Recensie Ruben Block ★★★★1/2

Tegenwoordig moet je veel geld neertellen om ’s middags een artiest te zien soundchecken. Zeker bij internationale artiesten. Als je dat wil meemaken, dan moet je al meteen kiezen voor een of ander overprijsd vip-pakket bij de Live Nations en Greenhouse Talents van deze wereld. Dat het ook véél democratischer kan, bewijst Linkerwoofer dit weekend. Daar zagen we onder andere niemand minder dan Mauro Pawlowski zijn eigen stagehand spelen en kabeltjes insteken voor hij aan zijn set kon beginnen. En ook Ruben Block konden we minutenlang voor hij aan zijn optreden begon zien soundchecken, afspraken maken met de mengtafel, zijn gitaren stemmen, enzovoort. Om maar te zeggen dat alles wat die heren die middag zouden doen op de Linkeroever volledig live zou zijn.

Block wou er absoluut bij zijn op Linkerwoofer ook al kon de helft van zijn band en crew door een dubbele boeking niet aanwezig zijn, en moest ie aan bevriende collega’s vragen om in te springen. Als je dat mee in rekening brengt, wetende dat Block en co zoals steeds deliverde en op hoog niveau speelde, dan kan je niet anders dan concluderen dat dit met stip een van de beste, of waarom niet, het beste optreden van de eerste dag van Linkerwoofer 2022 was.

‘Bedankt voor uw geduld. Wij zijn in het volle besef dat 90 procent u onbekend in de oren klinkt’, zei Ruben Block na enkele songs tegen het publiek op de Linkeroever. Nu goed, 90 procent is wat overdreven. Block bracht in zijn set die uit 11 songs bestond namelijk 2 nummers van Triggerfinger (Big hole en That’ll be the day), en twee covers, een van Madou en een van Sylver. Turn the tide zette hij helemaal naar zijn hand en met die lekkere bas, elektrische gitaar en drums, klonk de song gewichtiger, een stuk volwassener ook. Of hoe de 51-jarige man uit Berchem alweer (na I follow rivers door Triggerfinger) een cover helemaal naar zijn hand wist te zetten en beter doen klinken dan het origineel.

In ’Awake’ dachten we even hem het geluid van een zingende zaag na te horen bootsen. In Madou’s ‘Niets is voor altijd’, sprak ie moeiteloos zijn zachte kopstem aan, al moet gezegd dat we vinden dat het Engels Ruben Blocks stemtimbre beter afgaat dan het Nederlands.

Conclusie: Ruben Blocks haar mag dan wel de voorbije jaren sterk uitgedund zijn, hij heeft echter in die tijd niets ingeboet aan kwaliteit qua zang en muzikaliteit. En daarom draait het uiteindelijk allemaal tijdens een concert.

Tenslotte verdient de booker van Ruben Block en het Zesde Metaal nog een eervolle vermelding. Peter was met de fiets gekomen naar Linkerwoofer. En dat kunnen we enkel maar toejuichen net als al wie te voet of met het openbaar vervoer naar een concert gaat.

< Bert Hertogs >

De setlist:

1. Doing Love
2. Big Hole (Triggerfinger)
3. The Key
4. Tripping Down
5. Lights
6. Awake
7. Turn the tide (cover Sylver)
8. That’ll be the day (Triggerfinger)
9. Niets is voor altijd (cover Madou)
10. Turning on a fan
11. That’s just the way