<<    >>

Recensie It s going to get worse and worse and worse my friend**1/2

desc

woensdag 10 januari 2018 KVS BrusselBert Hertogs

Een speechless solo dansvoorstelling waarbij choreografe Lisbeth Gruwez de taal van de speech omzet in dans. Die brengt ze met ‘It’s going to get worse and worse and worse, my friend.’ in de KVS. De productie maakt deel uit van een drieluik ‘AH/HA’ en ‘We’re pretty fuckin’ far from OK’ waar ze het extatische lichaam mee onderzoekt. Haar choreografie begint statisch met beide handen tegen haar benen waarna stilaan met de rechterarm een korte beweging volgt waarbij ze die een beetje naar buiten buigt terwijl de hand plat naar beneden gericht is. Het statische verlaat ze op den duur door de rechtervoet naar voor te plaatsen zodat ze na verloop van tijd ook een draaibeweging met haar bekken kan doen van 45 graden en dat terwijl er een toon op de piano te horen is. Erg korte, nauwelijks verstaanbare fragmenten van woorden krijgen we daarop te horen waarop ze telkens een beweging uitvoert. Lijkt ze soms op een schermer, dan zie je niet veel later ze erg mannelijk korte, snelle bewegingen uitvoeren en ook dominantie uitstralen als was ze een toreador op haar kleine rechthoekige dansvlak dat van bovenuit met koud wit licht belicht wordt. Gruwez draagt een zwarte broek, wit hemd en zwart gelakte schoenen. Haar sokken zal ze halfweg tot aan haar knieën optrekken en ook haar linkervoet even kort intrekken tijdens een beweging waarbij ze lijkt te verwijzen naar Ierse tapdans.

Recensie: It s going to get worse and worse and worse my friend**1/2

Recensie Tueurs**1/2

desc

dinsdag 9 januari 2018 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

Met Tueurs levert François Troukens een sterke rauwe misdaadfilm af waarbij Kevin Janssens opnieuw mag aantonen wat een sterke acteerprestaties hij wel kan neerzetten. Janssens speelt de rol van Vik in deze prent waarin enkele leden van de Bende van Nijvel, dertig jaar na datum opnieuw toeslaan. Corruptie tot in de hoogste regionen van politiek en gerecht. De poging om het land de destabiliseren… Het zit allemaal in deze qua tempo erg snelle film. Ietwat naïef misschien legt die finaal alle hoop bij de media. De prent handelt ook over het lot in eigen handen nemen zodat gerechtigheid kan geschieden.

Recensie: Tueurs**1/2

Recensie Sol Bemol**

desc

zaterdag 6 januari 2018 Spoor Oost AntwerpenBert Hertogs

De sfeer van het begin van de twintigste eeuw, die van de stomme film, die van de hijskranen aan de kade die handmatig een last op moesten heffen om zo in het ruim van een boot te krijgen. Die van melancholische tristesse ook. Die roepen acrobaat Dirk Van Boxelaere en muzikante Fien Van Herwegen op in Sol Bémol, een circusvoorstelling die erg geschikt is voor de allerkleinsten.

Recensie: Sol Bemol**

Recensie Effet Bekkrell**1/2

desc

zaterdag 6 januari 2018 Spoor Oost AntwerpenBert Hertogs

Een erg rebelse voorstelling die circus wel opnieuw lijkt uit te vinden. Dat serveren de vier jongedames - Fanny Alvarez, Sarah Cosset, Océane Pelpel en Fanny Sintès - van Effet Bekkrell. Een rock ‘n rollvoorstelling ook waarbij ze meteen mondstukken indoen. Een bitchfight volgt al snel tussen twee van hen waardoor het geheel even een mengeling van worstelen en (hand)acrobatie lijkt en zo behoorlijk verfrissend overkomt. Wat we verder te zien krijgen, is acrobatie aan de verticale barre, koorddans, (lucht)acrobatie aan het koord en via de wipplank maar dat alles niet op een klassieke, gekende manier gepresenteerd. Met stip is Effet Bekkrell dat geregissseerd werd door Julien Lefeuvre en Florent Pasdelou dan ook de meest vernieuwende voorstelling geworden van Wintervuur.

Recensie: Effet Bekkrell**1/2

Recensie Bruiloft*1/2

desc

vrijdag 5 januari 2018 Herrystraat 15 AntwerpenBert Hertogs

Anderstaligen een kans bieden op het podium. Op zich is dat een nobel idee. Helaas is het echter geen al te beste zet om hen dat in het Nederlands te laten doen. Ook al kan de cast die een deeltijdse theateropleiding volgt bij de kunstZacademie zich verstaanbaar uitdrukken in het Nederlands, toch is theater meer dan dat alleen. Inleving, toon, klankkleur, emotie, expressie … het zijn maar enkele zaken die naast taal op zich essentieel zijn. Op dat vlak stelde ‘Bruiloft’ dan ook erg teleur omdat de spelers te veel bezig waren met hun tekst zo goed mogelijk op te zeggen. Tot echte goede geloofwaardige dialogen kwam het zelden. En ook in de inleving en het toneelspel was men te geremd. Als de Bruid te horen krijgt dat haar beloofde bruidegom, de Zoon, niet komt, legt die eerder de opgestapelde stoelen neer dan dat ze ze omver kegelt of gooit. Ook de woede en/of ontgoocheling is bijna niet aanwezig dan. Dat een handvol toeschouwers het tijdens deze productie voor bekeken houdt, ligt dus niet alleen aan de technische mankementen (micro’s die kraken of het even niet doen) maar vooral bij de keuze om de cast niet in de moedertaal te laten acteren.

Recensie: Bruiloft*1/2

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news