concertnieuws.be | concertnews.be | concertnews.nl http://www.concertnews.be Kom hier als eerste onze jongste recensies en foto's te weten http://www.concertnews.be/images/concertnewslogo.jpg Concertnieuws.be http://www.concertnews.be Kom hier als eerste onze jongste recensies en foto's te weten <![CDATA[Recensie Oscar and the Wolf | Leffingeleuren 2014 Festivalsite Leffinge, Middelkerke zaterdag 20 september 2014]]>

Max Colombie, frontman van Oscar and the Wolf, liet op Leffingeleuren Lady Gaga die dezelfde avond aankwam in Zaventem het nakijken. Colombie, die een Junior Eurosongverleden heeft – in 2005 zong ie nog als Max het nummer “Voor Eeuwig” in, een song die nooit het potentieel had om een klassieker te worden, maar nu toch na Silvy Melody’s “Ben” een zekere cultstatus krijgt – danste sensueel,  liet zijn heupen en schouders wiegen, bewoog armen en handen gracieus de lucht in als een echte diva tijdens een bloedgeil “Undress”. Verlangen, goesting (gemis ook) bleken voor “Oscar and the wolf” de rode draad doorheen de set. “Freed from desire” van Gala hertimmerden ze tot een piano ballad die qua sfeer plots aanleunde bij het eigen “Moonshine”.

]]>
<![CDATA[Recensie Dotan | Leffingeleuren 2014 Festivalsite Leffinge, Middelkerke zaterdag 20 september 2014]]>

Dotan stond voor het eerst op Belgische bodem. Leffingeleuren kreeg de primeur om de Nederlandse singer-songwriter en zijn band op het  festival te zien verschijnen. Vraag was of de Nederlander zijn coherente plaat “7 layers” die in Nederland al sinds januari uit is, en in België pas recent verscheen, ook zou leiden tot een coherent optreden. Tweede vraag die op onze lippen brandde, was of hij een antwoord bij had op het typische geroezemoes in een festivaltent dat soms een akoestisch concert durft te overstemmen. Op vraag één luidde het antwoord neen, op vraag twee ja, gedeeltelijk.

]]>
<![CDATA[Recensie James Taylor Koninklijk Circus Brussel vrijdag 19 september 2014]]>

James Taylor, de 66-jarige Amerikaanse singer-songwriter die 5 Grammy’s op zijn schouw heeft staan en die 14 jaar geleden in de Rock and Roll Hall of Fame werd opgenomen, kreeg maar liefst 3 staande ovaties op het einde van zijn optreden. Mooi gebaar van de fans maar of die ovatie gerechtvaardigd was voor het ganse concert dat eerder een stilstaand watertje bleek dan een meanderende rivier, is voer voor discussie. Met nauwelijks een paar muzikale opwindende momenten in de set voor en na de pauze, viel vooral op dat pas finaal Taylor en zijn sessiemuzikanten gingen voor een optreden dat meer ambitie had dan mooi binnen de lijntjes kleuren. De fans reageerden dan ook extatisch maar op de journalistenbanken las je van de gelaatsexpressie van collega’s dat het too little too late was op die ene hobbyjournalist na die te pas en te onpas in de handen meeklapte net zoals bij het concert van Joan Baez eerder deze week in dezelfde zaal.

]]>
<![CDATA[Recensie Elektra Opera Antwerpen dinsdag 16 september 2014]]>

Elektra door Opera Vlaanderen is misselijkmakend. Een compliment is dat voor alle duidelijkheid aan het adres van regisseur David Bösch en de ganse cast en crew. Een moodboard in het programmaboekje laat weinig aan de verbeelding over. Bloed zal er vloeien. Maar waarom? Daarvoor moeten we in de zieke geest – want Elektra is eigenlijk goed voor de psychiatrie – van het hoofdpersonage geraken. “Dit was Islamitische Staat” hoorden we achteraf enkele toeschouwers aan de vestiaire zeggen tijdens het napraten. De link met die terreurorganisatie is lang niet zo ver gezocht als je op het eerste zicht zou denken.

]]>
<![CDATA[Recensie Joan Baez Koninklijk Circus Brussel zondag 14 september 2014]]>

De Amerikaanse folkzangeres Joan Baez, 73 ondertussen, bracht in het Koninklijk Circus een eerder kort maar daarom niet minder krachtig optreden. Wat opviel was dat haar maatschappelijk engagement, o.a. anti-oorlog en pro vrijheid, nog steeds overeind staat zoals in “Le Déserteur” of “Mi venganza personal” (my personal revenge) en haar tussentekst waarbij ze Argentinië de mantel uitveegde. Ooit in een hotel werd ze geweigerd (omwille van haar teksten en uitspraken) met het excuus dat het hotel volgeboekt was. Dus bleef zij en haar entourage in de buurt tot iemand binnenstapte en vroeg of er nog een kamer vrij was en een compleet ander antwoord kreeg. Of hoe ook artiesten in hun leven mensen tegenkomen die schitteren in hun klein zijn. 

