowie op 10 januari 2016 ging als een schokgolf doorheen de hele wereld. In het Groninger Museum van Groningen loopt de tentoonstelling “David Bowie Is” nog tot 13 maart 2016, waar het na 5 andere steden aan te doen zijn laatste halte houdt. Die tentoonstelling is een carrière overzicht van The Tin White Duke. De dood van Bowie zorgt er alvast voor dat het museum vol loopt met fans die de man nog een laatste groet willen brengen.

]]>
<![CDATA[Recensie Jodie Abacus Eurosonic Groningen vrijdag 15 januari 2016]]>

Jodie Abacus is een entertainer uit het Verenigd Koninkrijk. De man werd  opgevoed met hip hop, jazz, soul & funk. Zijn vrolijke soul vloeit voort uit een persoonlijk, donkere periode die Jodie probeert op te vrolijken met zijn muziek. In zijn liedjes zijn de invloeden van Stevie Wonder of Hall & Oates duidelijk hoorbaar. De zanger bracht tot nu toe nog maar vier singles uit, maar die hebben wel één constante: ze zijn erg opgewekt. Op Pukkelpop trad hij samen op met Netksy, dus naambekendheid heeft hij alvast op zak zitten.

]]>
<![CDATA[Recensie Barns Courtney De Spieghel Groningen vrijdag 15 januari 2016]]>

Rond Barns Courtney hangt voorlopig nog een groot mysterie. Toch is de diepe bluesstem van deze singer-songwriter uit Groot-Brittannië op zijn minst indrukwekkend. Hij combineert die met rustige gitaarliedjes waardoor vergelijkingen met George Ezra al snel opgaan. Courtney werd opgepikt door Pete Doherty voor het voorprogramma van The Libertines en wordt getipt door Ed Sheeran en Carl Barat. Om het geheel compleet te maken ziet de zanger er, met zijn kenmerkende Britpop looks, nog eens zeer classy uit.

]]>
<![CDATA[Recensie Rationale Der AA Theater Groningen donderdag 14 januari 2016]]>

Rationale is het pseudoniem van Tinashé Fazakerley, een zanger en producer uit Londen. Onlangs kwam zijn eerste EP “Fuel To The Fire” uit die gedrenkt is in soul, zwoele beats en swingende elektronica. Rationale werkte eerder ook al samen met Bastille. Kenners vergelijken hem met Drake en The Weeknd.

]]>
<![CDATA[Recensie Grey Gardens CC Brasschaat vrijdag 15 januari 2016]]>

Hilarisch en tragisch tegelijkertijd. Zo leest Grey Gardens over Big Edie en Little Edie die in een overwoekerde, vervallen villa wonen. De voorstelling is gebaseerd op de documentaire van Albert and David Maysles uit 1975 over het leven van Edith Ewing Bouvier (Big Edie) en Edith Bouvier Beale (Little Edie). Wasberen, spoken, zwerfkatten en ratten zijn er. Toen het huwelijk tussen Phelan Beale en Big Edie afliep, startte letterlijk en figuurlijk het verval van het leven van moeder en dochter, hier neergezet door een onwaarschijnlijk straf duo: Gene Bervoets als de moeder en  Chiel van Berkel als de dochter. Beiden leven in het verleden, afgezonderd van de wereld en zijn wereldvreemd dus.  Hoorden ze ooit tot de adel dan is nu zowat de bodem der marginaliteit in hun leven bereikt. De twee acteurs zijn nog op hun best van al wanneer ze halfweg aan het freewheelen slaan, een pintje drinken in bed en Bervoets met zijn hoge stemmetje zegt dat ie toch liever een glas met Lukaku of Kompany had dan een met Vermaelen of Vertonghen op, wat Bervoets even doet freewheelen en bij “Vermaelens Projects” brengt. Van Berkel kan zijn lach dan weer niet inhouden wanneer blijkt dat een vrouw die een hondje buiten uitliet niet wist wat haar overkwam toen hij “brand!” riep en naar buiten snelde. De “kerstboom”, hier een zwaar eufemisme voor een kale tak in een pot met minimale versiering, had een ‘kortsluiting’ veroorzaakt.

]]>
<![CDATA[Recensie Geboeid Prometheus Bourla Antwerpen woensdag 13 januari 2016]]>

Geboeid Prometheus gaat over oppergod Zeus die Prometheus aan de rots laat vastketenen, een adelaar op hem afstuurt om aan zijn lever te pikken, die ’s nachts zal groeien, waardoor de vogel elke dag opnieuw komt om de god te blijven pijnigen. Een handeling die dagelijks zal terugkeren. Reden waarom Zeus dit doet is omdat Prometheus weet hoe Zeus van zijn troon kan gestoten worden en dit ook zal gebeuren door zijn eigen bloed. Pas wanneer Prometheus zijn geheim blootgeeft, zal de dagelijkse foltering ophouden. Maar Prometheus houdt voet bij stuk. Het werk kaart vooral onrechtvaardigheid aan, straffen die niet in verhouding zijn met wat mispeuterd is ook. Prometheus stal het vuur van de goden en gaf het aan de mensen waardoor beschaving, wetenschap en kunst ontstonden. Over hielenlikkers op de Olympus (die met velen zijn) en zij die een keer gewoon hun gedacht zeggen. Op dat vlak heeft de Griekse tragedie van Aischylos waarop het stuk gebaseerd is nog nauwelijks aan actualiteit ingeboet.

