concertnieuws.be | concertnews.be | concertnews.nl http://www.concertnews.be Kom hier als eerste onze jongste recensies en foto's te weten http://www.concertnews.be/images/concertnewslogo.jpg Concertnieuws.be http://www.concertnews.be Kom hier als eerste onze jongste recensies en foto's te weten <![CDATA[Recensie De Radicalisering van Sadettin K Monty Antwerpen zondag 28 augustus 2016]]>

In  een grandioos spagaat: tussen behandeld worden als knuffelallochtoon of het uiterste als een dief aanzien worden van een fiets terwijl je wel degelijk op je eigen fiets rijdt. Niemand die iets doet of actie onderneemt om die valse beschuldiging aan de kaak te stellen. In die spreidstand zit hij al jaren en verontwaardiging maakt dus deel uit van Sadettin Kirmiziyüz’ leven. Maar niet alleen over hoe autochtonen hem behandelen, even goed om wat er in de moslimgemeenschap gebeurt of net niet gebeurt, roept bij hem vragen op. Tussen positieve discriminatie en zuivere discriminatie, in die spreidstand leeft  Sadettin K. die met zijn door de overheid gesubsidieerde monoloog  ‘De radicalisering van Sadettin K.’ het tot het Theaterfestival schopte. ‘Waarom ben ik niet naar Syrië getrokken?’ is de vraag die de theatermaker zich stelt en ook beantwoordt. Redenen genoeg zijn er nochtans voor hem om wel te gaan: hij heeft de leeftijd én behoort tot de doelgroep. Maar even veel redenen zijn er minstens om niet te gaan voor hem. Omdat de strijd van daar eigenlijk een strijd van hier is. Maar de reden waarom hij niet ging, is persoonlijk, dat ie in een prachtige finale van de tekst laat horen.

]]>
<![CDATA[Recensie K3 op Maanrock 2016 Stadscentrum Mechelen zondag 28 augustus 2016]]>

Zielloos. Kleurloos. Ronduit saai. Het zijn maar enkele adjectieven die de passage van K3 op Maanrock 2016 beschrijven. Hanne, Klaasje en Marthe kwamen met een set van een half uur opdraven waarbij ze tien nummers brachten. Die werden in zo’n snel tempo afgehaspeld, met zeer vaak hetzelfde trucje ‘laat jullie horen!’, ‘zwaai maar mee!’ en het laatste refrein van 3 nummers (‘Alle kleuren’, ‘Heyah Mama’ en ’10 000 Luchtballonnen’) dat ze overlieten aan de toeschouwers, dat het mini-optreden in sneltempo in maxi verveling resulteerde. Wanneer je na elf minuten en vervolgens na zeventien minuten stevige inkakmomenten op een festival als Maanrock vaststelt bij het publiek, zit je als producent met een probleem en lang niet een.

]]>
<![CDATA[Recensie De man door Europa Monty Antwerpen zaterdag 27 augustus 2016]]>

Met het verhaal van Metropoliz, een oude salamifabriek die gekraakt werd door honderden restjesmensen – mensen die niet (meer) meekunnen met de maatschappij - in Rome sluit Lucas De Man zijn voorstelling ‘De man door Europa’ af. Door van de voormalige salamifabriek een museum voor hedendaagse kunst te maken, wordt het moeilijker voor de eigenaar of de ordediensten om de krakers weg te halen. Een overlevingsstrategie volgen ze die in zekere zin de oplossingen die De man daarvoor uit de doeken deed hoe we via een transformatie uit de morele en systeemcrisis waar we nu in zitten, kunnen geraken, ondersneeuwt.

]]>
<![CDATA[Recensie De blinde dichter deSingel Antwerpen vrijdag 26 augustus 2016]]>

7 portretten van de 7 performers van Needcompany. Die schotelen het gezelschap ons in ‘De blinde dichter’ naar een tekst , regie en set van Jan Lauwers voor. Grace Ellen Barkey, Jules Beckman, Anna Sophia Bonnema, Hans Petter Melø Dahl, Benoît Gob, Mohamed Toukabri en Maarten Seghers: enige vorm van zelfverheerlijking is hen niet vreemd. Ze gaan door hun stamboom, de geschiedenis waar ze vandaan komen, en blijken meer gemeenschappelijk met elkaar te hebben dan op het eerste zicht lijkt al lijkt de ene zijn of haar geschiedenis/afstamming toch wat bij te kleuren. In acht verschillende talen stelt het gezelschap zich voor: Nederlands, Antwerps, Fries, Engels, Frans, Noors, Arabisch en Duits. Een voorstelling die het midden houdt tussen performance, dans, theater, circus en muziek maar in eerste instantie vooral theater brengt.

