“Look out at your children 
See their faces in golden rays 
Don‘t kid yourself, they belong to you 
They‘re the start of the coming race 
The Earth is a bitch, we‘ve finished our news 
Homo Sapiens have outgrown their use” 
David Bowie, Oh! You Pretty Things 

Na The Great Downhill Journey Of Little Tommy en The Only Way Is Up zoeken Boris Van Severen en Jonas Vermeulen elkaar opnieuw op voor een derde concerttheatervoorstelling. Ditmaal voor een meer maatschappelijk geïnspireerde kroniek over de fascinerende maar uitdagende verhouding tussen mens en technologie, tussen schepper en schepping.

Is onze vooruitgangsfilosofie onuitputtelijk? Wanneer botsen we op haar limieten? Zijn de antwoorden die het eindeloos innoveren oplevert echte oplossingen of zijn ze voer voor nieuwe problemen, die ons in een straatje zonder eind brengen? 
In tijden van artificiële intelligentie, machine learning en expansiedrang vertelt OPUS APPARATUS een hoogst actueel verhaal over een gemeenschap van gedreven mensen die zich dienen te verhouden tot een door hen niet te controleren entiteit die ze bij toeval gecreëerd hebben en die steeds gelaagder met hen interageert.
Deze thematiek vinden de makers terug in het oeuvre van David Bowie, dat grotendeels werd geïnspireerd door de space race in de jaren zestig, en vooral in zijn alter ego Ziggy Stardust. Niet enkel de muziek, maar ook het idee van een profeet die redding moet brengen spreekt mateloos tot de verbeelding. Mary Shelley’s Frankenstein sluit dan weer naadloos aan bij de AI dynamiek als verhaal over een creatie die de overhand krijgt op de mens en diens ondergang inluidt. 

Een muzikale performance geïnspireerd op Stop Making Sense en American Utopia van Talking Heads en David Byrne. Jonas Vermeulen, Boris Van Severen, Ephraïm Cielen, Sarah Yu Zeebroek en Caro Abutoh zijn de humans die zich nomadisch bewegen over het podium. Ze reizen doorheen tijd en ruimte in een eenvoudige maar opzwepende choreografie, en vertolken hun eigen verhaal in hun eigen wereld.