]]>
<![CDATA[Recensie Romeo en Julia in hetPaleis HetPaleis donderdag 14 januari 2016]]>

HetPaleis herneemt Romeo en Julia van regisseur Simon De Vos naar de tekst van Shakespeare. Op 31 oktober 2013 ging de productie in première en best wat theaterrecensenten vonden dat een erg goede voorstelling, sommigen maakten zelfs gewag van de beste voorstelling van dat seizoen. Helaas zijn we het niet altijd met hen eens. Ook nu niet. De Vos schildert de Montecchi’s en Capuletti’s namelijk af als puberale figuren die hun hormonen niet onder controle hebben. Eros en thanatos zijn omni present bij beide groepen (hier voorgesteld als volkeren, waarbij de Capuletti de Montecchi’s koudweg niet erkennen). Zeker, Julia moet 15 worden en is dus nog een puber. Maar dat puberale van haar omgeving  wordt zó uitvergroot dat deze Romeo en Julia het eerste uur meer op een komedie lijkt waarbij Pieter-Jan De Wijngaert zijn hormonen de vrije loop mag laten gaan als Mercutio. Het tienerpubliek (nochtans 16+) proest het uit. Ook de naaktscène tussen Romeo (Lukas De Wolf) en Julia (Evgenia Brendes) zorgt voor gegibber in de zaal. Wanneer Julia dan weer schijndood is, kunnen de bakvissen op de eerste rijen links minutenlang onder rok van Brendes haar onderbroek zien omdat een schijndode nu eenmaal niet mooi schijndood neer kan vallen met de benen over elkaar. Ook dat zorgt voor hilariteit en gegibber. Dat de doelgroep, derde graad secundair onderwijs nochtans, zo infantiel reageert, zegt veel over de volwassenheid van het publiek. Jawel, we waren danig teleurgesteld door de adolescente toeschouwers. Zowel jongens als meisjes overigens, laat dat duidelijk zijn.

]]>
<![CDATA[Recensie SOAK Stadsschouwburg Groningen zaterdag 16 januari 2016]]>

SOAK is het alter ego van de negentienjarige Ierse singer-songwriter Bridie Monds-Watson. De jongedame stopte met haar studies om zich volledig te kunnen focussen op haar muziekcarrière. Dit resulteerde in een debuutplaat “Before We Forgot How To Dream“ die vorig jaar uitkwam. Daarop zijn eigenwijze folknummers te vinden met experimenteel randje.  Met haar fragiele stem zorgt ze er ook nog eens voor dat het allemaal zeer intiem klinkt. Denk bij SOAK aan Cat Power of Joni Mitchell.

]]>
<![CDATA[Recensie Golan News Cafe Groningen zaterdag 16 januari 2016]]>

Golan is een Roemeens drietal dat house, jazz, klassieke muziek en R&B combineert tot een uniek staaltje muziek. Zelf maken ze gebruik van een fluit, trompet en drums gecombineerd met samples. Dit alles maakt van Golan een dansbaar drietal dat de menselijkheid in elektronische muziek naar boven brengt. Vorig jaar bracht Golan zijn debuutsingle “Promises” uit via Motor Music, een toonaangevend Duits label.

]]>
<![CDATA[Recensie Seinabo Sey Stadsschouwburg Groningen donderdag 14 januari 2016]]>

Seinabo Sey is een Zweedse zangeres met roots in Afrika. Zelf brengt ze soul die aanleunt bij Alicia Keys of Nina Simone. Ze werd vooral bekend dankzij Kygo die haar nummer “Younger” een herwerking gaf. Met een indrukwekkende stem slaagt ze er in om zelfs zonder band een volledige zaal te vullen. Op Eurosonic kwam ze weliswaar met band en dat maakte een grootse indruk. De dame bracht vorig jaar haar debuutalbum “Pretend” uit en won de EBBA award voor Zweden, dit zette ze nog eens extra in de verf tijdens haar concert.

]]>
<![CDATA[80 procent line up van meeste festivals ligt in december al vast]]>

Hoe staat het ervoor in ticketland? Dat is de algemene vraag die wordt gesteld aan Kim Bloem van Mojo Concerts, Phil Bowdery van Live Nation, Brij Gosai van Pollstar & Stephan Thanscheidt van FKP Scorpio, vier van de toonaangevende promotoren. Concertnews.be ging naar de conferentie The International Ticket Figures 2015 op het showcasefestival Eurosonic Noorderslag. 

]]>
<![CDATA[Recensie Lost Frequencies Huize Maas Groningen vrijdag 15 januari 2016]]>

Lost Frequencies is het pseudoniem van Felix De Laet uit Brussel die dansbare pop tot deep house maakt. De man scoorde in 2015 een grote hit met “Are You With Me” dat op één stond in de hitlijsten van meer dan 5 landen. Met dit nummer slaagde hij er in om als eerste Belg ooit de eerste plaats in de Britse hitlijsten te bemachtigen. Ook “Reality”, zijn recentste single, klinkt niet vreemd in de oren. Felix tekende bij Armada Music, het label van Armin Van Buuren en staat deze zomer op het Coachella festival in de Verenigde Staten geprogrammeerd.

]]>
<![CDATA[Recensie Aurora Damsterplein Groningen donderdag 14 januari 2016]]>

Aurora Aksnes is een Noorse zangeres die donkere pop brengt en op haar negende haar zangtalenten ontdekte. Op haar zeventiende bracht ze haar eerste single uit die ondertussen al meer dan één miljoen keer werd gestreamd op Spotify. Ondertussen is de dame 19 jaar oud en kreeg ze op Eurosonic de EBBA award voor meest beloftevolle artieste uit Noorwegen. Haar sound is een mix tussen de folky sound van First Aid Kit, de songwritercapaciteiten van Bob Dylan en de sfeer van Björk. Katy Perry is naar verluidt ook een fan.

]]>