]]>
<![CDATA[Recensie Helpdesk Century Center Antwerpen donderdag 25 augustus 2016]]>

In een maatschappij waar communicatie een hot item is en je overal met communicatietechnologie rond de oren wordt geslagen, kent de eenzaamheid vele gezichten. Vaak wordt ze weggestoken achter een dekmantel van professionaliteit en sociale geplogenheden, maar ze is daarom niet minder tastbaar. In “Helpdesk” wist het theatergezelschap Wunderbaum dit op meesterlijke wijze aan de kaak te stellen door het publiek mee te nemen naar de soms harde zakelijkheid achter de overbehulpzame façade van de helpdesk van “Caren’s Company”.

]]>
<![CDATA[Recensie Boulevard Conakry Sloepenweg Antwerpen woensdag 17 augustus 2016]]>

Met de Afrikaanse acrobatie van Terya Circus sluit Zomer van Antwerpen editie 2016 af. Boulevard Conakry verwijst naar de hoofdstad van Guinee. Daar in het centrum van de stad is er een markt. Het is die drukke wat chaotische maar tevens ook uitgelaten sfeer die het gezelschap oproept. Waaghalzerij is het gezelschap duidelijk niet vreemd want de acrobaten tuimelen, maken flikflaks terwijl ze ook over elkaar springen. Uiteindelijk blijkt de voorstelling veel meer gestructureerd dan dat op het eerste zicht lijkt. Terya Circus trekt namelijk niet zelden de lijn van de geometrie.

]]>
<![CDATA[Recensie We doen het wel zelf Lange Lobroekstraat 122 Antwerpen woensdag 17 augustus 2016]]>

Het einde van de zorgstaat zoals we die kenden dringt zich op: de overheid kan niet meer voor alles en iedereen zorgen en roept zijn burgers daarom op om meer zelfredzaamheid aan de dag te leggen. Theatergezelschap Wunderbaum streek daarom met een reeks geëngageerde burgers als een waar participatiepromotieteam neer in de Zomer van Antwerpen. “We doen het wel zelf” werd een soms absurd, schijnbaar ongestructureerd, maar vooral erg geëngageerd muziektheater waarbij het publiek geacht werd actief deel te nemen aan de voorstelling én aan de denkoefening achter de voorstelling. Om het met de openingswoorden van de 27-jarige, Antwerpse, mentaal gehandicapte Desiree te zeggen: “Ik ben wel eens benieuwd wat jullie allemaal zelf kunnen.”

]]>
<![CDATA[Recensie Patti Smith Park Den Brandt zaterdag 13 augustus 2016]]>

Geen akoestische set bracht Patti Smith zoals ‘An Evening of Words and Music’ in de programmabrochure werd aangekondigd. Wel zagen we een vrouw die de vrijheidsstrijder in zich losliet in Park den Brandt tijdens de vijfendertigste editie van Jazz Middelheim. “I’m not a jazz singer. Do the fuck what you want. Raise your fucking arms! You with your fucking chairs.” klonk het fel op het podium. Smith kreeg gehoor bij het publiek dat rechtveerde, met de voeten begon te stampen en danste dat het een lieve lust was. “Er is niet veel plek hier.” Zo had ze ook begrepen met die stoeltjes en de dikke rijen aan staande toeschouwers buiten de tent. “Maar wat mij betreft mogen jullie zelfs dansen in de toiletten.” Smith had al perfect aangevoeld tijdens ‘Dancing barefoot’ dat enkele toeschouwers al dan niet op blote voeten wilden dansen . Uiteindelijk speelde ze daar handig op in. Onze stoeltjes laten voor wat die waren, voelde dan ook nooit zo bevrijdend als tijdens dit optreden. 

]]>
<![CDATA[Recensie De Gouden Draak Pelikaanstraat 108 Antwerpen donderdag 11 augustus 2016]]>

In de keuken van het Thais-Chinees-Vietnamees afhaalrestaurant “De Gouden Draak” wordt de jongste van de vijf illegale koks geteisterd door vreselijke tandpijn wanneer twee stewardessen de zaak binnenwandelen om na een lange vlucht nog een kleinigheid te eten.  In 48 genummerde scènes ontplooide zich vervolgens het tragische verhaal van zes uitgebuite illegalen in een Europese grootstad en de mensen rondom hen. Met deze productie van Roland Schimmelpfennigs theaterstuk “De Gouden Draak” brachten “de Roovers” niet de bitterzoete komedie die werd aangekondigd. Het was eerder een drama doorregen met donkere humor. Wie dus kwam kijken naar een ontspannen avond theater, kwam van een kale markt thuis. Wie met een open vizier naar de voorstelling trok, werd meegenomen in de wereld van 18 personages die uiteindelijk toch allemaal met elkaar verbonden bleken te zijn.