]]>
<![CDATA[Recensie Daphne De Munt Brussel zondag 14 september 2014]]>

De opera Daphne samengevat in 1 kop: “Goddelijke jaloezie”. Daarvoor zouden de collega’s van de yellow press toch kiezen. Het gezegde mag dan wel heten wanneer twee vechten om een been , gaat de derde ermee heen. Niet zo in Daphne waar twee mannen, twee tenoren nog wel, Leukippos (de Deense lyrische tenor Peter Lodahl) en Apollo (de overweldigende Amerikaanse heroïsche tenor Eric Cutler) de hand van Daphne (de magistrale Engelse lyrische sopraan Sally matthews die al eerder in de Munt te zien was in Jenufa en volgend seizoen ook op het appel verschijnt, iets om naar uit te kijken) vragen. Leukippos is een jeugdvriend, en zij ziet het verschil, de lijn tussen broederliefde en echte liefde. Hij niet. Apollo van zijn beurt deelt met haar dezelfde gevoelens voor de zon, de natuur. Ze omarmen en kussen. Ze voelt dat er meer achter die kus zit en zet de God uiteindelijk op zijn plaats.

]]>
<![CDATA[Recensie Nigel Williams | Sorry Is Niet Genoeg De Roma Borgerhout zaterdag 13 september 2014]]>

Nigel Williams mocht naar aanleiding van de startdag van 11.11.11 met een uurtje stand-up comedy de boodschap van de campagne onderstrepen. En om het in de stijl van de voorstelling te zeggen: het recept was niet slecht, maar de afwerking en de presentatie konden veel beter.

]]>
<![CDATA[Recensie Rauw deSingel Antwerpen zaterdag 13 september 2014]]>

Rauw / Raw toont kinderen die met twee volwassenen en muzikant Thomas Devos op het podium staan. Die laatste begeleidt de voorstelling met zang en elektrische gitaar. Nummers klinken bluesy, grauw ook wel. Knappe soundscape. Veerkracht daar gaat het over, hoe kinderen die op straat leven, overleven, kind zijn en toch ook weer niet. Of breder bekeken, hoe kinderen aan hun lot worden overgelaten omdat hun ouders nooit thuis zijn. Rauw/Raw heeft iets donkers in zich maar komt ook speels over, misschien wel iets te speels. Vol goede bedoelingen, slaat het de bal wel mis.

]]>
<![CDATA[Recensie Antigone (Tg Elektra) HetPaleis vrijdag 12 september 2014]]>

Antigone is een Griekse tragedie waarin ‘verstandig handelen’ - wat dit ook moge betekenen - centraal staat. Tg Elektra gaf een moderne draai aan de versie van Sophocles. Na hun succesvoorstellingen van mei 2014, staat het jongerengezelschap nu opnieuw drie keer op het podium van Het Paleis.

]]>
<![CDATA[Recensie Dinska Bronska DE Studio, Antwerpen zaterdag 13 september 2014]]>

Martha!tentatief haalde de selectie van het Theaterfestival door de stem van de kinderjury. Met hun voorstelling Dinska Bronska brengen ze de moeilijke thematiek van asiel-en migratie tot bij kinderen. Aanvankelijk werd de vraag gesteld door het Red Star Line museum, het museum dat sterke bezoekcijfers kan voorleggen in zijn eerste jaar, dat over migratie gaat een thema dat tot de verbeelding blijft spreken. Een thema ook dat van alle tijden is, wat deze voorstelling ook onderstreept.  Mensen over heel Europa scheepten in Antwerpen in hun geluk (maar soms ook hun ongeluk) tegemoet in Amerika.  Via de live dans van Anastassya Savitsky in een choreografie vanKiki Vervloesem , de voice over vertelstem van de Armeense Arevik Akopian die ook werkelijk naar hier emigreerde en het thema dus na aan het hart ligt en de animatiefilm (onder andere in zwart wit met houtskool) van Boris Sverlow zien we een mooi, weliswaar wat geromantiseerd beeld – het is nu eenmaal een sprookje - over migratie.

]]>
<![CDATA[Recensie Met mijn vader in bed Monty Antwerpen vrijdag 12 september 2014]]>

Een vader-dochterrelatie die grondig overhoop gehaald wordt na het overlijden van de moeder, daarover gaat “met mijn vader in bed (wegens omstandigheden)”.  Het thema kwam er niet zo maar, Marieke de Kleine haar moeder stierf enkele jaren terug. Op haar vraag schreef Magne van den Berg de tekst die dus voor de Kleine een autobiografisch vertrekpunt heeft. 28 telefoongesprekken tussen de dochter (Marieke de Kleine) en de vader (René van ’t Hof) horen we. Hij heeft na een rouwperiode van 3 maanden al een andere vrouw, zij is maanden later nog lang niet over het verlies van haar moeder heen. “Ik wil mijn moeder terug” zegt ze wanneer ze de urne van haar moeder bij haar wil. Vraag is of haar vader – die uit tijdsgebrek nauwelijks naar het kerkhof trekt - dat ziet zitten. Of hoe de dochter haar vader druppelsgewijs ermee confronteert dat ook hij het verlies nog niet verwerkt heeft.

]]>
<![CDATA[Recensie Garry Davis Monty Antwerpen dinsdag 9 september 2014]]>

Marjolijn Van Heemstra, actrice, journaliste, auteur uit Nederland die even wat komt prediken over wereldburgerschap in de Monty. Dat is kort samengevat waar haar jongste voorstelling “Garry Davis” over gaat, eindpunt van haar trilogie rond globalisering die begon met “Family 81” en “Mahabharata” en nu dus ging over het leven van Davis. Laat ons toe te stellen dat we wel erg moeilijk om niet te zeggen nauwelijks in de voorstelling geraakten. Dat heeft wellicht te maken met de tijdsgeest. Davis was musicalartiest, dropte een bom tijdens Wereldoorlog II en kreeg kort daarna een degout van zijn land, verscheurde zijn Amerikaans paspoort, riep het Wereldpaspoort in het leven en verliet de wereld vorig jaar op 91-jarige leeftijd. Van Heemstra brengt het verhaal van Garry Davis, haar ontmoeting met hem, de achtergrond (de Universele Rechten van de Mens en het ontstaan van de Verenigde Naties) maar lijkt diens boodschap vooral te prediken op een paar randbemerkingen na (dat het Wereldburgerschap met zijn paspoort centen kostte, en er dus ook een commercieel kantje te ontwaren viel).

