concertnieuws.be | concertnews.be | concertnews.nl http://www.concertnews.be Kom hier als eerste onze jongste recensies en foto's te weten http://www.concertnews.be/images/concertnewslogo.jpg Concertnieuws.be http://www.concertnews.be Kom hier als eerste onze jongste recensies en foto's te weten <![CDATA[Recensie 5 Seconds of Summer Paleis 12 Brussels Expo donderdag 21 mei 2015]]>

5 Seconds of Summer is het Australische antwoord op het Britse succes van One Direction. “Don’t Stop”, “She looks so perfect” en “Amnesia” deden het nog het best van al als singles in de Vlaamse hitparade. Al moet gezegd dat geen enkel nummer de top 10 bereikte. Het debuutalbum dat vorige zomer verscheen,  deed dan weer wél en haalde zelfs de eerste stek. Voor dat debuut deden ze beroep op de broers Madden (Good Charlotte) en Alex Gaskarth (All Time Low). Maar het live album dat eind vorig jaar uitkwam, bleef steken op 41. Op commercieel vlak rijdt 5SOS dus een behoorlijk grillig parcours net als de muziekstijl waarvoor ze kiezen: poprock en punkrock. Hoe kan dat? Concertnews.be zocht het uit.

]]>
<![CDATA[Recensie Bart Peeters | Op de groei De Roma Borgerhout dinsdag 19 mei 2015]]>

Toen we in oktober vorig jaar de eerste voorstelling van “Op de groei” zagen, waren we niet helemaal overtuigd. Maar nu kunnen we zonder twijfel bevestigen: Bart Peeters is helemaal terug! “Lepeltjesgewijs”, “Poolijs”, “Konijneneten” wisten probleemloos voor een leuke ambiance te zorgen en nummers als “Op de groei” en “Dennenlaan” kregen de aandacht en de rust die ze verdienden. Er was een goed evenwicht gevonden tussen de verschillende liedjes en het contact met het publiek verliep erg vlot. Bart was weer helemaal zichzelf: een tikkeltje hyperactief, spontaan, een beetje prettig gestoord, sociaal en vooral … de man die wél terug zong.

]]>
<![CDATA[Recensie Frank Boeijen | Grasduinen De Roma Borgerhout zondag 17 mei 2015]]>

’Grasduinen’: zich naar hartenlust en met plezier in iets verdiepen… Zo luidde de nietszeggende en toch allesomvattende titel van het concert van Frank Boeijen in De Roma.   Boeijen koos voor de 5e keer op rij voor De Roma. En dat is naar eigen zeggen niet alleen voor de geweldige akoestiek. Boeijen: “ De Roma is voor mij een magische zaal, die iets onverklaarbaars toevoegt, iets dat de mensen gelukkig stemt” Ook Antwerpen heeft sinds de jaren ’70 geen geheimen meer voor Frank: “Ik heb hier op een 3-tal plaatsen gewoond en in alle theaters van Arenberg tot OLT Deurne gespeeld. Op het Zuid had ik zelfs m’n stamcafé bij Den Hopper.”

]]>
<![CDATA[Recensie She s Funny That Way Kinepolis woensdag 20 mei 2015]]>

She’s Funny That Way is een sympathieke komedie met een plot waar het ‘hoe toevallig’-gevoel meermaals in ons op kwam. De film heeft een cast met weinig onbekende gezichten. Zo spelen naast Jennifer Aniston, die zonder twijfel een van haar slechtste vertolkingen ooit in deze film neerzet, ook nog  Owen Wilson, Imogen Poots en Kathryn Hahn. Wilson speelt zijn standaard Wilsonpersonage en komt, zoals vaker, met een weinig verrassende rol in deze film voor.

]]>
<![CDATA[Recensie Echosmith Ancienne Belgique Brussel dinsdag 19 mei 2015]]>

Met hun radiohit ‘Cool Kids’ zijn de broers en zussen van Echosmith geen onbekende naam. Wel een relatief nieuwe band, die eind vorig jaar hun debuut ‘Talking Dreams’ uitbracht. Door de hitsingle steeg hun populariteit aanzienlijk. Belgische radiozenders zoals Studio Brussel, MNM en Q Music prezen de indie popband hoog en zelfs The Muppets zongen een cover van ‘Cool Kids’.

]]>
<![CDATA[Recensie Jose James Ancienne Belgique Brussel zondag 17 mei 2015]]>

Ter ere van Billie Holidays (Lady Day) 100ste verjaardag staat José James weer in de Ancienne Belgique, waar het project drie jaar geleden tot stand is gekomen. In 2012 bracht hij al een tribute concert aan de jazzlegende, oftewel zijn muzikale moeder zoals hij zelf vertelt aan The Guardian.

]]>
<![CDATA[Recensie Lapsley Botanique Brussel vrijdag 15 mei 2015]]>

Omwille van problemen in het verkeer moest het eerste concert van de avond worden uitgesteld tot na de main act Lapsley. Jammer want Jeanne Added beloofde met haar subtiele, elektronische pop een mooie opener te worden van deze avond.