]]>
<![CDATA[Recensie Reneixer | Rebirth Stadsfeestzaal Antwerpen woensdag 10 augustus 2016]]>

Sensualiteit, mysterie, ingetogenheid, authenticiteit, romantiek, uitbundigheid, nostalgie, traditie, onthaasting en dat terwijl verschillende zintuigen geprikkeld worden. Daarvoor staat Teatro de los Sentidos, het gezelschap uit Barcelona. Alleen al hoe ze erin geslaagd zijn om van de kale verlaten winkelruimte waar ooit de Saturn was in de Stadsfeestzaal een zeer sfeervolle ruimte te maken, doet verwonderen. Het is de vierde keer dat Teatro de los Sentidos de Zomer van Antwerpen aandoet na eerdere voorstellingen ‘The Echo Of The Shadow’ exact tien jaar geleden, toen nog in een niet gebruikt metrostation onder de Turnhoutsebaan. In 2007 volgde ‘De herinnering van de wijn’ in Fort VIII Hoboken terwijl ze in 2013 ‘Kleine oefeningen voor een goede dood’ in brouwerij de Koninck hielden.

]]>
<![CDATA[Recensie Milk Inc Grote Kaai, Lokeren zaterdag 6 augustus 2016]]>

Milk Inc. bestaat 20 jaar en 16 jaar met frontvrouw Linda Mertens om precies te zijn. Reden voor een feestje op Lokerse Feesten, was dat voor Regi, Linda, toetsenist Peter Schreurs, drummer Michael Schack en founding father Filip Vandueren. Het is een lange tijd stil geweest rond deze Belgische dance act. Dat komt omdat Regi en co eind 2014 op de pauzeknop duwden. Linda kon op die manier genieten van de geboorte en de eerste levensmaanden van haar allereerste kindje dat ze eind 2014 op de wereld zette.  Iets minder dan twee jaar later staat ze strakker dan ooit, met een kort zwart leren broekje op het podium van de Grote Kaai. De groep mocht dan wel het hoofdpodium openen op zaterdag, toch stonden ze er met een show die eerder deed denken alsof ze de headliner van de avond waren met vuurwerk, vlammen, confetti en de zon die perfect op tijd onder ging bij ‘Blackout’.

]]>
<![CDATA[Recensie Jill Shaw Grote Kaai, Lokeren zaterdag 6 augustus 2016]]>

Mochten Ellie Goulding en Max Colombie ooit samen de koffer induiken, het zou hen wellicht Jill Shaw opleveren. De Gentse Jill (21) heeft een al even strak lichaam als dat van Goulding en is op zijn minst even sportief. Waar Ellie zweert bij lopen, is Jill al jaren een surfgirl. Het zwoele, sensuele heeft ze van beide, de zachte kopstem doet wat aan Goulding denken terwijl dat toch wat mysterieuze indie-kantje weer wat weg heeft van de frontman van Oscar and the Wolf. Nog iets wat ze gemeen heeft met Colombie is dat Junior Eurosong-verleden: hij met ‘Voor eeuwig’, zij als lid van het olijke duo Jill & Lauren met “Get Up”. Dat, naast haar zomerhitje ‘Summer sucks’ schudt ze nu van haar af met de release van haar allereerste EP ‘Dark Paradise’ half september. 5 nummers telt het schijfje waar John Roan, jawel die van Arsenal, aan mee heeft geschreven.

]]>
<![CDATA[Recensie Chills Sloepenweg Antwerpen woensdag 3 augustus 2016]]>

Jezelf bevrijden van je angsten: zichtbare en onzichtbare demonen. Daar draait het bij “Chills” van C.C.A.I. en Phare Ponleu Selpak om. Die laatste organisatie is een circusschool uit Cambodja die zich richt op kwetsbare kinderen en jongeren. In 1994 ontstond ze aan de grens met Thailand in een vluchtelingenkamp. Erg artistiek kan je de voorstelling bezwaarlijk noemen. En de rode draad, het verhaal is wat dunnetjes. Komaf maken met twee spoken die ronddwalen op het podium of in de aerial silks te zien zijn. Daar moeten de anderen in zien te slagen. Beeld van leren omgaan met angsten en deze overwinnen om op die manier het talent optimaal tot uiting te laten komen. Daartegenover staat dat Chills zeer toegankelijk is voor kinderen én het enthousiasme van het gezelschap van het podium spat met dank aan de opzwepende percussieve live muziek.

]]>
<![CDATA[Recensie Beyonce Koning Boudewijnstadion Brussel zondag 31 juli 2016]]>

Beyoncé keek in het Koning Boudewijnstadion op geen cent meer of minder. Een gigantische wall met stroboscopen, een kubusvormige ledwall die kon bewegen en tot het dak van de rechte tribune reikte, vlammenwerpers (“Survivor”), C02-jets, vuurwerk (“Halo”), rook over het podium, een catwalk met loopband (“Drunk in love”) ,acrobatie (o.a. op “Mine”), en een rechthoekig B stage dat in de finale een ondiep zwembadje werd, ... Queen B zag het groots. Maar big betekent alweer niet dat het daarom beter was.

