>>

Recensie De Leeuwenkoning ★★★★1/2

desc

vrijdag 19 juli 2019 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

De Leeuwenkoning, de Vlaamse versie van de live actionfilm The Lion King is beter dan de originele versie. Dat is vooral te danken aan stemregisseur Frank Hoelen die musicalartiesten aantrok om het stemmenwerk te doen. Vonden we Chiwetel Ejiofor als Scar in de Engelstalige versie erg sterk qua stemwerk, maar wat aan de zwakke kant in ‘Be prepared (2019)’ dat wellicht erg veel parlando kent en herschreven werd voor zijn beperkte zangstem dan overtreft onze eigen Hans Peter Janssens – die ondertussen een patent lijkt te hebben op donkere rollen - moeiteloos de prestatie van zijn Engelse collega van Nigeriaanse afkomst. Hans Peter klinkt van bij de start als een ultieme slechte leeuw. De donkere humor: ‘Hopelijk worden we nooit aangevallen door een kever’ waarbij hij Simba in het belachelijke trekt wanneer die als welpje zit te jagen op een kever, zet ie met de juiste sarcastische toon neer. Ook met de gespeeld meelijwekkende quote inclusief taalhumor: ‘Wat verstand betreft, kreeg ik het leeuwendeel’ zit ie er pal op. Dreiging, angst, donkere humor, … is de sfeer die hij in geen tijd weet op te roepen. Zijn ‘Sta paraat (2019)’, een combinatie van erg veel parlando en een beetje zang, brengt ie laag met een vleugje mysterie ook. Hans Peter slaagt erin deze nieuwe versie – die we minder sterk vinden dan het originele arrangement uit 1994 – tot een hoger niveau te brengen. Maar wanneer ie eindelijk naar het einde toe van het korte fragment wat mag doorzingen, is de song al gedaan. Om kort te gaan: dit nieuwe arrangement laat ons wat op onze honger zitten. Maar Hans Peter haalt er wel uit wat er uit te halen valt en zelfs meer dan dat, en dat verdient een pluim.

Recensie: De Leeuwenkoning ★★★★1/2

Recensie The Lion King 2019 ★★★★

desc

woensdag 17 juli 2019 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

De live actionfilm The Lion King die Jon Favreau regisseerde, wordt wellicht dé filmhit van deze zomer. Te merken aan de publieksopkomst op de eerste dag van de release in Kinepolis Antwerpen ziet dat er toch naar uit. Dat een film in volle zomer, op een prachtige zomeravond volle zalen weet te scoren in de bioscoop, verbaast ons niets. De voorbije weken hoorden we constant ‘ooh’s’ niet zelden door meisjes uitgeroepen worden telkens het welpje Simba in de trailer verscheen. Een blik in een uitverkochte 4DX-zaal zegt ook genoeg: alle generaties zijn aanwezig. Het is dan ook een van de sterktes van The Lion King dat die generaties verbindt. Twintigers willen de film uit hun jeugd in een nieuw kleedje zien, ouders willen hun kinderen de film leren ontdekken, en ouderen zien dan weer een prachtige levensechte fotorealistische geanimeerde film die bij momenten solliciteert voor een filmprijs in de categorie beste natuurfilm. Wat deze prent zo magistraal maakt is dat ze erin slaagt om zowel menselijke trekjes te geven aan de dieren, maar ze toch ook voldoende dier te laten zijn.

