>>

Recensie Toppers in Concert 2018 ★★★

desc

zaterdag 26 mei 2018 Johan Cruijff Arena AmsterdamBert Hertogs

Drie keer verkopen de Toppers de Johan Cruijff Arena in Amsterdam uit voor Toppers in Concert 2018. Welgeteld 3 keer 65.000 man, gehuld in roze kledij trekt naar het voetbalstadion om daar de longen uit het lijf te zingen. Hun vijfenveertigste concert zullen ze dit jaar in de arena gespeeld hebben. Op veertien edities – volgend jaar volgt de vijftiende verjaardag van deze formule wat een jubileumshow wordt – hebben de heren bijna zo’n slordige 3 miljoen bezoekers over de vloer gekregen. Voor een stunt meer of minder zijn Gerard Joling, Jeroen van der Boom, René Froger en de vierde Topper Jan Smit niet verlegen. Zo lieten ze Danny de Munk – jawel, die van ‘Ik voel me zo verdomd alleen’ – opdraven om met het publiek voor een wereldrecord canon zingen te gaan. De kuip werd in drie gedeeld, het balkon (met groen oplichtende armbandjes), de tribunes (met armbandjes die blauw kleurden) en het middenplein (met paarse kleuren). Het balkon mocht ‘Vader Jacob’ (in Vlaanderen heet dat Broeder Jacob) inzetten, waarna de tribunes en vervolgens het middenplein het nummer begonnen zingen. Lag het aan het feit dat er daarna een break van tien minuten volgde eer de show op de tonen van ‘The greatest showman’ begon, of de hitte? Feit was dat het publiek moeizaam op gang kwam en de sfeer naar Nederlandse normen maar gewoontjes was. In die zin dat we net voor de Jan Smit-medley na bijna 3 uur non stopshow (uiteindelijk klokte die af op drie uur en half) op het tv scherm een vrouw in het publiek een T-teken zagen maken richting cameraman met haar handen met de mededeling om te stoppen. Vond ze het welletjes dat de camera op haar gericht was? Was ze geen fan van Smit? Of vond ze gewoon dat de show te lang duurde? Toppers in Concert 2018 was dan ook een jojo-optreden. Met hoogtepunten die gevolgd werden door inkakmomenten of geen noemenswaardige of bijzondere passages. Steelden de show: Jeroen van der Boom met zijn zoon Luuk en Gerard Joling. Die laatste stond de ganse avond breed tandpastaglimlachend te shinen als alle groen licht uitstralend uranium uit alle Belgische kerncentrales (al dan niet met scheurtjes) samen.

Recensie: Toppers in Concert 2018 ★★★

Recensie Katy Perry Witness The Tour ★★★★

desc

donderdag 24 mei 2018 Sportpaleis MerksemBert Hertogs

Een over the top visueel circus. Dat bracht Katy Perry mee naar het Antwerps Sportpaleis. Maar liefst 29 trucks en 8 bussen aan materiaal en mensen heeft ze mee op tour. Dat is veel, erg veel. In die zin dat de show bij momenten soms verzoop in overdaad door de vele decorelementen die werden aangevoerd. Niet zelden vloog Katy Perry door het Sportpaleis, op een neonkleurige ster met trap kwam ze vanuit de pupil van een Sportpaleisbrede ledscherm in de vorm van een Egyptisch oog (het oog van Horus n.v.d.r.) binnengevlogen op ‘Witness’. Ze vloog tussen de XXL-lippen op het einde van ‘I kissed a girl’, daarna nog eens op ‘Swish swish’ op de oversized basketbalring, om op haar planeet met akoestische gitaar even halt te houden op het C-podium (in de vorm van een traan) links vooraan op ‘Into me see’ dat ze op haar knieën voor haar fans bracht om daarna bij ‘Power’ richting B-podium te vliegen, op het uiteinde van de catwalk en tenslotte bij eerste toegift ‘Pendulum’ nog eens op – u raadt het nooit – een pendule te vliegen.

Recensie: Katy Perry Witness The Tour ★★★★

Recensie Deadpool 2 ★★★★1/2

desc

maandag 21 mei 2018 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

Nooit gedacht dat Deadpool 2, de recentste superheldenactiefilm van Marvel Studios ons zo waar muzikale inzichten zou bezorgen. Wist u dat ‘Do you wanna build a snowman?’ uit Frozen wel erg hard lijkt op ‘Papa can you hear me?’ van Barbra Streisand? Deadpool 2 legt die link gewoon bloot, en trekt nog wel vaker de musical-kaart. Zo is ‘Tomorrow’, de klassieker uit Annie de musical prominent aanwezig, wordt ‘Only time’ van Enya op een grappige manier ingezet en integreert de prent onder andere ook ‘Take on me’ van A-ha (tijdens een sensuele scène tussen Wade Wilson/Deadpool, neergezet door Ryan Reynolds en Vanessa, die gespeeld wordt door een verrukkelijke Morena Baccarin), 9 to 5 van Dolly Parton én If I could turn back time van Cher. Het leuke aan deze prent is dat ze verschillende lagen heeft. Enerzijds spot de film met zichzelf, de Marvel Studios en story telling in het algemeen wanneer Reynolds het verhaal vertelt en tevens bekritiseert. Daarnaast zijn er de vele muzikale knipogen waarbij hij onder andere aan Cable, neergezet door Josh Brolin, die uit de toekomst komt, vraagt of dubstep nog zal bestaan, en het publiek nog warm zal lopen voor helden met een robotarm. Verder zijn er verschrikkelijk veel verwijzingen naar bestaande films (Cool Runnings, Robocop, Annie, Bambi, Frozen, Yentl, Interview with the vampire, Basic Instinct, …) en filmquotes zoals ‘Do not go in there’ uit ‘Ace Ventura: Pet Detective’. Maar het is uiteindelijk het boeiende en rijke script dat ervoor zorgt dat deze humoristische actiefilm – in tegenstelling tot Avengers Infinity War – geen seconde verveelt. Dolle pret dus, zeker wanneer je Deadpool 2 in 4DX bekijkt, al is het een beetje sneu dat er geen 3D-versie op de markt gebracht werd.