]]>
<![CDATA[Recensie Driften Slachthuis Slachthuislaan Antwerpen Noord dinsdag 19 juli 2016]]>

Een ultieme toast op het leven in combinatie met een subtiele dosis melancholie. Dat serveert Petri Dish met zijn jongste creatie Driften die op Zomer van Antwerpen in wereldpremière ging. Een voorstelling die dans, acrobatie, theater met verwijzing naar schilderkunst en zang met elkaar blendt in een heerlijk visuele cocktail. Driften is Zweeds maar ook een Nederlands woord dat verwijst naar continenten die uit elkaar gaan, de vervreemding van elkaar dus.  Met het intermenselijke thema en een ecologische boodschap erbij werkt de voorstelling op verschillende lagen. Met stip is deze Driften op die manier een van de zeldzame voorstellingen op Zomer van Antwerpen die zowel een appeal heeft voor de meerwaardezoeker (de geroutineerde bezoeker van het Toneelhuis of deSingel bijvoorbeeld) als voor diegene die eerder sporadisch naar het theater gaat.

]]>
<![CDATA[Recensie Joss Stone Salacgriva - Latvia zaterdag 16 juli 2016]]>

The second day of Positivus festival was as sunny as Joss Stone’s performance. The young and beautiful 29 year old singer from England accompanied Positivus with her R&B/blue-eyed soul/reggae songs. Stone’s childhood music influences were 1960’s and 1970’s American R&B and soul music performed by artists like Dusty Springfield. So as a result she developed into the beautiful and soulful style singer that everyone can listen to today.

]]>
<![CDATA[Recensie Seinabo Sey Salacgriva - Latvia zaterdag 16 juli 2016]]>

Seinabo Sey is young, but obviously a very bright star in the sky of the Swedish music scene. With Swedish and Gambian roots, she started her musical career early by attending a music program. When she was 16 she moved to Stockholm and later she graduated from the Fryshusets esthetics program. She specialized in soul music. Even though she is still at the very beginning of her career, she has already received several awards including a Swedish Grammy award (Best Newcomer of 2014).

]]>
<![CDATA[Recensie M83 Salacgriva - Latvia zaterdag 16 juli 2016]]>

The moment Positivus had so patiently waited for – an amazing M83 performance at the end of the 2nd day of festival. This French electronic music group brought their synthpop/ambient vibe to Positivus stage making everyone cheer as loud as possible.

]]>
<![CDATA[Recensie Vladislavs Nastavsevs Salacgriva - Latvia zaterdag 16 juli 2016]]>

Originally Vladislavs Nastavševs is a theatre producer from Latvia, but he is also known for his amazing musical pieces which consists of him playing the piano and singing… singing like no one has ever sung before, because his voice can go to unbelievably high notes which sound just magical.

]]>
<![CDATA[Recensie Latvian Radio Big Band and Ralfs Eilands Salacgriva - Latvia zaterdag 16 juli 2016]]>

Positivus 2nd day included Latvian Radio Big Band & Ralfs Eilands. They performed Latvia’s musical legend Raimonds Pauls‘ music. This year the Maestro celebrates his 80th birthday, so Latvian Radio Big Band played most of his best pieces by adding a bit of a modern touch to them. Also – Latvian Radio Big Band orchestra is turning 50 this years, so Positivus, Raimonds Pauls and Latvian Radio Big Band orchestra can celebrate their birthdays together! And of course, the main vocalist Ralfs Eilands – a young, handsome, talented and eager singer - adds a bit of a jazzy sound. Positivus for sure enjoyed his charming interaction with the crowd and Latvian Radio Big Band orchestra’s epic instrumental accompaniment.

]]>
<![CDATA[Recensie Years and Years Salacgriva - Latvia vrijdag 15 juli 2016]]>

British electronica trio Years and Years consists of three wonderful musicians – frontman Olly Alexander, bass guitar player Mikey Goldsworthy and on keyboards/beats Emre Turkmen. They have been sharing their music with the world since 2010 and Positivus for sure hopes that this is not the last time they visit Latvia.

]]>
<![CDATA[Recensie Richard Hawley Salacgriva - Latvia vrijdag 15 juli 2016]]>

This year Positivus festival’s guests are true fans of British musicians, and really…what’s not to like? Richard Willis Hawley honored Positivus stage on Friday evening looking as handsome as always. Maybe it’s even possible to say that he is the George Clooney of music. Both of his parents were musicians so it’s obvious that the talent passed on to him. Richard has been writing songs since he was a little boy…and we are all thankful for that!

]]>
<![CDATA[Recensie Hot Chip Salacgriva - Latvia vrijdag 15 juli 2016]]>

British electronic music band Hot Chip has been active since 2000. Although they started out with years of self-releasing records, right now they have released six studio albums and are going strong. Mixing together house, R&B and hip-hop sounds, these guys in their mid-thirties present funky and youthful vibe.

