concertnieuws.be | concertnews.be | concertnews.nl http://www.concertnews.be Kom hier als eerste onze jongste recensies en foto's te weten http://www.concertnews.be/images/concertnewslogo.jpg Concertnieuws.be http://www.concertnews.be Kom hier als eerste onze jongste recensies en foto's te weten <![CDATA[Recensie Backstreet Boys Strand Oostende zondag 20 juli 2014]]>

Backstreet Boys kwamen snel in Oostende. Sex on the beach, het blijft tot de verbeelding spreken bij erg veel vrouwen. Met vele duizenden waren ze in Oostende om op het zand, bij ondergaande zon, onder andere de liefdesduetjes van Nick Carter, Howie Dorough, Brian Littrell, AJ McLean en na een break van 6 jaar is ie er opnieuw bij: Kevin Richardson van Backstreet Boys te horen. En ja hoor, sommige fans hadden GoPro camera’s bij om de zaak te filmen.  Volgens bepaalde media is dat dé nieuwigheid deze zomer. Tja, wij dachten die dingen al járen boven de hoofden van het festivalpubliek te zien uitsteken…  

]]>
<![CDATA[Recensie Jagwar Ma | Dour Festival 2014 Festivalwei Dour zaterdag 19 juli 2014]]>

De Australische band Jagwar Ma moest het doen met een half gevulde tent, maar zorgde wel voor een aangenaam intermezzo van rust tussen alle scheurende gitaren en dreunende bassen. Met het dromerige, echoënde van Tame Impala en de ritmes van Mount Kimbie waren ze aanstekelijk en lekker zweverig.

]]>
<![CDATA[Recensie The Hives | Dour Festival 2014 Festivalwei Dour zaterdag 19 juli 2014]]>

The Hives. Ze zijn en blijven een graag geziene band in ons land. Frontman Howlin’ Pelle Almqvist heeft een enorm talent om zijn ijdelheid zo in te zetten dat het telkens weer een enorm plezier is om hem met zijn band te zien optreden. De energie zat vanaf het begin al meteen goed en ze kregen het voor elkaar om dat vast te houden tot het laatste nummer. Praten deed Pelle graag en men kan zich afvragen of dat geen verspilde tijd is. Als je het ons vraagt is hij een unieke entertainer die op handen gedragen moet worden.

]]>
<![CDATA[Recensie Girls In Hawaii | Dour Festival 2014 Festivalwei Dour zaterdag 19 juli 2014]]>

Girls in Hawaii had het niet echt getroffen op de zaterdag van Dour. Nadat het 3 dagen zweterig warm was geweest, was de zaterdagavond de voorbode voor een onrustige nacht. En daar stonden de 6 Walen op het podium, te zingen “Here comes the sun”, van het nummer ‘Sun of The Sons’, terwijl de regen loodrecht naar beneden kwam.

]]>
<![CDATA[Recensie Paul Kalkbrenner | Dour Festival 2014 Festivalwei Dour vrijdag 18 juli 2014]]>

Op de dag zelf en ook de dag van tevoren was al duidelijk zichtbaar dat er naar het optreden van Paul Kalkbrenner werd uitgekeken. Verschillende festivalgangers liepen rond met een kledingstuk dat eruit zag als een voetbalshirt, met achterop het nummer 10 en daarboven in dikke zwarte letters ‘Kalkbrenner’. Zelf had hij voor de gelegenheid een rood voetbalshirt aan, met de Duitse vlag op zijn mouw en het nummer 11 op zijn rug. Daar was hij dan. De koning van de techno, of toch zeker één van de koningen.

]]>
<![CDATA[Recensie Bakermat | Dour Festival 2014 Festivalwei Dour vrijdag 18 juli 2014]]>

Volgens de beschrijving van de Dour-applicatie zou Bakermat dé belofte van dit festival zijn. Vandaar ook dat het binnen en buiten de tent helemaal vol stond met vooral veel jonge meisjes en jongens. Met zijn monsterhit ‘Vandaag’ heeft de Nederlandse Lodewijk Fluttert, de man achter Bakermat, plots wereldfaam verworven. En zo kwam hij ook terecht op Dour, waar hij zijn trucje mocht laten zien.

