Psychologische thriller, avonturenfilm en survivalhorrorfilm, Send Help is het allemaal. En daar wringt net het schoentje wanneer de prent van Sam Raimi switcht tussen deze genres en z’n geloofwaardigheid verliest. Maar dat neemt niet weg dat je wel geboeid blijft kijken naar de film door z’n genreswitches.

Nu Bruno Mars beslist heeft om met zijn ‘The Romantic Tour’ niet langs België te komen, is een bezoekje aan Treasure echt wel ‘the next best thing’ voor de fans van zijn muziek. Deze sympathieke boyband uit Nederland weet als geen ander de muziek van hun groot idool tot leven te brengen op het grote podium. Ze zingen niet alleen absolute knallers als ‘24k Magic’, ‘Grenade’, ‘Runaway Baby‘ en ‘Uptown Funk’, maar draaien ook hun hand niet om voor kampvuurversies van ‘Count On Me’ en ‘The Lazy Song’. Maar om het publiek helemaal te overtuigen van hun vocaal talent, zingen ze ‘If I knew’ volledig a capella. In hun ‘Tribute to Bruno Mars’ weet Treasure de sfeer en sound van Bruno Mars te recreëren. En dat betekent voor de liefhebbers maar één ding: een absoluut feestje.

Dit zou wel eens het failliet van de Vlaamse zangers kunnen worden. Want waarom zou je naar 20 afzonderlijke concerten gaan als je al die artiesten kan horen in één show van Guga Baúl? Oké, misschien omdat de échte Bart Peeters die hoge energie wat langer vol kan houden … en Clouseau niet de gewoonte heeft om de hoogtepunten uit 18 hits in één lied te steken … en omdat Wannes Cappelle niet plots onderbroken wordt door Wannes Van de Velde … De Vlaamse zangers hoeven dan misschien niet meteen te vrezen voor hun job, maar de manier waarop Guga Baúl tijdens zijn show ‘Radio Guga – Ondersteboven’ speelt met hun liedjes en hun stemmen is een absoluut feestje met heerlijke komische inslag voor elke muziekliefhebber. We hadden vooraf nooit kunnen denken dat we ‘Meisjes’ van Raymond van het Groenewoud zouden te horen krijgen in een opera-uitvoering gezongen door Daan, maar toch gebeurde het spontaan. Het is te zeggen: het werd ter plekke door iemand uit het publiek zo aangevraagd. En hoe dat klinkt? Daarvoor moet je echt maar eens gaan zien naar ‘Radio Guga – Ondersteboven’.

Een gedeeltelijke staande ovatie ontving Four seasons changed in de Rode Zaal van deSingel, een concertchoreografie van Jolente De Maeyer (concept, muzikale leiding, solo viool) en Michiel Vandevelde (choreografie, concept, scenografie, lichtontwerp), gedanst door Amanda Barrio Charmelo en muzikaal uitgevoerd door BRYGGEN - Bruges Strings.

‘Io sono un errore’ is een intieme ontmoeting met de kunstenaar: met zijn twijfels en demonen; met het weten en het voelen; met het creëren en het vernietigen. Het is maximaal drama met een minimum aan hulpmiddelen. Het is de striptease die langzaam onthult, verleidt, speelt en misleidt, maar nooit helemaal prijsgeeft. Het is de perfecte storm waarbij het geluidsontwerp van Alma Auer, de regie en de tekst van Jan Fabre en het fenomenale spel van Irene Urciuoli je langzaam maar zeker bij de strot grijpen als een pitbull en je niet meer lost. Het is ook de ode aan de sigaret en tegelijk de meest verleidelijke anti-reclame voor roken. Het is alles behalve … “un errore”.