]]>
<![CDATA[Recensie Massive Attack Ancienne Belgique Brussel dinsdag 9 september 2014]]>

Het was een unieke situatie dat Massive Attack in de Ancienne Belgique optrad voor een van de weinige cluboptredens dit seizoen. Vier clubs in Brussel, Utrecht, Parijs en Londen bezoeken ze voordat ze aan hun massaler getinte tour in de Verenigde Staten beginnen. Deze ‘once in a lifetime’-ervaring zorgde ervoor dat de AB in slechts 10 minuten uitverkocht.

]]>
<![CDATA[Recensie Van den Vos deSingel Antwerpen zondag 7 september 2014]]>

De epische dierenfabel “Van de vos Reynaerde” was het vertrekpunt voor “Van den vos” waar FC Bergman zich op baseerde.  Hoewel de voorstelling vorig seizoen in de Bourla speelde en overigens terecht geselecteerd werd voor het Theaterfestival, bleek de voorstelling ook misbegrepen te zijn.  “Ronduit slecht” hadden we gehoord van enkele toeschouwers nog voor het onze beurt was om naar de dernière te gaan. “Van den vos” is vooral erg psychologisch en toont de Wolf (Dirk Roofthooft) die slachtoffer wordt van seriemoordenaar de Vos (Gregory Frateur).  “Van den vos” combineert een situatieschets, toont de psyche van een man die geterroriseerd wordt,  wiens gezond verstand vertroebelt zoals de herfst ongenadig dat met het water van het zwembad doet. Verstoppen zal het, tot de zaak overstroomt. Mochten bladeren eindeloos blijven vallen, dan win je dat gevecht tegen ze nooit. Ook het moorden zal uiteindelijk stoppen maar dan wel omdat de Vos die keuze zelf maakt.  

]]>
<![CDATA[Recensie tauberbach Stadsschouwburg Antwerpen zaterdag 6 september 2014]]>

Tauberbach, de terecht bejubelde voorstelling van Alain Platel, was één avond terug te zien tijdens het Theaterfestival. Alle kaartjes voor de Stadsschouwburg geraakten dan ook moeiteloos de deur uit. Lelijkheid is dan ook nog maar zelden zo schoon op het toneel gebracht. Platel liet zijn dansers de “bastaarddans” een ongerepte, ongeremde eerder dierlijke manier van bewegen en handelen verder uitwerken. Wat we te zien kregen, is een slag in het gezicht van de consumptiemaatschappij: zij die niet meer in staat zijn te consumeren. De sociaal zwaksten uit onze samenleving, mensen die in de vierde wereld overleven, denken en handelen. Dat is op zijn zachtst gezegd confronterend.

]]>
<![CDATA[Recensie Romeo en Julia HetPaleis vrijdag 5 september 2014]]>

Na het succes van vorig seizoen, maakte Het Paleis zich klaar om Romeo en Julia van Simon De Vos terug vier keer op te voeren. We woonden de eerste voorstelling uit de reeks bij, en begrepen meteen de keuze van de theaterzaal om deze ploeg opnieuw het publiek te laten wegdromen in alom bekende Shakespeareverhaal.

]]>
<![CDATA[Recensie Dimitri Vegas and Like Mike | Laundry Day 2014 Nieuw-Zuid Antwerpen zaterdag 6 september 2014]]>

Dimitri Vegas and Like Mike mochten een succesvolle Laundry Day 2014 afsluiten.  65 000 bezoekers deden voor het laatst de was op Nieuw-Zuid. Volgend jaar is het event dat in 1998 het levenslicht zag en daardoor het grootste langstlopende dance festival van Antwerpen is  – als we de tel niet kwijt zijn – aan zijn vierde locatie toe (na de Kammenstraat, het Eilandje en Nieuw-Zuid).  Waar dan de was gedaan zal worden, is op dit moment niet helemaal duidelijk. De dj’s uit Willebroek zetten een goeie set neer,maar legendarisch konden we het feestje nu ook weer niet noemen. Daarvoor herhaalden ze iets te veel enkele showtrucs uit het Sportpaleis vorig jaar. Rechttoe-rechtaan net als het “fuck swag”- t shirt dat een van de broers droeg, beukten de beats erop los. Groter kon het contrast niet zijn met het subtiele – nu ja, subtiel - spel dat een meisje speelde dat aangaf niets meer met ons te maken te willen hebben, haar gezelschap inschakelde om ons doen en laten in de gaten te houden en meteen gebrieft wou worden. 

]]>
<![CDATA[Recensie Cookies and Cream | Laundry Day 2014 Nieuw-Zuid Antwerpen zaterdag 6 september 2014]]>

Cookies and Cream was dé vreemde eend in de bijt op Laundry Day 2014. De enige live act met echte synthesizers, echte gitaren, een echt drumstel, een echte draaitafel en Domien en David Van Aerde als echte frontmannen. Voor wie er aan twijfelde: Martin Solveig playbackte (officieel luidt dat blijkbaar “live zang met voice over“) wel degelijk zijn openingsnummer “The night out” op de Main Stage. Voor de real stuff moest je in de Freedom of dance-tent zijn.