]]>
<![CDATA[Recensie Little Dragon | Dour Festival 2014 Festivalwei Dour vrijdag 18 juli 2014]]>

Little Dragon, een Zweedse band met enorm veel kwaliteiten. Ze zijn kleurrijk (mede door frontwoman Yukimi Nagano met roots in Japan), ze hebben interessante ritmes en ze stralen een oprechte charme uit op het podium. Hun optredens bevatten alles wat een geslaagde live-ervaring nodig heeft, met frisse minutenlange versies van hun nummers. Ze hebben iets verrassends en er is zeker een publiek voor. Toch missen ze iets waardoor ze nog niet wereldberoemd zijn.

]]>
<![CDATA[Recensie Status Quo | Woosha 2014 Strand Oostende vrijdag 18 juli 2014]]>

“Tis ‘ier goed, tis ‘ier goed, ge kunt da eigenlijk nie verbetern” zong Flip Kowlier nog op de eerste dag van Woosha in Oostende terwijl ie “Woosha” met een effectje door de speakers haalde dat wat refereerde naar Manu Chao. Verder waren er nog de “poew”-disco effectjes en de vibraslap die stevig mocht doorklinken. Zijn woorden uit “Zwembad” pasten perfect bij de dag, zonovergoten wel, drukkend warm. Zo’n dag die de term “loden hitte” alle eer aandoet, omdat die effectief ook weegt. Dat rond elven, na het optreden van Status Quo de nooduitgangen openden en iedereen vriendelijk werd verzocht om meteen het festivalterrein, het strand in Oostende, te verlaten, zorgde voor een wat bizar einde aan deze festivaldag. De reden: opkomende rukwind die al tijdens de bisronde van de Engelse rockers stevig te keer ging, zeilen deed wapperen, hekken deed omvallen en signalisatie aan de ticketcontainer losrukte.

]]>
<![CDATA[Recensie Psycho 44 | Dour Festival 2014 Festivalwei Dour vrijdag 18 juli 2014]]>

“Dour, it is motherfucking hot”, schreeuwde Gaelian Corluy, frontman van Psycho 44 het kleine groepje geïnteresseerden rond het podium toe. En dat terwijl hij zelf in spijkerbroek en hemd met lange mouwen op het podium stond, net als zijn medemuzikanten. Het was geen nieuws dat het hier warm was, ook op de tweede festivaldag had de hittegolf Dour bereikt.

]]>
<![CDATA[Recensie Bonobo | Dour Festival 2014 Festivalwei Dour donderdag 17 juli 2014]]>

Bonobo, bestaande uit de Britste Simon Green en medemuzikanten, gaf op de eerste Dourdag een optreden waar weinig positiefs over te zeggen valt. Het grote podium in de buitenlucht zorgde ten eerste al voor een gebrek aan intimiteit en de veel te harde bas overstemde de klarinet- en dwarsfluitsolo’s en zangstemmen volledig.

]]>
<![CDATA[Recensie Darkside | Dour Festival 2014 Festivalwei Dour donderdag 17 juli 2014]]>

Zoals verwacht was Darkside één van de hoogtepunten van de eerste festivaldag van Dour. Stampend en zwetend, ontzettend strak en gecontroleerd. Nicolas Jaar deed samen met Dave Harrington zijn trucje voor de zoveelste keer, maar zorgde er weer voor dat het een uniek optreden werd.

]]>
<![CDATA[Recensie Rumble in da jungle Antwerp Boxing Academy woensdag 16 juli 2014]]>

De kracht van het woord, de focus van een bokswedstrijd en de punch van een sterk optreden. Dat is de cocktail die Rumble in da jungle serveert. Woordkunst, vanuit de buik, meets funk en soul waarbij enig competitiedrang de uitvoerders niet vreemd is.  Groot is dus de zin, de goesting van iedereen op het podium om zich te bewijzen.  Hartstochtelijk klinkt die roep als “Aanvaard me zoals ik ben. Ik zal niet veranderen.” of in het Antwerps “ik zen wie dak zen”. Tegelijkertijd worden we geconfronteerd met mensen die op zoek zijn naar hun identiteit, en die niet vinden in de nieuwe, noch in de origine. Nergens toe behoren, niet in een vakje te steken zijn, het geldt voor deze voorstelling én de mensen er achter.

]]>
<![CDATA[Recensie Mount Kimbie | Dour Festival 2014 Festivalwei Dour donderdag 17 juli 2014]]>

Mount Kimbie, bestaande uit Dominik Maker en Kai Campos, heeft weer even laten weten wat voor soort band ze ook alweer zijn. Eentje voor in een zweettent met opgeblazen condooms die over het publiek zweven. Hun hoogstaande beats met live elementen, zorgen voor een intelligent gebeuren op een plaats waar dat niet altijd te verwachten valt.

