<<    >>

Recensie Nick Cave in het Sportpaleis*****

desc

vrijdag 13 oktober 2017 Sportpaleis MerksemBert Hertogs

Nick Cave & the Bad Seeds leverden in het Sportpaleis het meest bezwerende en begeesterende optreden af dat we ooit gezien hebben voor 20.000 toeschouwers. Twee uur en twintig minuten hingen de fans aan zijn lippen en Cave bracht de filmsoundtrack van zijn eigen leven. Gulzig maakte ie contact met zijn fans op de eerste rijen van het middenplein waarbij hij iets artistieks deed met de vele handen en armen die ze uitstaken tijdens ‘Magneto’. De fans uitten verlangen om hun ster aan te kunnen raken, maar in het totale plaatje leek het alsof ze wilden reiken naar de hemel wat hier een onwaarschijnlijk knap beeld opleverde.

Recensie: Nick Cave in het Sportpaleis*****

Recensie Blade Runner 2049**1/2

desc

vrijdag 13 oktober 2017 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

Meer science fiction dan actie. Daar staat Blade Runner 2049 voor. Opmerkelijk is dat de score van de filmcritici véél hoger (tot zelfs 5 sterren!) gaat dan de gemiddelde bezoekersscore bij Kinepolis (6,6 op tien). Eerlijk? Meer dan vier sterren geven, gaat er echt wel over. Blade Runner 2049 is immers bij momenten schaamteloze product placement voor Sony zelf. Zo zien we het logo in virtuele lichtreclame en bij een jukebox die een hologram van Sinatra toont wanneer we een song van hem te horen krijgen, iets waar we ons ontzettend aan gestoord hebben overigens. Zeker, deze prent verdient een Oscarnominatie voor cinematografie (die van de hand is van Roger A. Deakins), en ook de belichting is zeer straf (onder andere bij Wallace Corporation). En de acteerprestaties, niet in het minst die van Ryan Gosling als K, Ana de Armas als zijn virtuele vriendin Joi die als een hologram verschijnt en een resultaat is van artificiële intelligentie, en Harrison Ford als Rick Deckard zijn uitstekend. Maar de film is in hetzelfde bedje ziek als erg veel Hollywoodproducties die de laatste tijd los over de twee uur gaan – Blade Runner 2049 duurt twee uur en veertig minuten – terwijl hetzelfde verhaal perfect op minder dan twee uur verteld zou kunnen worden volgens ons. Hollywood moet opnieuw gebaldere films maken.

Recensie: Blade Runner 2049**1/2

Recensie Ne merel op nen tak**

desc

woensdag 11 oktober 2017 Arenberg AntwerpenSascha Siereveld

“They fuck you up, your mom and dad.” In de categorie “stevige openingszinnen” kon deze wel tellen. En dat terwijl “Ne merel op nen tak” van Johan Petit eigenlijk niet echt ging over ouders, maar over hoe zijn kameraad en muzikant David Bovée, alias Matti, op het idee kwam om naar Sao Paulo te trekken. In een beeldig en sappig opgekuist Antwerps verhaalde Johan over hun avonturen en over de kleine en grote verhalen uit het leven van Matti die uiteindelijk tot die beslissing om te vertrekken leidden. En terwijl de ene grappige anekdote de andere afwisselde, we hartelijk konden lachen met de simpele, herkenbare frustraties uit het leven, gingen we mee op de zoektocht naar de bron van het “verlangen om opnieuw te beginnen”. Deze voorstelling van het MartHa!Tentatief werd live muzikaal ondersteund door Roel Poriau en Tomas Desmet die samen met David de soundtrack van “Ne merel op nen tak” speelden.

Recensie: Ne merel op nen tak**

Recensie Wicked*****

desc

woensdag 11 oktober 2017 Apollo Victoria Theatre LondenBert Hertogs

De hitmusical Wicked staat ondertussen 11 jaar onafgebroken op de West End en haalt daarmee al meer dan 8 miljoen toeschouwers. Op 27 september 2017 werd die verjaardag overigens gevierd. De zestiende langst lopende voorstelling in Londen is het ondertussen. Samantha Thomas neemt als understudy de rol van Glinda voor haar rekening en staat tegenover een over de ganse lijn ontzettend straffe Alice Fearn als Elphaba. Rosa O’ Reilly speelt dan weer de aan de rolstoel gekluisterde zus van Elphaba terwijl we Katy Hanna aan het werk zagen als Madame Morrible. De musical is gebaseerd op het boek van Gregory Maguire en is een prequel op The Wizard of Oz terwijl de muziek en liedteksten van Stephen Schwartz zijn. Als u hier en daar Disney ontdekt in de songs (‘Popular’, ‘Defying Gravity’, ‘For good’ ...) dan is dat geen toeval. Schwartz tekende ook voor de scores van de tekenfilms Pocahontas, The Hunchback of Notre Dame en Enchanted terwijl hij voor DreamWorks die van The Prince of Egypt ook voor zijn rekening nam.

Recensie: Wicked*****

Recensie Les Miserables*****

desc

woensdag 11 oktober 2017 Queen s Theatre LondenBert Hertogs

Les Misérables in Londen is nog steeds de real deal. Dat bewees de musical die er ondertussen al voor zijn 33ste jaar onafgebroken geprogrammeerd staat en nog steeds volle zalen weet te scoren. Niet meer dan terecht overigens want ook nu nog laat het verhaal van Victor Hugo in gezongen vorm niemand onberoerd. In die mate dat het wel erg stil werd op het einde wanneer Jean Valjean (een overweldigende Killian Donnelly die er destijds zijn West End debuut mee maakte) aan de zijde van Fantine (Carley Stenson) en Eponine (Alice Ellen Wright die met Les Mis debuteert op de West End) het tijdelijke voor het eeuwige ruilt. Gesnik en gesnotter was links en rechts van ons te horen. Les Misérables is anno 2017 nog steeds erg straf en laat niemand onberoerd.

Recensie: Les Miserables*****

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news