]]>
<![CDATA[Recensie 14 18 spektakelmusical Nekkerhal Mechelen vrijdag 5 september 2014]]>

14 18 de spektakelmusical kende zijn tweede première in Mechelen bij de start van zijn tweede run. Nieuw zijn de veranderingen in het ensemble, het spektakelgehalte dat hier en daar werd opgedreven, minieme veranderingen aan de partituur worden ook aangestipt (zanglijnen die van unisono naar samenzang gingen of kleine veranderingen wie wat zingt). Maar het meest opvallend – naast de rol van de Generaal die vertolkt wordt door klasbak Mike Verdrengh - is de rol van Céline die gespeeld wordt door Jasmine Jaspers die bulkt van spontaniteit en spelplezier. Haar stem met die van Jonas Van Geel blendt op een magische manier. “Nooit alleen”, veruit het strafste nummer uit de score, was al een pareltje maar nu blinkt die nog feller dan ooit te voren.

]]>
<![CDATA[Recensie The Dog Days Are Over deSingel Antwerpen donderdag 4 september 2014]]>

Een uur en tien minuten naar 8 performers zien die springen. Dat is kort samengevat waar het in “The dog days are over” om draait. Maar het is wel erg kort door de bocht om te stellen dat alleen maar dat te zien is. Neen, er is veel meer. Choreograaf Jan Martens toont 8 dansers die afzien, zich letterlijk in het zweet werken. Uiteraard refereert Martens daarmee naar onze jachtige tijden die Herman Van Veen al jaren geleden in “Opzij opzij opzij” vastlegde.  Er is ook die prestatiedrang, dat bijna maniakaal bezig zijn met het lichaam – via fitnessprogramma’s, loopprogramma’s in de iPod, en diens meer – dat hier even vakkundig te kijk gezet wordt.  Telkens wanneer we zo’n maniakken te zien krijgen op straat of wanneer we voorbij een fitnesszaak passeren – die uiteraard volledige inkijk geven door de ramen - verschijnt een lach op ons gezicht. “The dog days are over” is even voyeuristisch. Maar het is ook een ode aan wiskunde, aan geometrische lijnen, ja ook aan verschillende dansvormen. Een voorstelling die rijker, gelaagder is dan aanvankelijk gedacht. Gewoonweg briljant.

]]>
<![CDATA[Recensie Jef Neve en de helden van het thuisfront Landloperskapel Merksplas zondag 31 augustus 2014]]>

Voor het eerst bracht Jef Neve met een kamerorkest van een kleine dertig man het werk “In Flanders Fields” live. De première was voor de Landlopers-Kapel in Merksplas waar drie voorstellingen met telkens 400 toeschouwers werden gegeven. Een uniek kader, prachtige muziek waarvan “In flemish fields, song 2” het meest bekende is, want het was de generiek van “In Vlaamse Velden”. Neve leverde magistrale nummers af als “War Scene” , “Anthem for our fathers” en ”Marie, sehen wir uns wieder” die in geen tijd de kleinste vezel van ons lichaam raken.  Wat hebben we deze diepgang – het moet gezegd dat instrumentale nummers, en klassieke muziek vaak veel dieper raakt – deze zomer erg gemist blijkbaar. Al moet gezegd dat “Jef Neve en de helden van het thuisfront” vooral muzikaal*** ons wist te raken. Qua woordkunst* voelde de voorstelling ons iets te semi professioneel aan.

]]>
<![CDATA[Recensie Natalia | Maanrock 2014 Stadscentrum Mechelen zondag 31 augustus 2014]]>

Natalia mocht Maanrock 2014 dat na een sabbatjaar terug van weggeweest is, afsluiten. Verspreid over de drie dagen haalde het festival 75 000 bezoekers en kroont zichzelf daarmee tot grootste gratis stadsfestival van Vlaanderen. Maanrock werd herbekeken, met –opvallend – een klassiek podium aan het Stedelijk Museum Hof van Busleyden dat een fraaie opkomst kon optekenen. Maanrock haalde op het hoofdpodium de regenboogvlag boven met 2 gay friendly headliners (Sam Sparro op zaterdag en Natalia op zondag). Of de groen-blauwe coalitie van de stad, de centrale kleuren van een regenboog ,daarmee te maken heeft, laten we in het midden. Feit is dat Natalia deed wat van haar verwacht werd: een dynamisch feestje geven. Al moest ze na een half uur gas terug nemen en kende haar set zo een dipje.

]]>
<![CDATA[Recensie The Opposites | Feest in het Park 2014 Donkvijver Oudenaarde vrijdag 22 augustus 2014]]>

Het is nog niet heel lang geleden. Toen de Jeugd Van Tegenwoordig het genre van de nederhop op de kaart zette, zowel in eigen land, als bij ons in België. Toch zijn er slechts weinigen de Jeugd kunnen volgen in hun succesverhaal. Één groep is hier echter wel bijzonder goed in geslaagd. The Opposites spelen de kleinste, maar ook de allergrootste festivals plat. Van het lokale Thoprock in Brugge, tot Pukkelpop in Kiewit. En ook al mag elke show van The Opposites zo goed als identiek zijn als de vorige, het blijft een alles verwoestende bom die niemand van de bezoekers onbewogen laat. Letterlijk dan.

