Recensie Furore ★★★★

Maar liefst twee wereldpremières schotelde Junior Ballet Antwerp voor met Furore, een avondvullende dansvoorstelling die drie producties serveert aan het talrijk opgekomen publiek. Dat had er zo hard van genoten dat het niet meer dan terecht overigens achteraf een staande ovatie gaf.

Als journalist voelt het steeds als een voorrecht aan om een rij voor Anouchka Balsing te mogen plaatsnemen. Omdat het je instant de gelegenheid biedt om je eigen ervaring te toetsen met de feedback die zij je bezorgt. ‘Technisch heel sterk’ en ‘zo mooi!’ zei ze bijvoorbeeld na de wereldpremière van Saltarello tijdens Furore dat de Finse choreograaf Jorma Elo afleverde. Dat klopt ook helemaal want de muzikaliteit die we op het podium te zien krijgen, de inleving, het vertellen van een verhaal enerzijds in combinatie met de sierlijkheid, met grote focus op de arm- en handbewegingen die het rechte en hoekige vloeiend afwisselt met ronde, golvende lijnen en snelheid was prachtig om te zien.

Saltarello gaat over onderlinge menselijke relaties, die veranderen, hoe mensen op situaties anders reageren en de spanning doe ontstaat bij voortdurende intimiteit of wanneer steeds iemand aanwezig is. Boeiend om vast te stellen daarbij is vooral dat de dans en de muziek als twee partituren naast elkaar staan, in elkaar samenvloeien en zo een relatie vormen tot elkaar waarbij ze dan weer hun eigen identiteit tonen, om vervolgens even goed ook op te gaan in elkaar.

Je merkt aan de dansers van Junior Ballet Antwerp welke grote stappen ze gezet hebben in dit creatieproces om te komen tot Furore, een voorstelling die zich qua niveau volledig kan meten met wat het professionele circuit biedt. Wat de werken die Junior Ballet Antwerp toont steeds zo fris maakt, is dat het jongerengezelschap duidelijk refereert naar klassiek ballet in de meeste van hun voorstellingen, maar er toch steeds een hedendaagse twist in de bewegingen zit die je een adembenemend en tevens verrassend gevoel bezorgen.

Net voor de pauze hernam Junior Ballet Antwerp tijdens Furore, Yu dat gaat over moed en doorzetting. Altea Nunez, de Spaanse huischoreografe van Junior Ballet Antwerp, creëerde het werk oorspronkelijk voor de mannelijke dansers van de Koninklijke Balletschool van Antwerpen en herwerkte het in seizoen 23/24 omdat JBA voornamelijk uit danseressen bestond. Lange zwarte rokken met binnenwerk in rood zien we terwijl ze vloeiend bewegen of plots de lucht ingaan wanneer er krachtig  gesprongen wordt. De hypnotiserende muziek die afgewisseld wordt met uiterst percussieve ritmes maken het mogelijk voor de dansers om martial arts-bewegingen te tonen waardoor je naar een uiterst passioneel maar tevens ook enorm dynamisch eindresultaat kijkt dat een diepe indruk nalaat.

De Italiaanse choreograaf Francesco Annarumma creëerde op zijn beurt de voorstelling waar de avond naar vernoemd werd: Furore.  Het woord verwijst naar razernij, woede, felheid, hevigheid en kan je ook associëren met een wervelvind. Junior Ballet Antwerp weet perfect zijn bezieling te vertalen naar het podium van Opera Antwerpen en hun dansers en danseressen in hun eigen kracht te versterken op de muziek van Ezio Bosso. Het resultaat, waarbij we de groep zowel diagonale lijnen zien trekken, horizontale als gebogen over de scène, is indrukwekkend en brengt de toeschouwer in geen tijd in diepe emotionele vervoering.

< Bert Hertogs >