Dit zou wel eens het failliet van de Vlaamse zangers kunnen worden. Want waarom zou je naar 20 afzonderlijke concerten gaan als je al die artiesten kan horen in één show van Guga Baúl? Oké, misschien omdat de échte Bart Peeters die hoge energie wat langer vol kan houden … en Clouseau niet de gewoonte heeft om de hoogtepunten uit 18 hits in één lied te steken … en omdat Wannes Cappelle niet plots onderbroken wordt door Wannes Van de Velde … De Vlaamse zangers hoeven dan misschien niet meteen te vrezen voor hun job, maar de manier waarop Guga Baúl tijdens zijn show ‘Radio Guga – Ondersteboven’ speelt met hun liedjes en hun stemmen is een absoluut feestje met heerlijke komische inslag voor elke muziekliefhebber. We hadden vooraf nooit kunnen denken dat we ‘Meisjes’ van Raymond van het Groenewoud zouden te horen krijgen in een opera-uitvoering gezongen door Daan, maar toch gebeurde het spontaan. Het is te zeggen: het werd ter plekke door iemand uit het publiek zo aangevraagd. En hoe dat klinkt? Daarvoor moet je echt maar eens gaan zien naar ‘Radio Guga – Ondersteboven’.

Angst te koop (weg wegens nieuwe hobby) heet de jongste voorstelling van Thomas Smith. Het is van 2017 (Strak) en 2014 (Chaos) geleden dat ondergetekende de stand up comedian nog live aan het werk zag en recenseerde. De honger was dus groot om hem opnieuw zijn ding te mogen zien doen. Hoogstpersoonlijk en messcherp qua kritiek naar wat er zich allemaal voordoet in de wereld nu, voelt zijn show aan. Schouwburg Noord gaf ‘m dan ook achteraf een op Benjamin geïnspireerd stormachtig applaus.

‘kraM’, de eerste solovoorstelling van Herman Verbruggen, miste op het einde van de titel eigenlijk nog een ‘P’ om te zorgen dat de vlag ook de lading dekt. De 61-jarige acteur heeft het in zijn zaalshow over de twee kanten van de medaille die het succes van zijn personage Mark Vertongen uit F.C. De Kampioenen hem brengt. Het levert hem te pas en vooral ook te onpas liters Cecemel en verzoekjes om mee op de foto te gaan op, maar de bekendheid heeft ook zo zijn voordelen. Herman blijft ten eeuwigen dagen vastgeklonken aan Markske. Of zoals hij zelf zegt: “Ik zen eigenlijk nene iele slechten acteur. Ik kan eigenlijk maar één personage goe spelen.” En daarin schuilt een groot deel van het probleem met deze voorstelling: Herman Verbruggen wil krampachtig loskomen van zijn alter ego, maar heeft Markske nodig om te scoren.

Op 1 februari ging Jade Mintjens in Geel in première met ‘Bedankt om te komen’. 60 voorstellingen later try-out ze nog steeds haar begrafenis. Punt is dat de voorstelling nog steeds aanvoelt alsof die in try-outfase zit. Zo lijkt Jade zich onder andere te verliezen in zijsprongetjes en -gedachten, vergeet ze een belangrijke passage en vindt ze zelf dat ze precies een beetje in de wind is (al dan niet door de medicatie die ze slikt). Of dat alles het resultaat is van haar genialiteit (waardoor ze zou kunnen beginnen zweven) dan wel dat dit het bewijs zou kunnen zijn dat ze een middelmatige stand up comedian is (waardoor we ze met beide voetjes op de grond houden en de perceptie van sommigen dat ze een wat naïef, dom, blond typetje speelt, bevestigen), laten we in het midden. Het neemt niet weg dat die ene toeschouwer die zuinig twee keer de handen op elkaar zette, wat een wel heel mager ja zelfs ironisch aanvoelend applaus opleverde en de dame achter ons die halfweg maar bleef bulderlachen, op zich al grappige momenten opleverden.

Een van de beste zaalshows die Jacques Vermeire en Luc Verschueren deze eeuw hebben opgevoerd, dat is Zaalshow 2.0. Door woke als bijzonder actueel thema te kiezen, een term waar Vermeire duidelijk lak aan heeft, vindt de belangrijkste comedian van ons land zich en zijn typetjes opnieuw uit. Het resultaat: een hilarische avond die dankzij dé aangever der aangevers Luc Verschueren (69) dat extraatje meer krijgt. Verschueren en Vermeire, dat is gewoon het beste duo dat je je kan inbeelden. Het spelplezier, de magie tussen die twee, is en blijft geweldig om te zien en staat nog steeds overeind. Geweldig zijn de vele momenten wanneer ze moeite hebben om de slappe lach niet te krijgen. “Het wordt ne goeie show precies” klonk het al helemaal in het begin van de voorstelling in Schoten uit de mond van Jacques. En of het dat werd!