]]>
<![CDATA[Recensie De koningin zonder land Hangar Hoboken vrijdag 22 augustus 2014]]>

Een erg dubbel gevoel houden we over nadat we de voorstelling “De koningin zonder land” zagen in een hangar in Hoboken. Een muzikaal sprookje in een loods voor wie ouder dan zeven is volgens Zomer van Antwerpen, voor plus 10-jarigen volgens het seizoensprogramma van Muziektheater Transparant. Laat ons zeggen dat de setting de voorstelling niet meteen een meerwaarde geeft, wat wel het geval was deze zomer bij “Rumble in da jungle” (een boksclub) en Figaro (het openluchtmuseum Middelheim) bijvoorbeeld. Een voorstelling in twee delen, met een kort eerste deel (wat vooraf ging, de ondergang van het land van de toekomstige koningin:  in beeld gebracht door een hoge golf die een zandkasteel verwoest) en het tweede deel van een klein uurtje achter het witte scherm waarop geprojecteerd werd, in decor.  Dat breekt de voorstelling, op het moment dat je er min of meer begon in te komen moet je naar een andere tribune. Resultaat:  de “Koningin zonder land” weet finaal de aandacht met moeite te houden. Er is iets met de spanningsboog van de voorstelling, die nochtans over erg goeie ingrediënten beschikt.

]]>
<![CDATA[Recensie Kaukazus | Sziget 2014 Sziget, Budapest, Hungary zondag 17 augustus 2014]]>

De alternatieve rockband Kaukázus uit Hongarije trekt zondag aardig wat publiek in de Volttent. Zowel ouderen als gezinnen met kinderen, maar de meerderheid bestaat toch wel uit een tienerpubliek die op de jong uitziende blonde dertiger, zanger/gitarist János Kardos-Horváth, af komt. De regering- en maatschappijkritische teksten spreken het publiek dermate aan dat het vrijwel ieder nummer luidkeels meezingt.

]]>
<![CDATA[Recensie Tudosok | Sziget 2014 Sziget, Budapest, Hungary zondag 17 augustus 2014]]>

Onder leiding van de multidisciplinaire artiest drMáriás knalt de Hongaarse band Tudósok (De Wetenschappers) van het kleinere Voltpodium af op Sziget. Als een van de voortrekkers van de progressieve underground scene in Centraal-Europa laten de vier bandleden zien wat ze in huis hebben: punk jazz, drum ‘n’ bass, funk, avant-garde en rock waarop drMáriás in zijn ‘eigen artistieke taal’ scat, rapt, declameert en een fraai stukje keelzang erdoorheen gooit. Daarnaast speelt en spreekt hij à la Pharaoh Sanders ook nog met zijn saxofoons en trompet tot het publiek en barst hij van de energie waardoor je wel móet dansen.

]]>
<![CDATA[Recensie Outkast | Sziget 2014 Sziget, Budapest, Hungary zondag 17 augustus 2014]]>

3 Partytentjes komen maar liefst meefeesten op de tonen van Outkast, de voorlaatste act van Sziget 2014 op de Main Stage. “Eat that Rock Werchter!” denken we erbij terwijl er eentje voorbijkomt richting podium (op Sziget zijn camping en festivalterrein niet van elkaar gescheiden wat mee voor een ongeziene communitysfeer zorgt). Waar we ons ongelooflijk in ergeren bij de ‘grote’ Belgische festivals, tot de Champions League van de festivals op wereldvlak behoren ze niet op Tomorrowland na voor alle duidelijkheid, dan is het wel hun gigantisch restrictief beleid dat zo’n proporties heeft aangenomen met de jaren dat het lachwekkend wordt. Niet alleen ten opzichte van media, maar dit jaar vond men het blijkbaar ook nodig om bijkomende zaken te verbieden aan de festivalgangers (partytenten bvb). Resultaat: het publiek floot Rock Werchter massaal en niet meer dan terecht terug. Dáár zit het verschil met Sziget waar nog steeds – gelukkig maar – een vrijheid blijheid-sfeertje heerst.  Dáár ligt de reden waarom we enige afkeer hebben gekweekt tegenover de RW’s en PP’en in eigen land, en zéér graag in het buitenland vertoeven. We kunnen u dan ook niet anders aanraden om volgend jaar uw geluk net als ons elders te zoeken in het buitenland. Niet alleen omdat het weer in Boedapest een stuk beter bleek, ook niet omdat Boedapest een pak meer te bieden heeft dan pakweg Kiewit of Werchter city. Maar vooral omdat het kan, én omdat er geen festival bestaat als Sziget dat een wel erg uniek karakter heeft.

]]>
<![CDATA[Recensie The Kooks | Sziget 2014 Sziget, Budapest, Hungary zondag 17 augustus 2014]]>

Aangenaam en vooral een chill sfeertje op de laatste dag van Sziget. Met een heerlijk zomerzonnetje aan de Main Stage, is het zonnebaden geblazen voor de meiden. De indierockers van The Kooks komen dan ook volledig tot hun recht met een nummer als “Seaside” dat Luke Pritchard solo op akoestische gitaar voor de fans speelt.  In het najaar volgt een nieuw album, waaruit de mannen uit de UK alvast “It was in London” brachten, een song waar de vibraslap prominent aanwezig is maar die verder zachtjes voorbij kabbelt. Dat doet het optreden ook iets te vaak, waardoor de spanningsboog iets rond de helft verslapt. “Bad habit” doet het publiek nauwelijks iets.

]]>
<![CDATA[Recensie Die Fantastische Vier | Sziget 2014 Sziget, Budapest, Hungary vrijdag 15 augustus 2014]]>

De vier Duitse hiphoppioniers trappen vrijdagmiddag af met ‘Gebt uns Ruhig die Schuld’ op het hoofdpodium van Sziget. ,,Wie spreekt hier Duits?’’ vragen ze. De respons is wat lauw. ,,Wij zijn bipolair dus we vertalen ’t wel’’ en vlot gaan de vier energieke rappers van start. Het tempo zit er in en de groep die al 25 jaar meegaat heeft er zin in. De grappen rollen er uit in het Duits met een ingekorte Engelse vertaling. ,,Ik ga niet al die bullshit vertalen.’