]]>
<![CDATA[Recensie En avant marche Opera Antwerpen zaterdag 16 mei 2015]]>

Gardenia van regisseurs Frank Van Laecke en Alain Platel was zo’n succes in 2010 dat een nieuwe samenwerking toen al in de sterren stond geschreven. Gardenia werd in binnen- en buitenland geprezen door critici en kreeg een nominatie voor de Olivier Awards in de UK in 2012. Zelf was Concertnews.be een koele minnaar van Gardenia dat wat te veel de kleine kantjes van de kleine man in de spotlight zette. Ook stelden we de extreem fragiele lijn vast tussen het verhaal van mensen vertellen (amateurs en semi-professionals toen) en ze te kijk zetten. Zo danste Gardenia op de slappe koord tussen oprechte authenticiteit tonen en scoren met een rariteitenkabinet. In “En avant marche” kiest het duo opnieuw voor die moeilijke lijn, die ze laat invullen door hoofdrolspeler Wim Opbrouck. Een trombonist die om gezondheidsredenen het koperblaasinstrument moest ruilen voor de cimbalen.

]]>
<![CDATA[Recensie Apollo Brown Vk* Brussel vrijdag 15 mei 2015]]>

Na zijn talrijke collaboraties met legendarische underground rappers zoals Guilty Simpson en OC, stelt hiphopproducer Apollo Brown een nieuwe samenwerking voor. Deze keer bundelde hij de krachten samen met rapper Ras Kass. Beiden zijn gevestigde namen binnen de underground hiphopscène, die nooit zullen toegeven aan de commerciële kant waarin het genre zich in het algemeen bevindt. Naast samenwerkingen met rappers bracht de producer uit Detroit ook een handvol instrumentale albums uit en verzorgt hij de productie van zijn groep The Ugly Heroes.

]]>
<![CDATA[Recensie Rent Fakkeltheater Zwarte Zaal vrijdag 15 mei 2015]]>

Musicalcompagnie Mithe kreeg in 2010 voor deze productie van “Rent” de Euripidesprijs en een nominatie voor de Vlaamse musicalprijzen. Vijf jaar later was het tijd om deze musical nog eens van onder het stof te halen. Wat we te zien en te horen kregen, deed ons toch de wenkbrauwen fronsen bij de waarde van die prijzen. Jonathan Larsons geesteskindje werd ontdaan van zijn ziel en onze tenen gingen spontaan krullen wanneer we  Koen Lukasczyk hoorden zingen. Zelden zong iemand zo consequent naast de toon. We hadden kracht, emotie, verdriet en vreugde verwacht en kregen een show die ons onberoerd achter liet. Het grote lichtpunt uit de voorstelling was Joris Kun in de rol van Roger Davis.

]]>
<![CDATA[Recensie Ruis Arenberg Antwerpen vrijdag 15 mei 2015]]>

Thomas Smith doorkruist de theaters met “Ruis” nu ie zijn voorstelling “Chaos” in de Arenberg heeft ingeblikt. In se verschilt er niet zo veel tussen Ruis en Chaos. Smith – 47, vader van 2 dochters – improviseert er op los terwijl het publiek zijn aangever is. Dat is zijn sterkte maar tevens ook een uitdaging wanneer het publiek niet wil meegaan in de absurde humor en geen cues wil leveren. In Antwerpen had ie daar alvast geen last van, integendeel. Smith moest er zelfs voor zorgen dat de spanningsboog even minder strak kwam te staan tijdens een hilarisch middenstuk.

]]>
<![CDATA[Recensie Aurora Botanique Brussel donderdag 14 mei 2015]]>

Zweden, Noren en IJslanders lopen een concertzaal binnen… Dat is niet het begin van een slechte grap, maar van een rijkelijk gevuld Les Nuits menu in de Botanique. Het excentrieke duo Victoria+Jean** mag de spits afbijten. Een derde muzikant staat de twee Zweden bij en samen slagen ze erin om meteen de aandacht te grijpen. Het collectief bombardeert ons veertig minuten lang met een bevreemdende mix van elektronische effecten, scheurende gitaren en zelfs geluiden uit een of ander aluminiumvat waar de roodharige Victoria gretig op tekeer gaat. Uit dat samenraapsel van verschillende elementen is Jean waarschijnlijk degene die het meest de aandacht trekt met zijn vloeiende, ietwat overdreven bewegingen op de eclectische melodieën die het drietal voortbrengt. Victoria+Jean brengt een interessante set, zo eentje die je ofwel haat ofwel super vindt. Of het indruk nagelaten heeft? Dat in alle geval.

]]>
<![CDATA[Recensie Passions humaines Bourla Antwerpen donderdag 14 mei 2015]]>

Passions Humaines is een meesterwerk van de toneelkunst geworden. Dat is zelfs een understatement. Regisseur Guy Cassiers vroeg Erwin Mortier om een theatertekst te schrijven. Mortier fileerde de Belgische samenleving, de politiek, het in de knoop liggen met de identiteit, het koningshuis met een scherpe – voor alles en iedereen trouwens – tekst vol spitsvondige humor. Cassiers gaf ‘m die opdracht omdat de al even surrealistische geschiedenis van het bas-reliëf “De menselijke driften” in witte marmer van Jef Lambeaux hem danig onder de indruk maakte.

