>>

Recensie Daral Shaga

desc

zondag 15 januari 2017 Théâtre National BrusselBert Hertogs

Feria Musica was in Antwerpen te gast op Zomer van Antwerpen met voorstellingen als ‘Infundibulum’ en daarvoor met ‘Le Vertige du Papillon’. In 2014 sloeg de Brusselse compagnie de handen in elkaar met Opéra-Théâtre de Limoges voor een circusopera op muziek van Kris Defoort naar een libretto van Laurent Gaudé: ‘Daral Shaga’. Thema: de vluchtelingenproblematiek, het afscheid nemen van een identiteit, het verleden, op zoek naar een toekomst maar onderweg – letterlijk ook – tegen een muur botsen. Daral Shaga is een zeer knappe visuele voorstelling waarbij tekst, muziek, zang, video (Giacinto Caponio in een videoregie van Fanny Perrau) en acrobatieën prachtig in elkaar verweven zijn. Met zijn zeventig minuten en enige laag, is de voorstelling ook geschikt voor kinderen. Een voorstelling die zowel tristesse,wanhoop (de jazz, en de blues is nooit veraf bij de klarinettist Jean-Philippe Poncin, cellist Lode Vercampt en pianist Fabian Fiorini) als dynamisme en gedrevenheid (luchtacrobatie en trampoline) toont. De Munt zorgde ervoor dat dit Brusselse project voor het eerst in ons land te zien is. Een terechte keuze.

Recensie: Daral Shaga

Recensie Eet je stekels op

desc

zaterdag 14 januari 2017 HetPaleisBert Hertogs

Moquette production, dat ontstaan is uit Boîte à clous, een Brussels kunstenaarscollectief, brengt in de kleine zaal van hetPaleis een duister sprookje: ‘Eet je stekels op’. Een voorstelling die met dank aan het huis voor jeugdtheater in Antwerpen nu ook een Nederlandstalige versie kent. Virginie Gardin en Théodora Ramaekers staan in voor de animatie via 3 overhead projectors en verschillende transparanten die voor de achtergrond en de bewegende figuurtjes zorgen. Jean-Luc Millot tekent voor de muziek (speelgoedsynths en ukulele) alsook de bruitage, dat gaat van het nadoen van peper en zout dat gestrooid wordt in de soep, over het geluid van pruttelende soep, afscheidkusjes en veel meer. Behalve dat scheutje liefde dat mémé aan de soep toevoegt… Liefde kent blijkbaar geen geluid.

Recensie: Eet je stekels op

Recensie Wat ik graag zou zijn als ik niet was wat ik ben

desc

donderdag 12 januari 2017 Bourla AntwerpenBert Hertogs

Tevreden zijn met wie je bent en wat je hebt. Daarover gaat ‘Wat ik graag zou zijn als ik niet was wat ik ben’ naar een tekst van César Bruto en Daniil Charms. Orlando Verde stond in voor de vertaling van de tekst die Willy Thomas en Benjamin Verdonck op het toneel brengen. Eenvoudig en directe taal krijgen we te horen, wat naïef ook waarbij dromen geuit worden. Dromen die Benjamin Verdonck dan weer doorprikt door live collages te maken aan de hand van beauty magazines, te spelen met verschillende contexten of gezichten te veranderen. Dat contrast snijdt niet zelden. Wanneer Thomas bijvoorbeeld zijn kinderwens wat idealistisch voorstelt, toont Verdonck niet veel later een foto van een papa in conflictgebied met een dood dochtertje vol bloed op zijn schoot. Idealen en dromen zijn bedrog. De realiteit sneeuwt ze – ook letterlijk – onder.

Recensie: Wat ik graag zou zijn als ik niet was wat ik ben

Recensie Kommil Foo in concert

desc

vrijdag 13 januari 2017 De Roma BorgerhoutSascha Siereveld

We hadden er naar uitgekeken: opnieuw een muzikale voorstelling gevuld met liedjes die de gebroeders Walschaerts in de loop der jaren geschreven hadden in functie van hun theatervoorstellingen, maar dan gebracht met extra instrumentale ondersteuning. Het probleem met hoge verwachtingen is dat het voor de artiesten vaak moeilijker wordt om deze waar te maken, maar Kommil Foo wist ze perfect in te lossen … en meer.  Nog nooit hoorden we zo een innemende versie van “Zuster” dan hier in De Roma. Het werd gebracht in haar meest pure vorm met Raf op zijn akoestische gitaar en Mich die gevoelig de zang voor zijn rekening nam. En naar het einde toe kwam er dan een heel klein beetje warmte en diepgang van de driekoppige blazerssectie die net dat kleine beetje extra leverde om het gevoel nog juister te zetten. “Tram 17” kreeg de klank van de blues mee en werd mee gekleurd door de snijdende tonen van de elektrische gitaar. Dit arrangement van Gwen Cresens klonk helemaal anders dan het origineel en wist optimaal gebruik te maken van de achtkoppige live-band die de gebroeders bijstond bij dit muzikale avontuur. Het werd een avond waarin de liedjes van Kommil Foo muzikaal werden vergroot of juist in een nieuw jasje werden gestoken. Soms klonk het allemaal vertrouwd en op andere momenten mochten we de nummers herontdekken. Maar bovenal was het vooral een avond genieten van de pareltjes die Raf en Mich in de voorbije decennia al geschreven hadden.

Recensie: Kommil Foo in concert

Recensie Radio 1 Bowie Sessie

desc

maandag 9 januari 2017 Ancienne Belgique BrusselBert Hertogs

Theatraal vol drama en show, braaf, stout, eigenwijs, alternatief, commercieel en afgemeten. David Bowie die exact een jaar geleden stierf en mocht ie nog leven 70 zijn geworden, was het allemaal. Ozark Henry, SX, Stef Kamil Carlens, Stijn Meuris, Johannes Verschaeve (van The Van Jets), Noémie Wolfs, Tutu Puoane en Compact Disk Dummies brachten een hommage aan de Britse artiest op de vooravond van de eerste verjaardag van zijn overlijden. Elk op hun manier. Gek genoeg bleven de artiesten erg vaak binnen de lijntjes kleuren van de gekende arrangementen. En als ze hun eigen ding deden met een song, bleek dat zelden het nummer ten goede te komen.

Recensie: Radio 1 Bowie Sessie

>>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news