]]>
<![CDATA[Recensie KoЯn | Sziget 2014 Sziget, Budapest, Hungary vrijdag 15 augustus 2014]]>

Het duurde bijzonder lang eer KoЯn het publiek op Sziget over de streep kreeg. Zanger en bagpipespeler Jonathan Davis moest dan ook alles uit de kast halen net voor ie “Coming undone” zou inzetten. “Are you ready to get this party started?” keelde hij het uit, en leek meer dan een beetje geagiteerd omdat het publiek – op de fans na die moshten, circle pits vormden, crowd surften en die ene vrouwelijke fan die haar borsten toonde - de eerste tien nummers wat lauwtjes reageerde. Dat kwam vooral omdat de sound wel erg platgedrukt door de speakers kwam, dynamisch en lekker hard klonk de band dan ook pas naar het einde van de set toe. Maar ook dat kon de scheve situatie niet geheel rechtzetten.

]]>
<![CDATA[Recensie Macklemore and Ryan Lewis | Sziget 2014 Sziget, Budapest, Hungary donderdag 14 augustus 2014]]>

Eerste keer Boedapest, Sziget Festival voor Macklemore and Ryan Lewis.  De Amerikaanse hiphoppers toonden dat het festivalterrein voor het hoofdpodium zijn limieten kent, tot net voor de eet- en drankstanden stonden fans om het duo aan het werk te zien. De twee gaven met hun live band een optreden zoals dat hoort te zijn: opzwepend én met veel inlevingsgevoel voor de festivalgangers. Als er al een minpuntje te zeggen valt op dit erg straf optreden waar het publiek uitzinnig werd, dan is het wel dat Macklemore vaak de vaart uit het optreden haalde door lange bindteksten. Maar goed, dat moet je er bij nemen als artiesten met slechts een debuut - “The Heist” uit 2012 - onder de arm een headlinerpositie krijgen omdat ze waanzinnig populair werden met “Thrift shop” en “Can’t hold us”.

]]>
<![CDATA[Recensie Bastille | Sziget 2014 Sziget, Budapest, Hungary donderdag 14 augustus 2014]]>

Bestaat er zoiets als toeval? Dat net voor Bastille ‘Icarus’ moest inzetten, de zon eindelijk na uren regen door het wolkendek breekt? Het was alvast het geval op Sziget Festival. Bastille kreeg vooral de bakvissen op de hand, die in geen tijd op de schouders kropen van een vriend of vriendin. Maar het brede publiek zag dat Dan Smith en co met hun debuut “Bad blood” dat vorig jaar uitkwam, simpelweg te weinig goed materiaal hebben om een onvergetelijke live set af te leveren op een festival. Op een paar nummers na waar de zon, figuurlijk dan, even kwam doorpiepen,  was dit een ongeïnspireerd, routineus, glad optreden.

]]>
<![CDATA[Recensie Queens of the Stone Age | Sziget 2014 Sziget, Budapest, Hungary dinsdag 12 augustus 2014]]>

Een familie uitstapje. Dat is Sziget Festival voor Josh Homme van Queens of the Stone Age. Zijn halve trouwboek Brody Dalle opende namelijk de A38-tent eerder deze dag en de reden waarom beiden, ook Dalle uiteindelijk, geen interviews gaven op Sziget kwam omdat hun zoontje  Orrin Ryder Homme jarig was en drie kaarsjes mocht uitblazen. Of hoe rockers toch ook de juiste prioriteiten weten stellen: er gaat niets boven familiemomenten, verjaardagen horen daar bij. Wie vreesde dat Homme en co minder scherp zouden aantreden op Sziget, had het mooi mis. Hitsig en bezwerend kwam de Amerikaanse rock band uit Californië voor de dag. Kortom: de beste QOTSA show die we totnogtoe zagen.

]]>
<![CDATA[Recensie Ska-P | Sziget 2014 Obuda eiland, Boedapest dinsdag 12 augustus 2014]]>

Met de elektrische gitaren en blazers zet het Spaanse Ska-P meteen de toon en het publiek gaat er direct in mee. De ska punkrock van de groep uit de Madrileense wijk Vallecas werkt aanstekelijk. Meiden dansen en springen op het snelle ritme terwijl ze hun bikinitopjes – hèt festivaltenue op Sziget- op hun plaats houden en de eerste crowdsurfers duiken het publiek op.

]]>
<![CDATA[Recensie Blink 182 | Sziget 2014 Sziget, Budapest, Hungary maandag 11 augustus 2014]]>

Een vol festivalterrein voor het hoofdpodium waar Blink-182 Day -1 van Sziget mag afsluiten. Daarna volgen openingsparties in de Magic Mirrortent maar vooral ook her en der verspreid over het festivalterrein aan de verschillende bars. Officieel begint het festival pas op woensdag, maandag en dinsdag zijn opwarmertjes, niet alle stages zijn open. Het verklaart wellicht mee waarom de Amerikaanse rockband uit Californië zo veel volk voor het podium kreeg tijdens een snelle set. Tom DeLonge, Mark Hoppus enTravis Barker blijken pubers op leeftijd te zijn. Eind dertigers/begin veertigers zijn ze maar de wat seksueel geladen bindteksten doen veel denken aan pubergedrag.