]]>
<![CDATA[Recensie Chet Faker | Dour Festival 2014 Festivalwei Dour donderdag 17 juli 2014]]>

Chet Faker. Alias Nicholas James Murphy, een Australische baardmans en momenteel een muzikale belofte. Gedeeltelijk wist hij die belofte waar te maken, door het grootste deel van zijn optreden alleen op het podium te staan met zijn apparaten. Zelf mixend en zingend, en dat alles op het moment zelf. De rest van het gedeelte miste, aangezien hij al na 37 minuten van het podium verdween. 

]]>
<![CDATA[Recensie Blood Red Shoes | Dour Festival 2014 Festivalwei Dour donderdag 17 juli 2014]]>

Een klein podium en een klein groepje mensen. Meer kregen Blood Red Shoes niet op de eerste dag van het Dour festival. Een hete bedoeling was het optreden van Laura-Mary Carter en Steven Ansell. Misschien dat het ook de reden was dat niet veel mensen de moeite namen om in de volle zon naar deze alternatieve rock, grunge, noiserock, indie te komen luisteren.

]]>
<![CDATA[Recensie Massive Attack | Les Ardentes 2014 Parc Astrid Luik zondag 13 juli 2014]]>

76000 toeschouwers verspreid over vier dagen, een record, ondanks regen en het WK: dat kan Les Ardentes 2014 voorleggen. Noem het dus gerust een topeditie, een grand cru met headliners die volk wisten te trekken naar Luik. Veel volk. Onbegrijpelijk dus dat Studio Brussel er niet bij was dit jaar (die “All areas” blabla mag dus definitief opgeborgen worden als je een niet onbelangrijke area links laat liggen) en de Morgen steevast op de fotopaslijsten stond met beperkt aantal fotografen terwijl ook zij haar kat stuurde. Asociaal, niet collegiaal, zelfs egoïstisch gedrag (omdat daardoor collega-fotografen, niet die van concertnews.be voor alle duidelijkheid, een frontstage pass aan hun neus voorbij zagen gaan) vinden we dat. Les Ardentes 2014 was een editie waarvan de finale met twintig minuten vertraging (door de verlengingen van de WK-finale) begon. “Massive wait” tweette een fan dan ook geheel terecht aan het hoofdpodium. Maar Massive Attack bleek het wachten méér dan waard en zette de kers op de taart van een zeer straffe editie van het Luikse festival met een set die song na song telkens een beetje meer overtuigde.

]]>
<![CDATA[Recensie Sheila E. OLT Deurne zaterdag 12 juli 2014]]>

In de miezerende regen naar het Openluchttheater trekken in Deurne, het klinkt niet geweldig. Ondanks de matige opkomst had de Amerikaanse niet veel nodig om het publiek wakker te schudden. Ze begon met ‘Samba’, een krachtig uptempo nummer die de Latin roots (E voor Escovedo) van de zangeres in de verf zette. Naast zangeres is Sheila ook percussioniste, ze verdeelde haar tijd netjes tussen micro en haar instrumenten, en keek niet op een drumsolo meer of minder.

]]>
<![CDATA[Recensie Stromae | Les Ardentes 2014 Parc Astrid Luik zaterdag 12 juli 2014]]>

“On va être un peu compressé” het was een van de opmerkelijke tweets voor het optreden van Stromae op Les Ardentes begon. Het zegt meteen ook alles. 20 000 festivalgangers op dag drie, zo’n 20% zou naar verluidt Nederlandstalig zijn en die kwamen zo goed als allemaal voor 1 act. Zelfs Paul Van Haver was verbaasd toen er massaal “Waar is da feestje?” gekeeld werd na “Carmen”. “Jullie spreken Nederlands hier?” vroeg ie.

]]>
<![CDATA[Recensie Placebo | Les Ardentes 2014 Parc Astrid Luik vrijdag 11 juli 2014]]>

Je verwachtingsniveau naar beneden halen, het kan in het voordeel zijn van een band als Placebo. Hun passage in het Antwerps Sportpaleis eerder dit seizoen vonden we van zo’n zwak niveau dat we de band categoriseerden als subtopper. Na hun optreden in Luik blijft dat wat ons betreft nog steeds van kracht al moet gezegd dat Brian Molko en co het publiek naar mate het optreden vorderde wel op hun hand kregen.