]]>
<![CDATA[Recensie Ezeri Salacgriva - Latvia vrijdag 15 juli 2016]]>

Music band Ezeri is a new trio from Riga with three wonderfully looking young man with one of a kind voices and talent. It all started out with main vocalist Miķelis Putniņš at the beginning of 2016 when he started to perform in Italy - at local bars and small, and cosy book shops. Slowly after that “he” became “we” and Ezeri was born. Unusual harmonies and rhythmical drawings are only few of the important elements that define Ezeri music, but even more important are the themes the soloist is interested in. For example, the way that city interacts with nature.

]]>
<![CDATA[Recensie Forever Happily Sloepenweg Antwerpen woensdag 13 juli 2016]]>

Een staande ovatie voor Forever, Happily… van het Belgische Collectif Malunés. Dat gaf het publiek na de première van deze voorstelling op Zomer van Antwerpen. Simon Bruyninckx, Juliette Correa, Lola Devault-Sierra, Luke Horley, Arne Sabbe, Gabriel Larès en Nickolas Van Corven mengen muziek (zoals ‘Dream a little dream of me’ met circus (trapeze, hand op handacrobatie en luchtacrobatie), theater, dans en cabaret. Een heerlijke mix in een regie van Dominique Bettenfeld die werkt en de aandacht weet vast te houden van zowel jong als oud.

]]>
<![CDATA[Recensie Matamore Sloepenweg Antwerpen dinsdag 12 juli 2016]]>

Met Matamore programmeert Zomer van Antwerpen opnieuw Cirque Trotolla. In 2005 stond het gezelschap met “Les tours d’une toupie” ook op het festival. Deze keer sloeg het de handen in elkaar met Petit Théâtre Baraque. Het levert een voorstelling op waar alle toeschouwers als het ware in een put naar kijken. Matamore is melancholisch, grappig en kritisch tegelijkertijd. Zo heeft een artiest het over de uitgebreide mogelijkheden van mechanisatie: dat het menselijk karkas veel beperkter is. Een act met een pop die aan een barre hangt en verschillende halsbrekende toeren uithaalt in combinatie met de poëzie die hij toont, zorgt ervoor dat je de pop als zesde man ziet onder het vijfkoppige team. Ergens heeft de acrobaat dus een punt, al gaat er niets boven het menselijke en de spanning of de menselijke limieten tijdens een voorstelling overstegen worden dan wel beperkend werken.

]]>
<![CDATA[Het rapport van Cactusfestival 2016]]>

Cactusfestival is aan zijn vijfendertigste editie toe. Tijd voor Concertnews.be om een analyse te maken. Wat zijn de pro’s en cons van het festival in het Minnewaterpark van Brugge?

]]>
<![CDATA[Recensie She is my sister Sint Annabos Linkeroever woensdag 6 juli 2016]]>

Met ‘She is my sister’ brengt Moonstein magie naar Zomer van Antwerpen. Met het Sint-Annabos op Linkeroever als prachtige locatie – neem wel muggenmelk mee en bij koud of nat weer aangepaste kledij –zit het publiek op kussentjes midden in het bos terwijl de acteurs en dansers 360 graden rond het publiek optreden. Een meisje verstopt zich in de winter van 1921 in haar nachtkleed in het bos en vindt de perfecte plek om haar te verstoppen. Haar broer zoekt maar vindt haar niet.  ‘She is my sister’ gaat over leven en dood, en de fase ertussen. Het Sint-Annabos als decor, dat ook ergens zweeft tussen leven en dood op dit moment, zorgt voor een absolute meerwaarde.

]]>
<![CDATA[Recensie Het labyrint van Dr Adams Sint Jansplein Antwerpen vrijdag 1 juli 2016]]>

Met het Labyrint van Dr. Adams brengen Time Circus en Madam Fortuna op een toegankelijke en humoristische manier psychologie naar de Zomer van Antwerpen. “Wat is geluk? En hoe kom je ertoe?” het zijn vragen die iedereen zich wel eens stelt in het leven. En soms lijkt het antwoord niet meteen voorhanden omdat je je in een ogenschijnlijk moeilijke doolhof, een labyrint bevindt waar je maar niet lijkt uit te geraken. Sterk is dus de setting waar deze voorstelling voor koos: niet toevallig een labyrint dat tevens naar de vluchtelingenproblematiek verwijst, met name naar het vluchtelingendorp “de Jungle” in Calais. Ook hier werden basismaterialen als hout, paletten, karton, zeilen en golfplaten gebruikt om de constructie in elkaar te steken tot zelfs een villa romana toe met impluvium in het atrium waar het regenwater – behoorlijk wat in dit geval – in wordt opgevangen.

]]>
<![CDATA[Recensie Mud Festivalwei Werchter donderdag 30 juni 2016]]>

We moeten het Herman Schueremans nageven. De head promotor houdt de vinger aan de pols en weet wat de recentste tendensen zijn in festivalland. Door dit jaar geen eieren naar de Clarissen te brengen (wat vorig jaar volgens de massamedia nog de reden was voor een zonnige Rock Werchter 2015) voegde hij last minute en verrassend Mud toe aan de affiche van het festival in Vlaams-Brabant. Volgens kwatongen probeerde hij zo waar Glastonbury festival naar de kroon te steken of zelfs Woodstock uit 1969 om zijn festival terug dat hippiegevoel van weleer te bezorgen dat met de loop der jaren om commerciële redenen toch wel wat naar de achtergrond was verdwenen.