]]>
<![CDATA[Recensie Hindi Zahra Botanique Brussel donderdag 14 mei 2015]]>

De Franse zangeres met Berberse roots Hindi Zahra staat weer op de planken om haar tweede album ‘Homeland’ voor te stellen. In een interview met Qobuz vertelt ze dat ze op dit album dichter bij haar thuis wou staan en dat nog meer te integreren in haar sound. Ze trok naar Marokko, waar het schrijfproces en de eerste opnamen van  het album plaatsvonden. Oorspronkelijk wou ze een Marrokaans geïnspireerd album maken, maar Marokko heeft haar verder geduwd richting andere genres die ze integreerde op de plaat, vertelt ze.

]]>
<![CDATA[Recensie Private View Opera Antwerpen woensdag 13 mei 2015]]>

Een wereldcreatie. Daarmee opende de vierde editie van het nog relatief jonge Antwerpse festival Opera XXI waar modern muziektheater onder de aandacht wordt gebracht. Annelies Van Parys, huiscomponiste bij Muziektheater Transparant, verliet de Oude Grieken als thema en ruilde het in voor Hitchcock.  Uitgangspunt – géén remake dus, wel inspiratiebron – is de film Rear Window van Hitchcock uit 1954 waarin een fotograaf die aan zijn rolstoel gekluisterd is de buur via zijn achterraam begluurt. De fotograaf verdenkt zijn overbuur ervan dat hij zijn vrouw vermoord heeft. In Private view is het vooral de geestestoestand van mensen die in een anoniem appartementsblok wonen het centrale thema. Vanuit hun sociaal isolement worden mensen bekeken en kijken ze als voyeurs  zodat ze veronderstellingen aannemen als feiten. Daardoor worden ze paranoïde. Met dat gevoel stuurt Van Parys de toeschouwer die de rol inneemt van voyeur ook naar huis.

]]>
<![CDATA[Recensie Aka Moon Koninklijk Circus Brussel dinsdag 12 mei 2015]]>

In het kader van hun dubbele live album ‘Aka Balkan Moon/Alefba’ treedt het Belgische jazztrio Aka Moon op in het Koninklijk Circus. De live plaat is enerzijds een samenwerking met muzikanten uit de Arabische wereld zoals Egypte, Syrië en Irak. Anderzijds werkten ze samen met Balkanmuzikanten, voornamelijk uit Bulgarije. Het is niet de eerste muzikale wereldreis dat het avant-garde jazztrio maakt. Sinds hun zelfgetiteld debuut bestaat hun sound uit een fusion van allerlei wereldmuziek. Ook is het niet de eerste keer dat ze met buitenlandse artiesten samenwerken. Doorheen hun carrière waren er verschillende samenwerkingen met o.a. Afrikaanse, Indische en Cubaanse muzikanten.

]]>
<![CDATA[Recensie I will I swear DOKbox Gent dinsdag 12 mei 2015]]>

Strings of Gold, zo heet de debuut EP van I will, I swear. Wat aanvankelijk begon als een samenwerking tussen Jonathan Van Landeghem en Fien Deman groeide stilaan uit tot een band die vandaag de dag 9 leden telt.

]]>
<![CDATA[Recensie Un Ballo in maschera De Munt Brussel dinsdag 12 mei 2015]]>

Met Un Ballo in Maschera van Verdi sluit de Munt zijn seizoen 2014-2015 af. Dat is nu al een historisch gegeven omdat de zaal tot het voorjaar van 2016 dicht zal zijn wegens renovatiewerken en tot dan moet uitwijken naar Bozar, het Koninklijk Circus en de Hallen van Schaarbeek.  Regisseur Alex Ollé plaatst het verhaal in een Orwelliaanse context:  het futuristische 1984 en een maatschappij waar een totalitair regime heerst. Daar wringt net het schoentje van deze productie. Verdi’s opera is een melodrama, en heeft dus ook behoorlijk wat lichte kenmerken zowel in tekst als in muziek.  Dwarsfluiten begeleiden speels en vrolijk Koning Gustav die verliefd is op de gehuwde Amelia.  Haar man René Ankarström komt er achter, en sluit zich aan bij een groep samenzweerders (Ribbing en Horn) die de koning willen ombrengen.  Ankarström zal de klus zelf klaren op het einde terwijl het volk die daad afkeurt (“Ankarström! Ach! Dood en schande over de verrader! Laat het zwaard hem verscheuren, het zwaard der vergelding!”), ook al omdat Amelia puur en zuiver is gebleven.  Lees: er was buitenechtelijke liefde, maar ze kleurden nog mooi binnen de lijntjes van het toelaatbare. Gustav is dus slachtoffer van blinde jaloezie en blijkt ook nog eens een groot man omdat ie vergiffenis schenkt aan zijn belager(s). Dat gegeven blendt onvoldoende met een scenografie die het volk toont als grijze meute, iedereen als nummertje toont.