]]>
<![CDATA[Recensie Shaka Ponk | Les Ardentes 2014 Parc Astrid Luik donderdag 10 juli 2014]]>

Een compleet van de pot gerukte act is Shaka Ponk. Cartoonesk ook met die geanimeerde aap (die naar de naam Goz luistert) die visueel de rode draad vormt doorheen het optreden. De stemmen van Frah en Samaha Sam worden door de effectmolen gedraaid wat hen een ijl stemmetje bezorgt. “Are you going loco? Are you going crazy?” kirt Frah waarop het publiek dolletjes zich laat horen. Onweer op komst of niet: de fans blijven er voor gaan én de band ook.

]]>
<![CDATA[Recensie Petotter Zonnetje Linkeroever dinsdag 8 juli 2014]]>

Met Petotter brengt Theater de Spiegel muziektheater naar de kindercrèche. Het publiek van Astrid Bossuyt (viool), Joeri Wens (percussie waaronder de daf (Perzisch), een trom met metalen ringetjes in, en de davul, een Turkse basdrum) en Nicolas Ankoudinoff (sax, dwarsfluit, mondharp) gedraagt zich net als op een muziekfestival. Zowat alle types komen we tegen terwijl het trio de jonge toeschouwertjes muziek en klanken laat ontdekken én laat deelnemen aan de voorstelling.

]]>
<![CDATA[Recensie L homme cirque Sloepenweg, Antwerpen dinsdag 8 juli 2014]]>

Wie dacht dat mannen niet kunnen multitasken, geeft David Dimitri alvast lik op stuk. De Zwitser staat in zijn eentje garant voor de belichting, streepje muziek en theater, podiumwissels, kledijwissels, acrobatieën en stunts. Hij is artiest en circusdirecteur tegelijkertijd en in alles zijn autonome zelf. Hij houdt voeling met het traditionele circus maar neigt ook naar het nouveau cirque wat hem tussen twee werelden brengt. De kracht van theater toont ie door jong en oud tot de verbeelding te spreken. L’homme cirque is dan ook een voorstelling geworden die zelfs geroutineerde toeschouwers van circusvoorstellingen doet dromen en verbazen om soms ogenschijnlijk eenvoudige zaken. Net daar zit de kracht ook van deze voorstelling: in zijn magie.

]]>
<![CDATA[Recensie London Grammar | Main Square Festival 2014 Citadelle Arras, FR zondag 6 juli 2014]]>

In België ontving London Grammar goud voor hun debuut “If you wait” dat een half jaar geleden uitkwam. 15 000 stuks gingen er over de toonbank. Ook in Arras bleek er erg veel interesse voor hun eerste optreden ooit op Main Square Festival. Hannah Reid, Dan Rothman en Dominic ‘Dot‘ Major brachten een prachtige, ingetogen set die erg doelgericht met Nightcall (een cover van Kavinsky) richting finale trok, en wat voor één: “Wasting my young years” met lage akkoorden op toetsen, een beat die de song opentrekt, kreeg zo waar het modderveld formerly known as grasveld aan het spetteren.

]]>
<![CDATA[Recensie Nina Nesbitt | Main Square Festival 2014 Citadelle Arras, FR zondag 6 juli 2014]]>

Geblondeerde jongedames die er goed uit zien. Doorgaans vinden we ze fake, niet zo bij de Schots/Zweedse Nina Nesbitt die volgende week 20 wordt. Haar ontzettende naturel en spontaneïteit straalt af op het publiek van The Green Room, het zijpodium van Main Square Festival. Nesbitt blijkt blij verrast dat er zo veel volk, ondanks de regen, voor het podium om het zompige gras staat. Free hugs and kisses geeft ze aan de eerste rij met fans tegen de barriers aan het einde van haar set tijdens “Stay out” terwijl haar band de song instrumentaal verder speelt. Het minste dat je kan zeggen, is dat ze haar fans soigneert.

]]>
<![CDATA[Recensie Stromae | Main Square Festival 2014 Citadelle Arras, FR zaterdag 5 juli 2014]]>

Sjaals met “Belgium” op die de lucht in gaan tijdens “Formidable” van Stromae. Een prachtig, “You’ll never walk alone”-moment tekenen we op bij de Belgen die de perfecte song gevonden hebben om het verdriet, de exit op het WK, te verteren. “Compatriotes et voisins” zo spreekt Paul Van Haver ons consequent tijdens zijn set aan. Er moet hem iets van het hart zo blijkt wanneer ie ons repetitief “ça va toujours?” vraagt en telkens meteen daarna “Parce que moi ça ne va pas” repliceert.

