concertnieuws.be | concertnews.be | concertnews.nl http://www.concertnews.be Kom hier als eerste onze jongste recensies en foto's te weten http://www.concertnews.be/images/concertnewslogo.jpg Concertnieuws.be http://www.concertnews.be Kom hier als eerste onze jongste recensies en foto's te weten <![CDATA[Recensie Romeo Castellucci met Go down Moses deSingel Antwerpen zaterdag 22 november 2014]]>

Alle hypotheses zijn mogelijk en valabel om “Go down, Moses” te analyseren. Dat zegt regisseur Romeo Castellucci tijdens de nabespreking na de laatste voorstelling in deSingel. De titel van het werk verwijst naar een negrospiritual die op zijn beurt verwijst naar Exodus 7:16: uit het Oude Testament. Een song die Louis Armstrong ook coverde, en die gaat over bevrijding. God roept er Mozes namelijk in op om de Israëlieten te bevrijden van de slavernij in Egypte. In 1942 noemde William Faulkner zijn roman ook naar dit nummer. En nu haalde ook Castellucci de mosterd bij het lied.

]]>
<![CDATA[Recensie Armin Van Buuren met Armin Only Intense Sportpaleis Merksem zaterdag 22 november 2014]]>

Maar liefst 13000 man haalde Armin Van Buuren met zijn Armin Only Intense show naar het Antwerps Sportpaleis. Nog opmerkelijker: volgens onze – tevens betrouwbare info – was maar liefst 75 procent van de bezoekers een buitenlander. Het zegt veel over de internationale aantrekkingskracht van het Antwerps Sportpaleis, van Van Buuren en van EDM (Electronic Dance Music)-events in het algemeen. Maar het zegt misschien tevens ook iets over Belgische jongeren die de crisis voelen en dat het genre EDM in ons land nog lang niet die status heeft die het wél heeft in het buitenland, zoals in Nederland en Brazilië om maar iets te zeggen, waar een zeer grote fanbasis voor het genre te vinden is. In Antwerpen, zijn laatste Intense-optreden in het buitenland, trok Van Buuren de kaart van een totaalspektakel met live zang, piano, gitaar, viool, drums die ie naadloos aan elkaar wist te rijgen in zijn set. En er waren dansers, acrobaten op twee trampolines op het podium en daarnaast was er confetti: véél confetti, C02-jets, vuurwerk, vlammen, knallers én watervalvuurwerk.

]]>
<![CDATA[Recensie De Tamboers van Tokyo Stadsschouwburg Antwerpen zaterdag 22 november 2014]]>

Japan, een land met prachtige tempels en rijke tradities. Eén van deze tradities was te gast in onze Koekenstad: de Japanse slagwerkkunst. Oedo Sukeroku Taïko bracht in de Stadschouwburg een show waarin het bespelen van de taiko centraal stond. Kobayashi Seïdo  had zich naar verluid voor zijn composities laten inspireren door klassieke Japanse melodieën en de natuur. En inderdaad, in sommige stukken konden we het tikken van de regen of het tsjirpen van de krekels herkennen in het tromgeroffel. Op een ander moment hoorden we het geluid van de trom de donder die het onweer voorafgaat, maar dan gespeeld met een echo die het geluid van links naar rechts liet bewegen. En ook al waren niet alle stukken in de voorstelling even boeiend, wat Oedo Sukeroku Taïko met de show “De  Tamboers van Tokyo” op het podium wist te zetten, was bij momenten erg indrukwekkend.

]]>
<![CDATA[Recensie Lenny Kravitz in het Sportpaleis Sportpaleis Merksem vrijdag 21 november 2014]]>

Een strontvervelend concert zette Lenny Kravitz neer in het Sportpaleis. Dertien (!), slechts dertien nummers, verspreid over twee uur (Lady speelde hij wel in de Ziggo Dome maar werd geschrapt in het Sportpaleis) bracht hij. Dat geeft een gemiddelde van 9,2 minuten per song. Extreem lange versies, erg veel solo’s (niet in het minst tussen de elektrische gitaar en de sax). Dat is goed voor even, maar werkt finaal gewoon tegen je als performer. Toen ie op het einde van “Sister” het nummer heel klein bracht, hoorde je dan ook het geroezemoes in het Sportpaleis boven de muziek uitstijgen. Door dat lange soleren kwam niet zelden de songstructuur – vaak niet meer dan een funky riffje in repeat modus – bloot te liggen in songs als “I belong to you” en “Dancing till down”.

]]>
<![CDATA[Recensie Enrique Iglesias in het Sportpaleis Sportpaleis Merksem donderdag 20 november 2014]]>

“Sex and Love” heet de recentste plaat van Enrique Iglesias die matig scoort in de charts. Toch blijkt de Spaanse zanger die vooral hits scoorde rond de eeuwwissel en in het begin van de nillies nog steeds tot de verbeelding te spreken bij heel wat vrouwen. Dat ie samen met Demi Lovato naar het Sportpaleis kwam, was een meesterzet. Twee generaties vrouwen dus – eigenlijk meer want er zaten ook gepensioneerden in onze buurt – die zo samen de avond van hun leven beleefden. Dat zorgde niet zelden voor extatische taferelen. Wij gaan ons het meest gênante moment ever met twee fans op het C-podium nog lang herinneren. Dit was sterker dan uitlachtelevisie, dit was collectief neergaan van het lachen. Een zware fan, een vijftiger, die net dezelfde kleren als Enrique aanhad: zelfde kleur broek, rood t shirt en zijn vrouw Danielle stonden stevig te dansen op “Stand by me”, een cover van Ben E. King, die mevrouw blijkbaar niet meteen in de praktijk wou brengen toen ze Enrique vast kon nemen. Helemaal hilarisch werd het toen Iglesias de microfoon aan haar man gaf, terwijl zij dansten, en manlief de song zo vals als een kat verder zong. Zelden hebben we zo vaak “OMG!” na elkaar uitgeroepen in het Sportpaleis.