]]>
<![CDATA[Recensie Spirit deSingel Antwerpen zaterdag 9 mei 2015]]>

Spirit is een double bill met Noetic van Sidi Larbi Cherkaoui voor en Metamorphosis van Saburo Teshigawara na de pauze. Beide werken hebben opvallende gelijkenissen, zo weten ze pas halfweg ons richting te geven waar ze naartoe willen. Opent Noetic met een meeslepende partituur van Szymon Brzóska die filmisch, dan weer barok, tot intimistisch aanvoelt dan trekt het werk gaandeweg de kaart van minimal music, visuele én geluidspatronen die elkaar herhalen. Teshigawara kiest dan weer voor een spacy, eerder monotone sound bij de start wat eindigt in pulserende beats die zowel qua ritme als op vlak van volume opgedreven worden.

]]>
<![CDATA[Recensie Ghostpoet Botanique Brussel zaterdag 9 mei 2015]]>

Shedding Skin is de titel van de nieuwe Ghostpoet plaat. Zeer toepasselijk, omdat de Brit nieuwe muziekterritoria betreedt op dat album. Ooit maakte Obaro Ejimiwe of Ghostpoet deel uit van een grimecrew, maar dat ruilde hij al snel om voor kalmere, meer hiphopgerichte muziek. Hij viel in het vizier van Gilles Peterson die hem ook zijn platform, Brownswood Recordings aanbood om zijn debuutplaat ‘Peanut Butter Blues & Melancholy Jam’ op uit te brengen.

]]>
<![CDATA[Recensie The Van Jets Ancienne Belgique Brussel vrijdag 8 mei 2015]]>

Drie jaar na ‘Halo’ stelt de homegrown rockband The Van Jets hun nieuwe plaat voor: ‘Welcome to Strange Paradise’. Op deze plaat speelt, net zoals bij de voorganger, de synthesizer een grote rol. De Oostendenaars kregen op hun nieuwe plaat dan ook hulp van de Britse producer Leo Abrahams, die ook al samenwerkte met o.a. Jon Hopkins en Brian Eno.

]]>
<![CDATA[Recensie Het land Nod Park Spoor Noord Antwerpen donderdag 7 mei 2015]]>

Sterk staaltje decorbouw leveren Het Toneelhuis en FC Bergman af met Het Land Nod. Een zeer getrouwe replica van de iconische Rubenszaal van het KMSKA (Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen) werd het decor van deze voorstelling die over anderhalf uur de levensloop van het museum toont. Nog één schilderij hangt er, het al even iconische “De lanssteek” van Rubens. Een werk dat ook nog uit de zaal moet gehaald worden zodat de renovatiewerken (die er op dit moment ook effectief worden uitgevoerd) kunnen beginnen.  Het Land Nod heeft een vertelritme dat dezelfde karakteristieken heeft als een museumbezoek, dat maakt het stuk – hoewel het komische elementen in zich draagt – een lange zit. De efficiëntie van suppoosten/werklui/veiligheidspersoneel stelt deze productie aan de kaak. Maar finaal voelt “Het Land Nod” aan als een eresaluut aan de Kunsten die het in het huidige crisisklimaat moeilijk hebben en toont het hoe desolaat een ruimte is wanneer alle kunst weg is.

]]>
<![CDATA[Recensie We don t speak to be understood Bourla Antwerpen woensdag 6 mei 2015]]>

De Vier Jaargetijden van Vivaldi én “We are the world” op vinyl. Die vormen de soundtrack van “We don’t speak to be understood”, een performance van Benjamin Verdonck en Pieter Ampe die net als AH/HA van Voetvolk een 80’s classic als grappig eindpunt van de voorstelling heeft. “We don’t speak to be understood” leest als een aanklacht tegen onverschilligheid en opkomend individualisme, egocentrisme en egoïsme. De mimiek, de bewegingen van Verdonck en Ampe vertellen het verhaal door de seizoenen heen. Slechts één  volzin kent het werk, waar de voorstelling ook mee begint: “Waarom heeft in afwachting van sneeuw het bosje zich al uitgekleed?”

]]>
<![CDATA[Recensie And So I Watch You From Afar Vk* Brussel woensdag 6 mei 2015]]>

Het nieuwe album van de Noord-Ierse instrumentale post-rockband And So I Watch You From Afar is nog maar net verschenen en de groep is al bezig aan een drukke tour. Slechts een kleine twee jaar na ‘All Hail Bright Futures’ stelt de band ‘Heirs’ voor. De plaat zou deels geïnspireerd zijn door de geboorte van het kind van bassist Johnny Adger. Daarnaast wou de band de lijn verder trekken door te blijven experimenteren met hun sound en uit hun comfort zone te blijven. De eerste stappen van dat proces waren al hoorbaar op de voorganger en de band blijft dezelfde mentaliteit behouden voor ‘Heirs’. Dat vertelde gitarist Rory Friers in een interview met de blog Birthdaycakebreakfast. 

