>>

Recensie Ballon ★★★★1/2

desc

maandag 22 april 2019 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

Grootse cinema daarvoor staat het fenomenaal straffe Ballon van Michael Bully Herbig. De thriller is gebaseerd op waargebeurde feiten die zich hebben voorgedaan voor en na 16 september 1979. Links en rechts zijn er uiteraard bijkomende elementen toegevoegd wat de spanningsboog, de thriller ten goede komt. Twee koppels – de Strelzyks en de Wetzels - broeden op het plan om de DDR, Oost-Duitsland in 1979 te ontvluchten via een heteluchtballon die ze zelf in elkaar knutselen. Ze willen zo de vrijheid tegemoet vliegen, over de grens met West-Duitsland. Al van de plannings- tot de uitvoeringsfase moeten ze uitkijken wat ze doen. De Stasi, de veiligheids- en inlichtingendienst van de DDR destijds, is namelijk overal aanwezig, spionnen checken het doen en laten van alleman. De manier waarop Herbig deze dubbele spanning, een stunt aan de ene kant voorbereiden met een in elkaar geflanste ballon, en een repressieve omgeving naar vluchters toe - die ongeacht of het om gezinnen gaat, of er kinderen bij zijn, enz. altijd omgebracht kunnen worden zoals de voorschriften van de Stasi het stellen - maakt dat je van begin tot einde op het puntje van je bioscoopstoel zit hoe dit gaat aflopen. Je voelt ook de paranoïde situatie waarin de hoofdpersonages verkeren, wat zich ook uit in een nachtmerrie waarbij Peter Strelzyk (Friedrich Mücke) even vreest in zijn hotelkamer dat de Stasi voor de deur staan onder het mom van ‘room service’.  

Recensie: Ballon ★★★★1/2

Recensie Gratis chips ★★★1/2

desc

zaterdag 20 april 2019 DE Studio AntwerpenBert Hertogs

Met Gratis chips levert compagnie Barbarie een feministische voorstelling af die gelijkheid tussen man en vrouw centraal stelt. Dat doet ze slim door kinderen alvast op erg jonge leeftijd deze principes mee te geven. De voorstelling is er namelijk een op het niveau van kleuters wanneer die hun eerste woordjes leren en zinnetjes maken van het genre: ‘Jan is een man.’, ‘An is geen man.’, ‘Dat is geen probleem.’, ‘An is An’ en ‘Jan is Jan.’ Met enkele simpele zinnetjes zoals ‘Jan werkt heel veel’ en ‘An wat zit er in de pan?’ brengen de vier actrices, drie in de rol van een man, eentje als vrouw, zowat alle clichés rond de traditionele taakverdeling in het gezin aan de oppervlakte en kaart het die aan.

Recensie: Gratis chips ★★★1/2

Recensie Binti ★★★★

desc

vrijdag 19 april 2019 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

Een prachtige sociaal geëngageerde film met het hart op de juiste plaats is Binti, de film van Frederike Migom. De jeugdfilm die zich terecht de winnaar mag noemen van het recente JEF festival als Beste Film (professionele jury), winnaar van de grote prijs en speciale vermelding van de kinderjury op het FIFEM in Montréal, slaagt erin een moeilijk thema als migratie en specifiek dan dat van de sans papiers - ‘je leeft wel maar je bestaat niet’ vat Binti de situatie treffend samen - op een erg toegankelijke en vlotte manier te brengen. Daarnaast leest de prent als een ode aan gastvrijheid, vrijheid, openstaan en het ontdekken van elkaars cultuur (zo leert een Vlaamse mama en haar zoontje voor het eerst fufu eten en leren hoe ze dat met hun handen kunnen doen door ‘een kommetje te maken’) en creativiteit in onder andere dans, spel, mode en knutselen. Het geheel wordt overgoten met een heerlijk zomers sausje waar de goesting vanaf spat.

Recensie: Binti ★★★★

Recensie Paul Young ★

desc

donderdag 18 april 2019 De Roma BorgerhoutBert Hertogs

Paul Young (63) toonde in zijn eentje in wat voor een spreidstand de Roma terechtgekomen is een jaar na het afscheid van Paul Schyvens. De Brit verkocht moeiteloos de zaal in Borgerhout uit maar zette een wanprestatie neer die een – en dan drukken we ons nog zacht uit – aanfluiting is voor het live circuit. De Roma zit dus in een spagaat: kwaliteit bewaken en passen voor bepaalde acts zoals Young die zangtechnisch niet langer voldoen aan wat je van hen kan verwachten, of plat opportunistisch kiezen om vooral veel volk te trekken, sold out-bordjes boven te halen en na een seizoen alweer kunnen pronken met record bezoekcijfers. Dat is de crisis waar de Roma nu al mee zit. En Paul Young? Die had beter jaren geleden al afscheid van het live circuit genomen want wat ie in de Roma bracht was om het in een woord samen te vatten… zielig.

Recensie: Paul Young ★

Recensie Baantjer het begin ★★1/2

desc

donderdag 18 april 2019 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

In Baantjer het begin, geregisseerd door Arne Toonen en Marco Maas, zien we Jurre de Cock (‘met C.O.C.K.’), gespeeld door Waldemar Torenstra, die voor het eerst aan het werk gaat op het politiekantoor in de Warmoesstraat in Amsterdam. Hij spreekt er om half tien af met zijn collega Tonnie Montijn (Tygo Gernandt) die dan nog op café zit. Tonnie doet de nachtshift. We zijn april 1980, enkele dagen voor de kroning van Beatrix als Koningin der Nederlanden. In Amsterdam zijn er geen jobs voor heel wat jonge mensen. Krakers nemen dan ook leegstaande panden in. Een wat opstandig klimaat heerst – veruitwendigt in de rock en grungescène van destijds - in de hoofdstad van Nederland. Straks worden immers hoogwaardigheidsbekleders ontvangen in de Nieuwe Kerk, en zal er heel wat sier te zien vallen. Dat contrast, die ongelijkheid, steekt bij zij die het met veel minder moeten doen. Het protest wordt groter, spandoeken met ‘geen woning, geen kroning’ worden aan de kraakpanden gehangen. Wanneer de Cock tijdens de achtervolging van een man die Montijn linkt aan drugsgerelateerde feiten, met hem in een van de grachten belandt, ontdekt ie er ook een levenloos lichaam. Tonnie wil het cash geld dat ie in de zak van de verdachte vond verdelen tussen hem en de Cock. Die laatste past.

Recensie: Baantjer het begin ★★1/2

>>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Newsletter
  • Facebook
  • Twitter