Cookie Consent by FreePrivacyPolicy.com
>>

Recensie In Topform ★★★★

desc

zaterdag 20 februari 2021 CC BerchemBert Hertogs

Een mooi verjaardagscadeau gaf Warre Borgmans op zijn 65ste geboortedag aan de cultuurpers en enkele professionals in CC Berchem. Hij liet zoals dat het plan was zijn jongste muziektheatervoorstelling geboren worden in de vorm van een première voor beperkt publiek. Collega Els van Knack wist dat in het buitenland wel vaker pers en professionals uitgenodigd worden voor een speciaal voor hen ingerichte voorstelling. Binnen de muziek- , expo- en film/tv sector is het een courant gebruik dat journalisten vooraleer het grote publiek kennis maakt met een nieuwe productie, er al van mag genieten. Maar bij podiumvoorstellingen komt dat bij ons minder voor. Hoewel ook wij in 2020 (dat kwam weliswaar voornamelijk door de coronamaatregelen) wel eens een exclusieve voorstelling, enkel voor journalisten en professionals meemaakten (Circus Ronaldo op Zomer van Antwerpen, Henry van Peter De Graef op het Theaterfestival bv.) Voordeel is dat je als journalist op je gemak je ding kan doen en lustig schrijven. Voor een acteur is het wellicht iets minder dankbaar omdat er veel minder feedback terugkomt vanuit de zaal en dat heeft nu eens niets te maken met het feit dat iedereen mondmaskers draagt en er minder volk in de zaal zit. Het is de aard van het journalistenbeestje.

Recensie: In Topform ★★★★

Recensie Geel Hesje ★★★★1/2

desc

zondag 24 januari 2021 VRT NUBert Hertogs

Door de coronapandemie die een directe impact heeft op onze psychologische leefwereld en hoe we als mensen ons verhouden in de samenleving, zouden we bijna vergeten dat er voor covid-19 kwam er behoorlijk wat aan het bewegen was in de maatschappij. Het besef dat we in een tijdsgewricht aan het leven waren, dat een scharniermoment vormt in de geschiedenis, waar zaken (radicaal) anders dienden aangepakt te worden, groeide met de dag. Een nieuwe feministische golf die er alle schijn naar had succesvoller te worden dan alle vorige, een duidelijk antiracisme-signaal van Black Lives Matter dat racistisch geïnspireerd (politie)geweld in de VS aankaartte, jongeren die wereldwijd niet naar school gingen om te staken opdat beleidsmakers gedurfdere klimaatdoelstellingen zouden nastreven … zijn er maar enkele. En dan is er nog het protest van de gewone man, de gele hesjes, die alle moeite hebben van de wereld om maandelijks rond te komen en elke geringste prijsverhoging van levensmiddelen of brandstofprijzen voelen. In se stond dus de kapitalistische/neoliberale maatschappij onder zware druk wat zich uitte in volle coronatijden in grote wachtrijen buiten bij discounters in de non-foodsector of wanneer een schoenwinkel failliet gegaan was en een veilinghuis een totale uitverkoop organiseerde met fikse kortingen van 75%. Door het coronavirus hebben de verschillende overheden en Europa het laken weliswaar naar zich toegetrokken waardoor de overheid zo terug meer macht verwierf. Sindsdien bepaalt de overheid (op basis van rapporten van experts) welke beroepen essentieel (banken, media, bakkers, supermarkten …)  zijn en welke niet. In zekere zin verstoort corona de vrije markt waardoor de wereld er tijdens corona anders uitziet dan voor corona en mogelijks ook erna.

Recensie: Geel Hesje ★★★★1/2

Recensie Pak de poen! ★★★★1/2

desc

zaterdag 23 januari 2021 DE Studio AntwerpenBert Hertogs

Heerlijke kritische humor levert Compagnie Barbarie – of beter: Compagnie Braderie voor de gelegenheid, dat zelfs bereid blijkt om de titel van haar show te verkopen aan de Chinezen – in Pak de poen! dat plat commercieel opportunisme en onze kapitalistische samenleving de mantel uitveegt. Daarbij moet ook het medium theater (met o.a. actrices die meer dan een half uur te laat komen opdagen) maar vooral tv eraan geloven.

Recensie: Pak de poen! ★★★★1/2

Recensie Today, I kill you ★★★★1/2

desc

woensdag 28 oktober 2020 Blikfabriek HobokenBert Hertogs

“Je kan me niet vermoorden. Ik ben uw moeder. Ik zal er altijd zijn. Je kan me enkel dood doen.” Het zijn de woorden van de moeder (Clara Van den Broeck) van Luca (Bjarne Devolder) in Skagens jongste ‘Today, I kill you’. Symbolischer kan het haast niet zijn dat deze theatervoorstelling op locatie in première ging enkele uren voor de cultuurhuizen opnieuw gesloten moesten worden dit jaar om de verdere verspreiding van het coronavirus tegen te gaan. Dat het duo in première wou gaan, is logisch. Zij en het creatief team hebben hier weken naar toegewerkt. Het resultaat is een ijzersterke dialoog tussen moeder en zoon op het scherpst van de snee. Pijnlijk herkenbaar ook hoe hard het er soms aan toe kan gaan tussen ouder en kind in een gesprek waar de verwijten naar elkaar geslingerd worden, maar waar je toch ook de band voelt tussen die twee die niet te doorbreken valt. Wederzijdse liefde is het, ook al is die onuitgesproken, en doen de harde woorden soms het tegendeel vermoeden.

Recensie: Today, I kill you ★★★★1/2

Recensie Mrs Dalloway ★★★1/2

desc

donderdag 22 oktober 2020 KVS BrusselBert Hertogs

Mrs Dalloway van KVS en Teatro Espanol in een regie van Carme Portaceli naar het 95 jaar oude boek van Virginia Woolf moet een van de weinige internationale producties zijn die er dit najaar op de planken te zien is in ons land. Veel tours zijn immers geannuleerd door corona, maar deze coproductie kwam nu, weliswaar met een half jaar vertraging door – jawel – corona dan toch naar Brussel. De volledig in het Spaans gesproken voorstelling vergt wel wat van de toeschouwer (die geen Spaans verstaat). Niet alleen omdat de cast snel praat waardoor je verdomd snel de boventiteling moet kunnen lezen, maar ook omdat de voorstelling, in tegenstelling tot het spreektempo, aan de trage wat lijzige kant is. Het sferische geluidsontwerp van Jordi Collet in combinatie met het uitgepuurde ja zelfs stilistisch gestileerd scènebeeld van Anna Alcubierre maakt het plaatje erg mooi in combinatie met de warm oranje gezellige belichting door David Picazo. Maar net als in het echte leven schuilt daarachter duisternis, fundamentele eenzaamheid en vragen of gemaakte levenskeuzes wel de juiste zijn geweest. ‘Wat als de dingen anders gelopen waren?’, daar staat hoofdpersonage Clarissa (Blanca Portillo die in Cannes 14 jaar geleden samen met Chus Lampreave, Yohana Cobo, Carmen Maura, Lola Duenas, en Penélope Cruz als beste actrices werden gekroond voor hun rollen in Volver van Pedro Almodovar) dan ook lange tijd bij stil om op het einde terug aansluiting te vinden met haar leven en haar – zo lijkt het toch alvast – originele lossere, levenslustigere ik, die ze een tijd verloren was.

Recensie: Mrs Dalloway ★★★1/2

>>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Podcast
  • Facebook
  • Twitter