]]>
<![CDATA[Recensie Big Game Kinepolis woensdag 6 mei 2015]]>

Op de dag dat een jongere 13 wordt in Finland moet die alleen de bossen in om de gemeenschap te schenken wat het bos wil geven. Jagen dus. Oskari (Onni Tommila die er voor geen meter Fins uitziet maar dat is een detail wellicht waar mediapartner Yle even over heeft gekeken) is daar nog helemaal niet klaar voor maar hij moet, of zijn pijl-en boog techniek nu op het punt staat (die trillende handen!) of niet. De president van de USA (gespeeld door Samuel L. Jackson) heeft dan weer een klein mirakel nodig. In de laatste peiling blijkt zijn populariteit met 20 procent gezakt. Hij zou liever een kogel krijgen dan naar die conferentie in Helsinki te moeten. Maar de president zal niet aankomen in de hoofdstad. De straaljagers (het schild) rond Air Force One wordt uitgeschakeld en ook het Amerikaans vliegtuig wordt neergehaald met een raket door terroristen. En zoals het in fictie gaat, blijft het tuig mooi heel wanneer het neerstort. Geen ding dat uit elkaar spat dus zoals we recent te zien kregen op de televisiejournaals. Of hoe de geloofwaardigheid van Big Game wel vaker zoek is.

]]>
<![CDATA[Interview zZz over Juggernaut]]>

Het Amsterdamse duo Daan Schinkel en Björn Ottenheim oftewel zZz,  is na zes jaar terug met een nieuw album ‘Juggernaut’. De mannen van zZz hebben ook net een uitgebreide Europese tour achter de rug, die volgens hen een groot succes was. We belden Björn even op om te praten over de nieuwe plaat, het radiolandschap, zijn favoriete platen en ook zijn passie voor koken.

]]>
<![CDATA[Interview Douglas Firs over The Long Answer Is No]]>

Douglas Firs heeft een nieuwe plaat uit. ‘The Long Answer Is No’, zo heet die. Het album is geïnspireerd op een reis die frontman Gertjan Van Hellemont maakte met drie vrienden doorheen de Verenigde Staten en Canada. We spraken voor hun optreden met Gertjan in de backstage van de Stadshal in Gent.

]]>
<![CDATA[Recensie Tegen de sterren op Live 2015 Lotto Arena Merksem zondag 3 mei 2015]]>

Een dikke 26000 toeschouwers zakte over drie dagen verspreid af naar de Lotto Arena. Dat is goed voor zes shows die op een haar na allemaal uitverkocht waren. Teerde het televisieprogramma dit seizoen iets te veel naar onze zin (vooral bij de start) op zijn succes van vorig jaar, dan was daar niets van te merken tijdens de live show in de Lotto Arena die er de vaart in hield en een mengeling bracht van revue, concert (er waren behoorlijk wat muzikale acts) en comedy. Een mix die het publiek erg weet te smaken. Tegen de Sterren op Live was het best van al toen er gefreewheeld werd. Guga Baúl en Jonas Van Geel als Otto-Jan Ham en Marc-Marie (Huijbregts) hielden zich niet aan de tekst, Baúl kon de slappe lach niet bedwingen toen Van Geel zelf opmerkte dat ie klonk als een kip én zo vielen ze heerlijk uit hun rol. Baúls nepsnor kwam zelfs even los. Het publiek proestte het uit.

]]>
<![CDATA[Recensie Macbain Monty Antwerpen donderdag 30 april 2015]]>

Macbain mengt Macbeth van William Shakespeare met een biografie van Kurt Cobain, de leadzanger van Nirvana. Dat levert een flashy, heel genietbaar, maar soms moeilijk te begrijpen stuk op.

]]>
<![CDATA[Recensie La Juive Opera Antwerpen woensdag 29 april 2015]]>

Regisseur Peter Konwitschny is terug in Opera Vlaanderen na zijn eerdere regies voor Don Carlos (2010) en Aïda (2011). Deze keer nam ie La Juive (de Jodin) van Fromental Halévy onder handen in een libretto van Eugène Scribe. Een grand opéra die in 1835 zijn première kende. Groots en scenisch,  een love story in een historisch kader in vijf bedrijven, met verwijzingen naar actuele conflicten en een erg rijke klank van koor en orkest die alles uit de kast mogen halen, zijn zowat de karakteristieken voor dit vroeg 19de eeuwse genre. In La Juive (de Jodin) gaat het op het eerste zicht over verboden liefde (een Joodse die eigenlijk Christelijke roots heeft met een Christen), over gemeenschappen die met elkaar botsen en elkaars waarden en gebruiken opdringen, over mensen die een fout oordeel vellen over leven of dood van een burger. Maar eigenlijk is het een uiterst liberale opera – de Belgische Grondwet die ook dat uitademt dateert uit die periode – die de hypocrisie van het geloof aanklaagt. Het libretto is ook wel wat cynisch over de liefde, bevat ironie én is tevens ook scherp voor de ondernemer/zelfstandige. Scherp voor alles en iedereen quoi.

]]>
<![CDATA[Recensie Revue Ravage Bourla Antwerpen woensdag 29 april 2015]]>

“Narcisme en loslippigheid, daaraan herken je het kadaver in wording“. Met deze mokerslag schetst Tom Lanoye in Revue Ravage de problemen bij de socialistische partij.

