Recensie Mamma Mia! ★★★★

Toen we zes jaar geleden de zaal verlieten na de première van de eerste versie van ‘Mamma Mia!’ waren we teleurgesteld in wat we gehoord hadden. Deze keer wist de nieuwe productie van Deep Bridge wel de juiste noot te raken. Zoals we dat van een feel good musical kunnen verwachten, waren we na afloop van de show helemaal ontspannen en voldaan. We hadden kunnen genieten van de onsterfelijke muziek van ABBA, hadden kunnen lachen met de humor in het script en de capriolen van Nathalie Meskens, waren helemaal in de wolken van de prestaties van Maike Boerdam en Lotte De Clerck en hadden een flinke dosis positieve energie over ons heen gekregen. Wat kan je nog meer verwachten? Dorian Liveyns in Speedo? Wel, dat kregen we als bonus ook nog eens cadeau.

Als we aan ‘Mamma Mia!’ denken, verwachten we geen ingewikkelde plot met veel spannende wendingen die je meenemen op een rollercoaster van emoties. ‘Mamma Mia!’ moet een mens blij maken, twee uur lang alle miserie doen vergeten en de muziek van ABBA doen herleven en eer aan doen. En dat is exact wat deze productie van ‘Mamma Mia!’ doet. 

In Maike Boerdam heeft Deep Bridge de perfecte Donna weten te strikken. Ze straalt langs de ene kant iets heel warms en moederlijks uit. Het is de vrouw die met haar twee voetjes op de grond staat en voor haar dochter zowel de rol van de vader als de moeder vervult. En aan de andere kant is het een vrouw die de kaas niet van haar brood laat eten, opkomt voor zichzelf en verrassend uit de hoek kan komen. Het is die combinatie van dat warme en dat stoere dat van Maikes Donna zo’n geloofwaardig personage maakt. Daar komt nog eens bij dat Maike Boerdam over een geweldige stem beschikt. 

In duet met Nordin De Moor mag ze flink doorzingen. Zo wordt ‘S.O.S.’ een liedje waar de twee ex-geliefden tegen elkaar op gaan en heel veel kracht uitstralen. En dat terwijl Maike Boerdam in ‘Ik Droom Een Droom’ juist een heel gevoelige snaar weet te raken. Haar beste nummer is ‘De Winnaar Triomfeert’. Je ziet Maike daar in een tijdspanne van één lied een heel breed spectrum aan emoties in haar stem leggen. Het nummer start heel twijfelend en ingetogen, klaart dan op en wordt helderder om uiteindelijk aan zelfvertrouwen te winnen en power uit te stralen. En eindigen doet Maike op een aangehouden, hoge noot. Als je ‘De Winnaar Triomfeert’ met zoveel kunde en emotie kan brengen, heb je het dubbel en dik verdiend om de rol van Donna te spelen. 

Nog iemand die absoluut perfect gecast is, is Lotte De Clerck voor de blije en een tikkeltje naïeve Sophie. Ze speelt haar rol voorbeeldig en weet vocaal enkele echte pareltjes af te leveren. Lotte heeft de pech dat ze zangtechnisch in de voetsporen van Agnetha Fältskog moet treden en dat Agneta een geweldig groot bereik had. Haar pech is ons geluk, want Lotte kwijt zich met brio van die taak. De hoge noten blijken geen enkel obstakel voor Lotte en ze klinkt als een Vlaamse nachtegaal. Haar ‘Ik Droom Een Droom’ is ronduit vertederend terwijl ‘Is Dit Enkel Een Spel’ bewijst dat ze ook heel wat power in haar stem kan leggen. 

Haar knapste moment in de voorstelling zit bij de start van het tweede deel: ‘‘k Lig Onder Vuur.’ Sofie zit in een nachtmerrie over haar nakende huwelijk. Het is een scène waar heel veel gebeurt en optimaal gebruik wordt gemaakt van de scène en de decorstukken. Te midden van die schijnbare chaos blijft Lotte De Clerck sterk spelen en zingen, de aandacht van het publiek houden én sympathie voor haar karakter kweken. Het is daar waar Lotte bewijst een groot musicaltalent te zijn. 