]]>
<![CDATA[Recensie Demi Lovato in het Sportpaleis Sportpaleis Merksem donderdag 20 november 2014]]>

Zelden was er zo  veel te doen rond de special guest van een optreden als bij dat van Enrique Iglesias toen de concertaankondiging er kwam. Want jawel Demi Lovato, uit de Disney stal, stond op de affiche. Hoe lang gaat ze optreden? Is het een support act of wordt het toch een volwaardig dubbelconcert? Dat soort mails en persoonlijke berichten via social media, die we anders nooit krijgen over special guests of supports, kwamen onder andere bij ons terecht. Uiteindelijk zou Lovato 40 minuten op het podium staan in Antwerpen, voor de allereerste keer in ons land. Meteen gaf ze erbij dat een volgende afspraak met België niet snel op zich zou laten wachten.

]]>
<![CDATA[Recensie Wouter Deprez met Slijk Arenberg Antwerpen woensdag 19 november 2014]]>

Met “Slijk” bracht Wouter Deprez een komische voorstelling over Wereldoorlog I. En alsof dat nog niet educatief verantwoord genoeg was, kregen we ook nog eens een cursus West-Vlaams voor beginners. Meer moest dat niet zijn. Voor u nu massaal in de pen kruipt om bij de redactie te reclameren dat WOI geen onderwerp is om over te lachen, kunnen we u nu al gerust stellen: het historische gegeven van deze gruwelijke oorlog werd met het uiterste respect behandeld. En toch hebben we tijdens “Slijk” erg hartelijk kunnen lachen om de insinuaties en beelden die Wouter weer op zijn publiek los liet.

]]>
<![CDATA[Recensie Billy Idol Koninklijk Circus Brussel woensdag 19 november 2014]]>

“Rebel Yell” van Billy Idol vatte zo goed als de avond in een zeer goed gevuld Koninklijk Circus samen. De achtenvijftigjarige Brit zong “Do you feel alright?” waarop ie het publiek “I feel alright!” liet antwoorden. Het gaf meteen de sfeer weer van een erg sterke avond. Idol bleek nog steeds goed bij stem, op “Sweet Sixteen” na, waar hij wat slordig over ging, mogelijks omdat ie het nummer al veel te vaak op een podium heeft moeten brengen. De zanger bleek ondanks de leeftijd nog strak in het vlees te zitten, tot groot jolijt van onze tijdelijke buurvrouw An die haar drieënveertigste verjaardag vierde.

]]>
<![CDATA[Recensie Submotion Orchestra Ancienne Belgique Brussel maandag 17 november 2014]]>

Submotion Orchestra, de Britse elektronische jazzgroep kwam hun derde studioalbum ‘Alium’ voorstellen in de Ancienne Belgique. De zo goed als uitverkochte AB Club werd met een brede glimlach naar huis gestuurd nadat de band nogmaals aantoonde hoe sterk hun live performances  zijn.

]]>
<![CDATA[Recensie Bryan Ferry in het Koninklijk Circus Koninklijk Circus Brussel maandag 17 november 2014]]>

Bryan Ferry zagen we voor het laatst op de Lokerse Feesten twee jaar geleden. Best een puik optreden dat ie neerzette op de Grote Kaai. Alleen het publiek stond er wat als fossielen bij. Dat kon beter. De Belgische fans hadden dus iets goed te maken én deden dat ook in het Koninklijk Circus. Een zeventiger zagen we de tijd van zijn leven beleven al dansend op het balkon van het Koninklijk Circus tijdens een magistrale uitvoering van Wilbert Harrison’s ”Let’s stick together”.

]]>
<![CDATA[Recensie Stromae in Paleis 12 Paleis 12 Brussels Expo zondag 16 november 2014]]>

Stromae, dé grote trots van ons land gaf met geblesseerde voet en omringd door bandleden in exact dezelfde outfit voorlopig zijn laatste concert in België. Iets wat een oprecht gemis is voor degenen die er niet bij konden zijn. Stromae alias Paul van Haver, heeft zo een onmiskenbaar talent, dat door de radio ook al te horen valt, maar wat vooral duidelijk wordt wanneer je erbij bent. Om het te horen, te zien en vooral te beleven.

]]>
<![CDATA[Recensie Jack White in Vorst Nationaal Vorst Nationaal Brussel zondag 16 november 2014]]>

Jack White vond in Vorst Nationaal geen richting en wist kennelijk met zichzelf geen blijf. Drie kwartier lang was het zoeken, lang zoeken naar een manier om te scoren. Net als de Rode Duivels tegen Wales dezelfde avond. Waar de Duivels zonder scoren naar huis moesten, wist White wél zijn punten te verzilveren, al was het pas in de toegevoegde tijd, tijdens een geweldige bisronde. Alles daarvoor leek meer op een chaotische zondagse repetitie.

]]>
<![CDATA[Recensie Mos Def Ancienne Belgique Brussel zaterdag 15 november 2014]]>

Dante Terrel Smith is beter bekend als Mos Def, en tegenwoordig wil hij als islambekeerling Yasiin Bey genoemd worden. Met zowel Blackstarr (samen met Talib Kweli) als zijn solocarrière heeft de 40-jarige rapper zich opgewerkt tot een gerespecteerde naam in de hiphopscène. Naast muziek maken houdt Bey zich bezig met burgeractivisme en acteren (o.m. The Italian Job en Dexter). Hij trekt tegenwoordig rond met de ‘Black on both sides’ tour. Ter gelegenheid van de veertigste verjaardag van de hiphop, kwam hij in Brussel mee vieren.