Recensie: The Lion King 2019 ★★★★

Recensie Wild Rose ★★★1/2

desc

dinsdag 16 juli 2019 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

Het wordt wat veel ondertussen, de films over het artiestenleven en de combinatie met het (ontbreken van een) gezin die dit seizoen uitkwamen: het spanningsveld tussen carrière en privé-leven, de work-life balans met andere woorden.  Na onder andere A star is born, Bohemian Rhapsody, Rocketman, Blaze en Teen Spirit is het nu de beurt aan Wild Rose in een regie van Tom Harper om de muzikale toer op te gaan. Zeker, qua muziek levert de prent een erg coherente soundtrack af vol countrysongs. Maar inhoudelijk sleept het toch wel wat banale verhaal, op het soapachtige af links en rechts. Hoewel de film er een snelle montage op nahoudt bij de start en de belangrijkste personages zich dus al snel aan de kijker voorstellen, weet de prent dat vertelritme helaas niet te houden waardoor de spanningsboog behoorlijk verslapt na verloop van tijd.  Hoofdpersonage is Rose-Lynn Harlan (overtuigend en naturel neergezet door Jessie Buckley die de meeste songs ook zelf inzong voor deze prent). Zij heeft er een gevangenisstraf van 12 maanden opzitten. Haar medegevangenen roepen haar ‘Je wordt de volgende Dolly Parton’ toe. Maar dat blijkt makkelijker gezegd dan gedaan.

Recensie: Wild Rose ★★★1/2

Recensie Teen Spirit ★★★★

desc

donderdag 11 juli 2019 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

Teen Spirit, de film van Max Minghella, heeft voor alle duidelijkheid niets met de song van Nirvana te maken en ook niet met die band. De prent zoomt wél in op een belangrijk aspect van de muziekindustrie: de talentenjachten. Violet Valenski (neergezet door een uitmuntende Elle Fanning) schrijft zich op een dag in wanneer het tv programma audities voor de allereerste keer houdt in het Isle of Wight. Violet woont thuis bij haar moeder en houdt er verschillende jobs op na naast haar schoolwerk als zeventienjarige. Dat komt omdat haar pa het huis uit is en haar moeder absoluut het grote huis, de weilanden en de dieren wil blijven onderhouden in de naïeve veronderstelling dat haar man ooit terug zal komen. Moeder en dochter kunnen nauwelijks de eindjes aan elkaar knopen. Eieren op de markt verkopen doen ze met weinig succes, enz. Dus gaat Violet als serveuse aan de slag in het weekend. Stiekem gaat ze soms ook zingen in een bar. Maar daar heeft ze maar 1 fan: een oude ex-operazanger Vlad (magistraal neergezet door Zlatko Buric) die alcoholverslaafd is, lijkt te leven in zijn truck en geen contact meer blijkt te hebben met zijn dochter die in zijn voetsporen is getreden en nu in Parijs zingt als operazangeres.

Recensie: Teen Spirit ★★★★

Recensie Spider-Man Far from home ★★★1/2

desc

dinsdag 9 juli 2019 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

Aan humor – zoals de knipoog naar Star Wars - geen gebrek in Spider-Man Far from home. Tony Stark krijgt bijvoorbeeld een hilarische kleffe tribute op de tonen van Whitney Houstons ‘I will always love you’ bij de start van de film. Tijdens de opening credits wanneer het Marvel-logo te zien is, is de song te horen die in een beweging overgaat in een erg kitscherige videomontage (die waterovergangen in de foto’s!) van enkele scholieren op de campus tv van de Midtown School of Science and Technology in NY. We zijn in een bewogen schooljaar dat door de Blip iets langer duurde voor al wie zoals Betty Brant overging in stof. Zij moesten namelijk hun jaar helemaal overdoen inclusief examens afleggen ook al hadden ze voor de Blip plaatsvond al hun mid terms afgelegd. Het heeft ook voor ongelijkheid gezorgd want nu zijn er zestienjarigen die door de Blip op papier 21 zijn, maar mentaal nog steeds 16 zijn. Daardoor probeert die groep wel eens aan alcohol te geraken, hoewel ze daar eigenlijk nog niet ‘rijp’ voor zijn. In de film zien we Flash (Tony Revolori) even van die situatie misbruik maken door alcohol in het vliegtuig naar Venetië te bestellen.

Recensie: Spider-Man Far from home ★★★1/2

>>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Newsletter
  • Facebook
  • Twitter