]]>
<![CDATA[Recensie Nathaniel Rateliff and The Night Sweats Festivalwei Werchter donderdag 30 juni 2016]]>

Het beste optreden op dag één van Rock Werchter. Dat leverde Nathaniel Rateliff & The Night Sweats af in The Barn. Oorspronkelijk stond dit concert zelfs niet op onze planning, maar een zoveelste keer Kaiser Chiefs – been there, seen that, done that - zien op hetzelfde moment prikkelde al helemaal niet onze interesse. Van de twee tenten is The Barn overigens het meest sfeervol ingericht met sfeerlichtjes in de nok. Het doet denken aan een passage van Mumford and Sons in het Sportpaleis een paar jaar geleden. Niet toevallig heeft Rateliff ooit het voorprogramma van hen verzorgd overigens. De uitbundige sfeer is erg vergelijkbaar trouwens. En voor een middagshow op een eerste festivaldag eerder uitzonderlijk. Jawel we zagen het publiek swingen, meewiegen, klappen en zelfs op het einde bij afsluiter S.O.B. stevig stampen op de plankenvloer!

]]>
<![CDATA[Recensie Ellie Goulding Festivalwei Werchter donderdag 30 juni 2016]]>

Een verwittigd man is er twee waard. Zeker wanneer die Herman Schueremans heet. Schreven we vorig jaar nog dat Ellie Goulding anderhalf uur laten spelen op een festival veel te lang is op basis van onze ervaring op Sziget Festival, dan zagen we die stelling koudweg opnieuw bevestigd op Rock Werchter. Met een korte set van 55 minuten op Pukkelpop vorig jaar wist ze wel te scoren, maar in Werchter kreeg ze het publiek nauwelijks mee.  Het werd zelfs zo erg dat op den duur tienermeisjes – toch wel het doelpubliek van Goulding - de pit verlieten tijdens “Codes” en andere oorden opzochten nog voor ze de grote hits liet horen. Tja, als je bijna alle hits opspaart om tussen 8 en twintig na acht te spelen terwijl er tussen zeven en acht nauwelijks iets te beleven valt, dan heb je gewoon een zwakke setlist onder de arm die maar één ding ambieert: de herinnering aan het laatste stuk bij de toeschouwers vasthouden.

]]>
<![CDATA[Recensie Paul McCartney Festivalwei Werchter donderdag 30 juni 2016]]>

Groot nieuws op Rock Werchter. En neen dan hebben we het niet over de wateroverlast waar de regio de laatste weken na overvloedige regenval mee te kampen had. Het muzikale nieuws was de komst van Macca naar de wei van Werchter. Het festival had op die manier voor het eerst de Kever der Kevers beet. Alleen stond de Kever een kwartier te laat op het podium, schrapte hij daardoor maar liefst 7(!!) nummers uit de set in vergelijking met zijn vorige optreden in Denemarken, kende de show een zeer vreemd einde met C02 jets die nog even vlug hun overschotjes loosden, de confetti die de lucht invloog en wat vuurwerk dat nog overgebleven was dat de lucht in schoot een hele tijd nadat slotnummer “The End” al afgelopen was, bleek Macca’s stem wel erg broos geworden met de jaren – lees: de man klonk bij momenten bijzonder vals – en ging het geluid op het einde de mist in “I don’t know what that feedback was, but it was big.” En of dat zo was! Om kort te zijn: McCartney is oud geworden en leverde op Rock Werchter een set af die balanceerde tussen het aanvaardbare en het onaanvaardbare.

]]>
<![CDATA[Recensie Piknik Horrifik Fort VIII Hoboken woensdag 29 juni 2016]]>

Met Piknik Horrifik brengt Laika een theatrale installatie naar Zomer van Antwerpen. De organisatie trok daarvoor opnieuw naar Fort VIII in Hoboken, waar in 2007 – wat vliegt de tijd – toeschouwers nog massaal druiven aan het pletten waren bij Teatro de los Sentidos in hun voorstelling De herinnering van de wijn. De omgeving heeft dus iets met voorstellingen waar eten en drinken aan te pas komen. Ook zo bij het maatschappijkritische Piknik Horrifik.

]]>
<![CDATA[Interview Brussels Expo vzw]]>

De gebouwen van Brussels Expo zijn een erfenis van de wereldtentoonstellingen in Brussel van 1935 en 1958. Brussels Expo werd in 1936 opgericht om dat erfgoed verder te beheren. De jonge concertzaal Paleis 12 behoort ook tot die site. Samen met de nog jongere zus La Madeleine werden ze opgenomen in de Brussels Expo groep die daarmee zijn eerste stappen zet in de entertainment business. Hoe zijn ze de sector binnengerold? En hoe denken ze hun eigen plek te bemachtigen en te behouden? Een gesprek met het hoofd communicatie van Paleis 12 en de woordvoerster van Brussels Expo : Bea Goedhuys en Perrine Marchal.

