>>

Recensie De Radicalisering van Sadettin K

desc

zondag 28 augustus 2016 Monty AntwerpenBert Hertogs

In  een grandioos spagaat: tussen behandeld worden als knuffelallochtoon of het uiterste als een dief aanzien worden van een fiets terwijl je wel degelijk op je eigen fiets rijdt. Niemand die iets doet of actie onderneemt om die valse beschuldiging aan de kaak te stellen. In die spreidstand zit hij al jaren en verontwaardiging maakt dus deel uit van Sadettin Kirmiziyüz’ leven. Maar niet alleen over hoe autochtonen hem behandelen, even goed om wat er in de moslimgemeenschap gebeurt of net niet gebeurt, roept bij hem vragen op. Tussen positieve discriminatie en zuivere discriminatie, in die spreidstand leeft  Sadettin K. die met zijn door de overheid gesubsidieerde monoloog  ‘De radicalisering van Sadettin K.’ het tot het Theaterfestival schopte. ‘Waarom ben ik niet naar Syrië getrokken?’ is de vraag die de theatermaker zich stelt en ook beantwoordt. Redenen genoeg zijn er nochtans voor hem om wel te gaan: hij heeft de leeftijd én behoort tot de doelgroep. Maar even veel redenen zijn er minstens om niet te gaan voor hem. Omdat de strijd van daar eigenlijk een strijd van hier is. Maar de reden waarom hij niet ging, is persoonlijk, dat ie in een prachtige finale van de tekst laat horen.

Recensie: De Radicalisering van Sadettin K

Recensie K3 op Maanrock 2016

desc

zondag 28 augustus 2016 Stadscentrum MechelenBert Hertogs

Zielloos. Kleurloos. Ronduit saai. Het zijn maar enkele adjectieven die de passage van K3 op Maanrock 2016 beschrijven. Hanne, Klaasje en Marthe kwamen met een set van een half uur opdraven waarbij ze tien nummers brachten. Die werden in zo’n snel tempo afgehaspeld, met zeer vaak hetzelfde trucje ‘laat jullie horen!’, ‘zwaai maar mee!’ en het laatste refrein van 3 nummers (‘Alle kleuren’, ‘Heyah Mama’ en ’10 000 Luchtballonnen’) dat ze overlieten aan de toeschouwers, dat het mini-optreden in sneltempo in maxi verveling resulteerde. Wanneer je na elf minuten en vervolgens na zeventien minuten stevige inkakmomenten op een festival als Maanrock vaststelt bij het publiek, zit je als producent met een probleem en lang niet een.

Recensie: K3 op Maanrock 2016

Recensie De man door Europa

desc

zaterdag 27 augustus 2016 Monty AntwerpenBert Hertogs

Met het verhaal van Metropoliz, een oude salamifabriek die gekraakt werd door honderden restjesmensen – mensen die niet (meer) meekunnen met de maatschappij - in Rome sluit Lucas De Man zijn voorstelling ‘De man door Europa’ af. Door van de voormalige salamifabriek een museum voor hedendaagse kunst te maken, wordt het moeilijker voor de eigenaar of de ordediensten om de krakers weg te halen. Een overlevingsstrategie volgen ze die in zekere zin de oplossingen die De man daarvoor uit de doeken deed hoe we via een transformatie uit de morele en systeemcrisis waar we nu in zitten, kunnen geraken, ondersneeuwt.

Recensie: De man door Europa

Recensie De blinde dichter

desc

vrijdag 26 augustus 2016 deSingel AntwerpenBert Hertogs

7 portretten van de 7 performers van Needcompany. Die schotelen het gezelschap ons in ‘De blinde dichter’ naar een tekst , regie en set van Jan Lauwers voor. Grace Ellen Barkey, Jules Beckman, Anna Sophia Bonnema, Hans Petter Melø Dahl, Benoît Gob, Mohamed Toukabri en Maarten Seghers: enige vorm van zelfverheerlijking is hen niet vreemd. Ze gaan door hun stamboom, de geschiedenis waar ze vandaan komen, en blijken meer gemeenschappelijk met elkaar te hebben dan op het eerste zicht lijkt al lijkt de ene zijn of haar geschiedenis/afstamming toch wat bij te kleuren. In acht verschillende talen stelt het gezelschap zich voor: Nederlands, Antwerps, Fries, Engels, Frans, Noors, Arabisch en Duits. Een voorstelling die het midden houdt tussen performance, dans, theater, circus en muziek maar in eerste instantie vooral theater brengt.

Recensie: De blinde dichter

Recensie Helpdesk

desc

donderdag 25 augustus 2016 Century Center AntwerpenSascha Siereveld

In een maatschappij waar communicatie een hot item is en je overal met communicatietechnologie rond de oren wordt geslagen, kent de eenzaamheid vele gezichten. Vaak wordt ze weggestoken achter een dekmantel van professionaliteit en sociale geplogenheden, maar ze is daarom niet minder tastbaar. In “Helpdesk” wist het theatergezelschap Wunderbaum dit op meesterlijke wijze aan de kaak te stellen door het publiek mee te nemen naar de soms harde zakelijkheid achter de overbehulpzame façade van de helpdesk van “Caren’s Company”.

Recensie: Helpdesk

>>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news