Recensie Das Pop | Lokerse Feesten 2011 #lokersefeesten

Het eerste concert van de Lokerse Feesten was er knal op.  Eerst moest het publiek wat ontwaken. Even wennen aan de start van de Lokerse Feesten, leek het wel. Maar dat was snel gebeurd. Das Pop speelde een mix van publieksnummers en songs van hun nieuwe album “The Game”. Een geweldig album overigens. Krachtige ritmische nummers wisselen af met af en toe een romantischer liedje.

Twee gigantische dobbelstenen dienden als decor.  Bent Van Looy was gehuld in een pakje dat enkel hij kan dragen. De frontman had de look van een eigenwijs schoolkind maar ook een beetje van een rijke Fransman die langs een boulevard in Monaco in z’n vrije tijd loopt op zoek naar een baguette. Kortom, er zijn weinigen die er zo modieus kunnen uitzien met fletse kleuren.

Terug naar de muziek. De band barstte van energie. Wat ze zongen, werd gedaan met overtuiging. Ze schotelden bijna al hun topnummers voor én dat zijn er al heel wat. Van Looy genoot duidelijk van wat hij deed. En dat werd in een mum van tijd gereflecteerd op het publiek. Toen hij een paar drumstokken nam om samen met Matt Eccles te drummen, spatte de energie er van af. Van dat eerste publiek dat wat moeilijk mee te krijgen was, bleef niets meer van over.

De afsluiter was “Never Get Enough”. Het begon wat te miezeren maar niet hard genoeg om de pret te bederven. De dobbelstenen die aanvankelijk als decor dienden, wierpen ze in het publiek. Die huppelden dan over de handen. Er zullen er een paar gelukkig geweest zijn dat ze die konden meenemen. Een puik concert!

< Julie Bervoets >