>>

Recensie Bruegel ★★

desc

vrijdag 6 december 2019 Bourla AntwerpenBert Hertogs

Bruegel van Lisaboa Houbrechts wil te veel in de Bourla. De twee uur durende voorstelling gaat over feminisme, het conflict tussen schepper (Bruegel) en schepsel (Dulle Griet) hier een van de sterkste scènes uit de voorstelling, gender(fluïde zijn), het huidige debat naar aanleiding van de daling van de cultuursubsidies en ook de zoektocht naar de Vlaamse canon zit erin verweven: hier via Bruegel – gespeeld door de immer grappige voormalige percussionist van School is Cool Andrew Van Ostade - die door zijn Dulle Griet verweten wordt niet de wereld te hebben getoond zoals ie werkelijk was, maar zoals de kopers van zijn werk hem wilden zien. Idyllische schilderijen zien we terwijl Bruegel in werkelijkheid arme boeren voor zich zag. Of hoe zo het debat tussen commerciële cultuur en gesubsidieerde ook in Bruegel gevoerd wordt: ‘Mijn uitgever zei: ‘ge zijt nen echte artiest. Ge gaat niets verkopen. We gaan er ‘Bosch’ op zetten.’ Want wie gaat er 20 Bruegels kopen?’

Recensie: Bruegel ★★

Recensie Dragon ★★

desc

dinsdag 3 december 2019 deSingel AntwerpenBert Hertogs

Met zijn politiek geïnspireerd theaterstuk Dragon, toont de Chileense regisseur Guillermo Calderón twee leden van het theatercollectief de Draak. Vroeger was het een Draak met drie koppen, maar nadat een actrice eruit stapte omdat ze een kunstcrisis doormaakte, zijn ze nog met twee. Een schoonmaakster van een tentoonstellingsruimte biedt zich aan die na verloop van tijd ook werd ingezet om mee tentoonstellingen op te bouwen. Het idee? Een re-enactment van de moord op de antikoloniale activist Walter Rodney in 1980, die auteur is van onder andere ‘How Europe underdeveloped Africa’. Wat daarvoor nodig is? Een rode wagen die explodeert waar de twee overgebleven leden van Dragon in zitten. De poetshulp hebben ze nodig om de explosie in gang te steken. Die twijfelt geen seconde en stemt toe. Verder is er nog een papieren zak nodig waarin de walkietalkies moeten zitten die uiteindelijk de explosie zullen veroorzaken.

Recensie: Dragon ★★

Recensie Anansi ★★★1/2

desc

vrijdag 22 november 2019 HetPaleisSascha Siereveld

Waarom heeft een luipaard vlekken en steken bijen? Hoe komt het eigenlijk dat een slang kronkelt? In ‘Anansi’ van Beeldsmederij DE MAAN geeft Ineke Nijssen het antwoord op deze en andere vragen. Het is geen wetenschappelijk exposé, maar een heerlijk uurtje verhalen vertellen rond de mythische spin Anansi uit de Ghanese volksverhalen. Ineke neemt je mee in een wereld waar dieren kunnen praten en op voet van gelijkheid leven met de mensen. Ze vertelt over de sluwe streken van de spin Anansi die er zijn handen niet voor omdraait om zelfs zijn vrouw en kinderen te bedriegen om zelf maar voordeel te behalen. Maar … zelfs de slimste spin krijgt niet altijd haar zin.

Recensie: Anansi ★★★1/2

Recensie Koningskloote ★★★

desc

donderdag 21 november 2019 CC BrasschaatBert Hertogs

Vlijmscherpe maatschappijkritiek verpakt in de vorm van een klucht brengt het jonge de.Ploeg met hun tweede voorstelling Koningskloote. The King is dead, ofwel ‘papa’ke’ voor scheve Debby (Taeke Nicolaï). De kroon dragen valt haar zwaar en eigenlijk is ze nog lang niet over de dood van haar vader heen: ze loopt over van verdriet. De nar Gérard ziet zijn kans schoon om de macht te grijpen. Hij betrekt de bakker (Danny Bouman) in zijn snood plan. Met een valse baard doet ie alsof ie Debby’s vader is. Zij heeft niets door, ook al antwoordt ie ‘ja’ op de vraag hoe oud ze is. Hij geeft haar de raad om te genieten van het leven en haar kroon af te doen, wat haar het valse gevoel van vrijheid zal bezorgen.

Recensie: Koningskloote ★★★

Recensie Freud ★★★1/2

desc

woensdag 20 november 2019 Bourla AntwerpenBert Hertogs

Bestaat er zoiets als hysterie? En kan dat genezen worden via hypnose? Het is de vraag die Freud zich stelt in het begin van zijn carrière waarin ie uiteindelijk tot de conclusie komt dat je met een patiënt best bij bewustzijn in gesprek gaat om herinneringen of trauma’s op te halen (die vaak naar de kindertijd teruggaan) zodat die vervolgens verwerkt kunnen worden. Het twee uur en een kwart durende Freud, waarvoor Ivo Van Hove als eerste theaterregisseur naar Le Scénario Freud dat filosoof Jean-Paul Sartre in 1958 schreef voor een film van de Amerikaan John Huston die gedoemd was te mislukken, stelt de Weense arts centraal die zelf eerst met zijn eigen angsten en trauma’s (antisemitisme wat niet louter iets is van de lagere klasse, van de ongeschoolden) uit het verleden moet in het reine zien te komen vooraleer ie zijn patiënten echt kan helpen. Hij moet dus zelf door de emotionele rollercoaster gaan net zoals diegenen die hij wil helpen. Finaal leest Ivo Van Hoves Freud – dat er aanvankelijk een snel tempo op nahoudt maar na verloop van tijd toch wat sleept waardoor we na 70 minuten en daarna nog eens op onze klok moeten kijken, wat minstens een keer te veel is en de spanningsboog die verslapt aantoont - als een uitnodiging om met elkaar te praten als gelijken. Want zo kunnen we elkaar genezen.

Recensie: Freud ★★★1/2

>>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Newsletter
  • Facebook
  • Twitter