Recensie David Guetta | Tomorrowland 2012

De muze, bron van inspiratie werd als personage als laatste voorgesteld op Tomorrowland 2012. Dat gebeurde net voor David Guetta het podium op mocht. De populaire dj die recent opnieuw tekende bij EMI Music kwam net als vorig jaar in wereldpremière enkele nieuwe tracks voorstellen op het dance festival. Naast Felix’ “Don’t you want me” dat ie eerde in Sweat (feat Snoop Dogg) stak, haalt ie ook nu weer een 90s sample vanonder het stof met Josh Winks “Don’t laugh”. Het zouden profetische woorden worden.

Want hoewel Guetta met een ontzettend grote smile aan zijn set begon, lachte ie op het einde heel even groen. Zijn gelaatsuitdrukking die “ooow shit” verried én zijn paniekerige reactie toen de klank uitviel op “Spectrum” (Calvin Harris naar het origineel van Florence and the Machine) zal nog lang op ons netvlies blijven hangen. Het publiek liet het niet aan haar hart komen hoewel er op het einde van Afrojacks set ook even een panne was. De oh’s uit “Seven Nation Army”, de teudeu’s uit “Kernkraft 400” en het massaal gekeelde “Hey Baby (If you‘ll be my girl) “ behielden de stadionsfeer. Guetta liet het publiek in verschillende ritmes applaudisseren en verafgoodde zijn fans met armbewegingen die de massa al snel overnam. Straf dat ie het podium niet verliet, daarvoor is moed nodig.

Ongelooflijk eigenlijk ook hoe het publiek reageerde op die 10 minuten technische onderbreking. Op een doorsnee festival zou dat te veel van het goede zijn, en zou het publiek zich wel eens tegen de artiest of organisatie en medewerkers kunnen keren. Niets van dat op Tomorrowland. Het feestvolkje tekende dan maar zelf even voor de ambiance. “Regen en technische problemen kunnen ons niet tegenhouden” zou Guetta nadien scanderen nadat ID&T Levels en Somebody that I used to know door de speakers joeg. Op die laatste kon Guetta terug inpikken met “Without you”. Je hoorde dat duidelijk via een krak-geluid en Guettas expressie dat de mash up ervoor niet van hem kwam.

Erg straf trouwens dat na die technische break, het publiek nóg extatischer was dan ervoor. Een grande finale kreeg de dj alsnog met spetterend vuurwerk op “I got a feeling” waarmee de set die al even straf begonnen was met “Titanium” met een slotakkoord om u tegen te zeggen eindigde. Met Fix You (Coldplay), Wild ones (Flo Rida) en Turn me on (feat. Nicki Minaj) opende Guetta een blik hits. “I love you Tomorrowland” en “ Ready to go wild?” schreef ie met alcoholstift op een bordje en pookte zo het publiek extra op. Voor “Metropolis” nodigde hij Nicky Romero mee uit aan de draaitafel die ie aanprees als een talent van de nieuwe generatie.

En verder verklaarde de Franse dj die eind vorig jaar door DJ Mag werd uitgeroepen tot beste dj openlijk zijn liefde aan het festival én de festivalgangers. Met “ Can you feel how crazy the vibe is? This is special!”, “I could not dream to have a better crowd” en “It’s official you are the number 1 party people in the world” windt ie er geen doekjes om. Wanneer we “put the lights down and the music on” door de speakers horen vraagt Guetta ons om de gsm’s boven te halen wat een erg knap totaalbeeld oplevert. Allemaal unieke en individuele lichtjes. “But we feel as one” zegt Guetta die het samenhorigheidsgevoel daarmee nog extra aanwakkert.

Guetta heeft vorig jaar in Boom geleerd dat je nieuw materiaal best tussen bekend werk weeft. Dit jaar kregen we dan ook een Guetta à point voorgeschoteld met een groots feest dat alleen hij kan creëren. Volgend jaar ongetwijfeld opnieuw op Tomorrowland te zien. En niet meer dan logisch.

< Bert Hertogs >