Met maar liefst 9 Oscarnominaties en onder andere alvast 1 Golden Globe voor Timothée Chalamet als beste acteur, ziet het awardseizoen er veelbelovend uit voor Marty Supreme van Josh Safdie. Te merken aan de grote opkomst voor de avant-première in Kinepolis Antwerpen, zou dit wel eens de bioscoophit van dit voorjaar kunnen worden.

Lang geleden dat we een film nog eens tot het allerlaatste letterteken van de end credits zagen in de cinema als bij Wuthering Heights. Dat heeft allemaal te maken met de bijzonder sterke soundtrack van charli xcx die de ganse 140 minuten lang knap op de voorgrond te horen is en helemaal tot zijn recht komt in de IMAX-versie. De Britse singers-songwriter vormt met haar nummers een personage op zich dat het verhaal versterkt. Tijdens de aftiteling krijgen we zo bijvoorbeeld ‘Dying for you’ te horen, terwijl de cruciale huwelijksscène becommentarieerd wordt met ‘Chains of love’: ‘The chains of love are cruel. I shouldn‘t feel like a prisoner.’

Een prachtig coming of age-verhaal waarin we een zestienjarige op zoek zien gaan naar haar gender- en seksuele identiteit. Dat is Skiff van regisseur Cecilia Verheyden (1985) dat losjes geïnspireerd is op haar eigen verhaal. Ze groeide zelf namelijk op tussen drie broers. Het resultaat is een eerlijke, aardige en finaal hartverscheurende film waarin we Femke Vanhove alweer, kort na haar knappe acteerprestatie in Radioman, zien schitteren. In die mate dat ze wat ons betreft tijdens de volgende Ensors daarvoor de erkenning van haar collega’s mag verdienen.

Brendan Fraser zet zeer invoelend een acteur neer in Rental Family, een acteur die je kan inhuren om je leven een bepaalde wending te geven. Hoewel de prent van Hikari zeker in het begin wat verteltempo mist, is het al met al een aardige en onderhoudende film geworden.

Psychologische thriller, avonturenfilm en survivalhorrorfilm, Send Help is het allemaal. En daar wringt net het schoentje wanneer de prent van Sam Raimi switcht tussen deze genres en z’n geloofwaardigheid verliest. Maar dat neemt niet weg dat je wel geboeid blijft kijken naar de film door z’n genreswitches.