]]>
<![CDATA[Recensie De Ontsnapping Kinepolis woensdag 29 april 2015]]>

De Ontsnapping is een Nederlandse film, gebaseerd op de gelijknamige roman van Heleen van Royen. De hoofdrol van Julia wordt vertolkt door Isa Hoes. Ook actrice van eigen bodem, Ellen Schoeters doet haar passage in de film. In dit drama zit ook een flinke portie romantiek en humor, soms zelfs iets te veel. 

]]>
<![CDATA[Recensie Remote Antwerpen deSingel Antwerpen dinsdag 28 april 2015]]>

De theatergroep Rimini Protokoll organiseert dezer dagen een wandeling door Antwerpen: Remote Antwerpen. Gewapend met een koptelefoon worden vijftig “toeschouwers“ rondgeleid door de stad met de bedoeling om allerlei gewone dingen te bevragen. Ontdek hoe bevreemdend banale dingen zijn als je er wat dieper op ingaat! Dat is het motto. De wandeling start in het stadspark en eindigt op het dak van de Stadsschouwburg.

]]>
<![CDATA[Recensie Bibi en Tina Kinepolis woensdag 29 april 2015]]>

Zo erover dat het erop is, Bibi (Lina Larissa Strahl) en Tina (Lisa-Marie Koroll) is lang niet zo maar een film voor kinderen en teenagers. Nee hoor, het is hét ideale excuus ook voor volwassenen die stiekem van kitsch en camp houden en voor Eurovisiesongfestival- of musicalliefhebbers dit voorjaar om naar de bios te trekken. Bibi en Tina bulkt van de liedjes die aan elkaar geregen worden door een verhaaltje waarbij de vriendschap tussen beide meiden aardig op de proef wordt gesteld. Overwint de vriendschap het?

]]>
<![CDATA[Recensie Daan Bourla Antwerpen zondag 26 april 2015]]>

Voetgestamp in de Bourla tijdens het concert van Daan. Als het balkon, dat al jaren onderstut wordt om de zaak op zijn plaats te houden, het maar niet begeeft, denken we terwijl het publiek laaiend enthousiast reageert op een exquis optreden van Daan met hoogten én een minder moment (zo moest een nummer opnieuw ingezet worden). Maar dat ene mindere moment woog niet op tegenover de getoonde klasse tijdens de rest van de set. De zanger die het meeste bekendheid zal genieten door een instrumentaal nummer, was in zijn element in Antwerpen. Toen een fan hem erop wees dat al wie aan de rechterkant (vanuit het zichtpunt van Daan bekeken weliswaar) van het balkon zat, hem niet kon zien, antwoordde hij laconiek: “Dat is om politieke redenen. U had maar voor links moeten kiezen. Neen, de muziek is groter dan de man zelf” zo suste hij. Al moet gezegd dat Daan flair heeft, podiumuitstraling, en ja ook wat acteertalent (niet voor niets was ie in de schouwburg van het Toneelhuis te gast). En dat, dat wil je gewoon kunnen zien. De ironie spatte er wel vaker af tijdens het optreden maar hij eerde ook helden: Wim Mertens (Housewife toonde dat het een knap staaltje minimal music is), Icon had dan weer Johnny Cash in zich, Parfaits Mensonges ademde met zijn ingehouden sensualiteit (als een doek die op een trom het geluid wat dempen moet) Gainsbourg en Birkin uit, terwijl andere songs verwezen naar Joe Dassin (Marie-Jeanne) of zelfs Aznavour (J’en déduis que je t’aime).

]]>
<![CDATA[Recensie Shabazz Palaces Koninklijk Circus Brussel zondag 26 april 2015]]>

Futuristisch, psychedelisch en uniek. Deze drie termen vatten het experimentele hiphopduo Shabazz Palaces mooi samen. Hun identiteit hebben ze in het begin geheim gehouden, maar achteraf bleek dat ex-Digable Planets rapper Ishmael ‘Butterfly’ Butler en Tendai Maraire de breinen zijn achter dit project.

]]>
<![CDATA[Recensie Flying Lotus Koninklijk Circus Brussel zondag 26 april 2015]]>

Flying Lotus mag zonder twijfel een geniale muziekvirtuoos genoemd worden na zijn dromerige set in het Koninklijk Circus in Brussel. De harmonieuze samples en zéér dansbare beats in combinatie met psychedelische visuals sleuren je moeiteloos mee in zijn persoonlijke droomwereld. De voorprogramma’s slaagden erin het publiek goedkeurend heen en weer te laten wiegen, FlyLo bracht mensen daarentegen in een soort van muzikale roes. Iets wat helemaal niet vanzelfsprekend is in het experimentele hip-hop-genre. FlyLo kan soms wat twijfelachtig overkomen in zijn albums, maar over zijn live-reputatie valt er niet te discussiëren.