]]>
<![CDATA[Recensie Neil Young en Promise of The Real Sportpaleis Merksem vrijdag 24 juni 2016]]>

Neil Young en zijn nieuwe band Promise of The Real hebben sinds 24 juni een live album uit. De dertien nummers uit het album Earth werden vorig jaar tijdens de tour opgenomen. Maar er gaat niets boven de live ervaring van een live optreden in vergelijking met de registratie ervan. Dat ervoer het publiek in het Sportpaleis waar Neil Young maar liefst drie uur aan een stuk, van tien na negen tot tien na twaalf een ijzersterk optreden gaf. De rechterpols mocht dan wel ingetapet zijn, en even liet hij in zijn lichaamstaal tussen twee nummers door uitschijnen dat het gitaarspel dat ie neerzette niet vanzelfsprekend was in de huidige omstandigheden. Toch deed ie het maar. Hét beeld van de avond: Young en zijn vijfkoppige band (3 gitaristen, 1 percussionist en 1 drummer) die in een cirkel inhaakten en meerdere malen opsprongen op het einde. Misse volbracht. Game. Set. Match. Twee staande ovaties waren dan ook niet meer dan verdiend.

]]>
<![CDATA[Recensie Sweeney Todd Tour and Taxis Brussel zondag 19 juni 2016]]>

Was het opera of was het musical? Puristen in beide kampen zullen ongetwijfeld argumenten hebben om te beweren dat het noch opera, noch musical was. Muziekliefhebbers zullen zonder problemen bevestigen dat het een geweldige productie van de Munt was waarbij het beste van twee werelden gecombineerd werd. We kregen de gesproken stukken, de romantiek en het echte acteren van de musical, de zangstemmen, de dramatiek en de volle klank van een orkest uit de opera en daar bovenop nog de geniale muziek en de geweldig spitsvondige teksten van Stephen Sondheim.  Het geheel werd gebracht in een moderne regie van de hand van James Brining waardoor het verhaal werd geactualiseerd zonder dat het daarbij in kracht moest inboeten. Wat wil een mens nog meer?

]]>
<![CDATA[Interview Music Hall Group nv]]>

De Music Hall Group werd in 1988 opgericht door Geert Allaert. Momenteel beheren ze vier eigen zalen waarvoor ze een samenwerking zijn aangegaan met de Jannen van het Sportpaleis. Ook als promotor en producent maken ze het waar. Producties zoals Peter Pan en Cinderella komen van hun hand. Eigenlijk worden de meeste grote musicals die in Vlaanderen te zien zijn, georganiseerd door Music Hall. Hoe is de groep uitgegroeid tot wat ze nu is? En hoe gaan ze om met de rode cijfers die vaak opduiken? Een gesprek met de CEO van Music Hall Group: Geert Allaert.

]]>
<![CDATA[Recensie Bloc Party Hilvarenbeek, NL zaterdag 18 juni 2016]]>

Een twijfelachtige performance van Bloc Party op de zaterdag van Best Kept Secret. De band is gestopt, uit elkaar, niet uit elkaar, drummer eruit, nieuwe drummer. Kortom, verwarrend. En dat is te horen.

]]>
<![CDATA[Recensie Glass Animals Hilvarenbeek, NL zaterdag 18 juni 2016]]>

Strakke zanglijnen van Glass Animals‘ frontman Dave Bayley. Headliner van Best Kept Secret, maar te dromerig voor een plaats in de avondprogrammering.

]]>
<![CDATA[Recensie Remy van Kesteren Hilvarenbeek, NL zaterdag 18 juni 2016]]>

De tent voor stage three op Best Kept Secret staat stampvol om harpist/componist Remy van Kesteren te zien. Een harpist op een popfestival? Het publiek lijkt het ook niet helemaal te snappen en lult dwars door het concert heen, en dat is jammer.

]]>
<![CDATA[Recensie Bob Moses Hilvarenbeek, NL zaterdag 18 juni 2016]]>

Of Bob Moses moet een enorme fanbase hebben in België en Nederland, of mensen kwamen schuilen omdat het oude wijven regende, maar de tent van Stage Three op Best Kept Secret was tot op de nok gevuld. Wanneer de Vancouverites het podium betreden blijkt dat eerste toch ook een realiteit te zijn. Bob Moses staat voor met rock doorspekte technomuziek, ontstaan uit verschillende achtergronden. Zanger Tom Howie verdiepte zich in rockmuziek, terwijl de man achter de knoppen Jimmy Vallance eerder thuis is in de trance-scene. 

