>>

Recensie Drie kleuren wit

desc

zondag 25 september 2016 Bourla AntwerpenBert Hertogs

De Franse schrijfster en actrice met Iraans-Hongaarse roots Yasmina Reza blijft kennelijk in 2016 nog steeds erg actueel. Zo actueel dat de Bourla dit jaar ‘Kunst’ programmeerde door Stan en Dood Paard. Bij de start van het nieuwe seizoen laten ze de versie van Olympique Dramatique op ons los. Het is te zeggen, het afstudeerproject ‘Drie kleuren wit’ van Tom Dewispelaere, Stijn Van Opstal en Geert Van Rampelbergh aan de Studio Herman Teirlinck in 1998 was het. ‘Drie kleuren wit’  baseert zich net als ‘Kunst’ op ‘Art’ van Reza. Een voorstelling die absurd accuraat weergeeft hoe drie vrienden van elkaar vervreemd zijn en nu op een breekpunt staan van hun 15-jarige vriendschap. Een vriendschap waarbij de onderlinge verhoudingen op de proef gesteld worden.

Recensie: Drie kleuren wit

Recensie De Drie Wijzen

desc

zaterdag 24 september 2016 Theater Elckerlyc AntwerpenBert Hertogs

Een nostalgische wind waait er dezer dagen door Vlaanderen. Veel heeft te maken met de onzekere tijden waar we in leven, welke richting ons land uit zal gaan op politiek, maatschappelijk en economisch vlak. En hoe de wereld(economie, -politiek,…) zich ook verder zal ontwikkelen. Het stijgend aantal buitenlandse formats op de buis, versterkt die hunkering naar iets oer-Vlaams, om iets van toen terug te zien. Teruggrijpen naar wat ‘zekerheden’ quoi. Deze zomer was het al van dat met een remake van ‘Zeg ‘ns euh’ op Vier. Straks volgt VRT met ‘De Drie Wijzen’ in een nieuw jasje onder leiding van presentator Kobe Ilsen. Wat de theatertour met de originele vier – panelleden Jacques Vermeire, Gerty Christoffels, Walter Grootaers en presentator Kurt Van Eeghem – vooral aantoont, is dat dergelijke formats zo gebonden zijn aan hun tijd, dat anno 2016 de sfeer van weleer benaderen erg moeilijk lijkt. Omdat spontaniteit en een script nu eenmaal niet samengaan.

Recensie: De Drie Wijzen

Recensie The Town Hall Affair

desc

woensdag 21 september 2016 deSingel AntwerpenBert Hertogs

The Wooster Group baseerde zich op de film ‘Town Bloody Hall’ van Chris Hegedus en D.A. Pennebaker en maakte er de eenakter ‘The town hall affair’ mee. De acteurs en actrices evoceren zowel qua ritme, en intonatie een paneldiscussie die op 30 april 1971 plaatsvond. De titel was ‘A dialogue on women’s liberation’ in de Town Hall van NY. Aanleiding: het artikel ‘The prisoner of sex’ dat Norman Mailer had geschreven in Harper’s Magazine. Feministen waren daar woedend op. Dat artikel was op zijn beurt een reactie op het boek ‘Sexual politics’ uit 1970 van Kate Millet. Net als de film toont The Wooster Group gewoon wat er zich afspeelde die dag, niet meer en niet minder. Aan het publiek zelf om te oordelen. Dat levert dan wel een erg nauwgezet maar even goed ook ruw materiaal op met live gedubde, perfect getimede monologen, maar zelden komt het tot een dialoog. En hoewel het werk absoluut representatief is voor de States en bij uitbreiding nog heel wat andere landen hoe de man-vrouw verhouding destijds was, toch kan men niet ontkennen dat de vorm en de inhoud (het wat chaotische verloop ) van zo’n debatavond in eerste instantie de tijdsgeest uitademt en ook plaatsgebonden is. Daarnaast toont het aan hoe de vrouwenbeweging of die nu op politiek en/of seksueel vlak een vrijheidsstrijd voerde lang niet zo’n homogeen kliekje was waar alle neuzen in dezelfde richting stonden. Om kort te zijn: ‘The town hall affair’ boeide ons niet wegens én erg Amerikaans en aan de andere kant zo typisch seventies ook.

Recensie: The Town Hall Affair

Recensie Philippe Geubels

desc

dinsdag 20 september 2016 Arenberg AntwerpenBert Hertogs

‘Bedankt voor alles’ heet de recente voorstelling van Philippe Geubels die exact een uur en een kwartier duurt. Ondertussen is de stand up comedian vader geworden. En dat is heus geen lachertje. Het optreden voelt aan als een oproep om de dagelijkse sleur te omarmen die in een relatie van 14 jaar kruipt. Maar het is even zeer ook een mooie ode aan zijn grootmoeder die vroeger goochelde en waardoor hij zelf op het podium is gekropen, tien jaar geleden ondertussen op een free podium in Oelegem. Een van de mooiste uitspraken is ongetwijfeld: ‘Mijn bomma zei altijd: ontgoochelen is ook goochelen.’ Op dat vlak ontgoochelt ‘Bedankt voor alles’ niet.

Recensie: Philippe Geubels

Recensie Macbeth

desc

zondag 18 september 2016 Tour and Taxis BrusselBert Hertogs

Met Verdi’s Macbeth naar Shakespeare gaat de Franse regisseur Olivier Fredj zowat alle kanten uit tot hij het spoor bijster raakt. Dat ligt overigens niet alleen aan hem, maar ook aan de componist zelf die – hoewel hij naar verluidt een perfectionist was - kennelijk niet wist te kiezen welke richting hij uit wou gaan. Zo werd Macbeth geen situatie-opera die inzoomt op de psyche van Lady Macbeth en Macbeth (en zijn angsten, neuroses), maar een mengeling waarbij realisme, dan weer de droom/surrealisme (de rol van de heksen, de visioenen en geesten) centraal staan.

Recensie: Macbeth

>>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news