]]>
<![CDATA[Recensie Arsenal | Main Square Festival 2014 Citadelle Arras, FR zaterdag 5 juli 2014]]>

“Belgium!” roept John Roan het uit op het podium van The Green Room. België neemt het festival in Arras over zo lijkt het wel. Belgen zie je overal op deze België-dag met een affiche waar “Dance with the Devils” enkel maar van dromen kon: Arsenal voor en tijdens het eerste half uur van de match, Stromae na de kwartfinale van het WK tegen Argentinië. Het levert een bizar beeld op wanneer om zes uur de aftrap wordt gegeven. Plots duiken massaal de smartphones boven om de live tussenstand te refreshen tussen het springen door. Maar al na drie kwartier van hun set zal Roan het nieuws moeten melden dat de Belgen met 1-0 achter staan tegen Argentinië waarbij hij de hoop niet laat zakken van de fans: in de tweede helft kan het gebeuren.

]]>
<![CDATA[Recensie The Black Keys | Main Square Festival 2014 Citadelle Arras, FR vrijdag 4 juli 2014]]>

Eigenlijk bereikte Franz Ferdinand veel meer publieksenthousiasme dan The Black Keys in Arras. Of beide bands eigenlijk niet van plek hadden mogen/moeten veranderen in het time schedule? Eigenlijk wel. The Black Keys bleven maar zoeken naar ritme, naar punch. Ja, Dan Auerbach klonk alsof Ruben Block op het podium stond, maar mistte met Patrick Carney peper in het gat tijdens meerdere songs waaronder “Money Maker”.

]]>
<![CDATA[Recensie Anna Calvi | Main Square Festival 2014 Citadelle Arras, FR vrijdag 4 juli 2014]]>

Anna Calvi mocht wachten tot Franz Ferdinand het vuur onder controle had. Daarna mocht ze het podium op van de Green Room, het zijpodium van Main Square Festival. Een aantal toeschouwers nam de tijd om tussen Franz Ferdinand en The Black Keys even het natte gras op te zoeken. Daar aanbeland zag je een concert waar muzikaal niets op af te dingen viel.  

]]>
<![CDATA[Recensie Iron Maiden | Main Square Festival 2014 Citadelle Arras, FR donderdag 3 juli 2014]]>

Belgische media (over)belichten dezer dagen de veertigste verjaardag van Rock Werchter. Zuidelijker viert Main Square Festival zijn tienjarig bestaan met een metaldag op donderdag waar Iron Maiden de dag mocht afsluiten.Bruce Dickinson bleek erg goed bij stem te zijn, de show die de standaard setlist volgde, bleek over de juiste spanningsboog te beschikken en meer dan voldoende (theatrale) visuele prikkels. Maar helaas had ook Hellfest, zuidelijker gelegen in Frankrijk, deze band minder dan twee weken geleden (20 juni) op hun affiche gezet. Het verklaart wellicht grotendeels waarom op de eerste festivaldag het bordje “sold out” niet bovengehaald kon worden.

]]>
<![CDATA[Recensie Orphee et Eurydice De Munt Brussel dinsdag 1 juli 2014]]>

Zowat alles bij Orphée et Eurydice is dubbel. En ook ons gevoel na het verlaten van deze productie in een regie van Romeo Castellucci.  Dat dubbele:  de opera heeft er iets mee. Enerzijds was de oorspronkelijke opera  Orfeo ed Euridice van Christoph Willibald Gluck uit 1762 in het Italiaans, volgde pas later (in 1774) een Franse versie en baseerde Hector Berlioz zich op het beste van beide werelden om zijn versie in 1859 te maken. Ook deze creatie kiest voor dat dubbele: in Oostenrijk werd de Italiaanse versie getoond, in ons land de Berlioz’ versie in het Frans.  Twee orkesten (B’rock in Oostenrijk, in ons land het orkest van de Munt), twee producties, twee casts, twee dirigenten (met een orkest van de Munt dat voor het eerst onder leiding staat van Hervé Niquet).

]]>
<![CDATA[Recensie Handhaven MAS Havenpaviljoen woensdag 2 juli 2014]]>

In Handhaven verlegt schrijver en regisseur Dimitri Leue de bakens van (niet-) belevingstheater (wegens omstandigheden) en participatief theater. Handhaven is een mengeling van een bustrip die aanvoelt als een uitstapje met de speelpleinwerking, theater, muziek, én een gegidste rondleiding doorheen de haven van Antwerpen in 1. De rode draad: twee aspirant-gidsen die zich mogen bewijzen: Sofie Joan (Wouters) die onlangs nog schitterde als de Britse Sarah Woods in de successerie In Vlaamse Velden en Pieter-Jan (De Wyngaert) die onder andere acteerde voor de film Marina. Hun coach en gids met ervaring: Joachim (Gys). Van het geheel druipt de creativiteit en het spelplezier af. Dat de acteurs hun eigen voornaam constant gebruiken, ondersteunt het concept: fictie en non-fictie met elkaar verweven, infotainment van de bovenste plank ook waarbij Dimitri Leue opnieuw zijn visitekaartje aflevert met bijzonder veel taalspelletjes en sublieme taalvondsten in de tekst. Veruit een van de mooiste is: ”in een haven als die van Antwerpen is een panorama een containerbegrip geworden.” Subliem.

