Nu Bruno Mars beslist heeft om met zijn ‘The Romantic Tour’ niet langs België te komen, is een bezoekje aan Treasure echt wel ‘the next best thing’ voor de fans van zijn muziek. Deze sympathieke boyband uit Nederland weet als geen ander de muziek van hun groot idool tot leven te brengen op het grote podium. Ze zingen niet alleen absolute knallers als ‘24k Magic’, ‘Grenade’, ‘Runaway Baby‘ en ‘Uptown Funk’, maar draaien ook hun hand niet om voor kampvuurversies van ‘Count On Me’ en ‘The Lazy Song’. Maar om het publiek helemaal te overtuigen van hun vocaal talent, zingen ze ‘If I knew’ volledig a capella. In hun ‘Tribute to Bruno Mars’ weet Treasure de sfeer en sound van Bruno Mars te recreëren. En dat betekent voor de liefhebbers maar één ding: een absoluut feestje.

Soms voel je al bij de start van een concertje dat het een avond genieten gaat worden en zo ook bij ‘Musical Café: Once Upon a Disney Night’ van Apollo Producties. Laura Seys, Helle Vanderheyden, Deborah De Ridder, Florian Avoux en Wout Sels openden met een a capella-uitvoering van ‘When You Wish Upon A Star’ en we waren helemaal verkocht. Met zoveel musicaltalent samen achter de microfoon in de ontspannen setting van het Theatercafé van het Fakkeltheater beloofde de Disney-magie helemaal tot leven te komen. Ze hadden de lat hoog gelegd, maar overtroffen onze verwachtingen. Florian Avoux’ ‘Santa Fe’ was een juweeltje en Helle Vanderheydens ‘Do You Want To Build A Snowman’ was gewoonweg om voor te smelten. En ja, ‘When You Believe’ hoort niet echt thuis in een Disney-avond omdat het van Dreamworks is, maar … Helle en Deborah De Ridder brachten zo’n pakkende uitvoering dat we maar al te graag bereid waren om dit door de vingers te zien. Eigenlijk is er maar één woord geschikt om de ervaring van dit Musical Café echt te omschrijven: Supercalifragilisticexpialidocious!

“Ik ben geen geschoolde zanger. Ik ben een acteur die drie noten kan zingen.” Het is het excuus waarachter Warre Borgmans zich tijdens ‘Warre met Strakke Strings’ probeert te verstoppen. Maar we kunnen hier gerust spreken van valse bescheidenheid. Warre zet tijdens de voorstelling in De Klap in Deurne een meer dan verdienstelijke prestatie neer. Het is voor een deel ook een kwestie van het kiezen van de juiste nummers én je laten omringen door goede muzikanten. En op deze twee vlakken was het telkens een schot in de roos. Warre bracht meerdere liedjes van Jules de Corte en dat genre zit hem als gegoten. Het strijkkwartet met arrangementen van Bart van Istendael zorgde voor de speciale sound van enkele klassiekers als ‘Poupée de cire, poupée de son’ en ‘Dit is de allereerste keer’. Maar de twee nummers die ons het meest wisten te raken, waren: ‘Waar zijn de clowns / Send In The Clowns’ en ‘September Morn / C‘est en septembre / Zo af en toe’.

Met Ode aan Rob de Nijs bracht Pur Sang dit jaar een optreden dat zeer veel gemeen had met dat van het jaar ervoor in de Koningin Elisabethzaal. Dé verrassing was dat Gunther Neefs, helemaal terug van weggeweest na zijn revalidatie, op het appel verscheen voor een van zijn eerste grote concerten na zijn hersentrombose in mei. Je voelde toen ie opkwam en na zijn songs een collectieve ‘wauw, we zijn hier wat aan het meemaken’ uit het publiek losbarsten wat resulteerde in een zinderend applaus. Het hoeft dan ook niet te verbazen dat Neefs de beste zaken deed achteraf aan de merchandise stand en de meeste fans van hem een handtekening wilden of met hem op de foto wilden gaan.

Dertig jaar geleden, jawel, u leest het juist: dertig jaar geleden maakte Vlaanderen kennis met het fenomeen Guus Meeuwis toen zijn debuutsingle ‘Het is een nacht… (Levensecht)’ de hitparades veroverde. Ondertussen heeft deze sympathieke Brabander al een hele schare hits bij elkaar gezongen waaronder het onvergetelijke ‘Per spoor’ en de carnavalskraker ‘’t Dondert en ’t bliksemt’. Wat echter nog op het lijstje met verwezenlijkingen ontbrak, was het spelen van een concert in de AFAS Dome in Antwerpen … tot nu. Met heel veel passie ging hij helemaal nana om aan zijn Vlaamse fans “Ik hou van u” te zeggen. Alle registers werden open getrokken om er één groot feest van te maken. Guus Meeuwis liet zich begeleiden door een grote liveband, hield een strak tempo aan, speelde de ene hit na de andere, liet de confetti knallen, bracht knappe achtergrondprojecties en een geweldige lichtshow mee én liet K3 openen als voorprogramma. We voelden ons helemaal oya lélé.