<<    >>

Recensie Xavier Rudd in de AB ★★★★

desc

maandag 17 september 2018 Ancienne Belgique BrusselBert Hertogs

Een puberaal luidruchtig hypocriet respectloos hipsterpubliek dat kennelijk naar de AB gekomen was om het begin van het academiejaar te vieren. Dat was u bij het eerste van drie uitverkochte concerten van de Australische singer-songwriter Xavier Rudd in de AB. Het rookverbod negeerde u compleet in de Brusselse zaal. De wietdampen bereikten dan ook moeiteloos het balkon. Verder maakte u er een sport van om massaal de instrumentale rustige passages van het optreden te overstemmen met uw nietig en zielig levensverhaal waar geen hond in geïnteresseerd is. Anderen vonden het leutig om erg opvallend zodat het vooral ié-de-reen zou storen ‘shht’ naar elkaar onsubtiel te roepen, bekertjes op de grond te laten vallen, als het vooral maar de buur die wél geboeid wou zijn in het subtiele gemusiceer kon storen onder andere tijdens de nochtans mooie intro van ‘Bow down’ die Ian Peres op de synths liet horen of tijdens ‘Growth lines’. ‘Grow up’ was het eerste wat in ons opkwam om u en uw gedrag te beschrijven in de AB.

Recensie: Xavier Rudd in de AB ★★★★

Recensie Carmen ★★★★1/2

desc

zaterdag 15 september 2018 Stadsschouwburg AntwerpenBert Hertogs

De beste versie van Georges Bizets opera Carmen uit 1875 naar de novelle van Prosper Mérimée en een libretto van Henri Meilhac en Ludovic Halévy in die 19 jaar dat we operavoorstellingen in ons land zien. Dat levert regisseur Frank Van Laecke af in de Stadsschouwburg van Antwerpen. Van Laecke maakte er ondertussen zijn handelsmerk van om in zijn operaproducties te gaan voor uitgepuurde versies. Daardoor komt de focus op de actie te liggen, op het spel en komt de emotionele laag van het werk meer dan ooit bloot te liggen. Lang geleden overigens dat we een operacast nog zo sterk en geloofwaardig zagen acteren naast de straffe vocale prestaties die afgeleverd worden. Het humane is ook een rode draad doorheen Van Laeckes werk. In deze Carmen stelt ie mensenhandel (het rauwe, gewelddadige gedrag van pooiers), drugs- en wapenhandel aan de kaak in een donkere en directe in your face enscenering. Een gewelddadige en vrouwonvriendelijke omgeving ook waar mensenhandelaars Remendado (Hans Peter Janssens als gewetenloze pooier) en Dancaire (Fabrice Pillet als gewiekste pooier) hun macht op die vrouwen ronduit misbruiken. Na een erg beladen week waarin het Metoo-debat in de cultuursector opnieuw stevig woedt, kwam deze productie, hoewel het een adaptatie naar het theater is van de originele zomeropera uit 2015 in Alden Biesen, er op het juiste moment.

Recensie: Carmen ★★★★1/2

Recensie L Homme de la Mancha ★★★

desc

vrijdag 14 september 2018 KVS BrusselBert Hertogs

Hopeloos verouderd is het halve eeuw oude ‘L’Homme de la Mancha’ van Dale Wasserman, Mitch Leigh (muziek), Joe Darion (originele songteksten) / Jacques Brel (vertaling naar het Frans en bewerking) dat regisseurs Michael De Cock en Junior Mthombeni terug vanonder het stof gehaald hebben. Een halve eeuw geleden zorgde Jacques Brel voor de vertaling van deze Amerikaanse musical. Zelf speelde hij destijds ook de titelrol. De huidige herziene versie gaat niet ver genoeg in het updaten van het verhaal naar wat je in 2018 scenografisch verlangt. Lees: ellenlange (stroeve) stukken gesproken tekst waarbij vooral opvalt dat we een Vlaamse cast horen die weliswaar zijn best doet in het Frans maar al snel valt op dat het geen native speakers zijn, erg veel behoorlijk statische scènes waarbij de live video op het al even gedateerde openluchtbioscoopscherm nauwelijks een toegevoegde waarde heeft en het geheel geen dynamisch karakter weet te geven, tenenkrullende clichébeelden met het zandkasteel en het windmolentje als beeld voor zandkastelen bouwen (een valse droom najagen) en vechten tegen een imaginaire vijand. De Cock en zijn team willen vooral mensen aanzetten om te dromen, ver van het cynisme van alledag. Maar vier keer (redelijk kort na elkaar ‘Rêver un impossible rêve‘ na elkaar laten horen, is gewoon te veel van het goede. Het geeft ook pijnlijk weer dat deze musical, die niet slecht is qua muziek, op muzikaal vlak onvoldoende te bieden heeft dat er uitspringt. Zo valt een song als ‘Dulcinea’ wel erg licht uit als je dat tegenover Bernsteins ‘Maria’ plaatst bijvoorbeeld.

Recensie: L Homme de la Mancha ★★★

Recensie Bacantes ★★★

desc

donderdag 13 september 2018 deSingel AntwerpenBert Hertogs

Met Bacantes naar de Griekse tragedie tussen Apollo en Dionysus, trekt de Kaapverdische choreografe Marlene Monteiro Freitas de lijn van het cartooneske en carnavaleske begeleid door onder andere 5 trompettisten, een track op band, toetergeluidjes, een fluitje (fiësta!), en muzikanten die met waterdarm en een trechter op het uiteinde hilarisch in dialoog gaan met de trompetten. Die van hun kant zullen zich laten beïnvloeden en onder andere ‘Happy Birthday’ op een wel erg dissonante manier brengen, tot wat geblaas en luchtverplaatsing te horen is om zo het geluid van de waterdarmen na te bootsen of die van een stoomtrein. De electric drums wordt ogenschijnlijk aangeslagen maar zelden komt er effectief geluid uit terwijl de drummer als een dirigent op een verhoogd podiumelement staat waar niet veel later een danser naast komt staan als een zwemmer. Op de rand gaat ie dan staan van het blokje om elk moment het imaginaire water in te duiken. Welkom in de fantasierijke en knotsgekke wereld van de Kaapverdische.

Recensie: Bacantes ★★★

Recensie Will Tura Hoop doet leven ★★

desc

woensdag 12 september 2018 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

Alle Studio Brussels en MNM’s ten spijt: met onze achtendertig lentes waren we de jongste kijker van de documentaire Will Tura Hoop doet leven in Kinepolis Antwerpen. Voor de avondvoorstelling was er maar 20 man afgezakt naar het bioscoopcomplex. Een groot succes kan je dat (voorlopig) bezwaarlijk noemen. In de zaal voornamelijk gepensioneerden, waarbij de vrouwen in de meerderheid waren. Fans die na het zien van de prent duidelijk ook wat ontgoocheld waren. ‘Niet menselijk genoeg’ was een terechte kritiek. Wij voegen daar graag ‘eenzijdig en beperkt’ aan toe.

Recensie: Will Tura Hoop doet leven ★★

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Newsletter
  • Facebook
  • Twitter