]]>
<![CDATA[Recensie Leningrad | Sziget 2014 Obuda eiland, Boedapest maandag 11 augustus 2014]]>

“Le-nin-grad! Le-nin-grad!”. Nog voordat de Russische ska-punkband Leningrad zijn aantreden maakt, wordt de naam links voor het podium luid gescandeerd door een groepje jongelui met een Oekraïense vlag, terwijl rechts op het veld, dat door een catwalk en hekken in tweeën is verdeeld, een groepje met de Russische vlag ook luidkeels om de band roept. De meeste vlaggen zijn echter die uit Nederland met een enkele Friese vlag er tussen.

]]>
<![CDATA[Recensie Emiliana Torrini | Lokerse Feesten 2014 Grote Kaai, Lokeren zaterdag 9 augustus 2014]]>

Emiliana Torrini inzetten op de Grote Kaai blijkt efficiënter dan een stel hagelkanonnen. Want tijdens haar set wist ze maar liefst twee dikke vette bijna zwarte wolken Lokeren te doen passeren zonder dat die een druppel losten.  We kunnen dit verschijnsel weliswaar niet wetenschappelijk onderbouwen maar wanneer zelfs de troposfeer hoe onrustig die er ook mocht uitzien even tot rust komt, kan er gerust gesproken worden van een Torrini-effect wat ons betreft. De Ijslandse zette een zeer straf optreden neer waar ze erg sferische ingetogen songs afwisselde met groeinummers die met lap steel, zingende zaag, … telkens anders inkleurden. 

]]>
<![CDATA[Recensie 50 Cent | Lokerse Feesten 2014 Grote Kaai, Lokeren vrijdag 8 augustus 2014]]>

“This is the real shit” horen we op het einde van het optreden van 50 Cent. Downloaden van muziek is allemaal best ok, maar live performances meemaken, daar draait het volgens de hip hopper en Tony Yayo, een van zijn twee hip hopmaatjes om. Daar dacht het publiek van Lokerse Feesten, dat met de jaren passiever, apathischer, boertiger – jawel zelfs tijdens een headliner draaien groepjes jongeren hun rug naar het hoofdpodium – kortom totaal ongeïnteresseerd wordt. Wat drijft hen om naar een trouwens erg belabberd en op de seconde afgemeten optreden te trekken, buiten die selfie maken om aan de vriendjes te tonen dat ze er ook waren, en zich verder te storten op bier, paardenworst en weten we wat nog wat voor ander vlees. Lokerse Feesten u heeft een probleem. Straks wordt het voor artiesten en bands moeilijker om in Lokeren het publiek mee te krijgen dan in Tienen. Een weinig benijdenswaardige eer…

]]>
<![CDATA[Recensie Voleurs de poules Sloepenweg, Antwerpen woensdag 6 augustus 2014]]>

Cirque Romanès is voor de derde keer te gast op Zomer van Antwerpen, dit keer met Voleurs de poules. Met 35 zijn ze, de zigeunerfamilie rond pater familias Alexandre, zijn zingende vrouw Délia, hun vijf tienerdochters en de rest van de familie. En ook nu zorgt dat voor uitverkochte voorstellingen. Wij trokken naar de première op zoek naar antwoorden voor dit succes.

]]>
<![CDATA[Recensie Neil Young | Lokerse Feesten 2014 Grote Kaai, Lokeren dinsdag 5 augustus 2014]]>

Dit is géén recensie van Neil Young + Crazy Horse op Lokerse Feesten. We herhalen: dit is géén recensie van Neil Young + Crazy Horse op Lokerse Feesten. Vorig jaar annuleerde Neil Young + Crazy Horse redelijk last minute een optreden op Pukkelpop omdat een bandlid een ongeval had voorgehad. Ronkende namen aan suggesties kwamen Chokri en co niet te kort, uiteindelijk moesten de Pukkelpoppers het stellen met Major Lazer wat vooral toont dat een headliner last minute vervangen géén sinecure is voor een muziekfestival. Op Lokerse Feesten tekende de man wél present. Dé verrassing van de avond:  geen enkel nummer uit het recent verschenen album “A Letter Home” haalde de eigenzinnige set.

]]>
<![CDATA[Recensie Motörhead | Lokerse Feesten 2014 Grote Kaai, Lokeren zondag 3 augustus 2014]]>

Lemmy Kilmister van Motörhead. Wie zichzelf een beetje metal-fan noemt, kent de vele verhalen die de ronde doen over hem, de liters drank die hij dronk in zijn leven, de massa‘s drugs die hij nam, en vooral het indrukwekkend aantal vrouwen waarmee hij de lakens deelde.

]]>
<![CDATA[Recensie Evita Kursaal Oostende zondag 3 augustus 2014]]>

Met “Evita” haalde Shakalaka! een wereldtopper naar Oostende. Het was al weer een hele tijd geleden dat we in Vlaanderen nog eens een productie van dit niveau op een podium zagen. De musical werd dan ook door een Engelse cast in de originele taal gebracht. Geen “Huil niet voor mij Argentina”, maar een onvervalst en hemels “Don’t cry for me Argentina”. En voor wie het Engels niet zo goed machtig was, waren er op schermen naast het podium ondertitels in het Nederlands en het Frans voorzien. Een ingenieus decor met oog voor detail, snelle scènewissels, de heerlijke muziek van Andrew Lloyd Webber, de scherpe teksten van Tim Rice, knappe podiumbeelden en swingende choreografieën, een groot ensemble en sterke cast maakte van deze  productie van Evita een streling voor de zintuigen. En als kers op die overheerlijke taart was er de leading lady Madalena Alberto in de rol van Eva Peron die ons tijdens “You must love me” tot tranen wist te ontroeren met haar intieme, breekbare, maar loepzuivere uitvoering.

