PDF-versie voor persoonlijk gebruik

Recensie Queen & Slim ★★★1/2

dinsdag 7 juli 2020Lumière Antwerpen

Queen

Al chillend 6 dagen op de vlucht. Zo kan je Melina Matsoukas’ jongste prent Queen & Slim het best samenvatten. Na een date in een betaalbaar restaurant in Ohio, een afspraakje waar geen vervolg op zal komen, worden strafrechtadvocate Queen (Jodie Turner-Smith) en Slim (Daniel Kaluuya, o.a. gekend van Black Panther en Get Out) aan de kant van de weg gezet door een blanke politieagent. En dat om een banale reden. Slim heeft zijn richtingaanwijzer niet gebruikt en leek wat te zwalpen op de weg. Daarop vraagt de politieagent zijn papieren, vraagt ie of ie onder invloed is, drugs bij heeft in de koffer, enz. Het vriest buiten en Slim vraagt of de man niet wat vaart kan maken in zijn onderzoek. De gespannen sfeer wordt vijandig. Queen gaat in tegen Slims advies en komt uit de wagen wanneer ze het tafereel wil filmen. Daardoor krijgt ze een schampschot in het been door de agent. Slim schiet hem met het dienstwapen neer uit zelfverdediging.

Queen weet dat ze nooit meer vrij zullen komen eens ze opgepakt zijn. Dus stelt ze voor dat ze allebei hun verleden laten voor wat het is en vluchten. Daarbij moet ze Slim overtuigen want hij vindt niet dat ze de dode agent zo maar kunnen laten liggen in de sneeuw. ‘Yes we can!’ luidt het uit Queens mond, wat ontegensprekelijk ook een verwijzing is naar Obama’s slogan. Het is lang niet de enige slogan die de revue passeert in deze prent trouwens. ‘Power to the people’ is er ook een bijvoorbeeld. Andere quotes die blijven hangen zijn onder andere: ‘Nothing scares a white man more than seeing a black man on a horse’, ‘Pictures aren‘t just about vanity, they‘re proof of your existence’, ‘Can I be your legacy?, ‘Thank you for this journey, no matter how it ends’, ‘Can you work more and talk less?’, ‘Why do black people always feel the need to be excellent? Why can‘t we just be ourselves?’ en ‘Y’all really gave niggas something to believe in.’

Het koppel wordt al snel het  belangrijkste nieuwsitem, een video waarin de agent doodgeschoten wordt, gaat viraal, en er ontstaan protesten tegen het racistisch geïnspireerd politiegeweld van blanke agenten op de zwarte gemeenschap. Queen & Slim zullen ook blanke fans hebben, maar even goed ook zwarte tegenstanders. ‘It don’t matter if it was on purpose or not. You gave them a license to kill us.’ vindt een zwarte garagist. Ondertussen staat er een premie van 250.000 dollar op zowel het hoofd van Queen als dat van Slim. Vraag is dus wie ze kunnen vertrouwen en wie er verleid door zo’n grote som geld bereid is om de twee te verraden.

Niet dat Queen & Slim de risico’s niet schuwen om gepakt te worden. Zo willen ze vluchten naar Cuba. Hun auto, een opvallende witte wagen met ‘Trustgod’ nummerplaat, geraakt zonder benzine. Edgar, een sheriff uit Kentucky, wil hen helpen en rijdt met hen naar het dichtstbijzijnde benzinestation. Wanneer ie een jerrycan laat vullen, hoort hij via zijn radio dat er een zwart koppel op de vlucht is en dat ze schietgevaarlijk zijn. Slim voelt dat er iets niet pluis is. Ze houden hem onder schot, sluiten hem op in de koffer van de witte auto en gaan vervolgens er vandoor met de truck van de sheriff. Per ongeluk rijden ze een zwarte man aan op de parking van een hamburgerrestaurant. De man is geraakt aan zijn slechte knie. Hij wil dat de twee hem naar het hospitaal brengen.