Wie dat al lang niet meer hoeft te bewijzen, is Nordin De Moor. Hij speelt de rol van Sam tijdens die voorstellingen waar Chris Van Tongelen verhinderd is. Het gaat dus niet om een invaller, maar om een volwaardig alternatieve hoofdrolspeler. Nordin alludeert met een knipoog naar deze situatie door op het meest romantische moment van de slotscène een “Ik ben dan misschien geen Romeo, maar …” toe te voegen aan het script. Het getuigt niet alleen van humor, maar illustreert ook de toffe sfeer op de scène. Je merkt dat de acteurs er zin in hebben en zoiets straalt af op het publiek. 

We zagen het ook bij Nathalie Meskens die de rol van Tanya vertolkt. Tanya heeft zich opgewerkt in het leven door met rijke mannen te trouwen en heeft een klein probleem met alcohol. Het is te zeggen: ze lust ze nogal graag (zowel de mannen als de drankjes). Ze is geen katje om zonder handschoenen aan te pakken en demonstreert dat tijdens ‘Weet Uw Moeke Dat’. De enscenering is grappig en de choreografie luchtig. Dat geldt trouwens voor alle dansscènes in deze ‘Mamma Mia!’. Het zijn stuk voor stuk dansjes die optimaal gebruik maken van het speelvlak en een lust zijn om naar te kijken. Alles straalt vrolijkheid en vakantie uit. 

Het verhaal gaat dan ook over Tanya en Rosie die op vakantie zijn bij een goede vriendin Donna op een Grieks eiland omdat Donna’s dochter Sophie gaat trouwen. Die losse vakantiesfeer zit, samen met een stevige dosis humor, vervat in ‘Chiquitita’. Maja Van Honsté en Nathalie Meskens hebben tijdens dit lied de tijd van hun leven én bewijzen terloops ook dat ze beiden kunnen zingen. Tijdens ‘Super Trouper’ mogen ze als de Dynamos het achtergrondkoortje zijn van Maike Boerdam. Alweer een heerlijk moment in de voorstelling. 

Zes jaar geleden keken we met een kritische blik naar ‘Mamma Mia!’ en zagen we veel verbeterpunten. Nu kijken we met diezelfde kritische blik naar de nieuwe productie van ‘Mamma Mia!’ en zien we die verbeterpunten weggewerkt. We missen het verdwijnen van de waterpartij voor geen meter, want in ruil daarvoor hebben we een veel sterkere cast gekregen die de muziek van ABBA alle eer aan doet en de perfecte party-sfeer van ‘Mamma Mia!’ weet over te brengen. 

< Sascha Siereveld >

Cast:

Maike Boerdam: Donna

Nathalie Meskens: Tanya

Maja Van Honsté: Rosie

Lotte De Clerck: Sophie

Nordin De Moor: Sam

Stany Crets: Bill

Sébastien De Smet: Harry

Dorian Liveyns: Sky

Kato Aerts: Ellie & Ensemble

Samantha Lernout: Lisa & Ensemble

Laurenz Hoorelbeke: Eddie & Ensemble

Kenny Verelst: Pepper & Ensemble

Ensemble:

Isabelle Heremans, Saïn Vantomme,Steven Savelkoels, Jervin Weckx, Marit Dollevoet, Jens Sauviller, Lotte Van Steenacker, Douwe Debroux, Britt Bellens en Laura Dierickx 

CREATIVES

Muziek en teksten: Benny Andersson & Björn Ulvaeus

Script: Catherine Johnson.

Arrangementen: Martin Koch.

Regie & Vertaling: Stany Crets

Regie Assistente: Helle Vanderheyden

Choreografie: Laurent Flament

Assistent Choreograaf: Laurenz Hoorelbeke

Musical Supervisor: Roel Hermans

Lichtontwerp: Jason Taylor

Setdesign: Philip Witcomb

Kostuumontwerp: Christophe Coenegrachts

Creative Producer: Koen Hendrickx