Recensie Radio Guga Ondersteboven ★★★★

Dit zou wel eens het failliet van de Vlaamse zangers kunnen worden. Want waarom zou je naar 20 afzonderlijke concerten gaan als je al die artiesten kan horen in één show van Guga Baúl? Oké, misschien omdat de échte Bart Peeters die hoge energie wat langer vol kan houden … en Clouseau niet de gewoonte heeft om de hoogtepunten uit 18 hits in één lied te steken … en omdat Wannes Cappelle niet plots onderbroken wordt door Wannes Van de Velde … De Vlaamse zangers hoeven dan misschien niet meteen te vrezen voor hun job, maar de manier waarop Guga Baúl tijdens zijn show ‘Radio Guga – Ondersteboven’ speelt met hun liedjes en hun stemmen is een absoluut feestje met heerlijke komische inslag voor elke muziekliefhebber. We hadden vooraf nooit kunnen denken dat we ‘Meisjes’ van Raymond van het Groenewoud zouden te horen krijgen in een opera-uitvoering gezongen door Daan, maar toch gebeurde het spontaan. Het is te zeggen: het werd ter plekke door iemand uit het publiek zo aangevraagd. En hoe dat klinkt? Daarvoor moet je echt maar eens gaan zien naar ‘Radio Guga – Ondersteboven’.

Wanneer je plots een stuk of dertig verschillende stemmetjes in je hoofd hoort, kan je best contact opnemen met gespecialiseerde, mentale zorg. Wanneer dit gebeurt bij Guga Baúl, kan je alleen maar hopen dat je een kaartje had gekocht voor de voorstelling. Want in ‘Radio Guga – Ondersteboven’ bewijst hij opnieuw dat hij als geen ander in staat is om de stemmen van heel wat bekende Vlamingen te imiteren. En dat levert unieke kansen waar hij volop gebruik van maakt. 

Zo opent Adamo de show met ‘Vous permettez, monsieur?’ en brengt Bart Peeters sfeer in de tent met ‘Zwemmen in de zee’. Het feit dat Guga er schijnbaar probleemloos in slaagt om zomaar in de huid (de stem) van iemand anders te kruipen is al lovenswaardig, maar hij gaat in deze ‘Radio Guga – Ondersteboven’ veel verder. Zo heeft hij het op een of andere manier in zijn maffe hoofdje gehaald om ‘Hemelsblauw’ van Will Tura te gaan zingen op de melodie van ‘Blauw’ van The Scene. En wat dacht u van ‘Laat het gras maar groeien’ van Sam Goris op de melodie van ‘Laat ons een bloem’ van Louis Neefs? Ons brein kon dat niet aan. Wat we hoorden, botste voor de volle honderd procent met ons muzikaal geheugen. We begrijpen niet hoe hij het doet, maar hij doet het. Het werd pas helemaal een mindfuck toen hij de laatste combinatie omdraaide. Louis Neefs op de vrolijke melodie van Sam Goris horen zingen over de teloorgang van de wereld, ging er echt over… Maar het was heerlijk om mee te maken. 

Maar Guga ging nog een stap verder. Hij had het bij de start van de show al aangekondigd in de stem van Sergio Herman: “Jullie gaan de saus voorzien.” Het was namelijk aan het publiek om een deel van de muzikale keuzes te maken. Er was een raster van liedjes, muziekgenres en stemmen waaruit iemand uit het publiek telkens mocht kiezen. Zo zijn er meer dan 800 combinaties mogelijk die Guga samen met zijn live-band kunnen brengen. Wij zagen William Boeva in een jazzy uitvoering van ‘Ik wil je’ van de Kreuners. Het was … heel bijzonder. 

Maar Guga deed nog veel meer met muziek. Hij kroop in de stem van Gunter Lamoot om een sketch te brengen over foute klemtonen in liedjesteksten die gezongen werden. De comedian in Guga kreeg daar al heel wat ruimte. Maar we gingen echt helemaal plat wanneer hij zich ging buigen over de mama appelsapjes. (n.v.d.r. Deze term is ontleend aan de interpretatie van het nummer ‘Wanna Be Startin‘ Somethin‘ van Michael Jackson.) We hebben nooit geweten dat Felicé in de soep plast en Pommelien Thijs leeft voor frieten. Het enige nadeel is wel dat we er vanaf nu waarschijnlijk niet meer in gaan slagen om dat niet te horen als die liedjes passeren. Maar ja, dat hebben we er dan maar al te graag voor over. 

En van verkeerd gehoord naar onverstaanbaar is maar een kleine stap. Maar ook daar had Guga Baúl in ‘Radio Guga – Ondersteboven’ een leuk stukje aan gewijd. Met klassieke voorbeelden als Bob Dylan en Eddie Vedder wist hij het publiek al aardig te entertainen, maar toen hij ook Springsteens ‘My Hometown’ op de korrel nam, sprongen de tranen weer bijna in de ogen van het lachten. Terwijl Guga de zang verzorgde, had hij op het scherm achter hem de gezongen tekst meelopen, voorzien van foto’s en pictogrammen. Die tekst had nog weinig te maken met de oorspronkelijke, maar klonk wel hetzelfde én maakte het geheel extra grappig. 

Tenslotte willen we toch ook nog even zangeres Karen Yperman en de band in de schijnwerper zetten. Ze bewijzen van alle markten thuis te zijn. Niet alleen moeten ze in staat zijn om een hele reeks uiteenlopende nummers te spelen. Ze moeten in deze show ook in staat zijn om een negental nummers in totaal verschillende stijlen te spelen op het moment dat het publiek daar om vraagt. Hun vakmanschap rendeert en levert enkele hele mooie uitvoeringen, waaronder ook ‘Pour que tu van me houdt’. Karen Yperman nam het Franse deel van Céline Dion voor haar rekening en Guga sprak zijn innerlijke Bart Peeters aan. Het resultaat was een hoogst uitzonderlijk duet zoals je het alleen in ‘Radio Guga – Ondersteboven’ zal horen. 

< Sascha Siereveld > 

Uitvoering:

Guga Baúl (zang), Joost Van den Broeck (drums), Bert Embrechts (bas), Filip Bollaert (gitaar), Jacques Motmans (toetsen) en Karen Yperman (zang, backing vocals).