× UPDATE | Concertnews.be brengt minstens tot en met 19 april 2020 geen nieuwe recensies zo lang de clubs, concertzalen, schouwburgen, theaterzalen en bioscopen gesloten zijn als voorzorgsmaatregel om de verdere verspreiding van het coronavirus COVID-19 tegen te gaan. Wél brengen we onder het tabblad 'News' (opgelet: dus niet via de navigatie) updates over nieuwe en verplaatste evenementen, ook voor seizoen 20/21.
We danken u voor uw begrip. Take care.
Meer info over het coronavirus COVID-19 vindt u op de website van de FOD Volksgezondheid.
>>

Recensie Mamma Mia! ★★1/2

desc

zaterdag 7 maart 2020 Stadsschouwburg AntwerpenSascha Siereveld

Vijfentwintig onvergetelijke ABBA-songs in één musical verwerkt, dat kan alleen maar een groot feest zijn. Tenzij je natuurlijk tijdens de casting van je acteurs vergeet dat die mensen ook live moeten kunnen zingen. Deep Bridge heeft voor haar versie van ‘Mamma Mia!’ die kapitale fout gemaakt. Deze feel good musical was met veel toeters en bellen aangekondigd als vernieuwend, maar blijft bij momenten een beetje steken op het niveau van een vriendenclubje dat karaoke gaat zingen. Zowel de zang van Johan Terryn als die van Govert Deploige en Stany Crets deden de tenen krullen van ongemak. De drie heren overleven het tijdens de zangpartijen alleen maar dankzij de geweldige muziek die Benny Andersson en Björn Ulvaeus ooit schreven, de sterke live-band, de zeer grote vocale steun van het ensemble of de krachtige stem van Ann Van den Broeck. Zij moet als Donna de meubeltjes redden en de productie staande houden. Tinne Oltmans speelt vlot, zingt algemeen genomen meer dan aardig, maar lispelt de hele voorstelling bij de s-, z- en t-klanken. Dé grote revelatie van deze ‘Mamma Mia!’ is Evi Hanssen. Ze zet een heerlijke Tanya neer en bewijst dat ze beschikt over een stevig stemgeluid.

Recensie: Mamma Mia! ★★1/2

Recensie June Foster ★★★1/2

desc

vrijdag 6 maart 2020 Theatrium MechelenBert Hertogs

Een Ketnetmusical maar dan met meer inhoud brengt The Singing Factory met June Foster in het Theatrium in Mechelen. Een musical die gaat over pleegzorg en jezelf als je anders bent, leren aanvaarden. Een coming out meets coming of age meets foster care-voorstelling dus. En hoewel het vooral in het eerste deel eerder lijkt te gaan over de geaardheid waar de veertienjarige Noah (Zion Luts) mee worstelt – hij valt op Jacob (Kobe Debie) maar is ingepeperd dat het not done is om op jongens verliefd te worden -, komt die verhaallijn in het tweede bedrijf mooi samen te vallen met de context waarin de musical zich afspeelt: pleegzorg.

Recensie: June Foster ★★★1/2

Recensie TINA De Tina Turner Musical ★★★★

desc

zaterdag 29 februari 2020 Beatrix Theater UtrechtSascha Siereveld

Ooit groeide een klein meisje uit Nutbush Tennessee uit tot de vorstin van de rock-‘n-roll. Dit gebeurde niet zonder slag of stoot. Het levensverhaal van Tina Turner is er een van achter gelaten worden, proeven van succes, geweld, racisme, vallen, dieper vallen, hopen, werken en herrijzen als nooit tevoren.  Dankzij Joop van den Ende en Stage Entertainment kunnen we na de West End in Londen en Broadway in New York nu ook in Nederland genieten van ‘TINA – De Tina Turner Musical’. In een voorstelling die doorspekt is met hits als ‘Nutbush City Limits’, ‘Better Be Good To Me’, ‘Proud Mary’, ‘Private Dancer’ en ‘What’s love got to do with it’ wordt haar story gebracht. Liedjes die belangrijk zijn om de verhaallijn verder te zetten, werden vakkundig vertaald door Han Kooreneef. Wanneer ze deel uitmaken van een opname of een concert, mag Nurlaila Karim ze gewoon in het Engels zingen. We moeten hier eerlijk zijn. Vooraf vroegen we ons echt wel af of iemand anders dan Adrienne Warren de grote Tina Turner eer aan kon doen en tot onze grote vreugde kunnen we melden dat het antwoord een volmondig “Jazeker” is. Nurlaila Karim, Juneoer Mers, Jeannine la Rose en de kleine Fewe Beaumont zetten geweldige prestaties neer. Het is dan ook niet te verwonderen dat het publiek op het einde van de show vanaf ‘The Best’ spontaan recht veert en begint te feesten.

