Recensie St. Vincent

Uit Brooklyn  New York kwamen ze, St. Vincent om het voorprogramma van Mercury Rev voor hun rekening te nemen. De groep rond zangeres Annie Clark doet een verdienstelijke poging om rock met folk, jazz en zelfs hier en daar iets klassieks te verweven. Echter, de overgangen tussen een instrumentale intro op bvb klarinet, dwarsfluit en viool en de rockende geluiden van de elektrische gitaren komen ontzettend bruusk over. Steeds kregen we dus het gevoel dat dit té geforceerd is om deze verschillende muzikale genres met elkaar te blenden in iets wat op fusion zou moeten lijken.

Helemaal ergerlijk werd het wanneer Clark voor elk nummer haar gitaar ging stemmen. Het haalde behoorlijk wat sfeer uit de set. Tijdens “The strangers” haalde ze een soort kerkklokkengeluid uit haar gitaar, door met haar vuist op de klankkast te kloppen. Een ganse set zou ze niet al te subtiele aanwijzingen geven dat haar band moest doorspelen (ze draaide daarvoor met haar wijsvinger in de lucht) om te zeggen dat ze nog niet klaar was met stemmen. Ook een ganse set lang gaf ze tekens aan de monitormixer, dat het hier en daar wat luider mocht staan. “Actor out of work” kreeg een saxofoonpartij mee. St Vincents muziek en teksten komen ietwat mysterieus en een tikkeltje donker over. Zo heeft de groep het over een zwarte regenboog die boven het huis hangt, slaakt ze een hulpkreet omdat alles gesmeerd en gemaakt moet worden aan het lichaam, vindt ze haar stad zwart door alle assen maar is er (gelukkig) nog de liefde. The Party begint dan weer zeer lieflijk en rustig, maar heeft het over te lang in een café zitten en uit eenzaamheid het ijsblokje van iemand anders lege glas likken.

Een groep die moeilijk te vatten is in de keuzes die het maakt. Ook zo in het Rivierenhof.

Setlist St Vincent:

1. The strangers
2. Now now
3. Actor out of work
4. Laughing with a mouth of blood
5. Black Rainbow
6. The party
7. Marrow
8. Your lips are red

< Bert Hertogs > v