Concertnews.be
nieuws | klassiek en instrumentaal | opera | ballet en dans | musical cabaret en revue | pop, rock,....- concerten | poll | nieuwsbrief | twitter | colofon | login



Tabs concertnews


Recensie: Jakob Lenz***
Waar: De Munt Brussel
Wanneer: zondag 1 maart 2015

Jakob

Foto's: Bernd Uhlig

Andrea Breth doet het weer in de Munt, dit keer met haar regie van Jakob Lenz. Iets meer dan twee jaar geleden zorgde de Duitse regisseur voor behoorlijk wat controverse met haar enscenering van La Traviata. Veel operaliefhebbers dachten dat ze een hapklare brok zo net op het einde van 2012 voor de feestdagen voorgeschoteld zouden krijgen, maar dat draaide mooi anders uit. Breth stelde seksfeestjes van de elite aan de kaak, inclusief SM en kindermisbruik. De meest opmerkelijke scène was die toen er kak (uiteraard ging het niet om echte kak) uitgesmeerd werd over het gezichtje van een kind, een meisje. In tegenstelling tot de verwachtingen, hield Breth een spiegel voor aan het publiek dat er behoorlijk onwennig van werd, omdat het deels over de wantoestanden uit hun klasse ging. Om dan ook de laatste woorden van Jakob Lenz in deze opera te citeren: “consequent” zo blijkt Breth ook in deze regie. Hoofdpersonage is de psychiatrische patiënt Jakob Lenz (grandioos neergezet door de Oostenrijkse bariton Georg Nigl) die op het einde dermate waanzinnig wordt dat ie een emmer drek over zich uitsmeert en daarna een dwangbuis omgedaan krijgt. Breths taal is straight in your face, direct, compact, net zoals deze partituur van Wolfgang Rihm uit 1979. Consequent dus.

> Recensie: Jakob Lenz***


Recensie: Akhnaten**
Waar: Opera Antwerpen
Wanneer: vrijdag 13 februari 2015

Voor het eerst is Akhnaten van Philip Glass in scenische vorm te zien in ons land. Akhnaten kende nochtans in 1984 zijn première al in Stuttgart, en staat garant voor minimal music in operavorm. De componist hield er een sterk ritualistische partituur aan over (indrukwekkende zeer percussieve momenten tekenen we op alsook in de sterke koorpartijen). Geen story telling volgens een lineair verloop hier, wel losse scènes waarbij de kijker zelf het verhaal moet vormen: de opkomst en ondergang van Akhnaten.

> Recensie: Akhnaten**


Recensie: Tamerlano**1/2
Waar: De Munt Brussel
Wanneer: zondag 8 februari 2015

Tamerlano

Foto's: Bernd Uhlig

Zelfde decor (Patrick Kinmonth), zelfde orkest (Les Talens Lyriques), zelfde componist (Handel), zelfde dirigent die tevens op clavecimbel speelt (Christophe Rousset), zelfde regie (Pierre Audi), maar een andere cast voor Tamerlano (1924) in vergelijking met Alcina (1935) die 11 jaar verschillen. Erg veel parallellen vallen er te trekken met Alcina. Ook hier komt iemand in een situatie terecht tussen twee minnaars: Asteria, geweldig neergezet door Sophie Karthaüser, en is er een rol voor iemand die in een uitzichtloze situatie terechtkomt: Bajazet (de Britse tenor Jeremy Ovenden in een roldebuut) en uiteindelijk uit het leven stapt door gif te nemen, waarbij ook parallellen naar Shakespeare- klassiekers kunnen getrokken worden. In Alcina koos Alcina namelijk ook voor het gif.

> Recensie: Tamerlano**1/2


Recensie: Medulla**
Waar: De Munt Brussel
Wanneer: woensdag 4 februari 2015

Op 30 augustus 2004 bracht de Ijslandse Björk haar album Medulla uit. Het betekent even veel als “merg” en was haar antwoord op het toenemend racisme en nationalisme dat de kop op kwam steken na  de aanslagen in Amerika op 11 september 2001.  Een thema dat in 2015 enkele weken na de aanslag op de redactie van Charlie Hebdo nog steeds brandend actueel is, en in zijn bredere maatschappijcontext de vinger aan de pols houdt van een Westerse samenleving die steeds meer richting neo-nationalisme en neoliberalisme neigt.  Medulla, de nieuwe creatie van de Munt op basis van de muziek van Björk werd een “intergenerationele opera”, opgedragen aan alle slachtoffers van politiek, cultureel  en religieus fundamentalisme. Een ode aan wat mensen tot mensen maakt, aan het zuivere, het pure, aan de cultus van het vereren, een heidens ritueel waarbij de hoop ligt bij de ontmoeting (van de ander, de gelijke), de jeugd ook. Niet voor niets wordt deze productie gedragen door maar liefst 95 kinderen en jongeren van het Kinder- en Jongerenkoor van de Munt.

> Recensie: Medulla**


Recensie: Alcina***
Waar: De Munt Brussel
Wanneer: zondag 1 februari 2015

Alcina

Foto's: Bernd Uhlig

Alcina is veruit een van de meest populaire barokopera’s van Handel. Terecht want de focus van de opera ligt niet zo zeer op de tovenarij, hoewel hij – ten onrechte – onder de toveropera’s gecatalogeerd wordt. Het hoofdpersonage verliest hier namelijk haar krachten waardoor de emotionaliteit, de wanhoop, ja, de eenzaamheid zich sterk manifesteert bij haar. Zo neigt de opera eerder naar het (persoonlijke) drama op muziek dan wel naar intrige of het magische. Alcina gaat namelijk ook over trouw en ontrouw, een driehoeksverhouding. Liefde is blind en spiegelt ons een droombeeld voor, iets onwerkelijks. De aantrekkingskracht zit ‘m dus in de definitie van liefde, naast de rationele keuze van het huwelijk, komt er vaak (buiten de bestaande relatie) aantrekking tot een ander bij te pas: het irrationele, zuiver gebaseerd op gevoelens, het ideaalbeeld, droom en fantasie. In deze bestaande productie in een regie van de Libanees Pierre Audi die al in 2003 in première ging in het oudste nog bewaarde barokke Slottstheater in Zweden, staat het (barok)theater symbool voor beide. De beschilderde theaterdoeken doen het publiek dromen, maar aan de achterzijde bestaan ze gewoon uit hout. Podiumartiesten blijken uiteindelijk ook maar gewone mensen als het spel gedaan is.

> Recensie: Alcina***



© sinds 2008 concertnieuws.be | concertnews.be | gebruiksovereenkomst