Recensie Robbie Williams op Sziget

70 Miljoen verkochte albums heeft ie op zijn naam staan nadat hij in 1995 Take That verliet. Door het schrijnend gebrek aan headliners die deze naam waard zijn op de Europese festivalaffiches dit seizoen, zou 2015 wel eens het jaar kunnen zijn dat de Brit als headliner van het festivaljaar door het leven mag. Terecht is dat niet. Williams stem is afschuwelijk slecht, zo schor als wat. Niet voor niets laat hij erg veel over aan het publiek om te zingen. Maar die vocale zwakte maakt ie dan weer ruimschoots goed door de entertainer én humorist in zich volledig los te laten.

Het maakte dat het optreden van de Brit een stevig meezingfeest werd op Dag -1 van het Best Major European Festival: Sziget. Het eigenlijke festival start pas woensdag wanneer alle stages open zijn. Maandag en dinsdag zijn traditionele warming up dagen al is daar op letterlijk gebied met 41 graden op de thermometer niet zo veel voor nodig dit jaar om het publiek op te warmen.

Ooit was Williams nog een enfant terrible wiens leven geassocieerd werd met drank en drugs. Maar sinds hij getrouwd is met Ayda Field en met haar de koningswens realiseerde, heeft hij zich plots en succesvol het imago van family man aangemeten. Het minste wat je kan zeggen is dat de Entertainer der Entertainers zowel op privé als professioneel vlak het leven leefde op z’n eigen manier. Dat ie “My Way” in zijn set stak als cover paste Robbie Williams dan ook als gegoten. Maar hij deed dat ook met een knipoog, draaide de autocue waar hij de ganse avond zijn lyrics en die van anderen van af spiekte naar de cameraman, zette zich naast het toestel en zong het bekende nummer. Helemaal af werd het toen een toeschouwer met groene laserpen de woorden aanduidde op het moment dat het de beurt was om die te zingen.

Christina, die tweeëntwintig was, kreeg de avond van haar leven. Zij wou dat Williams haar boek signeerde. Maar dat bleek een onofficiële biografie van de zanger. “I’m not signing this. It’s full of shit!” klonk het besluitvast uit de mond van de Brit. Maar de fans in Sziget dachten er anders over en riepen hem tot de orde. Williams ging dan toch overstag, en tekende het terwijl hij schalks eindigde met “love Bruno Mars” waarna hij “She’s the one” aan haar opdroeg. Tijdens “Candy” dat eindigde met een instrumentaal “Samba de Janeiro” mocht de fan opnieuw het podium op en begon Williams – wellicht die zaken die met een korreltje zout te nemen zijn – te quoten uit het boek: dat zijn penis 12 inches lang is, dat hij beter in bed is dan Pharrell Williams en Bruno Mars onder andere en dat ie steeds een vrouw uitnodigt tijdens optredens waar hij dan later ook de lakens mee deelt. Het leidde toch een act achter een ledscherm waarbij beiden in bed leken te liggen.

Nog zo’n heerlijk moment vol zotternij was wanneer ie voor de fans onder de dertig in het publiek een korte samenvatting van zijn carrière bracht. “Ik ben begonnen bij een of andere boysband” zei ie waarna hij “Could it be magic” a capella zong en daar al lachend het dansje aan toevoegde. Daarna werd ie dik, geraakte hij verslaafd aan drugs, kickte hij af, werd hij opnieuw dik, verslaafd en clean om vervolgens met “Angels” een “internationale superster te worden”.

Van die zelfverklaarde superster schoot vocaal in Boedapest bij momenten bitter weinig over. Nummers als “Feel” en een voor zijn stem veel te hoog gegrepen “Bohemian Rhapsody” – alle goede bedoelingen ten spijt om het op te dragen aan Freddie Mercury - klonk zo schor als wat en niet zelden had ie moeite om de juiste toon te vinden. De zanger die halfweg het optreden zijn broek ruilde voor een kilt met daaronder een tijgerslip, wist matig te scoren met “Monsoon”, “Royals” dat ie leende van Lorde en enkele swing-nummers. De fans leken niet gekomen om te swingen met Robbie, ook al had ie grappend met zijn witte handschoenen aan verwezen naar het dubbelzinnige van het woord “swinging” terwijl hij een hand (afveeg-)gebaar maakte in de buurt van zijn penis.  Maar met een stevig einde “Supreme” inclusief I will survive- deuntje, “Millenium” en “Kids” waarbij een backing de rol van Kylie voor zich nam en “Angels” wist de entertainer alsnog op een aangename manier te verrassen.

< Bert Hertogs >