<<    >>

Recensie Mister Cover ★★★★1/2

desc

zaterdag 26 januari 2019 Vorst Nationaal BrusselBert Hertogs

Mister Cover is een fenomeen in Franstalig België. Wat Vlaamse coverbands zoals The Magical Flying Thunderbirds en Les Truttes tot op heden nog niet aandurfden, een arena vullen, doet hun Franstalige evenknie alsof het een fluitje van een cent is. Zo’n zeventien jaar draait de band ondertussen mee, het optreden in Vorst was het laatste van toetsenist Xavier Bouillon en de geluidsman van de groep. Zij hebben allebei andere projecten, zowel privé als professioneel. Een extra reden dus om nog eens alles uit de kast te halen tijdens een drie uur durend non stop optreden in the round. ‘We zijn dan wel geen wereldkampioen voetbal geworden, sinds 1830 zijn we kampioen in feesten’, onder dat motto ging de kuip volledig loos.

Recensie: Mister Cover ★★★★1/2

Recensie Jef Neve en Natalia ★★★★1/2

desc

dinsdag 22 januari 2019 Ancienne Belgique BrusselBert Hertogs

Jef Neve en Natalia in de AB kan nu al met stip in de short list van verrassendste samenwerkingen van 2019 geplaatst worden. Beide Kempenaars traden uit hun comfortzone. Daar is durf voor nodig van beide artiesten. Op papier leek het een clash van jewelste: highbrow cultuur meets populaire. En de risico’s die beide artiesten namen, waren niet gering. Het was als de baan opgaan op de allereerste sneeuwdag van het jaar. Uiteindelijk bleek het optreden muzikaal dik in orde te zijn en naarmate de concertreeks die nu al bijna uitverkocht is vordert, zullen beiden ongetwijfeld nog beter op elkaar ingespeeld zijn (tijdens de première in de AB voelde je dat het duo soms nog wat onwennig was) zodat de laatste details gefinetuned kunnen.

Recensie: Jef Neve en Natalia ★★★★1/2

Recensie Anna Calvi ★★★★★

desc

zondag 20 januari 2019 Trix BorgerhoutBert Hertogs

Headbangen op Anna Calvi. Jawel het werd gedaan tijdens ‘Ghost Rider’, een cover van Suicide, de laatste op de set van deze intrigerende feministe. Bijna 5 jaar geleden spraken we Calvi op Main Square Festival. Een eerder timide, weinig bespraakte indruk gaf ze toen. Alsof ze vooral het mysterie rond zichzelf intact wou houden en elk woord zorgvuldig wikte en woog voor ze het wou uitspreken. Zoveel jaar later, is dat mysterie er overigens nog steeds met haar derde plaat ‘Hunter’ terwijl haar muziek recent in de voorstelling ‘Der Sandmann’ in juni in deSingel te horen was. Ook in Trix ontbrak het niet aan wat theatraliteit zo nu en dan. Calvi plukte aan de snaren van haar gitaar als een vurige vrouw, haar rechterschouder naar boven trekkend, dan weer vooroverbuigend tijdens ‘Indies or Paradise’ bijvoorbeeld, gefocust kijkend naar de eerste rijen in het publiek. Of ze ging op haar knieën en boog achterover. De intensiteit van haar songs ook omzettend in haar performance.  Bezwerend zoals het jongste optreden van Nick Cave was haar live versie van ‘Wish’ dat ze inzette met drie tonen op de elektrische gitaar die ze herhaalde. Een gitaar die ze lekker liet resoneren met haar slide, een metalen hulpstukje rond haar vinger, terwijl de song ook een magistraal instrumentaal moment kende waarbij ze samen met haar drummer en toetsenist voluit ging. Niet veel later klonk het zacht fluisterend repetitief ‘No don’t you stop me’. Gold dat ook maar voor dit prachtoptreden!

Recensie: Anna Calvi ★★★★★

Recensie Mich Walschaerts zingt ★★★★

desc

zaterdag 19 januari 2019 CC MerksemBert Hertogs

Onontgonnen kleine pareltjes, geen hits, bracht Mich Walschaerts zingt in het CC van Merksem. Een intelligent publiek als het onze zag hij uit de coulissen zitten, vandaar de keuze. Punt is dat er behoorlijk wat kenners in de zaal zaten die perfect wisten te vertellen van welke artiest het origineel was. Naar aanleiding van 25 jaar Nekka Nacht was ie gaan grasduinen in het Nederlandstalige repertoire. Mich toonde niet alleen een zeer goed zanger te zijn, samen met zijn muzikanten te tekenen voor piekfijne (o.a. jazzy) arrangementen maar bovenal een begenadigd vertolker te zijn waarmee we willen onderstrepen dat ie de songs met het juiste inlevingsvermogen en gevoel bracht waardoor er toch ook zo nu en dan een streepje toneel/cabaret in het concert sloop.

Recensie: Mich Walschaerts zingt ★★★★

Recensie Hooverphonic ★★

desc

vrijdag 28 december 2018 Lotto Arena MerksemBert Hertogs

Zwartkapje die verloren liep in het donkere bos dat vol testosteron en geldwolven zat, dat bleek Hooverphonic dat vanavond voor het eerst in de Lotto Arena speelde. We zijn ondertussen de tel kwijtgeraakt aan de hoeveelste frontvrouw en formule Alex Callier (46) en Raymond Geerts (59) ondertussen toe zijn. Feit is dat ze een zangeres die nog maar net meerderjarig is, gevonden hebben in Luka (18). Zijn wij nu echt de enige die dat pervers vinden, dat een bassist die haar vader zou kunnen zijn, en een gitarist die haar bompa had kunnen zijn zich tegenwoordig zo aan het grote publiek presenteren als Hooverphonic? Wij zagen een muurbloempje aan het werk in de Lotto Arena dat weliswaar goed kan zingen maar qua podiumuitstraling niet veel verder kwam dan doen wat je op een schooloptreden doet, met dat verschil dat ze wel de muzikanten van Hooverphonic achter haar had staan.    

Recensie: Hooverphonic ★★

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Newsletter
  • Facebook
  • Twitter