Cookie Consent by FreePrivacyPolicy.com
>>

Recensie We go places ★★1/2

desc

vrijdag 24 september 2021 HetPaleisBert Hertogs

Met we go places zet Carli Gellings haar allereerste jongerenproductie neer en die kreeg al meteen een podium aangeboden op het Love at first sight festival voor jonge makers in hetpaleis.

Recensie: We go places ★★1/2

Recensie Elisabeth gets her way ★★

desc

dinsdag 21 september 2021 Kc Nona MechelenBert Hertogs

Met Elisabeth gets her way kende Jan Martens zijn Belgische première in Mechelen. In zijn danssolo zet hij de Poolse claveciniste Elisabeth Chojnacka (1939-2017) centraal. Exact 50 jaar geleden bracht ze immers haar eerste album uit: Clavecin 2000.

Recensie: Elisabeth gets her way ★★

Recensie Through the grapevine ★★★★1/2

desc

dinsdag 14 september 2021 Kc Nona MechelenBert Hertogs

Een mix van dans, acrobatie en Oosterse gevechtskunst, dat brengen Axel Guérin en Alexander Vantournhout in het bejubelde Through the grapevine. Ook in Kc Nona kreeg het duo een terechte staande ovatie achteraf. De succesvoorstelling zet daarmee zijn zegetocht verder nadat het eerder deze maand geselecteerd werd door het Theaterfestival als een van de allerbeste dansvoorstellingen van de afgelopen maanden.

Recensie: Through the grapevine ★★★★1/2

Recensie Dans voor actrice ★★★1/2

desc

zaterdag 11 september 2021 Kc Nona MechelenBert Hertogs

Het getuigt van ballen aan je lijf hebben dat je met zo’n achternaam – De Keersmaeker, zus van Anne Teresa zijnde – als actrice de uitdaging aangaat om een dansvoorstelling te brengen die in kc nona in première ging. Jérôme Bel belde Jolente toen ze met tg Stan daar optrad met het voorstel. De choreograaf vindt dat hedendaagse dans verstrikt geraakt is in techniek en wou een zoektocht aanvatten om daar uit te geraken. Al bij de start van de voorstelling, de proloog waarbij ze refereert naar de tijd dat ze tussen haar zesde en veertiende naar de balletles ging, merk je als toeschouwer dat je bij het bewegen van Jolente niet moet gaan focussen op techniek want die is niet je dat. Niet als ze steunt op de leuning van een klapstoel die als geïmproviseerde barre dienst doet voor enkele échappés en attitude, en al evenmin wanneer ze de diagonale lijnen opzoekt van het podium en een grand jeté of pirouettes probeert uit te voeren. Na enkele is ze haar evenwicht kwijt, moet ze herstellen en vooral: hoor je haar hijgen. Daarmee alleen al toont ze aan hoe ogenschijnlijk makkelijk hedendaagse dans of ballet is als je het opgevoerd ziet door professionals maar dat het in werkelijkheid (zwaar) onderschatte topsport is.

Recensie: Dans voor actrice ★★★1/2

Recensie Cascade ★★

desc

vrijdag 3 september 2021 Kaaitheater BrusselBert Hertogs

Het nieuwe cultuurseizoen is nog maar net begonnen en we hebben het al gehad met die verdomde rookmachines. De overdosis rook in Mechelen was nog niet helemaal uit onze longen gezuiverd en er kwam al een nieuwe laag op ons af in Brussel. Waarom? Vroegen we ons af. Over het grote waarom draait Cascade ook, de jongste productie van Meg Stuart en Damaged Goods dan ook. In een kitscherige kosmische omgeving waar twee opblaasbare structuren links staan, komen de dansers een voor een op. Op handen en voeten richting de top, glijdend naar beneden, rollend, of er tegenaan stuiterend. Het lijkt wel alsof we naar de Teletubbies aan het kijken zijn en wanneer een man het publiek aankijkt terwijl ie van links naar rechts wandelt doet ie dat met zo’n blik van ‘een groot deel hier gaat er geen bal van snappen maar straks wel mooi een stevig applaus geven of zelfs joelen’. En inderdaad, zo gebeurt het.

Recensie: Cascade ★★

>>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Podcast
  • Facebook
  • Twitter