Kortom: tijdens hun vlucht maken ze behoorlijk wat mee waardoor ze niet alleen vertraging oplopen maar ook complicaties. Problemen overigens die ze soms zelf in de hand werken. Geld, eten en een andere wagen bekomen ze via de oom van Queen. Maar een huiselijke ruzie zorgt ervoor dat er een zwarte agent voor de deur staat waardoor het koppel vroegtijdig weg moet. De agent kan namelijk elk moment terugkomen met een huiszoekingsbevel. Slim vraagt of Queen zou ingaan op een uitnodiging voor een tweede date met hem. Neen, zo blijkt op basis van haar etentje met hem in een goedkoop restaurant dat eieren niet zoals besteld serveert, maar waar een zwarte wel de eigenaar van is, aan het begin van de film. Maar wanneer hij haar vraagt om met hem te dansen in een club waar een live band speelt, gaat ze uiteindelijk wél in op het verzoek. Ze worden er herkend door enkele mensen, ook door de barvrouw die hen steunt en hen een gratis glas Bourdon van het huis aanbiedt.

Een ander risico lopen ze wanneer hun opzichtige lichtblauwe oldtimer in panne geraakt en ze die naar de garage moeten brengen. Slim neemt dan tegen het advies van Queen in, contact op met zijn vader door hem te bellen zodat hij getraceerd zou kunnen worden. Junior, een jongetje laat ie ook een foto van hen maken als ze met hun twee op de motorkap van de wagen zitten. Het jongetje zal meedoen met een protestactie tegen het politiegeweld en een zwarte politieagent doodschieten. Die beelden wisselt Matsoukas af met liefdevolle tussen Queen & Slim die de liefde bedrijven in de wagen. De twee blijken veel meer gemeenschappelijk te hebben met elkaar dan ze aanvankelijk dachten. Eros en thanatos zien we afgewisseld in de beeldvoering. Het is met stip op de prachtige symboliek van de eindscène na, een van de knapste momenten uit de film.

Queen & Slim lijken ervan overtuigd dat ze sowieso veel kans lopen om gepakt te worden dus willen ze vooral nog een aantal zaken doen die op hun lijstje staan. Zo kiest Queen voor een omweg om het graf van haar moeder te bezoeken. Daarnaast wil het koppel nog dingen doen die ze nooit eerder deden. Voor Slim is dat op een paard rijden, waardoor ze in geen tijd in de problemen komen met de eigenaar die hen opmerkt. Queen heeft dan weer altijd met haar lichaam half door het venster uit een rijdende wagen willen hangen terwijl ze haar arm in de lucht steekt, wat een ultiem gevoel van vrijheid bezorgt. Maar is hen die vrijheid nog wel (lang) gegund?

Queen & Slim houdt de vinger aan de pols en is hyper actueel anno 2020 met de Black Lives Matter-protesten in de VS, en het racisme dat in die samenleving, ook bij agenten welig tiert. De film leest echter  soms als een te gezapige roadmovie waarbij het koppel niet gehaast lijkt maar alle tijd heeft om naar hun bestemming te vluchten. Dat voelt soms weinig geloofwaardig aan, hoewel Jodie Turner-Smith en Daniel Kaluuya wel zeer goed en geloofwaardig acteren. We zien hun personages een mooie boog maken en naar elkaar toegroeien terwijl de tegenstellingen in de Amerikaanse maatschappij verdiept geraken en mensen er net uit elkaar aan het groeien zijn.  Die tegenstelling levert zeer knappe cinema op met een heerlijke soundtrack (met o.a. Herbie Hancocks ‘Come Running to Me’, Solanges ‘Almeda’, Little Freddie Kings ‘Baby Please Don’t Go’, ‘Pocket Full of Money’ en ‘Standin at Yo Door’, Luther Vandross’ ‘Never too much’ en Lauryn Hills ‘Guarding the Gates’) die meermaals op de voorgrond te horen is.

< Bert Hertogs > 


Do you like our reviews and pictures?
Feel free to support concertnews.be by sharing this page or giving a donation.
You make an independent website like ours possible. Thanks!







Geef steeds in je comment mee op welk artikel je reageert.
Please put in your comment to which article you are responding.

Tabs Concertnews.be