Recensie The Subways | Les Ardentes 2011 #lesardentes

The Subways hebben in Les Ardentes hun derde studio-album voor te stellen: Money and Celebrity. Een evenement waar al een tijdje naar uitgekeken werd door de mannelijke persfotografen. De reden voor al die verhoogde testosteron: de blonde Charlotte Cooper, de rondspringende basgitariste van het Engelse trio. Cooper had zich uitgedost in een glitterkleedje, stockings en ballerina’s om haar gitaarsnaren te plukken. Het publiek in Luik was in vergelijking met haar wat underdressed, iets losser gekleed dus.  Ideaal om volop te moshen, springen en crowdsurfen. Hoogtepunten? Shake ! Shake !, Rock and roll queen en Turnaround.

Ook de roodharige frontman Billy Lunn laat zich niet kennen tijdens afsluiter “It’s a party” dat op dat nieuwe album staat. Hij stagedivet het publiek in en krijgt daardoor de massa helemaal tot aan de mengtafel mee. “We don’t need money to have a good time” ontstond toen Lunn met twee vrienden op café zat die net zonder werk kwamen te zitten. De conclusie van die avond, vatte hij dan samen in de songtitel.  “Mary” is dan weer een nummer over zijn moeder en “Celebrity” gaat over – jawel – celebrity. De bindteksten doen dus wat dom aan soms, of zijn compleet afwezig. Want hoe vaak hoorden we niet “Merci (beaucoup)” met accent? Een werkpuntje dus die bindteksten. “Oh yeah!” zien we op een borstkas van een tienerjongen geschreven.  Daarmee opende de band trouwens sterk, na een intro waar “Chariots of Fire”-elementen van Vangelis in staken.  Het absolute hoogtepunt was “Turnaround” waar Charlotte stopte met bas spelen totdat er een grote cirkel gevormd was om in te moshen. En die kwam er in geen tijd. Heerlijk bandje. Toffe sfeer.

< Bert Hertogs >