Concertnews.be
nieuws | klassiek en instrumentaal | opera | ballet en dans | musical cabaret en revue | pop, rock,....- concerten | poll | nieuwsbrief | twitter | colofon | login



Tabs concertnews


Recensie: Hozier**
Waar: Ancienne Belgique Brussel
Wanneer: zondag 25 januari 2015

Hozier is één van de beloftes die 2015 weer een goed muzikaal jaar moet gaan maken. Met dat ‘Take Me To Church’ tot song van het jaar 2014 is verkozen, lag de lat meteen hoog en bracht het een boel mensen op de been. Naast het prima optreden dat Hozier op Pukkelpop 2014 gaf, was dit het eerste bezoekje aan een Belgische concertzaal. En zoals wel bekend is van sommige andere bands, was het nog maar de vraag of Hozier meer waard is dan een one-hit-wonder.

> Recensie: Hozier**


Recensie: Door het venster van den tram**1/2
Waar: Bourla Antwerpen
Wanneer: donderdag 15 januari 2015

Door

Foto's: Dries Segers

Onder het motto: “Dit is geen herdenking. Wij willen hem levend houden.”, brachten Lucas Van den Eynde, Tiny Bertels, Stefaan Wellens en Ivan Smeulders een voorstelling met teksten en liedjes van Wannes Van de Velde. De inzet was hoog. Zeker als je in ’t Stad speelt, moet je het repertoire van Wannes met het nodige respect behandelen. Maar het viertal wist zonder problemen de Antwerpse bard alle eer aan te doen. Stefaan had passende arrangementen geschreven en liet ons genieten van zijn gitaar- en vioolspel terwijl Ivan zijn vingers virtuoos over de toetsen van zijn accordeon liet glijden. De zang en de voordracht waren voor Lucas en Tiny die beiden voortreffelijk werk leverden. We lieten ons dan ook  gedwee onderdompelen in de melodieën van Wannes en de poëzie van de teksten en mochten, net als alle andere toeschouwers,  ervaren dat die ook anno 2015 nog altijd konden bekoren. Of zoals we het na afloop van de voorstelling aan de vestiaire en aan de uitgang geregeld mochten horen: “Ik heb genoten van de voorstelling.”

> Recensie: Door het venster van den tram**1/2


Recensie: Kommil Foo met Het Bestand***
Waar: De Roma Borgerhout
Wanneer: zondag 4 januari 2015

Met “Het bestand” bracht Kommil Foo een ietwat atypische voorstelling met toch  wat herkenbare elementen. In tegenstelling tot gewoonlijk was het geen theatershow waarbij een verhaallijn aangevuld wordt door eigen liedjes. Dit keer brachten ze hoofdzakelijk nummers van andere artiesten, verzameld rond het ruim geïnterpreteerde thema “oorlog”. Ze lieten zich voor de gelegenheid bijstaan door een schare topmuzikanten met heerlijke uitvoeringen tot gevolg. “Oorlogsgeleerden” kreeg een jazzy arrangement. Gwen Cresens  gaf op zijn bandoneon een tango-toets aan “De jongen” waarbij dit knappe arrangement verder nog werd versterkt door de hemelse trompetsolo van Carlo Nardozza. Carlo Mertens maakte met zijn trombone de melancholie van “Passendale” tastbaar en de volledige blazerssectie gaf “Kerstmis is dien dag dat ze niet schieten” een Mexicaans gevoel mee. Bart Van Caenegem voorzag “The white cliffs of Dover“ van Mich Walschaerts dan weer van een gevoelig blues-arrangement. Muzikaal was het een voorstelling om van te smullen. En wie kwam voor de typische capriolen van Kommil Foo, kwam aan zijn trekken tijdens de bindteksten, “Jan Brouwers zoon” en “Soldier, soldier, will you marry me?”.

> Recensie: Kommil Foo met Het Bestand***


Recensie: Tom Vanstiphout**
Waar: De Roma Borgerhout
Wanneer: zaterdag 3 januari 2015

Tom Vanstiphout startte het tweede deel van zijn Little Beams of Light-tour, genoemd naar zijn derde soloplaat die in 2013 uitkwam, in de Roma. De singer-songwriter die zo nu en dan Milow live begeleidt op gitaar, gaf toe dat ie er nog wat moest in komen bij de start van het nieuwe jaar en probeerde alvast de recensenten in de zaal in snelheid te nemen door samen met het publiek vast te stellen dat het concert na vier songs al “goed” was, inclusief klank en licht. Na zesenzestig minuten optreden moest ie nog aan zijn tiende nummer beginnen op de set. Een set die ie dan ook inkortte door “Head over feet”, tweede bis, niet te spelen.  Of hoe de spanningsboog van het concert veel te slap was, het concert te traag verliep vooral door het “getetter” van Vanstiphout zelf. Muzikaal toonde een van de beste gitaristen uit ons land maar zelden zijn klasse. Voor een man die solo hogerop wil mikken volgens de recentste promotekst, en voor alle duidelijkheid alle troeven in handen heeft om dat ook effectief waar te maken, bleef ie te veel hangen in een onbezorgde laid back-mentaliteit en mat ie zich te veel de rol van underdog aan. Daarmee win je hoogstwaarschijnlijk aan charme bij het publiek, maar een recensent ziet nu eenmaal liever iets meer ambitie op het podium.

> Recensie: Tom Vanstiphout**


Recensie: The Jerry Rat Pack Show*1/2
Waar: De Roma Borgerhout
Wanneer: zondag 21 december 2014

The Rat Pack, de legendarische bende met o.a. Frank Sinatra, Sammy Davis Jr. en Dean Martin, stond gekend voor hun extravagante levensstijl, hun horde vrouwen en uiteraard hun liedjes. Het jongesclubje bracht klassiekers als “Fly me to the moon”, “Mack the knife” en “Mr. Bojangles”. We hadden uitgekeken naar een avondje crooners, maar kwamen jammer genoeg van een kale markt thuis. Nathalie Meskens klonk best wel goed, maar miste vaak de emotie in haar nummers. Tot ze plots “Someone like you” van Adele bracht. Samen met toetsenist Jeroen Tilkin hadden ze voor een heerlijke bewerking gezorgd, maar het was niet echt “Rat Pack”. Ook Tilkins beste prestatie, “Roof garden” van Al Jarreau, hoort niet echt thuis in het croonergenre. De sfeer op de scène was wel leuk, maar de bindteksten waren vaak aan de lange kant en de prestaties te middelmatig. We waren vaak nog het meest onder de indruk van trompettist Glenn Magerman en drummer Frank Van Weddingen. 

> Recensie: The Jerry Rat Pack Show*1/2



© sinds 2008 concertnieuws.be | concertnews.be | gebruiksovereenkomst