Recensie: Deadpool 2 ★★★★1/2

Recensie Avengers Infinity War ★★★

desc

zondag 20 mei 2018 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

Met Avengers Infinity War heeft Marvel een hit te pakken in de bioscoop. Niet echt verrassend want het huis dat onder dat van de Gouden Muis valt, haalt alles uit de kast in deze superhelden/actie-sciencefictionfilm. Heel wat karakters van de Avengers komen dan ook aan bod om het heelal te behoeden van het onheil dat erop staat te wachten. In de marketing heet het dat 1+1 gelijk is aan drie, en dat geldt ook voor deze Infinity War. Thanos wil alle Infinity stones bemachtigen. Wanneer hij die in handen heeft zal hij goddelijke kracht bezitten en kunnen beslissen over leven en dood. Volgens hem moet de helft van alle leven eraan geloven in het universum omdat overbevolking de leefbaarheid op zijn planeet Titan eerder al in gedrang bracht. De Avengers moeten hem zien te stoppen, maar dat is geen makkelijke klus vermits hij de ene steen na de andere bemachtigt en daardoor steeds sterker wordt. De prent die geregisseerd werd door Anthony en Joe Russo is de negentiende Marvelfilm en de derde Avengersprent ondertussen. Op Wakanda (gekend van Black Panther) vindt de ultieme strijd plaats. Na de aftiteling en het in alle opzichten verrassende einde wordt duidelijk dat er een vervolg komt na de epische strijd tussen Thanos en zijn aanhangers en de Avengers wanneer een noodsignaal richting Ms. Marvel gestuurd wordt. Kassa kassa? Wees maar zeker!

Recensie: Avengers Infinity War ★★★

Recensie On your feet ★★★1/2

desc

zondag 20 mei 2018 Beatrix Theater UtrechtBert Hertogs

Wie On your feet, de musical naar het levensverhaal van Gloria en Emilio Estefan, nog in Utrecht wil zien, de allereerste plek ooit buiten de States waar de productie geprogrammeerd staat, moet zich stilaan reppen. Op 5 augustus 2018 valt het doek immers over deze jukebox-musical om vanaf september plaats te maken voor Mamma Mia!, die op zijn beurt vol ABBA-hits zit. Na The Bodyguard is het even wennen om een qua plot wat lichtere musical in het Beatrix Theater te zien, wat straks overigens ook geldt voor Mamma Mia! De reacties in de voornamelijk (Nederlandse) pers waren eerder lauw en ook binnen de musicalsector hoorden we echo’s dat On your feet, niet je dat is. We zijn het daar maar gedeeltelijk mee eens. Eerst en vooral is er de catalogus aan hits die Estefan te bieden heeft, denken we maar aan onder andere ‘1-2-3’, ‘Anything for you’, ‘Conga’, ‘Rhythm is gonna get you’, ‘Dr. Beat’, ‘Don’t wanna lose you’, ... Een voorstelling met zo veel klassiekers, kan niet mis gaan. Toch klopt het dat On your feet soms wat vrijblijvend aanvoelt en het niveau van een Hollands coverbandje (weliswaar een goeie) niet overstijgt. In de diepte heeft Vajèn van den Bosch die de rol van Gloria Estefan speelt, een heerlijk warm timbre waar het nodige karakter in zit, maar naar haar hoge noten grijpt ze soms iets te kelig waardoor ze flirt met roepen. Qua spel weet ze ons het meest van al te overtuigen in Estefans revalidatiescène. Tommie Christiaans stem als Emilio is dan weer zacht, soms iets té, in zijn kopstem. De strafste vocale prestaties komen – opvallend – van de bijrollen. Van Talita Angwarmasse als Gloria Fajardo, Estefans moeder in fe-no-me-naal sterke versies van ‘Mi tierra’ en ‘If I never got to tell you’ (met Tommie Christiaan), een song die van de hand is van Emily, Gloria Estefans dochter die speciaal voor de musical geschreven werd. Verder schittert Frank van Hengel als José Fajardo, Gloria Estefans vader tijdens een indrukwekkend ‘When someone comes into your life’ (gezongen met van den Bosch).

Recensie: On your feet ★★★1/2

>>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news