>>

Recensie Disney On Ice Betoverende werelden**

desc

vrijdag 5 februari 2016 Lotto Arena MerksemBert Hertogs

Zeer groot nieuws bij Disney On Ice. Want de enige ijsshow van betekenis die ons land aandoet, grijpt terug naar de oude formule waar het in de jaren ’90 ook o zo populair mee werd in Flanders Expo Gent en Vorst Nationaal: 1 lang verhaal dat van begin tot einde verteld wordt met de verschillende karakters. In 2017 brengt het gezelschap Frozen. Wat we tijdens Disney on Ice Betoverende Werelden op een half uur te zien kregen op het einde, doet alvast verlangen naar meer. De wondermooie muziek, in combinatie met magische pirouettes op het ijs én veel special effects (vuurwerk  en schuimmachines): de magie werkte. Ook de scène met de wereldhit “Laat het los”, herleid tot zijn essentie in een nagenoeg lege ruimte toonde nog maar eens aan dat het nummer zo veel kracht in zich heeft dat het op zich kan staan.

Recensie: Disney On Ice Betoverende werelden**

Recensie De Notenkraker*

desc

zondag 24 januari 2016 Stadsschouwburg AntwerpenBert Hertogs

Zestien jaar heeft het publiek er op moeten wachten. Op een nieuwe De Notenkraker van Ballet Vlaanderen. In tegenstelling tot de première in 1892 in Sint Petersburg, kunnen we spreken van een commercieel succes voor het Vlaamse ballet. Zo’n 15 000 toeschouwers trekken naar volle zalen in Antwerpen en Gent. Dat is veel, zeer veel voor het medium. De Notenkraker is dan ook een traditioneel stuk dat steeds meer landen op hun programma plaatsen rond de feestdagen. Die traditie komt van Anglicaanse contreien. Het hernieuwd succes is vooral te danken aan de extreem sterke partituur van P.I. Tsjaikovski. De oorspronkelijke choreografie van Marius Petipa kon in de negentiende eeuw op weinig bijval rekenen. Ballet Vlaanderen vroeg de Argentijnse choreograaf Demis Volpi om zelf aan de slag te gaan met het werk. Maar ook zijn visie om meer theater toe te voegen, kan niet op ons begrip rekenen. Het resultaat leidt tot opmerkelijk weinig dans en theater waar weinig ruimte is voor spel omdat er nu eenmaal bitter weinig verhaal zit in de Notenkraker.

Recensie: De Notenkraker*

Recensie Isabelle Beernaert | Under my skin**

desc

vrijdag 18 december 2015 Ethias Theater HasseltCaro Dralants

Isabelle Beernaert mag met haar nieuwste productie ‘Under my skin’ alweer een staande ovatie afvinken. En die verdient ze. Beernaert werd een bekend gezicht als een van de choreografen van So You Think You Can Dance, maar is die stempel ondertussen al een tijdje ontgroeit. ‘Under My Skin’ is haar zesde productie waarin ze ons opnieuw meeneemt in haar tour de l’amour. Onderhuidse gevoelens als die eerste prikkelende vlinders en jeukend verleidelijk bedrog die tot uiting komen in dierlijke en sierlijke bewegingen, maar de sfeer is milder deze keer. Terwijl ze in ‘Ne me quitte pas’ en ‘C’est la vie’ brute, woeste realiteit toonde, ligt bij ‘Under My Skin’ meer de focus op de zachtere tederheid van het liefdesspel. Ook al komt er verleiding en bedrog aan te pas, het wordt niet getoond op de rauwe soms gewelddadige manier die in de stukken van de choreografe steeds vaker binnen sijpelen. Maar ze heeft nogmaals bewezen dat het verhaal van de liefde onuitputtelijk veel kanten kent en het nooit saai wordt om die te vertellen. Integendeel.

Recensie: Isabelle Beernaert | Under my skin**

Recensie Masurca Fogo*****

desc

vrijdag 11 december 2015 deSingel AntwerpenBert Hertogs

Vuur op het podium van deSingel. En wat een levensvreugde! Tanztheater Wuppertal Pina Bausch brengt ‘Masurca Fogo’ dat in 1998 het levenslicht zag naar aanleiding van Expo 98 in Lissabon opnieuw. ‘Fogo’ betekent dan ook vuur in het Portugees en dat bleek 17 jaar na datum nog lang niet gedoofd. Integendeel. Het stuk ademt ontegensprekelijk de jaren ’90 uit. Zo zien we enkele VHS filmpjes in kleur met een heerlijke korrel in. Op het podium veel spelplezier en zotternij. Zeker, voor de achterste rijen in de zaal komt het wellicht allemaal wat vrijblijvend en bij momenten Baywatch-achtig over wanneer de vrouwen in badpak in een met water gevulde grote plastiek van de een kant van de scène naar de andere glijden. Maar wie zoals wij op de eerste rijen zat, kreeg extra’s en had ogen te kort tijdens dit visueel spektakel.

Recensie: Masurca Fogo*****

Recensie Die weise von Liebe und Tod**

desc

woensdag 2 december 2015 Kaaitheater BrusselBert Hertogs

De relatie tussen muziek en dans. Die bestudeerde Anne Teresa De Keersmaeker de voorbije jaren voornamelijk met de focus op abstractie. In het verleden heeft de choreografe echter ook gewerkt met tekst. Al sinds de jaren ’80 speelt ze met het idee om iets te doen met Die Weise von Liebe und Tod des Cornets Christoph Rilke van Rainer Maria Rilke uit begin twintigste eeuw. Een koortsdroom over sneuvelen in de oorlog is het. Een tekst die in beide Wereldoorlogen overigens als propagandamateriaal is gebruikt. De Keersmaeker zelf deed op het einde van de Belgische première van haar recentste creatie tijdens het buigen haar schoenen, werklaarzen uit net als de danser Michaël Pomero en fluitiste Chryssi Dimitriou. Een statement richting Parijs, waar een mars voor het klimaat door de terreurdreiging niet mocht doorgaan, en honderden mensen dan maar bij wijze van symbool hun schoenen achterlieten aan de Place de la République. De Keersmaeker en co zetten hun schoenen daar op deze manier bij, terwijl een foto van Reuters op de achtergrond geprojecteerd wordt.

Recensie: Die weise von Liebe und Tod**

>>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news