]]>
<![CDATA[Recensie Phox Ancienne Belgique Brussel zaterdag 15 november 2014]]>

Het komt zelden voor, maar het Amerikaanse zestal Phox preponede hun AB-concert van 2 december naar 15 november. Het voorprogramma van The Head and The Heart verzorgen in thuisland Amerika kunnen we wel aanvaarden als geldige reden. Al ligt het misschien ook deels aan de basis van de voornamelijk lege Club? De strategisch neergeplaatste cocktailtafels slagen er helaas niet in om de overvloed aan lege plaatsen te maskeren.

]]>
<![CDATA[Recensie Gusgus Palladium Riga, Latvia zaterdag 15 november 2014]]>

Icelandic band GusGus have been playing a big role on electronic music stage since 1995 and this year on June 23rd released their 9th full-length album ‘Mexico’ under the label of Kompakt.  

]]>
<![CDATA[Recensie Lankmoed met Onvergetelijk CC Brasschaat vrijdag 14 november 2014]]>

Samen zijn Jan Geubbelmans en Peter van Ewijk Lankmoed. Lankmoedig staat in de Van Dale en betekent zo veel als “in staat veel te verdragen vóór boos te worden”. Met “Onvergetelijk” levert het duo een puike tweede avondvullende voorstelling die erg dicht op de huid zit wegens semi autobiografisch.  Zo vertelt van Ewijk over zijn moeder die met dementie kampt, en heeft Geubbelmans het over de (minder) fijne kanten van het vaderschap. Opvallend is de warmte waarmee het duo zijn onderwerpen behandelt. “Onvergetelijk” baadt dan ook in liefde.

]]>
<![CDATA[Recensie Half elf zomeravond Bourla Antwerpen donderdag 13 november 2014]]>

“50 Tinten Dronken” had een alternatieve titel kunnen zijn voor deze productie van het Toneelhuis. Maar dat zou te ver afwijken van de originele naam van het boek van schrijfster Marguerite Duras. Ariane van Vliet wist nochtans in haar vertolking van het aan alcohol verslaafde hoofdpersonage Maria heel wat nuances te leggen in de gradaties van dronkenschap. Haar spel was heerlijk om naar te kijken en te luisteren, alleen werd het verhaal op den duur een beetje te lang. Het sterkste moment uit “Half elf zomeravond” was overigens niet deze knappe acteerprestatie, maar een goed uitgewerkte choreografie tussen Maria en Rodrigo Paestra, vertolkt door danser Radouan Mriziga. De kracht van de suggestie en het subtiele van de bewegingen spraken boekdelen zonder iets te zeggen.

]]>
<![CDATA[Recensie Perpetuum Jazzile Stadsschouwburg Antwerpen woensdag 12 november 2014]]>

Perpetuum Jazzile, een gemengd koor met fantastische beat boxer Sašo Vrabič uit Slovenië, zorgde wellicht voor dé verrassing van dit najaar in de Stadsschouwburg in Antwerpen. Het publiek zingt meermaals luidkeels “ohoho”  uit “Viva la vida” van Coldplay op het einde van het concert om de dertig stemmen terug op het podium te roepen. Overdonderd door dit gebaar én de staande ovatie stelt de groep voor om het publiek mee te nemen naar Slovenië. Een zelden gezien enthousiasme van het anders o zo gereserveerde schouwburgpubliek dat stevig in de handen meeklapte tijdens verschillende hits, voelen we. Perpetuum Jazzile onderscheidt zich dan ook moeiteloos van alle andere koren: hun enthousiasme, de piekfijne arrangementen, hun eclectische sound, aanstekelijke choreografieën in combinatie met een vleugje theater maakt een concertavond van hen een zeer gesmaakte totaalbeleving.

]]>
<![CDATA[Recensie Novastar De Roma Borgerhout dinsdag 11 november 2014]]>

“Geen gemakkelijke bevalling… “ Dat was sinds Novastar in 1996 de Rock Rally won, hét sleutelbegrip bij elk van de 4 (overigens uitstekende) albums. Het nieuwe album ‘Inside outside’, dat de uiterst perfectionistische Zweegers dinsdag in De Roma bracht, is daarop geen uitzondering. Alleen bevat de langspeler deze keer geen vanzelfsprekende hits. Joost lijkt op het eerste gehoor beheerster en kleiner te spelen dan vroeger. Dat vergde ook tijdens een eerdere passage van Novastar deze zomer in het (uitverkochte) OLT Rivierenhof een flinke aanpassing van de fans: was er tijd nodig om te wennen aan die minder meeslepende sound? Of was de Novastar die we ooit kenden niet meer? Schijn kan bedriegen. Dat werd in De Roma duidelijk.

]]>
<![CDATA[Recensie Lucius Ancienne Belgique Brussel zondag 9 november 2014]]>

Waaraan denkt u als we zeggen opgewekte pop, vrouwelijke vocalistes en flashy outfits? Akkoord, een pak artiesten zullen aan deze criteria beantwoorden, maar dit keer gaan onze gedachten toch vooral naar Lucius, een vijfkoppige band uit New York. Al zullen in officiële foto’s altijd die twee gelijk ogende, bevallige dames opduiken. De muziek die ze maken valt onder te brengen in het laatje folky pop, vooral door de harmonieuze melodieën die in elk lied terugkeren. 2013-album ‘Wildewoman’ stelden ze eerder dit jaar al voor in de Botanique, maar dat doen ze nog een keer in een goedgevulde Club.

