>>

Recensie Mumford and Sons**

desc

dinsdag 24 mei 2016 Sportpaleis MerksemBert Hertogs

Hoera voor Live Nation Belgium. Met zo’n 19 500 verkochte tickets voor het optreden van Mumford and Sons kreeg de Belgische promotor het Antwerps Sportpaleis eindelijk nog eens tot aan de nok gevuld. Dat het tegenwoordig eerder een uitzondering is dan de regel voor de jongens en meisjes uit Mechelen bewijzen de meest recente cijfers droogjes. Rod Stewart moest het op 15 mei stellen met een schamele 6200 bezoekers, een dag later bleek 5 Seconds of Summer te stranden op zo’n 8000 verkochte tickets en zelfs Bryan Adams (met zittend middenplein) heeft alle moeite van de wereld om tegenwoordig nog 10 000 tickets te verkopen. Dat wij uiteindelijk toch last minute kozen om naar Mumford and Sons in het Sportpaleis te trekken, heeft te maken met één: dat de groep opnieuw bevestigt, ook met de nieuwe elektro rock sound uit “Wilder Mind” en twee, dat ze nu ook het pad van de oude Britse (garage)rock bewandelen en straks die van de wereldmuziek met de ep “Johannesburg” die op 17 juni 2016 uitkomt.  Sceptici die Mumford and Sons wat simplistisch herleiden tot de band met de typische folky banjo-sound hinken ondertussen hopeloos achter op de feiten. Punt.

Recensie: Mumford and Sons**

Recensie G Eazy**

desc

woensdag 18 mei 2016 Ancienne Belgique BrusselCaro Dralants

Donker, ongetemd en vooral loeihard was het optreden van de Amerikaanse rapper Young Gerald aka G-Eazy. Het publiek bestond voornamelijk uit gillende jonge meisjes en coole jonge gasten met petjes of het haar in gel. Het volledig uitgestippelde concert werd dan ook vooral gevolgd via het kleine scherm. Charmeur G praatte vlot zijn show aan elkaar. Vooral het feesten kwam op de eerste plaats, waar Eazy zeker in slaagde. Zijn stem klonk wat hees en vermoeid. ‘Let’s Get Lost’, ‘Loaded’ en ‘Me Myself and I’ werden de bommetjes van de avond. G’s concert was een ingestudeerde weg met hier een daar een hoogvlieger die jammer genoeg volledig werd opgeslokt door het volume, maar waarop de menigte zich als wilden liet gaan.

Recensie: G Eazy**

Recensie Blick Bassy**

desc

dinsdag 17 mei 2016 Botanique BrusselCaro Dralants

Blick Bassy liet de Botanique kennismaken met het bassa, een Kameroense taal. Het leek een spreuk waarmee hij zijn publiek betoverde. De Kameroener begon met swingende feel good muziek op z’n inheems die meteen goed in de smaak viel. Daarna nam hij ons mee naar een ietsje te lange experimentele reis waarbij hij verschillende instrumenten bovenhaalde. De betovering werd compleet gemaakt door de schizofrene stem van Bassy die zowel hoog als laag en zacht en krachtig aankon. Soms zelfs met een kleine grunge. Een kort optreden dat veelbelovend en vrolijk begon, heel lichtjes dalend ons in een trance bracht en ons terug naar de Botanique zoog met het laatste nummer ‘One Love’.

Recensie: Blick Bassy**

Recensie Hooverphonic**

desc

zaterdag 14 mei 2016 Festivalterrein OlenCaro Dralants

Hooverphonic had een goed gevuld podium. Met zeventien waren ze. Een strijkersorkest, drums, een  keyboard, twee zangeressen, een zanger/gitarist en natuurlijk Raymond Geerts en Alex Callier zelf. Het werd een Hooverphonic waardig optreden met hier en daar aangename verrassingen, maar ook verlangens naar die oude stemmen. Het enige minpunt aan de show was de locatie. Hooverphonic hoorde niet echt thuis op de wei van Gladiolen. Dat merkte je ook aan het babbelende publiek dat rustig van hun drankjes aan het genieten was en maar met een half oor luisterde, tot ergernis van Callier. Zeker als afsluiter van een festival dat toch meer neigt naar een dansfestival, stonden ze hier niet echt op hun plaats.

Recensie: Hooverphonic**

Recensie Toppers in Concert | Royal Night of Disco Edition**1/2

desc

zaterdag 14 mei 2016 Amsterdam ArenaSascha Siereveld

Het middenplein van de Amsterdam ArenA was omgetoverd tot een grote platenspeler, de glitterbollen hingen al aan de spanten van het dak en het publiek was uitgedost in goud en glitter met een behoorlijk vleugje disco. Dit kon maar één ding betekenen: het was tijd voor de Toppers in Concert en hun “Royal Night of Disco Edition”. Jeroen van der Boom, Gerard Joling en René Froger hadden weer een gigantische reeks meezingers aan elkaar geregen tot leuke medleys. En omdat ze onmogelijk alleen een show van drie en een half uur op het scherpst van de snee draaiende konden houden, hadden ze naar aloude traditie weer een hele schare gasten uitgenodigd waaronder: 2 Brothers on the 4th Floor, Robin S, George McCrae , Rick Astley en de Dolly Dots. De absolute diva van de avond was dit keer niet Gerard Joling, maar Glennis Grace. We vonden haar eerbetoon aan Diana Ross al geweldig, maar toen ze “One moment in time” van Whitney Houston inzette, ging het dak van de ArenA er gewoonweg af.

Recensie: Toppers in Concert | Royal Night of Disco Edition**1/2

>>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news