]]>
<![CDATA[Recensie Channel Zero | Lokerse Feesten 2014 Grote Kaai, Lokeren zondag 3 augustus 2014]]>

Naar jaarlijkse gewoonte heersen de eerste zondag van de Lokerse Feesten de zware gitaren en dubbele voetbassen. Ook op de 40ste verjaardag van de Feesten is dit niet anders. Bands als Within Temptation en Motörhead mogen de Grote Kaai later betreden, maar openen was weggelegd voor onze eigen Belgische metaltrots Channel Zero.

]]>
<![CDATA[Recensie Goose | Suikerrock 2014 Grote Markt Tienen zaterdag 2 augustus 2014]]>

Goose, de Kortrijkse elektro-rockers, werkt aan een opvolger voor hun album “Control control control” dat twee jaar geleden verscheen. Slechts één optreden geven ze deze zomer, en dat werd Suikerrock in Tienen. “Tienen make some noise!” klonk het dan ook aan het begin van de set. En jawel de Suikerrockers lieten zich horen, gooiden die handen de lucht in.

]]>
<![CDATA[Recensie Madness | Suikerrock 2014 Grote Markt Tienen zaterdag 2 augustus 2014]]>

Madness in Tienen. Dat het publiek niet loos zou gaan, stond in de sterren geschreven. Het festivalpubliek in Tienen staat erom bekend niet het makkelijkste van ons landje te zijn. Het is trekken en sleuren om de festivalgangers dan ook mee te krijgen, dat kon Arsenal eerder op de dag al ondervinden. Erg vaak gingen John Roan en Leonie Gysel het lagere podium in de frontstage op om het publiek mee te krijgen. Dat lukte uiteindelijk met “Melvin”. Songs waar “oho” in meegescandeerd moeten worden zoals in een voetbalstadion, dat soort zaken werkt nu eenmaal op Suikerrock. Massaal zwaait het publiek met de handen mee maar afsluiter “Lotuk” zal nauwelijks de ambiance bereiken van zijn voorganger.

]]>
<![CDATA[Recensie Bryan Adams | The Bare Bones Tour Capitole Gent vrijdag 1 augustus 2014]]>

Bryan Adams in volle zomer in een schouwburg. Dat alleen al is opmerkelijk vermits zowat alle zalen in ons land in de zomer dicht zijn. 1 600 zitjes geraakten verkocht en dus kon dit The Bare Bones Tour-concert het bordje sold out bovenhalen. Het concept is geniaal in zijn eenvoud: Adams met akoestische gitaar, micro’s voor zang en gitaar op microstatief, mondharmonica en Gary Breit die hem op de vleugel begeleidt. De songs, de hits herleid tot de essentie, hoe ze ontstonden. Het werd in alle opzichten een broeierig optreden in Gent.

]]>
<![CDATA[Recensie Backstreet Boys Strand Oostende zondag 20 juli 2014]]>

Backstreet Boys kwamen snel in Oostende. Sex on the beach, het blijft tot de verbeelding spreken bij erg veel vrouwen. Met vele duizenden waren ze in Oostende om op het zand, bij ondergaande zon, onder andere de liefdesduetjes van Nick Carter, Howie Dorough, Brian Littrell, AJ McLean en na een break van 6 jaar is ie er opnieuw bij: Kevin Richardson van Backstreet Boys te horen. En ja hoor, sommige fans hadden GoPro camera’s bij om de zaak te filmen.  Volgens bepaalde media is dat dé nieuwigheid deze zomer. Tja, wij dachten die dingen al járen boven de hoofden van het festivalpubliek te zien uitsteken…  

]]>
<![CDATA[Recensie Jagwar Ma | Dour Festival 2014 Festivalwei Dour zaterdag 19 juli 2014]]>

De Australische band Jagwar Ma moest het doen met een half gevulde tent, maar zorgde wel voor een aangenaam intermezzo van rust tussen alle scheurende gitaren en dreunende bassen. Met het dromerige, echoënde van Tame Impala en de ritmes van Mount Kimbie waren ze aanstekelijk en lekker zweverig.

]]>
<![CDATA[Recensie The Hives | Dour Festival 2014 Festivalwei Dour zaterdag 19 juli 2014]]>

The Hives. Ze zijn en blijven een graag geziene band in ons land. Frontman Howlin’ Pelle Almqvist heeft een enorm talent om zijn ijdelheid zo in te zetten dat het telkens weer een enorm plezier is om hem met zijn band te zien optreden. De energie zat vanaf het begin al meteen goed en ze kregen het voor elkaar om dat vast te houden tot het laatste nummer. Praten deed Pelle graag en men kan zich afvragen of dat geen verspilde tijd is. Als je het ons vraagt is hij een unieke entertainer die op handen gedragen moet worden.

]]>
<![CDATA[Recensie Girls In Hawaii | Dour Festival 2014 Festivalwei Dour zaterdag 19 juli 2014]]>

Girls in Hawaii had het niet echt getroffen op de zaterdag van Dour. Nadat het 3 dagen zweterig warm was geweest, was de zaterdagavond de voorbode voor een onrustige nacht. En daar stonden de 6 Walen op het podium, te zingen “Here comes the sun”, van het nummer ‘Sun of The Sons’, terwijl de regen loodrecht naar beneden kwam.

]]>