>>

Recensie Dua Lipa ★★★1/2

desc

zondag 22 juli 2018 Hippodrome de Longchamp ParisBert Hertogs

Dertien weken staat Calvin Harris en Dua Lipa ondertussen onafgebroken aan de top van de Vlaamse hitparade met ‘One Kiss’. Sinds 18 mei is de single goed voor platina, of 40.000 verkochte exemplaren in het noorden van ons land. Het moet best een schizofrene festivalzomer zijn voor de Brits-Kosovaarse. Een headlinerslot op Tomorrowland (half elf tot kwart na elf op 21 juli) en Sziget Festival (start optreden om half tien ’s avonds op zondag 12 augustus) bekomen. Dat zijn binnen EDM en pop/rock respectievelijk de belangrijkste festivals op Europees vasteland, festivals ook die internationaal toonaangevend zijn. Dat terwijl Dua Lipa op Lollapalooza Paris in de late namiddag geprogrammeerd stond (van half vijf tot half zes) en straks op Pukkelpop ook een vroeg avondslot heeft (vijf na zeven tot 5 na acht op donderdag 16 augustus). Of hoe sommige programmatoren de definitieve doorbraak van deze tweeëntwintigjarige beter ingeschat hebben dan andere of het moet zijn dat die laatste groep Dua Lipa bewust vroeger programmeerde zodat de kinderen en jonge tieners op tijd in hun bed kunnen gelegd worden achteraf...  Wat er ook van zij, het hoeft niet te verbazen dat de zangeres in haar eentje een groot aantal muziekfans naar de Hippodrome de Longchamp wist te lokken om half vijf ’s middags, ook heel wat kinderen en tieners (die naast Dua Lipa, wellicht ook een ticket kochten om ineens ook Jess Glynne, Years and Years en Bastille het weekend van 21 juli aan het werk te zien).

Recensie: Dua Lipa ★★★1/2

Recensie Depeche Mode ★★

desc

zaterdag 21 juli 2018 Hippodrome de Longchamp ParisBert Hertogs

Dave Gahan van Depeche Mode solliciteerde op Lollapalooza Paris om als ballerina geselecteerd te worden voor ‘Hanne Danst’ zo leek het wel tijdens het eerste deel van de set. De achtendertigjarige synthpopband liet zich consequent in zwart wit in beeld brengen, en had alle moeite van de wereld om het publiek mee te krijgen. Gahan en co waren aanvankelijk dan ook iets te veel met zichzelf bezig en maakten nauwelijks contact met de toeschouwers. Op het einde gingen ze dan weer voor te veel contact, in die zin dat ‘Enjoy the silence’ bijna een instrumentale versie werd alsof Gahan aan het staken was terwijl de fans ‘Never let me down’ meezwaaiden alsof hun leven ervan afhing. Eigenlijk is Depeche Mode, we moeten er niet flauw om doen, een headliner die eigenlijk geen headliner meer is. Op ‘Somebody’, een fraaie pianoballad die Martin Gore zong begeleid door Andrew Fletcher aan het klavier, ‘Personal Jesus’ en ‘Just Can‘t Get Enough’ met pittig ‘oho’ meezingen en het ritme meeklappen op de basdrum na, waren er verder nauwelijks vermeldenswaardige hoogtepunten te bespeuren tijdens het concert.

Recensie: Depeche Mode ★★

Recensie Bastille ★★★★

desc

zaterdag 21 juli 2018 Hippodrome de Longchamp ParisBert Hertogs

Een bestorming werd het dan wel niet aan Main Stage 2 van Lollapalooza Paris voor Bastille, maar de fans die er waren bouwden een post WK overwinningsfeestje. Ook op de bus na de eerste festivaldag was het trouwens van dat. ‘On est champion’, ‘lalala’ uit ‘I will survive’ én Le Marseillaise zong de bus uit volle borst richting Porte Maillot. Héérlijke sfeer alsof we met z’n allen op de terugweg waren van een jeugdvakantie. En die sfeer vond je op dag 1 ook bij de fans van Bastille.

Recensie: Bastille ★★★★

Recensie Mamma Mia! Here we go again

desc

vrijdag 20 juli 2018 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

ABBA-fans hebben tien jaar moeten wachten op Mamma Mia! Here we go again dat Ol Parker regisseerde en voornamelijk opgenomen werd in Kroatië, op het Kroatische eiland Vis en in de Shepperton Studios in Engeland (eindscène met Cher bv.). De film is zowel een prequel als een sequel op de feelgoodfilm die de grootste hits van de Zweedse popgroep integreerde in 2008. In deze prent zien we hoe de jonge Donna (een verrukkelijke Lily James) zwanger werd van Sophie in flash back scènes die afgewisseld worden met het heden. Sophie (Amanda Seyfried) maakt zich als twintiger klaar voor de opening van het hotel Bella Donna, vernoemd naar haar moeder (rol van Meryl Streep als de overleden Donna) om zo de droom die ze had te laten uitkomen op het Griekse eiland Kalokairi waar ze ooit verzeild geraakt was. Alleen blijken Sophies mogelijke vader Bill (Stellan Skarsgård) en Harry (Colin Firth) niet te kunnen komen. Harry zit in de banksector en staat op het punt de belangrijkste deal uit zijn carrière te sluiten, zeiler en schrijver Bill heeft van zijn kant ook professionele verplichtingen waar hij niet onderuit kan. Sophies vriend Sky (Dominic Cooper) heeft dan weer een contractaanbod gekregen in de VS en tot overmaat van ramp steekt er een storm op zodat de aankleding op de pier averij oploopt. Het ziet er dus naar uit dat die opening van het hotel in mineur zal verlopen hoewel Sophies stiefvader en mogelijke vader Sam (Pierce Brosnan) wel van de partij is…

Recensie: Mamma Mia! Here we go again

Recensie Famille Choisie ★★★★★

desc

woensdag 18 juli 2018 Sloepenweg AntwerpenBert Hertogs

Een ode aan de kindertijd, de kinderlijke fantasie en het ravotten (jongensstreken) brengt het heerlijke Famille Choisie van de Belgische compagnie Carré Curieux Cirque Vivant! in een regie van Titoune Krall, Nicolas Diaz en Alexis Dansin op Zomer van Antwerpen 2018 dat dit jaar een grand crujaar kent. 4 mannen (Luca Aeschlimann, Vladimir Couprie, Gert De Cooman en Kenzo Tokuoka) spelen jongetjes die hun limieten verkennen, wat knotsgekke clowneske maar o zo herkenbare situaties oplevert van erg onhandig constructies willen bouwen (zo probeert 1 van hen een vierde tafel op de toren van drie tafels te plaatsen wanneer ie op de bovenste staat) tot prachtige poëtische momenten (zoals een straffe bellenblaasact!, waar kleine bellen geblazen worden in een grote, de grote vervolgens ontploft en de andere overblijven in de lucht, of die scène wanneer er rook in een grote bel geblazen wordt, bij wijze van spreken een ventieltje gecreëerd wordt waaruit de rook vervolgens kan ontsnappen en de scène waarin een acrobaat staat te vliegeren met een kleine vlieger of is het een rog, vervolgens met een tweede groter exemplaar, en daarna de grootste, een resultaat blijkt van creatief zijn met huishoudfolie). Een oorverdovend applaus, gejoel, tribunegestamp en ovatie na Famille Choisie zijn dan ook niet meer dan terecht. Wat. Een. Show.

Recensie: Famille Choisie ★★★★★

>>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Newsletter
  • Facebook
  • Twitter