]]>
<![CDATA[Recensie Banks Botanique Brussel maandag 10 november 2014]]>

Exact een jaar geleden trad Banks ook op in de Botanique, maar dan in de Rotonde. Er is ondertussen veel gebeurd voor Jillian Rose Banks, geboren en getogen in Californië. Ze sleepte kort na dat optreden een Sound of 2014 nominatie in de wacht en haar naam was te vinden op tal van eindejaarslijstjes en Ones To Watch verzamelingen. Zo was ze ook te gast bij onder meer Jimmy Kimmel en Seth Meyers. In september bracht ze dan uiteindelijk haar debuut ‘Goddess’ uit, een soort verlengde van haar eerdere ‘London’ EP en al bij al een vrij onsamenhangende verzameling van songs.

]]>
<![CDATA[Recensie Clean Bandit op I Love Techno 2014 Flanders Expo Gent zaterdag 8 november 2014]]>

Een blitzbezoek aan I love techno 2014 brengen, dat was ons opzet. Welgeteld zeventig minuten waren we in Flanders Expo om de set van Clean Bandit te zien. De band had namelijk nog een review van ons te goed. Dat waren we hen verschuldigd nadat we hen stommelings vergeten waren op Sziget Festival dit jaar. Daar vervingen ze namelijk op 13 augustus London Grammar die we al gezien hadden op Main Square Festival. Vandaar dat het oorspronkelijke time slot reviewen voor ons geen prioriteit was in Boedapest. Pas bij het verlaten van het festivalterrein, zagen we in dat we een inschattingsfout hadden gemaakt. De A38 stond er stampvol en feestte dat het een lieve lust was. Tijd dus om die scheve situatie recht te zetten.  

]]>
<![CDATA[Recensie Raf Walschaerts | Jongen toch Arenberg Antwerpen vrijdag 7 november 2014]]>

We zullen nooit nog met dezelfde ogen kijken naar een fokstier die in de wei staat. Dat komt allemaal door Raf Walschaerts. En de show ging niet eens over fokstieren of ander vee. Het was gewoon weer een beeld dat Raf wist te gebruiken als metafoor voor relaties en wat zich afspeelt tussen mensen.  De vos verliest misschien wel zijn haar, maar niet zijn streken. “Jongen Toch” gaf ons kwantitatief 50% van Kommil Foo, maar wel met dezelfde 100% tevredenheid en dezelfde stijl.

]]>
<![CDATA[Recensie Selah Sue Ancienne Belgique Brussel vrijdag 7 november 2014]]>

De Vlaams-Brabantse Sanne Putseys  was naar eigen zeggen enorm blij om terug voor het Belgische publiek te mogen optreden. Nadat ze op een avond ontdekt werd door Milow op een talentenshow, nam haar carrière een vliegende start. In 2011 verscheen haar debuutalbum ‘Selah Sue’. Sedertdien trekt ze de wereld rond en sleept keer op keer internationale samenwerkingen in de wacht. Het langverwachte nieuwe album ‘Reason’ komt er in maart 2015, maar de AB kreeg alvast acht nummers van de plaat voorgeschoteld.

]]>
<![CDATA[Recensie Night of the Proms 2014 meest evenwichtige show in jaren Sportpaleis Merksem vrijdag 7 november 2014]]>

Wie is de hoofdact van Night of the Proms 2014, de dertigste editie?. Dat is een vraag die we durven stellen wanneer we een blik werpen op de affiche van dit jaar. Puur op basis van het aantal nummers dat ze mogen spelen, is het antwoord Hooverphonic. Vijf nummers brengt de Belgische band, terwijl de andere artiesten het met maximum drie moeten stellen (op een uitmuntende Ksenija Sidorova na op accordeon: zij mag ook de intro’s van Crazy en All rise voor haar rekening nemen). Maar hét antwoord op deze vraag blijkt na een opvallend gelijkspel qua applaus voor alle artiesten op het einde van de show: het geluid en licht te zijn. Zij zijn – geheel verdiend trouwens want het is een huzarenwerkje om koor, strijkers, andere instrumenten van het orkest, electric band, backings en solisten perfect te laten klinken) – dé top act van deze dertigste Proms. Wat een straffe sound creëert deze productie die zelfs in een mega zaal als het Sportpaleis de finesses, de accenten van een orkest haarfijn weergeeft waarbij elke instrumentengroep wel eens het muzikale laken naar zich mag toetrekken. A perfect balance dus. Of nog: de meest evenwichtige Proms in jaren.

]]>
<![CDATA[Recensie Bezonken Rood Bourla Antwerpen woensdag 5 november 2014]]>

In alle gewapende conflicten die er in de wereld plaatsvinden, vergeten we vaak te kijken naar de invloed die deze ellende heeft op de vele kinderen die dag in dag uit getuige zijn van oorlogsgeweld en misbruik. Met “Bezonken Rood” zette Dirk Roofthooft ons stevig met onze twee voeten op het verschroeiend hete asfalt van het interneringskamp Tjideng. Gebaseerd op het gelijknamige boek van Jeroen Brouwers, wist deze monoloog onder regie van Guy Cassiers ons moeiteloos mee te slepen in het verhaal van de getormenteerde ziel die tijdens WOII als vijfjarig jongetje getuige was van de marteling van zijn moeder en grootmoeder door de Japanners.

