>>

Recensie Kodaline

desc

zaterdag 4 juli 2015 Citadelle Arras, FRBert Hertogs

Mooie liedjes met potentieel bracht Kodaline bij volle maan in het prachtige kader van de citadel in Arras, een beschermd site door Unesco trouwens. Alles zat dus goed om er een geweldig sfeervolle avond van te maken na een zwoele eerste festivaldag op Main Square Festival. Maar een luidspreker aan de linkerkant van het podium dacht er anders over en gaf een wel erg irriterend bijgeluid tijdens zowat alle nummers. Pas tijdens het voorlaatste nummer “Love will set you free” had de geluidscrew door dat er geen probleem was met versterkers, plugs of pedalen op het podium, maar dat een luidspreker die naar het publiek gericht was de boosdoener was. Het maakte dat het concert van Kodaline – letterlijk ook – uitzitten best een opgave vergde. Nochtans toonde de Ierse band tussen de lelijke technische bijgeluiden door dat het over enkele troeven beschikt.

Recensie: Kodaline

Recensie Fidelis Fortibus

desc

donderdag 2 juli 2015 Sloepenweg AntwerpenBert Hertogs

Een eresaluut aan de traditie, aan de nostalgie van de circusfamilies die beetje bij beetje verdwijnen. Dat geeft Danny Ronaldo in zijn solo “Fidelis Fortibus”, een voorstelling die bitterzoet aanvoelt. Bij het binnenkomen stuurt ie het publiek al meteen naar huis. Er zal geen spektakel zijn want iedereen is dood en begraven met zagemeel in de cirkel waar het spektakel normaal doorgaat. Maar het publiek laat zich niet naar huis sturen en dus brengt ie op zijn manier alle anderen tot leven, van het mooie meisje dat van koorddansen haar specialiteit maakte en waar ie stiekem verliefd op was, tot die drommelse trapezist die de koorddanseres voor zich won.

Recensie: Fidelis Fortibus

Recensie Lagwagon

desc

donderdag 25 juni 2015 Trix BorgerhoutLevi Poelmans

Goudeerlijke punkrock heerst in Antwerpen, met de komst van de ambassadeurs van Lagwagon. Dit vijftal draait al sinds 1988 mee en kan met haar zeven albums gelden als een van de absolute pioniers van het moderne punkgenre. Het collectief rond frontman Joey Cape heeft daarbij ook wat vrienden uitgenodigd om te helpen de boel af te breken. Het gaat om twee acts van eigen bodem, The Dutch Rudders en The Octopussys, en het Japanse Man With A Mission.

Recensie: Lagwagon

Recensie Lee and Cindy C

desc

woensdag 1 juli 2015 KinepolisElvin Vanzeebroeck

Met Lee & Cindy C. stelt Stany Crets zijn eerste film voor. Met deze prent brengt Crets een mix van humor, drama en romantiek. In de cast van deze film zien we zo goed als geen onbekende gezichten. Zo spelen Thuis-acteur Bert Verbeke (Bram in Thuis) en Ann Van den Broeck (bekend van o.a. Zone Stad, Spoed, Steracteur Sterartiest, etc.) de hoofdrollen. Daarnaast passeren ook nog Jaak Van Assche, Nico Sturm en Nathalie Meskens op het doek. De eerste poging van Crets als regisseur is geen film om over naar huis te schrijven, maar brengt desondanks enkele heerlijke, komische momenten met zich mee.

Recensie: Lee and Cindy C

Recensie The Who

desc

zondag 28 juni 2015 Glastonbury, UKBert Hertogs

The Who staat 50 jaar op de planken en dat is goed voor een verjaardagstour die België niet aandoet. Blijkbaar wordt er voor Pete Townshend, Rogel Daltrey en co gepast omdat de nieuwswaarde niet groot genoeg is. Reden dus genoeg om de Noordzee over te steken om de headliner én afsluiter van Glastonbury, van de Pyramid Stage aan het werk te zien. Een sneer naar Kanye West die een dag eerder op het podium stond, kon meermaals niet ontbreken net zoals de Britse pers eerder die dag ook had gedaan (The Independent kroonde Lionel Richie zondag tot “wellicht de grootste rock ster” en gaf hem lovende kritieken). “We gaan een rebels nummer spelen” klonk het bij The Who voor “Won’t get fooled again” dat volgens de band de ambitie moest hebben om het tot de grootste (zelfverklaarde) rockband in de wereld te schoppen. Lachen dus met Kanye West werd het. Townshend voegde daaraan toe: “De grootste rocker ooit? Dat moet Elvis zijn.”  Maar zelfs op het einde van het concert – dat blijkbaar kampte met geluidsproblemen op het podium (monitormix) maar niet voor het publiek – kon Daltrey zich niet bedwingen om nog een Westje te doen. Met “een van de beste songschrijvers van de eenentwintigste eeuw” kondigde ie Townshend aan die een gebaar maakte van “Kom, kom. Zo goed ben ik nu ook weer niet.”

Recensie: The Who

>>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news