Recensie Mercy ★★★1/2

De Amerikaanse sci-fi actiethriller Mercy kent een hoog verteltempo en verveelt dan ook geen seconde. Verrassend is ie weliswaar niet, want het is een race tegen de klok-prent. In dit geval moet rechercheur Chris Raven (Chris Pratt) zijn onschuld bewijzen ten opzichte van de AI-rechter Maddox (Rebecca Ferguson).

Een passionele moord. Zo lijkt het toch op het eerste gezicht wanneer Raven vastgekluisterd in een stoel, klaar om geëxecuteerd te worden over 90 minuten de inbeschuldigingstelling hoort en de daarbij horende bewijzen. In Mercy, de naam van de rechtbank, is een verdachte schuldig tenzij die het tegendeel kan bewijzen. Met andere woorden, het rechtsprincipe dat je onschuldig bent tenzij het tegendeel bewezen wordt, wordt in de nabije toekomst omgedraaid. 

Aan een hoog tempo stapelt de info zich op en probeert Raven zijn onschuld te bewijzen. Wat hem echter niet helpt, is dat ie zich met geweld verzette tegen zijn arrestatie én stevig gedronken had in een lokale pub. De man die een alcoholprobleem had en daarvoor in behandeling was bij de AA is dus hervallen. 

In Mercy krijgt Raven toegang tot allerlei opnames die veiligheidscamera’s, camera’s in smartphones, bodycams enz. vastgelegd hebben. En uiteraard mag ie ook mensen bellen. Zo neemt ie contact op met zijn dochter Britt (Kylie Rogers) en vraagt ie zijn partner Jaq (Kali Reis) om enkele onderzoeksdaden te stellen. Via Britts telefoon ziet ie dat de deur naar de kelder nog open stond, de avond voor de feiten. Hij meent zelfs een hand te ontwaren aan de deurklink. 

Wie is dat? Waarom was die persoon nog aanwezig in zijn huis? En waarom heeft die het gemunt op Chris Raven? Dat ontdek je in het onderhoudende en best spannende Mercy dat in IMAX-formaat het beste tot zijn recht komt, omdat je dan helemaal in de film en het strakke narratief gezogen wordt. Mercy bewijst echter dat zowel mensen als AI wel eens fouten maken... 

< Bert Hertogs >