]]>
<![CDATA[Recensie Kylie Minogue | Kiss me once Paleis 12 Brussels Expo donderdag 6 november 2014]]>

Slechts 6400 man in Paleis 12 voor Kylie’s Kiss Me Once Tour. Dat is ongetwijfeld dé verrassing van het najaar, naast de volledige annulatie van Lily Allens najaarstour die de dag na Kylie Vorst Nationaal had moeten aandoen. Yep, het gaat goed met de muziekindustrie, en de popprinsesjes. In die mate dat Live Nation ondertussen guerilla reclametechnieken toepast: drie kwartier, quasi ononderbroken reclame tussen kwart voor acht en half negen. 5 minuten reclame in een lus die zich maar bleef herhalen zowel in het Frans als in het Nederlands. Fuck you Philadelphia. Fuck you Renault. Fuck you La Redoute. Fuck you Sloggi. Fuck you very much Ticketmaster en nog een paar andere producten die zelfs na drie kwartier al niet meer top of mind zijn (wat veel zegt over de doeltreffendheid van die campagne). U werkte danig op onze zenuwen. En of dat nog niet genoeg is kregen we een zestal keer www.kanker.be op ons bord. Zin om onbezorgd te feesten werd meteen de kiem ingesmoord. Totaal ongepast, totaal misplaatst, ongewild en toch in onze strot geramd. Zelfs in Guantanamo durven ze dergelijke martelpraktijken niet meer aan.

]]>
<![CDATA[Recensie Luke Sital Singh De Centrale, Gent maandag 3 november 2014]]>

Als labelgenoot van artiesten als Coldplay, Damon Albarn en Sigur Rós zijn de verwachtingen voor het concert van vanavond toch wel hoog gespannen. De twenty something Luke Sital-Singh heeft er al een mooi parcours opzitten. iTunes benoemde hem onder meer tot een van haar New Artists en hij schopte het tot op de BBC Sound of 2014 longlist. Een paar maanden geleden bracht hij ook het sessiekot van Stubru al een bezoekje. Zijn single ‘Greatest Lovers’ zal misschien wel bekend in de oren klinken.

]]>
<![CDATA[Sam Sparro, Ksenija Sidorova en John Miles klaar voor dertigste Proms]]>

Op de dertigste editie van de Night of the Proms 2014 in Antwerpen brengt de Letse accordeoniste Ksenija Sidorova onder andere Libertango van Astor Piazzolla en Carmen van Bizet samen met het orkest Il Novecento. In een audio interview met concertnews.be liet de zesentwintigjarige artieste verstaan veel zin te hebben om in grote arena’s op te treden voor de eerste keer. Ze ziet het als een ware uitdaging. Ook om haar instrument, de accordeon, die weinig bekend is als klassiek instrument, maar wel populair is in de folk en tangoscene om maar iets te zeggen, te promoten. Volgens haar is een accordeon een echt beest, mannelijk, en passievol. Maar Ksenija wil er vooral zo speelse en vrouwelijk mogelijke accenten uit halen.

]]>
<![CDATA[Recensie Khovansjtsjina Opera Antwerpen vrijdag 31 oktober 2014]]>

Khovansjtsjina van Modest Moesorgski in de versie van Dmitri Sjostakovitsj staat voor het eerst in Opera Vlaanderen. Een opera waar de hoofdrol naar het koor gaat, niet in het minst het mannenkoor dat zowel letterlijk als figuurlijk uit de achtergrond komt, meer op het voorplan en zich op het publiek richt (onder andere door even op de parterre te zingen). Opera Vlaanderen ging met The English National Opera in zee om deze productie tot stand te brengen. David Alden die eerder tekende voor Peter Grimes, regisseert. Op het podium zien we golvende muren die als een Chinese puzzel verplaatst worden tijdens scènewissels. Het maakt de podiumwissels complex waardoor ze wat lang duren. Het lichtplan gaat volledig voor het schaduwspel dat zich afspeelt op de muren. Het schaduwspel van de macht, van het politieke getouwtrek en pokerspel dat zich achter de schermen afspeelt in een land dat in een overgangsfase zit, een tussenstadium zeg maar. Een fase waar de gewone man uiteindelijk de dupe van is. Een omgeving die vol gesjoemel en maffia-praktijken zit. Kortom: een bewind. Vertaald naar 2014: een elitekorps heeft een militaire coup gepleegd, houdt het volk stevig onder de knoet. Tot de bevrijding zich uit de politieke impasse zich aankondigt. Niet Peter de Grote in deze enscenering: wel de Chinezen en ze komen in peace, het is te zeggen, de burgerbevolking sparen ze.

]]>
<![CDATA[Recensie How to Dress Well Ancienne Belgique Brussel vrijdag 31 oktober 2014]]>

Alsof hij klaar is om een rondje te gaan joggen, komt Tom Krell aka How To Dress Well het podium van de AB Club op. Al speelt iemand met zijn gestalte misschien eerder basketbal? Gehuld in een witte hoodie, een zwarte sportshort en bijhorende schoenen - allemaal Nike, overigens – komt de singer-songwriter vooraan op scène staan. Achter hem zien we een projectie van allerlei vreemde visuele verzinsels. De Amerikaan heeft even de tijd nodig om zichzelf klaar te stomen en springt als een bokser op en neer.