]]>
<![CDATA[Recensie Nekka Nacht 2015 Lotto Arena Merksem zaterdag 25 april 2015]]>

Met Buurman als centrale gast op de Nekka Nacht 2015 beloofde het een avond te worden met heel veel rustige, gevoelige ballades. Gasten als Kommil Foo, Yevgueni, Laïs, Bløf en Senne Guns pasten ook perfect in dit schema. Als er in de Lotto Arena toch een feestsfeer zou losbasten, moest die komen van Stijn Meuris, Raymond van het Groenewoud en Stef Bos. We kregen wat we konden verwachten, zonder grote uitschieters: afzonderlijk leverden de verschillende artiesten degelijk werk en af en toe zat er bij de duetten een leuke combinatie zoals Laïs die tijdens “Een heel klein beetje oorlog” mooi tegenwicht bood aan de ruwe klank van Stijn Meuris.

]]>
<![CDATA[Interview Skip and Die]]>

Skip & Die is een samenwerking tussen de Zuid-Afrikaanse zangeres en visueel kunstenaar Cata Pirata en Nederlands producer Jori Collignon van Nobody Beats The Drum. Ze brachten al twee albums uit bij het Belgische platenhuis Crammed Discs en staan bekend om hun mengeling van ontzettend veel verschillende genres. Concertnews.be hing even aan de lijn met Cata Pirata voor haar optreden in de AB Club.

]]>
<![CDATA[Recensie Lodovica Comello Koninklijk Circus Brussel vrijdag 24 april 2015]]>

Lodovica Comello is een Italiaanse actrice die bekend werd door haar rol als Francisca in de Argentijnse Disneyreeks Violetta. Naast het acteren begon de 24-jarige Lodovica aan een muziekcarrière in 2013. Haar debuut ‘Universo’ verscheen bij Sony Music en sinds februari ligt haar opvolger ‘Mariposa’ in de rekken.

]]>
<![CDATA[Recensie Pardon Sorry dat ik leef DE Studio, Antwerpen donderdag 23 april 2015]]>

Skagen baseert zich op een documentaire van Magnum-fotograaf Raymond Depardon. Die draaide een documentaire in het gerechtsgebouw van Parijs. De man concentreerde zich op de ondervragingen van een procureur die na elkaar verschillende verdachten van al even uiteenlopende zaken voor zich kreeg. Met dat uitgangspunt gingen Valentijn Dhaenens, Korneel Hamers en Clara van den Broek aan de slag om uiteindelijk te komen bij het tragikomische Pardon! Sorry dat ik leef.

]]>
<![CDATA[Interview Ks Choice over The Phantom Cowboy]]>

K’s Choice is terug met hun zevende album ‘The Phantom Cowboy’. Broer en zus Gert en Sarah Bettens schreven voor het eerst samen in dezelfde ruimte en dat levert een bijzonder verfrissend resultaat op. De nieuwe plaat is een rockalbum pur sang. Concertnews.be ging aan tafel zitten met Gert Bettens om te spreken over zijn ervaring met dit album en nog veel meer.

]]>
<![CDATA[Interview Merdan Taplak over nieuw album Imperial Dance Material]]>

De Antwerpse dj/producer Merdan Taplak is na twee jaar terug met een nieuwe plaat, ‘Imperial Dancefloor Material’. Taplak laat de Turkse invloeden, dat de voorganger ‘In It For The Honey’ typeerde, voor de nieuwe plaat achterwege. Deze keer staat er elektronische popmuziek op het menu met invloeden van house, techno, hiphop tot trap en dubstep. We spraken met de Antwerpse producer over zijn nieuw album, zijn plannen voor een live-show en zijn nieuwe tattoo.

]]>
<![CDATA[Recensie Groundation Ancienne Belgique Brussel zondag 19 april 2015]]>

De Amerikaanse band Groundation uit Sonoma County, is een negenkoppige band die gevormd werd in 1998. De groep staat bekend om zijn fusion van reggae, dub en jazz. Alhoewel deze drie genres gecombineerd worden, kunnen ze toch beschouwd worden als een reggaeband. De teksten gaan over vrijheid en de strijd voor een liefhebbende maatschappij. Toch staat de band ook bekend voor hun uitgebreide live improvisaties, iets wat kenmerkend is voor jazz.

]]>
<![CDATA[Recensie Freek de Jonge met Als je me nu nog niet kent Arenberg Antwerpen zaterdag 18 april 2015]]>

Even kijken hoe veel Berbers er in de zaal zitten. Zo startte Freek de Jonge zijn voorstelling in de Arenberg. Het moet gezegd, de Nederlander – die al even tourt in “het gedeelte van België dat zich wil afscheiden van het andere”  – was duidelijk op de hoogte van de (politieke) actualiteit in ons land en recente uitspraken van de Antwerpse burgemeester (waarbij de cabaretier fijntjes opmerkte dat De Wevers Rotterdamse collega een Berber is). Zo wist ie dat een dag eerder - hij trad toen op in Dilbeek – er 3 zebra’s een tijdje vrij rondliepen in de straten van Vilvoorde en er minstens 1 kind een trauma aan heeft opgelopen omdat die net aan het leren was om over de zebra (Hollands voor het zebrapad) te wandelen.  Het bracht hem in geen tijd bij het verschil tussen Hollands en Vlaams. “Zwijnen” is afgeleid van het Duitse “Schwein haben”, ofwel geluk hebben, terwijl Vlamingen het niet Oostelijk zoeken maar Zuidelijker met “chance hebben” op zijn Frans dus. Dat betekent in Nederland dan weer dat je een meisje aan de haak geslagen hebt.