]]>
<![CDATA[Recensie Air Hilvarenbeek, NL zaterdag 18 juni 2016]]>

Dat Air op Best Kept Secret stond was al een verrassing op zich, dat het zoveel publiek trok des te meer. De hele dag gonsde het al als een kleine zwerm bijen over het festivalterrein – “Ik ben speciaal voor Air gekomen” – het publiek vol verwachting. Eigenlijk was dat zeer terecht; hun meest succesvolle album Moon Safari eindelijk in een safaripark. Toch werd het niet hét concert van het festival.

]]>
<![CDATA[Recensie Mount Kimbie Hilvarenbeek, NL vrijdag 17 juni 2016]]>

Een nette, maar oppervlakkige dj-set leverde Mount Kimbie op Best Kept Secret. Het publiek weet waarvoor het komt en danst tam op de beats, maar tot een echt hoogtepunt komt het niet.

]]>
<![CDATA[Recensie Beck Hilvarenbeek, NL vrijdag 17 juni 2016]]>

Het optreden van Best Kept Secret-headliner, Beck, komt traag op gang maar de artiest maakt het meer dan goed. Met scheurende gitaarlicks en nette zanglijnen wordt het publiek meegenomen op zijn ‘Beck- beats‘ en hij laat ze dansend de regenachtige aftrap van het festival vergeten.

]]>
<![CDATA[Recensie Slow Magic Hilvarenbeek, NL vrijdag 17 juni 2016]]>

Er heerst een algemene vorm van mysterie rond Mr. Magic. Zelf benoemt hij zijn muziek als ‘music by your imaginary friend’. Hij geeft in interviews nooit prijs wat zijn echte naam is, of waar hij vandaan komt. Hij komt daarbij in een rijtje van andere elektronische artiesten te staan die hun anonimiteit willen gebruiken om de focus naar de muziek te trekken, zoals Daft Punk of Deadmau5. Ironisch genoeg werkt zo’n drang naar anonimiteit de focus op de muziek niet helemaal in de hand, want de aandacht wordt zo des te harder op de artiest gevestigd.

]]>
<![CDATA[Recensie Palmbomen II Hilvarenbeek, NL vrijdag 17 juni 2016]]>

Op het eerste gezicht doet Kai Hugo, oftewel Palmbomen II, aan als een iets minder slonzige versie van Kees van Hondt. Dan wel zonder hoed met koeienprint en duidelijk gesofisticeerder, maar inclusief opblaasmateriaal. Palmbomen en Jupiler eenhoorns dansten vrolijk boven het publiek uit, in een stevige straal van wit, rood, paars en blauw licht. Huppelmuziek voor vlak na middernacht.

]]>
<![CDATA[Recensie Adele met diarree in Sportpaleis Sportpaleis Merksem woensdag 15 juni 2016]]>

“Ik mag het nu zeggen omdat het de laatste show is. Maar ik heb maandagavond diarree gehad. En sindsdien heb ik niet meer durven kakken. Ik hoop dat het me gaat lukken tussen nu en Glastonbury (op 25 juni 2016 nvdr.) want de toiletten, ook backstage daar zijn gewoon afschuwelijk. Het komt erop neer dat er een gat is in de grond en je het daarmee moet doen.” Het is een hilarische Adele, die scherper staat dan afgelopen zondag en zo afscheid neemt van het Sportpaleis, van ons land en haar Europese tour afsluit. Zelf vindt ze het “A bloody miracle. I swear to God.” dat ze de 49 shows uit die tour heeft kunnen afwerken.

]]>
<![CDATA[Interview Concertnews]]>

Concertnews.be bestaat sinds 2008. Tijdens de voorbije jaren kreeg hoofdredacteur Bert Hertogs wel vaker vragen voor interviews van studenten. Interviewvoorstellen die hij op een uitzondering na steevast afwees. Tot Mattias Goossens, masterstudent communicatiewetenschappen aan de KU Leuven dit jaar een interview van twee uur voorstelde voor zijn masterproef “Een kwalitatieve studie naar de visie van Vlaamse muziekjournalisten op muziekjournalistiek.” 13 muziekjournalisten interviewde hij waaronder ronkende namen als Bart Steenhaut, Dirk Steenhaut, Wim Wilri en Sasha Van der Speeten. Onze hoofdredacteur maakte dit keer dan ook graag een uitzondering en stond het interview uitzonderlijk toe. Naar aanleiding van de 36ste verjaardag van hem vandaag, geven we onze lezers graag het quasi integrale interview mee bij wijze van (tamelijk exclusief) cadeautje.

]]>
<![CDATA[Interview MB Presents bvba]]>

Fire-starter en de switch naar de zelfstandigheid

Fire-starter werd in het leven geroepen door de groep van Brussels Expo om entertainment naar Brussel te brengen. Ondertussen is het vuur een beetje uitgeblust en wordt er stilletjes aan omgeschakeld naar zelfstandigheid met MB Presents. Hoe is Fire-starter ontstaan en geëvolueerd? En hoe ziet de toekomst eruit? Een gesprek met de bestuurder van MB Presents bvba: Manu Braff.

]]>