]]>
<![CDATA[Recensie Plopshow Het Sprookjesboek Stadsschouwburg Antwerpen vrijdag 31 oktober 2014]]>

De jongste Plopshow en het Sprookjesboek kwam perfect op tijd naar Antwerpen. De show draait om een sprookjesboek dat een beetje verdrietig is. Perfecte timing is dat omdat de Boekenbeurs net van start is gegaan. Storm, de boekenworm, schrijft Klus een brief. Samen zal ie met zijn vrienden naar een Grote Mensenhuis trekken – wat best een riskante onderneming is voor kabouters – om het probleem op te lossen. Lui is er dit keer niet bij, die heeft de kaboutermazelen en staat vol met rode stippen. Minstens twee weken moet ie daarom in bed blijven. De voorstelling kreeg ook lichtjes een griezelige toets toen Plop even een spook mocht spelen om het boek op te beuren. Perfecte timing van Studio 100 dus op een namiddag voor Halloween.

]]>
<![CDATA[Recensie Kelela Ancienne Belgique Brussel donderdag 30 oktober 2014]]>

Kelela (Mizanekristos) is goed bezig, dat is wel het minste wat we kunnen zeggen. Niemand minder dan Solange Knowles kroonde de Amerikaanse met Ethiopische roots recent nog tot haar favoriete nieuwe R&B artieste en eerder dit jaar woonde Björk nog een optreden bij.  De wereld onthaalde haar mixtape ‘Cut 4 Me’ met superlatieven en velen beschouwen haar als “het nieuwe gezicht van R&B”. Benieuwd wat dat in de Club zal geven.

]]>
<![CDATA[Recensie Video Games Live Stadsschouwburg Antwerpen donderdag 30 oktober 2014]]>

Voetgestamp na een symfonisch optreden. Nog nooit eerder meegemaakt in de Stadsschouwburg in Antwerpen. Video Games Live stond dan ook garant voor een zeer entertainende avond. Er was humor, veel humor, zowel van de kant van de productie als van de gamers in het publiek. Hoewel de show aanvankelijk in de Lotto Arena zou plaatsvinden, maar uiteindelijk onderdak vond in de Stadsschouwburg, kon dat helemaal niet de sfeer drukken. Integendeel, het werd zo waar een onderonsje van gelijkgezinden. Veel mannen met brillen, veel mannen met een groot voorhoofd in het publiek. Voor die ene keer voelden we ons eens niet de vreemde eend in de bijt, hoewel we in onze jeugdjaren nooit verder zijn geraakt dan Sonic 1, Pac Man, wat soccer-, tennis-, pinball- en biljart-games.

]]>
<![CDATA[Recensie Shell Shock De Munt Brussel zondag 26 oktober 2014]]>

Ondraaglijk licht is de nieuwe productie Shell Shock met muziek van Nicholas Lens, teksten van Nick Cave, en staged/ gechoreografeerd door Sidi Larbi Cherkaoui. Nauwelijks is het thema van de voorstelling, de psychologische toestand van soldaten in de Eerste Wereldoorlog aanwezig. Cherkaoui koos resoluut voor esthetiek, voor beelden, vaak verwijzend naar de Kunsten, maar nog vaker refererend naar eigen werk. Laat ons toe dat we dat van erg veel lef getuigen vinden om een productie die gemaakt werd met geld rond de herdenking van WO I te kapen en er een ego-show van te maken. En ja, die term show is lang niet ver gezocht voor datgene wat er zich afspeelt op de bühne. Dat, naast het overwegend witte podium, staat geen klein beetje haaks op de donkere, rechtoe-rechtaanstijl van librettist Nick Cave die voor het eerst, zonder het medium opera te kennen, twaalf canti schreef rond verschillende personages die met oorlog te maken hebben maar los staan van elkaar. Dramaturgisch betekent het dat Shell Shock geen klassieke opbouw kent, met begin, midden of slot. Geen uitwerking van personages, geen plot twists, om kort te zijn: verhaaltechnisch blijft het geheel wat oppervlakkig.

]]>
<![CDATA[Recensie Yann Tiersen Ancienne Belgique Brussel zondag 26 oktober 2014]]>

Yann Tiersen vindt dat ie zich met zijn muziek richt op een nichepubliek. Dat zei ie in een korte Q & A in Huis 23 voor zijn concert van start ging. Straf dus dat ie beter doet dan enkele mainstream-artiesten: hij verkocht namelijk wel ei zo na de Grote Zaal van de AB uit. De componist die het meest bekend is om zijn werk dat voor de soundtrack van “Le Fabuleux Destin d‘Amélie Poulain ” (ondertussen alweer 13 jaar oud) gebruikt werd, liet verstaan dat ie het een mooie opportuniteit vond om op die manier een breder, groter publiek te bereiken met zijn muziek, zei dat ie het een goede film vond, al had ie ook kritiek. Het stereotiepe beeld van Parijs, de folklore, zit er wat hem betreft iets te veel in. Voor Infinity, zijn jongste album dat hem na 9 jaar afwezigheid in de AB bracht, had de multi-instrumentalist zowat alle partijen zelf ingespeeld op voornamelijk de drums na. In de Ancienne Belgique bracht Tiersen zijn dromerige sfeer tot leven, maar de man blijkt veel eclectischer dan dat. Ook een stevige rockklank en electro (dat wat weg heeft van Jarre) liet ie in zijn set sluipen.

]]>
<![CDATA[Recensie Woman s Hour Botanique Brussel zaterdag 25 oktober 2014]]>

Elke band die het Belgische concertavontuur mocht inzetten in de Witloof Bar, heeft zeker en vast lovende woorden uitgesproken over de ondergrondse zaal. Terwijl de palen voor de toeschouwers letterlijk en figuurlijk een hekelblok zijn, is de sfeer en het zicht voor de artiesten op het podium geweldig. Zoveel blijkt ook voor de band die er vanavond mag aantreden. Het Britse viertal Woman’s Hour stond eerder al in de AB als opener voor Metronomy, maar doet op haar eerste eigen Europese tournee de Botanique aan. Dat Fiona, Will, Nick en Josh onder de indruk zijn van de Brusselse concertzaal en haar omgeving kunnen we afleiden uit de Instagramfoto’s die ze enkele uren voor de show online plaatsten. We geven hen alvast geen ongelijk.