]]>
<![CDATA[Recensie Silverstein Muziekodroom Hasselt zaterdag 18 april 2015]]>

Sinds hun ontstaan in 2000 is Silverstein gestaag gegroeid tot een begrip in het Post-Hardcore circuit. Wereldwijd verkocht het Canadese vijftal reeds 1 miljoen exemplaren van vijf studio-albums, 3 EP’s, een live-album, een mini-album en verschillende 7”-singles. Daarnaast speelde het collectief rond zanger Shane Told al meer dan 1500 shows in 34 landen, en maakten de jongens hun opwachting op festivals en tournees als de Vans Warped Tour en Rock Am Ring. Dit jaar is voor Silverstein echter een feestelijk jaar: niet alleen viert de band het tienjarig jubileum van hun tweede album “Discovering The Waterfront”, dit jaar komt ook hun zesde album uit, getiteld “I Am Alive In Everything I Touch”. De Canadezen lieten daarom al weten dat ze “Discovering The Waterfront” integraal zullen doorspelen op hun shows, alsook hun grootste hits en, uiteraard, een kleine teaser van hun aankomende album. De Muziekodroom in Hasselt mag zich dus opmaken voor een lekker uitgebreid old-school Hardcore-feestje.

]]>
<![CDATA[Recensie Mad Professor en Prince Fatty Recyclart Brussel zaterdag 18 april 2015]]>

Prince Fatty en Mad Professor zijn twee dubproducers die zeker en vast niet nieuw in de oren klinken bij de reggae- en dubliefhebbers. Prince Fatty, afkomstig uit Londen, is al zo’n 25 jaar actief in de muziekwereld. Hij begon in de jaren ’90 als producer van verschillende artiesten zoals Blur, Gregory Isaacs, A Tribe Called Quest, Sugarhill Gang, Adrian Sherwood en zelfs Lily Allen. In 2005 verscheen zijn eerste album onder zijn eigen naam. Ondertussen heeft hij 8 albums op zijn palmares staan, waaronder enkele platen, samenwerkingen met The Mutant Hifi, Nostalgia 77 en Mungo’s Hi-Fi.

]]>
<![CDATA[Recensie Roni Size | Reprazent Ancienne Belgique Brussel donderdag 16 april 2015]]>

De legendarische drum & bassgroep Reprazent is na zeven jaar stilte terug. Deze zomer zal hun nieuwe plaat verschijnen, waarvan de titel nog niet bekend is gemaakt. De groep bracht hun legendarisch debuut ‘New Forms’ uit in 1997. Dat album won een Mercury Music Prize dat zelfde jaar. Eigenlijk is het al langer geleden dat de groep nieuw materiaal heeft uitgebracht, want hun laatste album van 2008 bevat vooral edits van hun klassieke debuutplaat.

]]>
<![CDATA[Recensie Quicksand Valley Monty Antwerpen donderdag 16 april 2015]]>

Victor en Vera baten een naturistenkamp uit. Ze doen dit vanuit een idealistische visie uit de jaren zestig. Lekker probleemloos in je blote flikker in de zon liggen, meer moet dat niet zijn. Maar de klanten blijven weg en Victor en Vera hebben moeite om de eindjes aan elkaar te knopen. Zoon Arend, die op zijn zestiende door zijn pa naar de London School of Economics is gestuurd, keert na jaren huiswaarts met zijn vriendin Claire. Arend zit boordevol managersgelul: swotanalyses, outsourcing en production tools hebben voor hem geen geheimen. Hij komt met een “businessplan“ om het kamp te laten overnemen door een multinational, die het wil aan passen aan “de moderne smaak“. Een extra “welness-“ en “beautycenter“ zullen nieuwe cliënten lokken. Maar de koppige, ouderwetse Victor wil er niets van weten en stuurt Arend terug naar af. Tot grote droefheid van Vera, die de zwarte sneeuw in het kamp echt wel beu is. Arend vertrekt, maar de sluwe Claire blijft in het kamp. Ze slaagt waar Arend faalt. Ze houdt zogenaamd van de natuur en tijdens het knippen van ligusterheggen weet ze Victor te verleiden tot een “investering“ van de firma waarvoor Arend en Claire samen werkten. Victor, die verliefd is op de mooie Claire én gecharmeerd is van haar geld, heeft niet eens door dat zijn kamp nu toch is verkocht. Arend blijft alleen weemoedig achter om met Françoise Hardy te mijmeren over het Verleden met zijn ex-lief.

]]>
<![CDATA[Recensie Rae Morris Ancienne Belgique Brussel woensdag 15 april 2015]]>

Een nieuw maar beloftevol gezicht in het muzieklandschap, dat is Rae Morris. Afkomstig uit het Britse Blackpool en sinds haar tienerjaren al bezig met het schrijven van songteksten. Op haar 18e kreeg ze een platendeal bij Atlantic records. Haar eerste single verscheen in 2012. De 22-jarige zangeres heeft er al nu een hele reeks singles en een EP opzitten en in januari verscheen haar debuut ‘Unguarded’.

]]>