]]>
<![CDATA[Recensie Showtek | Afrojack ea | Summerfestival 2014 Nieuw-Zuid Antwerpen zondag 29 juni 2014]]>

“Stay the night” (van Zedd feat. Hayley Williams) was veruit een van de meest gedraaide anthems op Summerfestival 2014. Basto, John Dahlbäck, Bassjackers, Nicky Romero en Martin Solveig draaiden de song onder andere op de laatste dag van het tweedaagse festival in Antwerpen. Een festival dat blijft groeien en deze editie maar liefst 65 000 toeschouwers optekende, verspreid over de twee dagen. Had Tomorrowland 1 waterval, dan ging Summerfestival voor maar liefst  8 exemplaren en erg veel fonteinen aan de Main Stage. Een hoofdpodium dat er elk jaar indrukwekkender uit ziet qua aankleding. Een blik op de fans bevestigde wat we vorig jaar al aanvoelden: Summerfestival trekt een zeer internationaal publiek: Nederlanders, Fransen, Amerikanen, Mexicanen, Brazilianen, Duitsers, … ze vonden allemaal dat Summerfestival de beste manier was om hun zomer mee te starten.  En of ze gelijk hadden!

]]>
<![CDATA[Recensie The Rolling Stones | TW Classic 2014 Festivalwei Werchter zaterdag 28 juni 2014]]>

The Rolling Stones bewezen op TW Classic hun status. Al te vaak wordt de term “het was weer een grand cru editie” door Live Nation Festivals bovengehaald. Dat haalt de waarde van die uitspraak naar beneden. Als er één editie van TW Classic die term verdient, dan is het wel die van 2014. Een editie die opvallend teruggreep naar waar het allemaal begon (het Rock and Bluesfestival in 1975 waar later Torhout-Werchter uit ontstaan is). Met een erg coherente affiche waar eigenlijk Simple Minds de enige vreemde eend in de bijt was, stelde Triggerfinger terecht dat TW Classic dit jaar ook in zekere zin “Blues Werchter” was.

]]>
<![CDATA[Recensie Joe Satriani OLT Deurne dinsdag 24 juni 2014]]>

Typerend voor het concert van Joe Satriani in het OLT, waren de gesprekken achteraf op het terras of aan de toog. Die gingen véél verder dan datgene waar journalisten onder elkaar na een concert over napraten, voor zover dat nog gebeurt tenminste. Want recensies schrijven doet iedereen tegenwoordig alsof het hard news is: iedereen moet per se de eerste zijn, wat gigantisch op onze lachspieren werkt. Maar dat is een andere discussie. Satrianifans praatten over de gitaartechniek van hun idool, zetten hun vingers, en deden enkele grepen op luchtgitaar na. Het mocht duidelijk zijn: het respect voor de muzikant was groot, niet meer dan terecht trouwens.

]]>
<![CDATA[Recensie Elbow | Best Kept Secret Festival 2014 Hilvarenbeek, NL zondag 22 juni 2014]]>

Elbow was goed, ze speelden rustig en mooi, maar zij die er 3 jaar geleden op Rock Werchter bij waren weten dat  deze band nog veel meer in zich heeft. De hitjes werden stuk voor stuk gespeeld, maar wellicht ook door hun nieuwe, ietwat minder toegankelijke album, lukte het hen niet om het publiek in het hart te raken.

]]>
<![CDATA[Recensie Lykke Li | Best Kept Secret Festival 2014 Hilvarenbeek, NL zondag 22 juni 2014]]>

Toegegeven het heeft iets surrealistisch na een 1-0 overwinning van België tegen Rusland op het WK naar een optreden van Lykke Li te trekken. De Zweedse liedjesmaakster staat namelijk niet meteen bekend om haar vrolijke, extatische songs. “Sadness is a blessing” (treurnis is een zaligheid): “Leed, ongeluk, pijn is haar vriendje” klinkt het in Sadness is a blessing. Haar songs ademen donkere, bittere gedachten uit. Die van een getormenteerde ziel. Dat ze steevast “Don’t let me down”, een liefdeslied van The Beatles waarin het gevoel van verlatingsangst zit, kwelling, door de speakers laat horen wanneer ze van het podium is, is dan ook tekenend.