]]>
<![CDATA[Recensie OneRepublic Lotto Arena Merksem zaterdag 25 oktober 2014]]>

OneRepublic heeft het potentieel om groot te worden. Dat bewees de poprock-band uit Colorado alvast in de Lotto Arena in Antwerpen. Een grootse productie, goed voor 6 trucks en 5 bussen, neemt de groep op sleeptouw. Camera’s brengen het concert in beeld, er is een catwalk én B-stage. Voor een middelgrote venue als de Lotto Arena is dat behoorlijk wat. De groep rond Ryan Tedder ging voor een zeer entertainende show die geen seconde verveelde.  Een show met veel aandacht voor de fans ook.

]]>
<![CDATA[Recensie Vaya Con Dios Farewell Tour Lotto Arena Merksem vrijdag 24 oktober 2014]]>

Vaya Con Dios benaderde de perfectie in de Lotto Arena tijdens het voorlaatste optreden van de band ooit. Dani Klein neemt voor goed afscheid van haar publiek na 35 jaar ervaring op de planken. Het allerlaatste concert op 25 oktober 2014, in Vorst Nationaal, wordt opgenomen voor de cd en dvd ‘Thank You All’ die op 28 november 2014 zal uitkomen. Voor de regie tekent Hans Pannecoucke die onder andere al werkte met Coldplay en Faithless.

]]>
<![CDATA[Recensie Buurman De Roma Borgerhout donderdag 23 oktober 2014]]>

Wat stonden ze te glunderen en te glimmen na afloop van de voorstelling. Geert, Stijn en Koen hadden er dan ook alle reden toe: vandaag werd bekend dat ze centrale gast zullen zijn op de volgende editie van de Nekka Nacht, hun nieuwste cd  van Buurman “De kus in ruil voor een koninkrijk” lag vanaf vandaag in de rekken én ze speelden een uiterst geslaagde première van hun gelijknamige tour. Een mens zou van minder vrolijk worden. En het publiek? Dat had met volle teugen kunnen genieten van een voorstelling die visueel, tekstueel en muzikaal om van te snoepen was.

]]>
<![CDATA[Recensie AUGUSTUS ergens op de vlakte Bourla Antwerpen donderdag 23 oktober 2014]]>

Een tragikomedie van de bovenste plank. Dat levert de opvallende samenwerking tussen de drie stadstheaters Toneelhuis, KVS en NTGent op met Augustus ergens op de vlakte, naar Tracy Letts’ theatertekst uit 2007 dat een Pulitzerprijs in de wacht sleepte.

]]>
<![CDATA[Recensie Kishi Bashi Botanique Brussel woensdag 22 oktober 2014]]>

Kaoru Ishibashi ken je misschien van Regina Spektors live band, of van Of Montreal. Vanavond doet de Amerikaan de Witloof Bar aan met zijn eigen project. Kishi Bashi heeft al een paar jaar podiumervaring en dat valt ook op te maken uit zijn dynamische optreden in de Botanique.

]]>
<![CDATA[Recensie Elvis Costello Koninklijk Circus Brussel dinsdag 21 oktober 2014]]>

Elvis Costello bracht in het Koninklijk Circus een erg wisselvallig concert. Net zoals het weer die dag was met brede opklaringen, zware regenval, hagelbuien, storm. Twee uur en een kwart haalde hij magnifieke versies uit zijn hoed. Maar ook het parfum van artistieke nonchalance kroop meermaals in zijn solo-en duoset met pianist Steve Nieve. Bij de fans in de zaal kwam hij daarmee weg, bij ons – zoals dat hoort – niet. Ook bizar: het publiek dat zich geen rol wist aan te nemen in het begin. “Come the Meantimes” meezingen als een vraag-antwoord spelletje, hoewel Costello het publiek zachtjes naast zijn micro porde om mee te doen, het bleef koppig weigeren.

]]>
<![CDATA[Recensie Hotel Vocal Disney Theatercafé Fakkeltheater Antwerpen zondag 19 oktober 2014]]>

Wie houdt er nu niet van Disney? Blijkbaar is het antwoord: Daisy Thys. Zelf is ze nooit verder geraakt dan “Beauty and the beast”, maar daarom liet ze zich voor deze Hotel Vocal bijstaan door de Vlaamse Disney-prinses Deborah De Ridder en Disney-liefhebber Michaël Zanders. Samen met pianist Pol Vanfleteren brachten ze een selectie liedjes uit onder andere “Pinocchio”, “Jungle Book”, “Tarzan”, “The Lion King” en “Little Mermaid”. En zoals u al kon verwachten, mocht ook het wondermooie “Let it go” uit “Frozen” niet op het menu ontbreken.

]]>
<![CDATA[Recensie FKA twigs Ancienne Belgique Brussel donderdag 16 oktober 2014]]>

Tegenwoordig gaat ze door het leven als mevrouw Robert Pattinson (Twilight) of Tahliah Barnett voor de vrienden. Het verhaal van de Britse begint op Youtube, waar ze na het online plaatsen van ‘EP1’ een platencontract kreeg aangeboden. Een jaar later volgde ‘EP2’ en deze zomer bracht ze haar eerste studioalbum ‘LP1’ uit. De zaken lopen goed voor de zangeres, hoewel ze nog niet zo bekend is in België, wist ze toch vlot de ABbox uit te verkopen. Haar  muziek klinkt als r&b op electrobeats en heeft invloeden uit de triphop. Een speciale stijl die past bij de excentrieke uitstraling van de zangeres. Na een intro van 15 minuten kwam ze het podium op in wat leek op een veredelde trainingsbroek en er een ingewikkeld uitziende beha met daarover een kort openhangend bloesje. Zonder er woorden aan vuil te maken, begon ze aan haar set.