Recensie: TINA De Tina Turner Musical ★★★★

Recensie Soldaat van Oranje ★★★★1/2

desc

zondag 23 februari 2020 TheaterHangaar KatwijkSascha Siereveld

Eind oktober staat de musical ‘Soldaat van Oranje - de musical’ tien jaar onafgebroken op de planken in de Theaterhangaar op het voormalige vliegveld van Valkenburg. Er zijn zelfs concrete plannen om tegen die tijd in Londen een Engelse versie uit te brengen. Maar wat maakt deze musical over de Tweede Wereldoorlog zo’n succes? … Authenticiteit. ‘Soldaat van Oranje’ brengt het waargebeurde verhaal van Erik Hazelhoff Roelfzema en zijn studiegenoten die in moeilijke tijden levensbepalende keuzes moeten maken. Het publiek wordt via een draaiende tribune, die uitgewerkt werd door producenten Theu Boermans en Bernhard Hammer, meegenomen naar verschillende locaties die cruciaal zijn in het leven van Erik en zijn kameraden. Het ene moment zit je mee aan het strand van Scheveningen waar het woeste water het sloepje van de Engelandvaarders doet kapseizen en het volgende moment ben je mee op de thee bij koningin Wilhelmina. Er wordt gewerkt met heel mooie en sterke beelden die soms heel groot en dan weer heel klein mogen zijn. Daarbovenop heb je een knap uitgekiende beeldvorming in de projecties, de geweldige muziek van Tom Harriman en een sterke prestatie van de cast. Wanneer je op weg naar huis bent, blijft ‘Morgen is vandaag’ nog geruime tijd in je hoofd echoën. En dan weet je gewoon dat je in een geweldige voorstelling zat.

Recensie: Soldaat van Oranje ★★★★1/2

Recensie Les Miserables ★★★★★

desc

woensdag 19 februari 2020 Sondheim Theatre LondenBert Hertogs

De langstlopende musical ooit, Les Misérables, steekt sinds 18 december in een nieuw kleedje op de West End. De die hard fans van de originele productie zijn er niet over te spreken. Het verdwijnen van het draaiend podium waar de voorstelling sinds 8 oktober 1985 in de Barbican, later het Palace Theatre (vanaf 4 december 1985) en Queen’s Theatre (vanaf 3 april 2004) om draaide, kon behoorlijk wat conservatieve fans niet bekoren. Feit is dat deze nieuwe regie van Laurence Connor en James Powell, die eigenlijk al sinds 2009 bestaat en naar aanleiding van 25 jaar Les Misérables gecreëerd werd, de musical verrijkt. Het duo slaagt erin om de minimalistische kaart te trekken in bloedmooie scènes, denken we maar aan de uitgepuurde momenten zoals de sterfscène van Fantine waarbij we enkel een ziekenbed en een gebroken wit doek erachter zien, terwijl vaag op de achtergrond een raam op de backdrop te zien is. Ook Marius’ ‘Empty chairs and empty tables’ is bloedmooi met die veelkleurige kaarslichtjes die op het podium staan. Harry Apps weet als Marius in zijn West End-debuut absoluut te overtuigen. Naast minimalisme, voegt deze productie ook wat extra drama toe wanneer zo veel studenten een voor een sneuvelen, ondersteund door surround-geluiden en witte spots die kort gericht worden op de slachtoffers.

Recensie: Les Miserables ★★★★★

>>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Newsletter
  • Facebook
  • Twitter