]]>
<![CDATA[Recensie The Notwist | Best Kept Secret Festival 2014 Hilvarenbeek, NL zondag 22 juni 2014]]>

Zanger Markus Acher van The Notwist start voorzichtig deze vroege zondagavond net na de aftrap België – Rusland. Met zijn enigszins kwetsbare stem die ergens herinnert aan de Pet Shop Boys en een lichtshow die doet denken aan computerspelletjes uit diezelfde tijd met af en toe de bijbehorende piepjes. De indiepop gaat al snel over in electro gemixt met (Braziliaanse?) samba. Startte de Duitse band voor nog geen halfvolle tent, binnen een kwartier loopt het vol met mensen die op de aanstekelijke muziekmix afkomen.

]]>
<![CDATA[Recensie Angus and Julia Stone | Best Kept Secret Festival 2014 Hilvarenbeek, NL zondag 22 juni 2014]]>

In een uur wisten Angus en Julia Stone, broer en zus uit Australië, op een hele nonchalante en eigen wijze een ongekend goede sfeer neer te zetten. Niet gemakkelijk natuurlijk, om als hoofdact tijdens de tweede match van de Rode Duivels te spelen en daar ook nog publiek voor te krijgen. Maar kennelijk hield het festivalvolk van deze mooie mensen.

]]>
<![CDATA[Recensie The Horrors | Best Kept Secret Festival 2014 Hilvarenbeek, NL zondag 22 juni 2014]]>

The Horrors staat op 11 juli op Les Ardentes, 22 augustus Leeds en 24 augustus Reading Festival. Op Best Kept Secret Festival wisten Faris Badwan en co aardig wat volk naar de tent Two te lokken.  Veel midtempo bij deze Britse band, waarbij de zang wat aan de vlakke kant blijft. Als er iets is wat hen live de moeite maakt om naar te kijken dan zijn het wel die instrumentale passages die een pak melodieuzer, opwindender, en steviger zijn.

]]>
<![CDATA[Recensie The 1975 | Best Kept Secret Festival 2014 Hilvarenbeek, NL zondag 22 juni 2014]]>

Heerlijk ongedwongen sfeertje met the 1975 op het hoofdpodium, op het strand van Best Kept Secret Festival. Zeker wanneer blijkt dat de Britten live versterking krijgen van een live saxofonist die luistert naar de naamJohn Waugh. Wanneer ie op zijn houtblaasinstrument blaast, zorgt dat in no time voor zomerse ambiance. Vooral de vrouwen krijgt de band op zijn hand maar daar is dan ook een goeie reden voor.

]]>
<![CDATA[Recensie The War on Drugs | Best Kept Secret Festival 2014 Hilvarenbeek, NL zaterdag 21 juni 2014]]>

De indie-status is The War on Drugs al bijna ontgroeid en een plek op het hoofdpodium was zaterdag op het Best Kept Secret festival dan ook terecht. Of een programmering tussen Babyshambles en Franz Ferdinand dat ook was kun je je afvragen.

]]>
<![CDATA[Recensie Franz Ferdinand | Best Kept Secret Festival 2014 Hilvarenbeek, NL zaterdag 21 juni 2014]]>

“Right Thoughts, Right Words, Right Action” heet de recentste plaat van Franz Ferdinand. Die kwam vorig jaar uit. Opmerkelijk was dan ook hun passage op Sziget festival vorig jaar. Plots zagen we bevestigd nadat de band een tijdje afwezig was in het live circuit hoe lekker nummers als “Take me out”, “Michael”, “Ulysses” en “This fire” wel in het oor liggen. En hoe geweldig ze tot hun recht komen op een festival. Het verrassingsgevoel was voor ons dan misschien wel weg op Best Kept Secret Festival, toch bleken ook in Nederland die nummers als een huis overeind te blijven.

]]>
<![CDATA[Recensie Wild Beasts | Best Kept Secret Festival 2014 Hilvarenbeek, NL zaterdag 21 juni 2014]]>

Wild Beasts trapt goed af met onder meer “Mecca” en “Sweet spot” van hun nieuwste album Present Tense. Het publiek heeft er zin in en de vier Britten ook. De band wisselt oude en nieuwe nummers af en krijgt het publiek goeddeels mee. Maar echt extatisch wordt het niet. De bassen blazen soms net te hard en net wanneer het publiek lekker meegetrokken wordt met de synthesizers van hun nieuwere nummers dan kickt het steviger gitaarwerk van oudere nummers in.

