>>

Recensie Grimm ★★★1/2

desc

dinsdag 19 februari 2019 Theatre National BrusselBert Hertogs

Een collectie van oude Duitstalige liedjes en verhalen die met zorg gebundeld werden en opgelapt  gemengd met nieuwe verhalen die geïnspireerd zijn op dat van de acteurs brengt Grimm. Un conte allemand van Staatstheater Mainz in Théâtre National in Brussel. Een Duitstalige voorstelling die links en rechts weliswaar ook wat Engels en Frans laat horen, en soms een mengeling van beide zoals in de uitdrukking ‘avec sound’. Rode draad is het leven en werk van de gebroeders Grimm, hun broers en enige zus Lotte. Wie ze zijn doet deze productie uit de doeken alsook schetst ze hun levensloop tegen de achtergrond van de historische gebeurtenissen zoals de Franse revolutie, Napoleon en de conservatieve koning Ernst August I van het koninkrijk Hannover in 1833. Jan-Christoph Gockel, David Schliesing en Michael Pietsch verweven daarbij handig fictie met realiteit wat uiteindelijk tot hilarische scènes leidt wanneer het gezelschap het niet zo nauw neemt met de originele sprookjes.

Recensie: Grimm ★★★1/2

Recensie Bloemen van een autist ★★★1/2

desc

vrijdag 15 februari 2019 Bourla AntwerpenBert Hertogs

Een liefdesverhaal brengt de Antwerpse sociaal-artistieke werkplaats Tutti Fratelli met Bloemen van een autist in de Bourla dat kon rekenen op een gedeeltelijke staande ovatie achteraf. Een onmogelijke liefde nog wel tussen de autist Matthias (rol van Matthias Peersman) en het meisje dat in de bloemenwinkel werkt: Christine (rol van Christine De Clerck). Zijn hoofd is als een bingokast wanneer je daarop te hard slaat: dan slaat die tilt, of je kunt wat er zich afspeelt in zijn kop ook vergelijken als een metro tijdens het spitsuur. Kortom: hoe ie alle moeite van de wereld heeft om zich aan een nieuwe realiteit aan te passen. ‘Mijn kop zit vol rommel. Als het regent heb ik precies het gevoel dat alles wegstroomt’ stelt ie tegenover Christine waarbij zij hem vergelijkt met Gene Kelly. Want telkens het regent, staat ie buiten in de regen en wil ie niet gaat schuilen. De bloemenwinkel staat echter al jaren te koop. Christine woont volgens Matthias op de derde verdieping maar in werkelijkheid is ie nog de enige die in het appartementsblok woont – in zijn gedachten is die nog wel druk bevolkt. Er zullen immers werken uitgevoerd worden. Hij moest al lang uit zijn appartement getrokken zijn en krijgt dan ook een brief van de deurwaarder. Al die veranderingen en verliefd worden op Christine, doen hem de nodige houvast en structuur in het leven verliezen. Over zelfmoord praat hij erg technisch: een pistool moet je 15 graden naar boven richten in je mond. Op die manier wordt meteen je hersenstam geraakt en ben je dood nog voor je tegen de grond valt, luidt het.   

Recensie: Bloemen van een autist ★★★1/2

Recensie Drie Zusters ★★★1/2

desc

zaterdag 9 februari 2019 CC BerchemBert Hertogs

Somber en uitzichtloos, is de sfeer die heerst in Tsjechovs Drie Zusters. Dat er een publiek is voor een repertoirestuk als dit, een klassieker die drie uur duurt en verre van een makkelijk avondje theater oplevert, bewijst theater Zuidpool. De drie voorstellingen die het gezelschap speelt in CC Berchem zijn dan ook hopeloos uitverkocht net als vele andere tijdens deze tour. Wat wil je ook, met een cast waarvan maar liefst drie leden op dit moment schitteren in een tv serie. Evgenia Brendes (Nu te zien in ‘Over Water’ op één) zet een overweldigende Irina neer. Ze mag dan ook een prachtige emotionele boog maken met haar personage: van de frisse, guitige, cutie pie en stralende jarige die twintig wordt in haar wit kleedje en vol verlangen uitkijkt om naar Moskou te gaan op een dag naar de vrouw die op haar drieëntwintigste vaststelt dat ze geen liefde voelt voor Toezenbach net voor ze met hem zal trouwen en beïnvloed zal worden door Masja’s donkere humor (haar cynisme, ironie en lusteloosheid zoals dat te horen is in Jan De Wildes ‘Een vrolijk lentelied’) waardoor ze haar jeugdige en dromerige idealisme verliest, en het stralende in haar ogen en haar expressie doffer wordt: ‘Ik ben 23 en mijn hersenen zijn verschrompeld’.

Recensie: Drie Zusters ★★★1/2

Recensie La Musica II ★★★1/2

desc

donderdag 7 februari 2019 Fakkeltheater Rode ZaalSascha Siereveld

Wanneer twee ex-geliefden elkaar op de dag dat ze hun definitieve echtscheidingsdocumenten ondertekenen terug ontmoeten in de lobby van het hotel waar ze vroeger als jonge geliefden woonden, worden ze niet alleen geconfronteerd met elkaar, maar ook met hun passie, hun haat, hun angsten en onzekerheden, de onbeantwoorde vragen en het grote “Hoe moet het nu verder?”. In “La Musica II” uit 1985 liet schrijfster Marguerite Duras haar personages Michel en Anne-Marie voortdurend pendelen tussen de meest extreme gevoelens van nostalgie voor hun pure liefde en de rancune voor wat het later verworden was. David Cantens en Katrien De Becker moesten hun publiek dan ook meenemen in een turbulent en emotioneel verhaal van een ongemakkelijke ontmoeting tussen twee gekwetste zielen. Ze kregen gelukkig de hulp van Udo die niet alleen zorgde voor de soundtrack, maar op tijd en stond ook de vertolker was van de onuitgesproken verlangens en gevoelens. Het resultaat was een pakkende voorstelling die af en toe wel te kampen had met de beperkte verstaanbaarheid van David Cantens.

Recensie: La Musica II ★★★1/2

Recensie Geef mijn hand terug ★★★1/2

desc

zaterdag 2 februari 2019 CC Sint-NiklaasBert Hertogs

Geef mijn hand terug van Bronks werd vorig jaar geselecteerd door het Theaterfestival als een van de beste jeugdvoorstellingen. Terecht, want de tekst van Joris Van den Brande die over ongeneeslijk ziek zijn gaat en wat daar allemaal bij komt kijken, is goed. De verdienste van deze productie die deels ook filosofeert over het leven, is dat het jongeren een moeilijk thema als het levenseinde, doodgaan, en wat doen met de tijd die je nog rest, zeer bevattelijk brengt, met humor ook en bespreekbaar maakt.

Recensie: Geef mijn hand terug ★★★1/2

>>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Newsletter
  • Facebook
  • Twitter