]]>
<![CDATA[Recensie Laundry Night Lotto Arena Merksem zaterdag 18 oktober 2014]]>

Er viel goed nieuws te rapen voor Dyro, de nummer 27 volgens DJ Mag’s top 100 van de beste DJ’s. Hij ging 3 plaatsen omhoog. Dannic maakte de grootste sprong onder de headliners op Laundry Night, goed voor 44 tredes hoger en die DJ belandt zo op plek 30. Beide DJ’s draaiden op de eerste editie van Laundry Night in de Lotto Arena van Merksem. Het dansevent was goed voor 5000 danslustigen. Eén van de hoogtepunten was ongetwijfeld “A sky full of stars” van Coldplay dat Basto draaide iets voor tweeën. Op dat moment werd het volle middenplein van de Lotto Arena verlicht door honderden led foam party tubes van een dranksponsor.

]]>
<![CDATA[Recensie Bart Peeters Op de groei Ancienne Belgique Brussel zaterdag 18 oktober 2014]]>

Een blik op het publiek van Bart Peeters in de Ancienne Belgique zegt genoeg. De man die eeuwig geassocieerd zal blijven met Boechout slaagt er in generaties te overbruggen, wat nog erg weinig bands of artiesten gegeven is. In 1983 – Peeters was toen 23 – zeiden Bono (U2) en Jim Kerr (Simple Minds) in zijn micro in de backstage van Torhout/Werchter: “als je wil flauwvallen, kies dan een goed concert uit.” Peeters was toen reporter en presentator voor Pop-Elektron op de toenmalige BRT (nu één), bouwde daarna een succesvolle carrière uit als presentator, werd frontman van The Radios en solo artiest. Geen enkele Belgische journalist die hem dat nog kan nadoen, zo’n dubbelinterview, in het hedendaagse – veel restrictievere klimaat – van de muziek- en concertindustrie. Hoewel er niemand flauwviel in de AB tijdens de passage van Bart Peeters, was het daar wel een goed concert voor. De hoofdstad omarmde de man die eind november 55 wordt met veel warmte. En hoewel Peeters al een eind in de vijftig is, blijft het aandoenlijk om steeds het kind in hem te zien ontwaken. Op het einde, na laatste toegift en tevens herneming van “Lepeltjesgewijs” zagen we hem een spontaan vreugdesprongetje maken, alsof de ploeg waar hij voetbalsupporter van is, een belangrijke match gewonnen had: “joepie!”

]]>
<![CDATA[Recensie Paul Michiels The Lonesome Dreamer Stadsschouwburg Antwerpen vrijdag 17 oktober 2014]]>

Het klonk allemaal erg veelbelovend: Paul Michiels zou in “The Lonesome Dreamer” zijn levensverhaal vertellen aan de hand van muziek en verhalen. Het leek ons alvast een leuk idee. De uitvoering liet helaas erg te wensen over. Het podium van de Stadsschouwburg bleek veel te groot voor deze solovoorstelling, Paul miste te veel noten in zijn piano- en gitaarspel en af en toe moest hij tijdens een lied nog zoeken naar een geschikte toonhoogte. Gelukkig waren er nog “Downtown”, “Changes” en een leuke cover van Lady Gaga’s “Paparazzi” als kleine lichtpuntjes in deze voorstelling.

]]>
<![CDATA[Recensie Honeyblood Botanique Brussel dinsdag 14 oktober 2014]]>

Het Glaswegiaanse duo Honeyblood bracht eerder dit jaar hun zelf getiteld debuut uit, een album dat op superlatieven werd onthaald en menig muziekfanaat kon bekoren. In september sloeg het enigszins toch onverwachte nieuws dat drumster Shona McVicar de band zou verlaten ons dan ook als een deur in het gezicht. De helft van de groep meteen weg! Gelukkig werd een plaatsvervanger snel gevonden, Cat Myers zou voortaan de drums op zich nemen. Het lijkt ons alvast niet gemakkelijk om op zo’n korte tijd op elkaar in te spelen, maar Tweeddale en Myers zijn er vanavond in de Botanique toch aardig in geslaagd.

]]>
<![CDATA[Recensie The Common Linnets Ancienne Belgique Brussel maandag 13 oktober 2014]]>

June Carter en Johnny Cash, dat was het plaatje dat gans Europa voor zich zag toen Waylon en Ilse DeLange zich op het Eurovisiesongfestival aanboden als The Common Linnets. En Europa vond dat het plaatje klopte: The Common Linnets werden tweede in de finale. Bleek dat het project van DeLange is, er een haar in de boter zat met Waylon (al in de aanloop van het Eurovisiesongfestival waren die geruchten er) en The Common Linnets eerder een – ja hoe benoem je dat eigenlijk – een soort collectief is. DeLange is dus lang niet de frontvrouw, soms neemt een van de Crosby’s (Matthew of Rob), JB Meijers of Jake Etheridge de zang voor zijn rekening en neemt DeLange (tijdens “Runaway Man” bijvoorbeeld) de backings voor haar rekening. Bonne chance voor organisatoren en het  record label om – zeker in tijden waar een consument duidelijkheid en transparantie weet te waarderen – dit te verkopen aan muziekliefhebbers.

]]>