]]>
<![CDATA[Recensie Babyshambles | Best Kept Secret Festival 2014 Hilvarenbeek, NL zaterdag 21 juni 2014]]>

Pete Doherty, frontman van de Babyshambles kwam op tijd het podium op en kotste niet. De tijd lijkt afgelopen dat hij zichzelf zo voor lul zette, zonder dat hij daarvoor op een podium moet gaan staan. Hij speelde strak en goed en bracht eindelijk wat festivalsfeer met zich mee.

]]>
<![CDATA[Recensie Chvrches | Best Kept Secret Festival 2014 Hilvarenbeek, NL zaterdag 21 juni 2014]]>

Nog maar net aangekomen in de tent van Two, hebben we al meteen de indruk naar Lene Nystrøm te luisteren, de frontvrouw van Aqua die bekend werd met “Barbie girl”. Wat een schelle stem heeft Lauren Mayberry, de zangeres van Chvrches die hun debuut The Bones Of What You Believe kwamen voorstellen aan Best Kept Secret Festival. Maar dat timbre, hoe afschuwelijk het ook mogen vinden, blijkt het publiek helemaal niet te storen. Wie – net zoals wij – toch wel vragen had of deze Schotse groep geen tikkeltje gehypet wordt, kon zich alvast opmaken om een gokje te wagen hoe veel V’s en 7’s er te zien zijn op de ledschermen gedurende het ganse optreden.  Een kwisvraagje voor de festivalgangers die de band aan het werk willen zien op Glastonbury, Rock A Field,Lollapalooza, of Reading en Leeds Festival binnenkort om er maar enkele te noemen.

]]>
<![CDATA[Recensie Mogwai | Best Kept Secret Festival 2014 Hilvarenbeek, NL zaterdag 21 juni 2014]]>

Mogwai staat halverwege de middag geprogrammeerd, in de volle zon, maar in de tent. Dat is ook wel nodig met de felle lichtshow die de melancholische muziek ondersteunt.

]]>
<![CDATA[Recensie Metronomy | Best Kept Secret Festival 2014 Hilvarenbeek, NL zaterdag 21 juni 2014]]>

Funky en groovy Metronomy krijgt het publiek moeiteloos op zijn hand. Niet dat de band uit de UK op een roze wolk zit. Daarvoor is de toonvastheid van drumster Anna Prior in “Everything goes my way” en “She wants” van zo’n bedroeflijk laag niveau dat ze het ganse optreden naar beneden haalt. Niet dat het jonge volkje in Two daar ook maar om blijkt te malen. Na de voorstelling van de bandleden krijgt zij een duidelijk luider applaus. Vrouwen aan de drums, het blijft dan ook iets hebben.

]]>
<![CDATA[Recensie Miles Kane | Best Kept Secret Festival 2014 Hilvarenbeek, NL zaterdag 21 juni 2014]]>

De tijd lijkt aangebroken dat Miles Kane, met zijn hele muzikale verleden, zich nu toch wel een succesvolle soloartiest mag noemen. Hij had al zijn energie opgespaard voordat hij begon en zorgde samen met zijn band voor rondvliegende zweetdruppels op het podium.

]]>
<![CDATA[Recensie Moss | Best Kept Secret Festival 2014 Hilvarenbeek, NL zaterdag 21 juni 2014]]>

Als Amsterdamse band mocht Moss Nederland vertegenwoordigen op dit veelal met buitenlandse bands bevolkte festival. Een hele eer en bovendien goed gekozen door de organisatie. Deze gezellige indiemuziek was perfect voor een middagje hangen in de zon, ter voorbereiding op de lange zaterdagnacht die nog moest komen.

]]>
<![CDATA[Recensie Circa Waves | Best Kept Secret Festival 2014 Hilvarenbeek, NL vrijdag 20 juni 2014]]>

Het ontbreekt de jonge muzikanten van Circa Waves uit Liverpool niet aan enthousiasme als ze vrijdagmiddag voor nog geen halfgevulde tent optreden. Ze hebben er zin in en hun aanstekelijke gitaarmuziek trekt langzaamaan wat meer mensen. Het merendeel verkiest toch echter de zon rondom de tent waardoor er een leegte blijft hangen.

]]>